ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

แม้ว่าจะมีชิ้นส่วน "แผนที่เนรมิต" ห้าแผ่นแล้ว แต่วิธีการหลอมนักรบศักดิ์สิทธิ์นั้นถังฮวนกลับยังไม่รู้อะไรเลย เรื่องนี้เขาไม่แปลกใจนัก หากตอนนี้เขาสามารถสร้างนักรบศักดิ์สิทธิ์ได้ พวกมันในโลกนี้คงไร้ค่าเหมือนหญ้าริมทางแล้ว ถึงยังไงก็เถอะ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถหลอมนักรบศักดิ์สิทธิ์ได้ แต่ถังฮวนก็สนใจที่จะรวบรวมชิ้นส่วนของ "แผนที่เนรมิต" อยู่ดี ถือว่าทำงานอดิเรกในชาติก่อนให้สมบูรณ์ด้วย หลังจากที่ได้รู้จากซานซานเล่ามาว่า "จ้าววิหคเพลิง" อาจได้รับสืบทอดชิ้นส่วนของแผนที่มาเหมือนกัน นี่ทำให้เขารู้สึกยินดีมากขึ้น แต่ก็ไม่ได้หุนหันเดินทางไปทวีปจี่หยวนในตอนนี้ เขามีเรื่องต้องทำมากมายก่อนที่จะออกเดินทาง ก่อนอื่นโดยปกติแล้วเขาใช้ "หัวใจแห่งอัคนี" ที่ปรมาจารย์อู๋เซียทิ้งไว้เพื่อสร้างอาวุธระดับกลาง แต่ก่อนที่เขาจะเริ่มลงมือ จะต้องทดลองใช้อาวุธระดับกลางสักสองสามชิ้นเพื่อฝึกฝนมือเสียก่อน หลังจากรับประทานอาหารมื้อกลางวันแล้ว ถังฮวนก็เริ่มมีงานยุ่งขลุกตัวอยู่ในโรงตีเหล็ก มีเส้นขีดแบ่งที่ชัดเจน ระหว่างอาวุธระดับกลางและอาวุธระดับต่ำ สำหรับอาวุธระดับต่ำ จะต้องเลือกเวลาที่เหมาะสมในการชุบอัญมณีแล้วหลอมรวมกัน ยังไงก็ตามในอาวุธระดับกลางจะต้องใช้อัญมณีหลอมเหลวเพื่อร่าง "แผนที่จิตวิญญาณ" บนช่องว่างของอาวุธ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพสูงสุดของอัญมณี จุดนี้เรียกได้ว่าสำคัญที่สุด ประการที่สองต้องใช้อัญมณีถึงสองชิ้นสำหรับการหลอมรวมอาวุธระดับกลาง ด้วยเหตุนี้ปืนยาวของถังฮวนที่หลอมมาจาก "หินมรกต" และ "หินสายรุ้งเพลิง" เมื่อไม่กี่วันก่อน แม้ว่าจะใช้อัญมณีสองชนิดแต่ไม่ได้ร่างแผนที่จิตวิญญาณเอาไว้ จึงเป็นได้เพียงอาวุธระดับต่ำเท่านั้น "เคร้ง เคร้ง! ... "ในโรงตีเหล็กถังฮวนที่เปลือยท่อนบนที่ดูแข็งแรง เหงื่อชโลมกายราวกับสายฝน เขายังคงหลอมชิ้นส่วนของ "เหล็กดำ" อยู่ตลอดเวลา สองหรือสามเดือนต่อมา ถังฮวนไม่เพียงแต่แข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น แต่รูปร่างยังสูงขึ้นอีกด้วย นี่ทำให้เห็นได้ชัดได้ถึงความแตกต่างอย่างมากกับใบหน้าหล่อเหลาของเขา โดยไม่รู้ตัว ดวงอาทิตย์ก็กำลังจะลับขอบฟ้าทางทิศตะวันตก แสงที่ส่องสว่างก็งดงามมาก "ใครอีกล่ะ?"ถังฮวนดูเหมือนจะสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างกะทันหัน เขามองไปที่ด้านนอกร้าน ทันใดนั้นก็มีร่างของคนห้าคนเดินมาทางนี้ด้วยความรีบร้อน เมื่อเห็นห้าคนนั้น เขาทำเพียงเหลือบมองเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะยิ้ม แต่ดวงตาเขาปราศจากรอยยิ้มอย่างสิ้นเชิงในบรรดาห้าคนนั้น ยกเว้นชายชราในชุดดำ คนอื่น ๆ ทั้งหมดเป็น “เพื่อนเก่า” ของเขาทั้งสิ้น ในบรรดานั้นมากันครบทั้ง ถังจ้าว ถังหง ถังเจียง และถังจวิ้นเจี๋ย อย่างไรก็ตาม เพื่อนเก่า สี่คนนี้ดูแปลกไปมาก ใบหน้าของพวกมันเต็มไปด้วยความอัปยศอดสูและรอยแผล “ข้าผู้เฒ่านามถังเทียนเต๋อ เป็นผู้อาวุโสของตระกูลถัง เจ้าคือถังฮวนหรือ?”ชายชราชุดดำกล่าวด้วยรอยยิ้มพร้อมเสียงอันนอบน้อมทันทีที่มาถึงร้าน "ถูกต้องแล้ว" ริมฝีปากของถังฮวนทำมุมเล็กน้อย "มีอะไรหรือ ดูเป็นทางการยิ่งนัก"
ชายชราในชุดดำพยักหน้าเล็กน้อย แต่ในเวลาต่อมาเขากลับดูสูงส่งมาก รีบตวาดถังจ้าวและคนอื่น ๆ ด้วยเสียงที่หนักแน่น"เจ้าพวกลูกหมา! ยังไม่ขอโทษถังฮวนอีก!" เมื่อได้ยินอย่างนี้ใบหน้าของถังจ้าวและถังหงยิ่งแสดงความรู้สึกอับอายขึ้นเด่นชัด"ถังฮวน ข้าขอโทษ ข้าผิดเอง ไม่ควรมาทำให้เจ้าต้องลำบาก"ท้ายที่สุดถังจ้าวก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ ฝืนยิ้มและขอโทษสารภาพผิด แต่ขณะที่ยังกำมือแน่นจนนิ้วซีดขาว ดวงตาเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองเริ่มต้นจากถังจ้าว ถังหง ถังเจียง และถังจวิ้นเจี๋ย ต่างก็เริ่มขอโทษ พวกเขาทำท่าทางผะอืดผะอมเหมือนว่ากำลังอาเจียนออกมาแล้วต้องกลืนกลับเข้าไป
"ข้าเข้าใจแล้ว" ถังฮวนหัวเราะออกมาทันที "ถังเทียนเต๋อ ท่านมาที่นี่เพื่อเชิญข้ากลับไปที่ตระกูลถังใช่หรือไม่"แรกเริ่มเขากระตุ้นเปลวไฟในแท่นวังวนได้สูงถึงสิบสองเมตร ด้วยกายภาพจากธาตุทั้งห้า จากนั้นยังแสดงศักยภาพที่น่าทึ่งใน "การแข่งขันนักหลอม"ทั้งยังได้รับชัยชนะ และถูกเชื้อเชิญโดยศาลาเฉินปิงและราชวงศ์ถัง เขาอุตส่าห์เมินเฉยแล้ว ไม่รู้จริงๆ ว่านี่ความคิดของใคร?
"ดี"เมื่อเห็นถังฮวนเรียกเพียงชื่อตนห้วนๆ ดวงตาของถังเทียนเต๋อฉายแววขุ่นเคืองเล็กน้อย แม้จะถอนใจแต่การแสดงออกก็ดูจริงใจอย่างยิ่ง"ถังฮวนในช่วงสิบปีที่ผ่านมาตระกูลถังของเรารู้สึกละอายใจต่อเจ้าและแม่ของเจ้า ข้าหวังว่าเจ้าจะให้โอกาสตระกูลถังได้แก้ตัวสักครั้ง" แน่นอนว่ารอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของถังฮวน"ถังเทียนเต๋อ จะให้ข้ากลับไปนั้นง่ายนิดเดียว เพียงแค่สัญญากับข้าสามข้อ""เจ้าว่ามา! ผู้เฒ่าเช่นข้าขอรับปากถ้าสามารถทำได้!" ถังเทียนเต๋อกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"ก่อนอื่นให้สตรีนามเหม่ยซินจากตระกูลถังมาที่นี่ด้วยตัวเอง และคุกเข่าลงเพื่อขอโทษข้า!" ถังฮวนกล่าว
"อะไรนะ?" ถังเทียนเต๋อที่ได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ถังจ้าว ถังหง ถังเจียง ถังจวิ้นเจี๋ย ต่างมองไปที่ถังฮวนด้วยความประหลาดใจ เหม่ยซินเป็นภรรยาของผู้นำตระกูล ถังฮวนต้องการให้นางคุกเข่าให้จริงหรือ? “ข้อสอง ให้ถังเทียนเหรินและเหม่ยซินไปที่หลุมศพของท่านแม่ข้า และสารภาพบาปของพวกมัน!” ถังฮวนยิ้มอีกครั้ง "เจ้า…"ใบหน้าของถังเทียนเต๋อบิดเบี้ยวน่าเกลียดยิ่งขึ้นไปอีก พรรคพวกของถังจ้าวทั้งสี่คนตกตะลึงอ้าปากค้าง เขาไม่สนใจอาการของคนพวกนี้ ถังฮวนยังพูดต่อไปว่า"ข้อสาม ให้ถังเทียนเหรินปลดเหม่ยซิน และไปจัดงานแต่งงานหน้าหลุมศพท่านแม่ของข้า แต่งงานกับท่านแม่ ให้นางเป็นฮูหยินใหญ่!" “เจ้า เจ้า…” ถังเทียนเต๋อโกรธมากที่เจ้าเด็กบัดซบนี่ขอให้เหม่ยซินคุกเข่าสารภาพผิด ทั้งต้องการให้ผู้นำตระกูลไปที่หลุมศพและน้อมหัวคารวะสตรีผู้นั้นยิ่งไปกว่านั้น เจ้าเด็กนี่ยังคิดจะให้ท่านประมุขทิ้งภรรยาไปแต่งงานกับสาวใช้ที่กระดูกกำลังจะกลายเป็นขี้เถ้า!
มันถูกแล้วหรือ?"ถ้าเงื่อนไขทั้งสามนี้ตระกูลถังยอมรับได้ ข้าก็จะเป็นศิษย์ตระกูลถังตามปกติ?" ถังฮวนมองถังเทียนเต๋อด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า
“ถังฮวน นี่เป็นไปไม่ได้!” ถังเทียนเต๋อหายใจเข้าลึก ๆ กำหมัดที่พร้อมจะระเบิดใบหน้าที่ยังยิ้มแย้มของอีกฝ่าย ต่างจากเขาที่ใบหน้าดำคล้ำจึงกล่าวอย่างเย็นชา"ถ้าเป็นไปไม่ได้ ก็ออกไปซะ!" ถังฮวนหน้ามุ่ย
"เหล่าผู้อาวุโส ผู้เฒ่าเช่นข้ายังคงเป็นคนในตระกูลของเจ้า! เจ้า ... เจ้ากล้าพูดกับผู้เฒ่าเช่นนี้ได้อย่างไร?" ใบหน้าของถังเทียนเต๋อมืดครึ้มและโกรธเกรี้ยว
"ผู้อาวุโสเหรอ? ถังเทียนเต๋อ ท่านยกย่องตัวเองมากเกินไปแล้ว ในความคิดของข้าท่านเป็นแค่หมาแก่ของถังเจี๋ยเท่านั้นแหละ" ถังฮวนยิ้มเยาะ
"เจ้าอวดดีนัก!"
ในฐานะผู้อาวุโสตระกูลถัง ถังเทียนเต๋อมีชื่อเสียงในเมืองนู่ลั่งมาโดยตลอด ครานี่มันได้รับความอับอายมากขนาดไหน?ถึงตายเขาก็ยับยั้งตัวเองไม่ได้ต่อไปแล้ว ตาเฒ่าก้าวไปข้างหน้ายกหมัดขวาขึ้นเล็กน้อย แรงกดดันมหาศาลเปล่งออกมาจากร่างกาย แผ่ปกคลุมถังฮวนปานพลังภูผาและมหาสมุทร“เจ้ากล้าหรือ”ร่างกายของถังฮวนยังคงยืนแน่วนิ่งไม่หวาดกลัว เขาที่ท่ามกลางจุดตันเถียนมีเตาสวรรค์เก้าสุริยันกำลังหมุนวนนั้น พลังแรงกดดันนี้สำหรับเขา มันแทบจะเป็นศูนย์ "เจ้า……"
ถังเทียนเต๋อที่ขยับตัว ใจที่เต็มไปด้วยความโกรธก็สงบลงทันที แท้จริงมันไม่กล้าลงมือถังฮวนในตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป เขาไม่ได้เป็นแค่นักหลอมระดับต่ำอีกแล้ว แต่ยังได้รับรางวัลชนะเลิศในการแข่งขันนักหลอมอีกด้วยถ้าเขาทำอะไรในเมืองแห่งนู่ลั่งนี้ เกรงว่ามันจะสร้างปัญหาใหญ่ให้กับตระกูลถังทันที "ไปกันเถอะ ถังฮวน ลาก่อน!"ถังเทียนเต๋อลดหมัดลง มองไปที่ถังฮวนด้วยสายตาเย็นชาและหันไป ถังจ้าวและคนอื่น ๆ ที่รู้สึกตัวก็รีบรุดเดินตามไปอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 68 มาจากตระกูลถัง

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 68 มาจากตระกูลถัง

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้