บรรลัยการรัก
ตอน คอลเซ็นเตอร์เลิฟยู
หลังจากท่านรองธเนตรได้เบอร์สาวฟิตเนสสุดสวยมาแล้วเขาก็โทรจีบหล่อนทุกคืน แถมยังลงไปฟิตเนส่บ่ายทุกวันเพื่อแกล้งทำตัวให้บังเอิญเจอกับคุณเจน จนเวลาทำงานตัวเองเหลือแค่ครึ่งวันเช้า
ด้วยความที่ธเนตรเป็ลูกชายคนเดียวของประธานใหญ่เ้าของโรงแรม คุณพ่อและคุณแม่จึงค่อนข้างตามใจ ดูๆแล้วพ่อเขาทั้งรักทั้งโอ๋ลูกชายมากกว่าแม่เสียอีก ในโลกนี้จึงไม่มีใครที่ท่านรองสุดหล่อกลัว นอกจากคุณหญิงแม่
หลังจากจีบคุณเจนได้ครบสองอาทิตย์หล่อนก็ตกลงไปดินเนอร์กับธเนตร โดยที่หล่อนไม่รู้เลยว่าเขาเป็เ้าของโรงแรม รู้เพียงแต่ว่าผู้ชายคนนี้หล่อ รวย และเ้าชู้
สถานที่นัดพบของทั้งสองก็เป็ร้านอาหารจีนในโรงแรมที่เอง เจนแต่งชุดเดรสสีชาวเรียบๆ สวมสร้อยไข่มุกดูเรียบหรู แต่สัดส่วนของเธอนี่สิที่ใหญ่จนแทบทะลุผ้าออกมา นมเป็นม ตูดเป็ตูด เอวเล็กคอด สะโพกผายใหญ่ แขนเล็กนิดเดียวแต่ขาวอวบเป็ลำ แถมขายังยาวเสียจนเลยพ้นชายเดรสขาวบางออกมาอวดสายตาหนุ่มๆทุกคนในร้าน
แต๊ก! ๆ ๆ เสียงรองเท้าหนังสีดำเงาวับกระทบกับพื้นโรงแรมหรู หนุ่มสูทเทาร่างกายสูงยาวหล่อเฟี้ยวเดินเสยผมหน้าเข้ามาในร้าน ปากพึมพำอะไรไปเรื่อยขณะหันมองหาสาวคู่เดท
"จีบติดจนได้โว้ย ถ้านิสัยดีก็ฟันแล้วคบต่อ ถ้าไลฟ์สไตล์ไปกันไม่ได้ก็ฟันแล้วทิ้งไป หึ! ๆ"
"เรามันหล่ออยู่แล้วนี่"
เด็กชายตัวเล็กกับเด็กหญิงแก้มป่องนั่งอยู่โต๊ะแรกที่เดินเข้ามาจะมองเห็นทันที คนพี่อยู่ ป.2 น้องสาวอยู่ ป.1
"โปรแกรมๆ โปรแกรมดัดเสียง เปลี่ยนเสียงเป็ผู้ใหญ่" เด็กชายเอ่ย เด็กหญิงพิมพ์แป้นพิมพ์โน๊ตบุ๊ค ทั้งสองก้มมองจอเดียวกันจนแก้มแนบติดกัน
"อ้าว ไอหนู อีหนูน้อย ทำไมมาอยู่ตรงนี้เนี่ย" ท่านรองเดินมาเอ่ยทักสองพี่น้อง
เย้ย! เด็กหญิงใรีบพับจอโน๊ตบุ๊คลงหนีบมือพี่ชาย
"มาไว เอ๊ยมาไงเนี่ย" เด็กชายเงยหน้ามองหนุ่มหล่อรุ่นพ่อ
"ก็มาเดทสิน้องๆ ว่าแต่พวกเธอเถอะ เป็เด็กเป็เล็กมาทำอะไรตรงนี้ พ่อแม่อยู่ไหนเนี่ย เออ แล้วพูดจากับผู้ใหญ่มีหางเสียงด้วยสิ"
"ลุงมาเดทกับพี่สาวสุดสวยใช่ไหมคะ" ด.ญ.จูจู
"ลุงเลิงอะไรกัน เรียกพี่เถอะ ว่าแต่เห็นยังไม่ตอบเลยนะว่ามาทำอะไรกัน" ท่านรองก้มหน้ามองตาเด็กชายกับเด็กหญิงในสภาพหายใจรดหน้าผาก
"อ๋อ! พวกเราพักอยู่โรงแรมนี้ฮะ" ด.ช. เจ๋งเจ๋ง
"แม่เราเป็เ้าของโรงแรมค่ะ" ด.ญ. จูจู
"ฮ่า! ๆ ๆ ไอเด็กพวกนี้นี่จริงๆเลย ฉันต่างหากลูกเ้าของโรงแรม โม้ไปเรื่อย อยากเป็เด็กเลี้ยงแกะรึไงหือ" ท่านรองหัวเราะลั่น
โอ้โห! จูจูอ้าปากค้าง
"พี่สุดหล่อก็จะเป็เ้าของที่นี่สินะครับ ถ้าพ่อตาย" ด.ช. เจ๋งเจ๋ง
"เออ พูดจา อีกละ ปากนะปาก ใครเป็แม่เนี่ย ไม่สั่งสอนพูดจาดีๆเอาเสียเลย ไปละ ๆ ขออย่าได้พบกันอีก เด็กหน้าเื บายๆ" ท่านรองหันหลังเดินเข้าร้านและโบกมือยิ้มใส่เด็กๆ
"ระดับวีไอพี ฮรี่! ๆ ๆ " สองพี่น้องกันมองหน้ากันแล้วยิ้มแฉ่ง
"อ้าว! คุณธเนตรคะ" สาวสวยลุกยืนโบกมือเรียกหนุ่มหล่อสูทเทาที่เดินเข้ามาโต๊ะมุม
"สวัสดีครับคุณเจน วันนี้สวยจังเลยนะครับ" ท่านรองเดินมาทักแล้วก้มจูบหลังมือสาวสวย จุ๊บ!
"ฮิ! ๆ ขอบคุณค่ะ สั่งอาหารกันเลยไหมคะ" เจนยิ้มและจะนั่ง
"เดี๋ยว ๆ ครับอย่าเพิ่ง ๆ" สุดหล่อดึงแขนเรียวเล็กขึ้นแล้ววิ่งมาดึงเก้าอี้ให้คนสวยนั่ง ก่อนจะวิ่งอ้อมมานั่งตรงกันข้ามแล้วมองตากลมโตสีดำขลับ
"คุณเจนเป็ลูกครึ่งใช่ไหมครับ"
"ใช่ค่ะ"
"ว่าแล้ว หน้าอินเตอร์ด้วยหมวยด้วย เชื้อจีนกับฝรั่งหรือครับ"
"ไทยเชื้อสายจีนและฝรั่งค่ะ" สาวสวยตอบ
"อ้อ! ๆ คุณเป็นางแบบใช่ไหมครับ ใช่มะ"
"เปล่าค่ะ ฉันว่างงานน่ะค่ะ พอดีเพิ่งเลิกกับสามีไม่นาน" เจนเอ่ยและเช็ดแก้มตัวเองด้วยหลังมือ พร้อมทั้งก้มหน้าหลบสายตาท่านรอง
"โอ้! อย่าเสียใจนะครับ ผมเชื่อว่าคนดีๆมีเยอะนะครับ แถวๆนี้ก็มี"
"ค่ะ สั่งอาหารกันนะคะ"
"ครับ ๆ เชิญครับ อยากทานอะไรสั่งเลยนะครับผมเลี้ยงเอง" ท่านรองหยิบเมนูยื่นให้คนสวย
"แล้วคุณธเนตรอยากทานอะไรคะ"
"ทานได้ทุกอย่างที่คุณเจนทานเลยครับ ผมว่าเราไปกันได้นะ เห็นมะอยากกินอะไรก็กินได้เหมือนกัน หึ! ๆ"
"ค่ะ งั้นอย่างละสองนะคะ น้องคะ ๆ" เจนตอบแล้วโบกมือเรียกพนักงานเสิร์ฟ
หนุ่มหล่อกับสาวสวยทานอาหารและพูดคุยกันอย่างสนุกสนานถูกคอ ท่านรองพยายามชวนเจนไปต่อที่ผับชั้นบน ทว่าเจนบอกว่าเธอกำลังถือศีลห้าและไม่ดื่มเหล้า ท่านรองได้ยินดังนั้นจึงรีบเอ่ยปากขอเจนเป็แฟนทันใด หล่อนอิดออดและเขินอายอยู่เกือบสิบนาทีจึงยอมตกลงเป็แฟนกับเขา
หลังจากทารอาหารได้เกือบชั่วโมงเจนก็ขอตัวเข้าห้องน้ำ ท่านรองนั่งไขว่ห้างเล่นมือถือรออยู่ที่โต๊ะ
"บ๊ะ! ตัวจริงสวยกว่าในรูปอีกแฮะ" เขาพึมพำขณะมองรูปเจนที่แอบถ่ายมาเมื่อวันก่อนในฟิตเนส
วื๊ด! ๆ ๆ จู่ก็มีสายเรียกเข้าแสดงบนหน้าจอ
"เบอร์ใครวะ"
"ฮัลโหล สวัสดีครับ"
"ฮาโหลๆ นี่คุณธเนตรรึเปล่าครับ" เสียงปลายสาย
"ใช่ครับ มีธุระอะไรกับผมเหรอครับ แล้วนั่นใครครับ"
เด็กชายกับเด็กหญิงโต๊ะหน้าก้มพูดสายผ่านโปรแกรมดัดเสียงในโน๊ตบุ๊ค "ผมก็สามีเจนไงครับ"
"เย้ย! คุณรู้เบอร์ผมได้ยังไงเนี่ย แล้วคุณจบกับเธอแล้วนี่ จะมาอะไรกับผมอีก เธอกำลังจะได้เจอคนดีๆแล้ว"
"แต่ว่าเรายังไม่ได้หย่ากันครับ แค่เลิกกัน ตามกฎหมายแล้วผมฟ้องคุณได้นะ" เจ๋งเจ๋ง
"แต่ว่า เห้ย! ไม่เอาน่า เราเพิ่งคบกันเองนะ เอ๊ย! เพื่งเจอ ๆ"
"เพิ่งคบ นั่นไง ผมมีหลักฐานแล้ว ถ้าไม่จ่ายค่าเสียหายมาผมจะฟ้องเดี๋ยวนี้แหละ" จูจ
"คุณอย่ามาทำเป็หมาหวงก้างไปเลยน่ะ เดี๋ยวหล่อนก็ไปหย่าเองแหละ ฟ้งฟ้องอะไรกัน" ท่านรองหูแดง
"อยากออกข่าวรึไง นายธเนตร ลูกชายเ้าของโรงแรมดัง เล่นชู้กับเมียชาวบ้าน แม่นายเอาตายแน่" เจ๋งเจ๋ง
"กิจการพ่อนายเจ๊งภายในหนึ่งเดือนแน่ๆ" จูจู
"เออ แล้วมันเท่าไรวะ ค่าเสียหายเนี่ย"
"สองล้าน" เจ๋งเจ๋ง
"จะบ้ารึไงวะ ฉันแค่พาเธอมากินข้าวเองนะ ยังไม่ทันมีอะไรกันเลย มือก็ยังไม่ได้จับ"
"แต่เป็แฟนกันแล้ว บันทึกเสียงไว้แล้วนะ" จูจู
"ชิบเป๋ง! สองแสนได้ไหมล่ะ นะนะ ลดให้หน่อยเถอะ แค่เป็แฟนกันวันแรกเองจะอะไรนักหนาวะ นะพี่นะ"
"ห้าแสน จ่ายแล้วฉันจะไปหย่ากับเธอพรุ่งนี้ แล้วอย่าให้เธอรู้เื่นี้ นายก็ได้แฟน ฉันได้เงิน แล้วกิจการพ่อกับแม่นายก็ได้ไปต่อ อ้อ! โรงแรมสวยดีนะ"
"เออ ก็เอาเลขบัญชีมาสิวะ รีบบอกมา จะโอนเดี๋ยวนี้แหละ"
สิบนาทีต่อมา
สาวสวยเดินกลับเข้ามาในร้าน พอผ่านลูกชายกับลูกสาวหล่อนก็ก้มหน้ากระซิบถาม "โอนยัง"
"โอนแล้ว" ด.ช. เจ๋งเจ๋ง
"แต่เขาเป็ลูกชายเ้าของโรงแรมเลยนะแม่ จะหลอกแค่นี้เองเหรอ" เด็กหญิงจูจู
"อ้าวรึ เก็บของกลับห้องก่อน เดี๋ยวแม่ไปคุยกับเขาต่อ" เจนเอ่ยแล้ววิ่งกลับมาหาธเนตร
"ขอโทษนะคะ รอฉันนานไหมคะ"
"ไม่นานครับ แต่ตัวเบาเลย หึ! ๆ"
"ตัวเบาอะไรหรือคะ"
"เปล่าครับ ว่าแต่เราเป็แฟนกันแล้วนี่นา ผมขอไปนั่งเล่นที่ห้องคุณได้ไหมครับ"
"ได้ซิคะ แต่ว่าฉันลืมไปค่ะว่าฉันน่ะ ถือศีลครบร้อยวันแล้วพอดี ฉะนั้นวันนี้ดื่มได้ค่ะ"
ห๊ะ! ท่านรองอ้าปากค้าง
"หมายถึงเราไปดื่มฉลองที่ได้เป็แฟนกันดีไหมคะ ฉันขอโทษนะที่ไม่ได้บอกว่าเลิกกับสามีนานแล้วแต่ไม่ได้หย่า เขาไปต่างประเทศน่ะค่ะ"
"ไม่เป็ไรครับ งั้นไปดื่มกันแล้วนอนห้องคุณเจนนะครับ"
"พูดจาห่างเหินจังคะ เราเป็แฟนกันนะที่รัก"
"หึ! ๆ งั้นเราไปดื่มแล้วนอนด้วยกันนะครับที่รัก"
"ค่ะ"
"ขอหอมแก้มหน่อยครับ"
"อุ๊ย! ไม่เอาค่ะ อายคน"
"ไม่ต้องอายครับ พวกเราจะทำอะไรก็ได้ ผมเป็เ้าของโรงแรมนี้เอง พอดีปลอมตัวมาพิสูจน์รักแท้"
"โอโห! นี่ฉันมีแฟนรวยขนาดนี้เลยหรือคะ"
ฮิ! ๆ ๆ