สาวน้อย ดึงดูดทรัพย์

     ตอนนี้ก็ผ่านมาถึง 3 ห้องด้วยกันแล้วที่พวกเราได้สำรวจกัน ห้องแรกคือห้องทองคำก้อน ห้องที่สองคือห้องยาและสวนสมุนไพร ห้องที่สามคือห้องของหยก

     “พวกเราไปดูห้องถัดไปกันต่อเลยดีกว่าค่ะ”3ซิง

     “ไปๆ กันน้อง3ซิง”พี่สาวเยว่ชิง

     “พวกพี่ไปด้วย”พวกพี่ชาย

     เด็กๆ พากันตื่นเต้นตรวจดูห้องต่อไปในถ้ำขุนเขาแห่งโจรป่าว่าจะมีอะไรอีก

     “ฟืด….ฟืด…..ฟืด……”

     “ยิ่งเข้าใกล้ห้องนี้ยิ่งมีกลิ่นหอมๆ ออกมานะ”3ซิง

     “จริงด้วยล่ะน้อง3ซิง พี่สาวได้กลิ่นเหมือนเป็นของอร่อยๆเลยนะ”พี่สาวเยว่ชิง

     “ทำไมถึงมีกลิ่นเหมือน…….”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “อาหาร!!”พวกเด็กๆ

     เพียงแค่สบตากันว่ามันน่าจะใช่ พวกพี่ชายและน้องสาวต่างรีบวิ่งเข้าไปในห้องที่ส่งกลิ่นอบอวลออกมาอย่างรวดเร็ว

     “ว้าว…อาหาร”พวกเด็กๆ

     “มีอาหารเยอะแยะเลย เต็มไปหมดเลย”3ซิง ตาโตเป็นประกายแวววาวออกมา ในห้องนี้เป็นห้องเก็บเสบียงที่มีการควบคุมอุณหภูมิแบ่งแยกประเภทออกมาอีกเสียด้วย

     “นี่ๆห้องเย็นมีเนื้อสัตว์เยอะแยะเลย เป็นตัวโตๆและเป็นชิ้นๆด้วยค่ะ ส่วนห้องทางนี้เป็นพวกผัก ผลไม้ล่ะ นู้นๆอาหารแห้ง นั่นๆพวกเครื่องปรุง นู้นข้าวสาร ฯลฯ”3ซิง วิ่งวนไปวนมาในห้องเก็บเสบียงอาหารในถ้ำแห่งนี้ด้วยความเป็นสุขใจอย่างมาก และทำให้เธออารมณ์ดีขึ้นไปอีกหลายเท่าตัวนัก

     “น้อง3ซิง ออกจะดูดีใจกว่าห้องอื่นๆที่ผ่านมาอีกนะฮะเนี่ย”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “ทุกวันนี้ไม่มีถ้ำแห่งนี้และห้องเก็บเสียงอาหารพวกนี้ น้องสาวสองคนก็แบกพุงทุกวันอยู่แล้วนะ ใช่ไหมครับแม่”พี่ใหญ่เยว่เผิง 

     แม่เพียงแต่ส่งยิ้มให้ ป้า แม่ และยายต่างพากันดูพวกอาหารแต่ละประเภทอย่างตื่นเต้นเช่นกัน มันมีครอบทุกอย่างเลยจริงๆ 

     “ถ้ำแห่งนี้มีครบทุกอย่างจริงๆนะ”ป้าซูเจียว

     “มั่งคั่งด้วยทรัพย์สมบัติ ทองคำ และอาหารครบทุกอย่างจริงๆอย่างที่พี่สะใภ้ว่าเลยค่ะ”แม่

     “ใครจะดวงดีเท่าหลาน3ซิงไม่มีอีกแล้วนะ ถ้ำแห่งนี้มันวิเศษมากจริงๆ ดูอย่างห้องนี้สิมันเย็นมากจริงๆ พวกเขาทำได้อย่างไรกัน มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว อย่างที่หลาน3ซิงบอกที่ฝันว่าไปบนสวรรค์และได้ถ้ำแห่งนี้มา คนธรรมดาๆจะสามารถสร้างถ้ำแห่งนี้ได้เหรอ”ยาย

     “จริงค่ะแม่”ป้า แม่

     “ดูภายนอกห้องมันเหมือนจะไม่ใหญ่โตขนาดนี้เลยนะ แต่พอเข้ามาดูสิแต่ละห้องที่เก็บเสียงแต่ละอย่างมันใหญ่โตมากเลย”พี่หนิงหวง

     “จริงๆครับ นี่คงจะกินได้เป็นหลายสิบปีเลยอาหารพวกนี้เนี่ย”พี่รองเยว่เลี่ยง

     พวกพี่ชายพากันสำรวจทั่วๆ แต่ไม่กล้าเดินลึกเข้าไปมากนักเพราะด้วยความที่ห้องมันใหญ่มากเกินไปเพียงแค่ตรวจสอบดูไม่กี่ก้าวเพียงเท่านั้น

     ส่วน3ซิง เองก็เดินไปตรงผลไม้หยิบกินผลไม้ที่ตัวเองชอบกินอย่างเช่นสตรอเบอร์รี่ องุ่น แบบที่หยิบกินเข้าปากได้เลยไม่ต้องปลอกเปลือก

     “หง่ำ……หง่ำ……นี่พี่สาวสตรอเบอร์รี่หวานมาก”3ซิง ยื่นผลไม้ให้พี่สาวได้กินด้วยกันคนอื่นๆยังอยู่ในส่วนอื่นๆยกเว้นสองสาวน้อยที่มุ่งหน้ามาในมุมที่เป็นของกินที่สามารถหยิบเข้าปากได้เลยไม่ต้องรอทำให้สุกหรือไปประกอบอาหาร

     “น้องสาวทำอะไรกันน่ะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     สองสาวน้อยหันมาทางพี่รองที่ส่งเสียงเรียกปาก ของเธอทั้งสองแดงฉ่ำด้วยสตรอเบอร์รี่ อย่างปกปิดไม่มิดว่ากำลังทำอะไรอยู่

      “โอ้……อร่อยไหมน้องสาวพี่รองขอกินบ้างสิ”พี่รองเยว่เลี่ยง เลียปากตัวเองเบาๆเมื่อเห็นน้องสาวกัดสตรอเบอร์รี่ลูกใหญ่ในมือเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

     “พี่รองมาเลยเร็วเข้า ผลไม้เยอะแยะเลยลูกใหญ่ๆทั้งนั้นเลยนะอร่อยมากอยากกินอะไรเอาเข้าปาก งับเลยนะ”3ซิง

      “ได้เลย น้องสาวพี่รองขอลองสตรอเบอร์รี่ด้วย”พี่รองเยว่เลี่ยง

     พวกพี่ชายที่เหลือต่างทยอยเดินตามกันมาเห็นน้องสามคนกำลังก้มหัวกินอะไรกันอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ไกลๆ ทางห้องอีกด้านหนึ่ง พวกเขาจึงสังเกตดูว่าคือห้องเก็บอะไร

     “ห้องเก็บผลไม้ พวกเราไปกันเถอะครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “ได้”พวกพี่ชาย

      “พี่ชายทางนี้ ทางนี้เร็วเข้า ผลไม้สดๆ อร่อยเยอะแยะเลย”3ซิง

      “ว้าว ผลไม้น่ากินทั้งนั้นเลยพวกพี่ขอเลือกกินบ้าง”พี่หนิงหวง

      “ฮิ…..ฮิ……ฮิ…….”พวกเด็กๆ หยุดทำการสำรวจเสบียงเพื่อรองท้องกินผลไม้แสนอร่อยกันก่อนเลย

    “เด็กๆ ไปอยู่ที่ส่วนไหนกันหมดแล้วคะเนี่ยเงียบเสียงเชียว”แม่

     “เงียบๆแบบนี้ แถมอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยอาหารมากมายแบบนี้คงจะมีเพียงอย่างเดียวนั่นแหละน้องเล็ก”ป้าซูเจียว

     “กิน !!!!”แม่ ป้า

     “จะเป็นห้องไหนกันนะ”แม่ และป้าเดินตามหาเด็กๆ และก็เจอพวกเขากำลังหยิบผลไม้กินกันอย่างเอร็ดอร่อยกัน 

     “เด็กๆ อย่ากินผลไม้เยอะนะเดี๋ยวตอนเที่ยงจะกินข้าวกันไม่ลงนะลูก”แม่ รีบห้ามเตือนก่อนเพราะห้องนี้มีแต่ผลไม้ที่ล่อตาล่อใจเด็กๆ มากมายเหลือเกินขนาดท่านที่เป็นผู้ใหญ่แล้วยังอดใจไม่ไหว มีแต่ผลไม้ลูกใหญ่ๆและมีทุกชนิดเลยเสียงด้วยซ้ำไป ผลไม้บางอย่างก็ไม่แน่ใจว่ามันคืออะไรด้วยเพราะบางอย่างราคาแพงมาก แต่ที่แห่งนี้กลับมีพวกมันเสียทุกอย่างเลย

     “ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ

     เมื่อกินได้สักพักหนึ่ง3ซิงพึ่งสังเกตได้ว่า ผลไม้ตรงที่เธอหยิบมันกลับมาเหมือนเดิม แต่เธอเองก็ไม่แน่ใจนักและลองทำใหม่อีกครั้ง และใช่มันกลับมาทดแทนที่เหมือนเดิมเลย 

      “ไม่มีวันหมด…สุดยอดเลย”3ซิง ตาโตอย่างดีใจกระโดดโลดเต้นที่รับรู้ว่าในห้องเก็บเสบียงอาหารพวกนี้ถ้าหยิบไปแล้วมันจะขึ้นมาทดแทนแบบไม่มีวันหมดนั่นเอง

     “ไม่มีวันหมด คืออะไรเหรอน้อง3ซิงบอกพี่สาวหน่อย”พี่สาวเยว่ชิง เอียงคอถามน้องสาวพร้อมกับกัดกินสตรอเบอร์รี่ด้วย

     พวกพี่ชายเองก็จะถามเช่นกันเพราะน้องสาวพูดเสียงดังและทำท่าดีใจเป็นอย่างมาก แม่ ป้า ลุงใหญ่ ตา ยาย ต่างก็ได้ยินเช่นกัน ทุกคนเลยเงียบรอฟังคำตอบจาก 3ซิงกัน

     “ห้องเก็บเสบียงอาหารพวกนี้น่ะค่ะ มันไม่มีวันหมด ไม่ว่าเราจะหยิบออกไปเท่าไหร่มันจะกลับมาทดแทนให้เหมือนเดิมเลย ทุกๆคนดูนะซิงซิง จะหยิบอันนี้ อันนี้ อันนี้ พี่หนิงหวงของตะกร้าด้วยค่ะ”3ซิง

     พี่หนิงหวงหยิบตะกร้าส่งให้3ซิง เพื่อนำมาใส่ผลไม้ และจริงๆอย่างที่3ซิงบอก สักพักผลไม้ที่ถูกหยิบเอาออกมากลับมาคืนที่เดิมโดยผลไม้ในตะกร้าก็ยังคงอยู่ไม่ได้หายไปไหน

     “ว้าว” ทุกๆคน ตื่นเต้นตกใจที่ได้รับรู้ความพิเศษเพิ่มเติมของถ้ำเก็บของแห่งนี้

     “มันเป็นไปได้ยังไงกัน”แม่

     “มันน่าเหลือเชื่อมาก”ตา ยาย ป้า และลุงใหญ่

     “แบบนี้พวกเราก็ไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารการกินอีกต่อไปค่ะถ้ำแห่งนี้มีครบทุกอย่างเลย เราอยากจะกินอะไร จะทำอะไรแค่ไหนก็ได้ เพราะมันไม่มีวันหมดฮิ….ฮิ…..”3ซิง ลูบพุงน้อยๆของตนเองอย่างพอใจที่ตอนนี้รับรู้ว่าจะมีของมาเติมเต็มแบบไม่จำกัดเลย

     “สุดยอดเลย”พวกพี่ชาย 

     “ถ้าอย่างงั้นใครอยากจะเอาอะไรออกไปกินข้างนอกถ้ำเลือกใส่ตะกร้าได้เลยค่ะ”3ซิง

     “ตกลง”พวกพี่ชาย

     พวกเราเอาผลไม้ออกมาเยอะพอสมควร เพราะว่าวันนี้กะว่าจะแวะเอาไปให้ที่ร้านในตัวเมืองด้วยเลยเพื่อนำไปจากผู้คนให้ได้กินกัน 

     พอเดินมาอีกห้องหนึ่ง เป็นห้องครัวที่ทำอาหารมีอุปกรณ์ทำอาหารครบครันแต่เป็นแบบลักษณะโบราณ แต่แข็งแรงมาก

     “ห้องครัว!!!”แม่ ยาย และป้า มีรอยยิ้มเพราะถูกใจห้องนี้เป็นอย่างมากเลย

     “ว้าว ยิ่งกว่าครบเครื่องเสียอีกมีห้องครัวในตัวอีกต่างหากนะเนี่ยนะ”3ซิง

     “นึกว่าจะเป็นโถงใหญ่เก็บแต่เสบียงอาหารอีกนะเนี่ย”พี่หนิงเฉิง

     “จริงๆแล้วที่นี่สามารถเป็นที่หลบภัยพวกเราได้เลยนะคะ มีอาหารพร้อมแบบนี้ไม่ต้องกลัวอดตายแล้วล่ะ”3ซิง

     “ใช่ๆ”พวกพี่ๆ ต่างเห็นด้วย

     “แม่คะทำอาหารที่นี่เลย พวกเราจะได้ไม่ต้องเดินย้อนไปที่เจ้าแด๊งแดงไงคะ”3ซิง

     “อือ…อย่างที่หลานเล็ก3ซิงว่าก็ดีเหมือนกันนะ”ป้าซูเจียว

     “แต่ว่าพวกไฟ กับน้ำ และที่ทิ้งของเสียล่ะคะมันจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า”แม่

     “จริงด้วยสิ แม่ว่าเราลองสำรวจดูดีๆ ก่อนนะว่าจะทำอาหารในห้องครัวนี้ได้หรือไม่กัน”ยาย

     “แต่ซิงซิงว่าน่าจะทำได้นะคะ ถ้ำแห่งนี้มันวิเศษมากถ้าเขามีห้องครัวให้แบบนี้แสดงว่ามันจะต้องวิเศษกว่าห้องครัวแบบปรกติล่ะ”3ซิง เองก็เดินไปสำรวจดูภายในครัวอันกว้างใหญ่แห่งนี้

      เธอเดินไปตรงเตาที่มันสามารถวางกระทะหรือหม้อตุ๋นขนาดใหญ่เอาไว้ได้มีเป็นสิบเตาเลย 3ซิง ให้ลุงใหญ่อุ้มเธอขึ้นมาเพื่อที่จะได้เห็นด้านบนได้ถนัดตาด้วย

     “นี่ค่ะลุงใหญ่หยิบมาให้ ซิงซิงดูหน่อย”3ซิง ชี้ไปที่ช่องหนึ่งที่เก็บหินสีแดงเอาไว้ทั้งหมด วางเรียงกันไว้ใกล้ๆเตาพวกนี้

     “อันที่สีแดงๆใช่ไหม”ลุงใหญ่

     “ใช่เลยค่ะลุงใหญ่”3ซิง

     3ซิงรับหินก้อนสีแดงที่ใหญ่กว่ามือเธอเสียด้วยซ้ำด้วยใช้สองมือประคองมันเอาไว้และผลิกดูไปมาอย่างรอบคอบว่ามันมีประโยชน์หรือไม่มี 

     หินสีแดงนี้มันมีตัวหนังสือไว้ว่าหินอัคคีอย่างชัดเจน และเธอหันไปมองดูเตาแต่ละอันมันมีช่องที่วางหินพวกนี้ไว้พอดิบพอดีเสียด้วย 

     “ลุงใหญ่คะ ช่วยวางหินอัคคีพวกนี้ไว้ในเตาตามช่องที่มันมีให้ครบ โดยเอาตั้งแบบนี้นะคะลุงใหญ่ให้ตัวหนังสืออย่ากลับหัว”3ซิง

     “หินอัคคี!!!” ทุกๆ คนฟังอย่างงุนงง

     “ได้ๆ”ลุงใหญ่ วางหินแต่ละก้อนลงไปตามช่องบนเตาเมื่อวางครบแล้ว หินอัคคีก้อนสีแดงๆเมื่อตะกี้นี้จากที่แค่เป็นก้อนหินสีแดงธรรมดา มันกลับกลายแปลเปลี่ยนเป็นสีใส่ขึ้นและมีความร้อนออกมาแล้ว

      “หินมันร้อนแล้ว!!”พี่สาวเยว่ชิง

      “นี่คือการจุดไฟทำอาหารของถ้ำแห่งนี้หรอกเหรอเนี่ย”แม่

      “โอ้…มันช่างวิเศษจริงๆแม้กระทั่งจุดไฟ”ยาย 

      ทุกๆคนตื่นเต้นกันอย่างมาก เมื่อรู้แล้ว่าติดไฟได้อย่างไรแล้ว 3ซิงก็ไปเดินตรวจสอบตรงบริเวณที่ล้างภาชนะหรือล้างวัตถุดิบต่อไปเลย

     “มีไฟแล้วก็ต้องมีน้ำล่ะนะ”3ซิง

     เธอมองดูวิธีที่จะทำให้น้ำมันไหลออกมาจากช่องตรงนี้ อย่างพินิจพิเคราะห์แบบละเอียดที่สุด 

     “อือ……แท่นหินสีฟ้าคงจะหมายถึงหินน้ำแน่นอนล่ะนะ”3ซิง แตะก้อนหินตรงแท่นที่เป็นหินสีฟ้าหนึ่งครั้งเพียงเท่านั้น น้ำก็สะอาดใสก็ไหลออกมาเอง

     “ว้าว…มีน้ำแล้วไหนลองแตะอีกครั้งสิ”3ซิง เลยกดแตะแป้นหินอีกรอบน้ำที่ไหลเมื่อสักครู่นี้กลับหยุดนิ่งไปเลย

     “นี่มัน วิธีใช้น้ำเหรอหลาน3ซิง”ลุงใหญ่ที่กำลังอุ้มหลานอยู่มองอย่างตื่นตาตื่นใจ

     “ใช่ค่ะ ลุงใหญ่”3ซิง

     “ทุกๆ คนคะทางนี้เร็วเข้า ซิงซิงรู้วิธีเปิดน้ำแล้ว”3ซิง ตะโกนเรียกทุกๆคนมาดูวิธีเปิดใช้น้ำ เมื่อทุกคนมาดูก็ตาโตตื่นเต้นกับการใช้งานอีกครั้ง

     “ว้าว หินสีแดงมีไฟร้อนๆ ส่วนหินสีฟ้ามีน้ำใสสะอาดเย็นๆ ล่ะน้อง3ซิง”พี่เยว่ชิง

     “นี่ๆ มีหินสีส้มๆนี่อีกสีด้วยนะพี่สาวเยว่ชิงอยู่ฝั่งตรงข้ามกับหินสีฟ้าล่ะ สงสัยจะเป็นน้ำอุ่นแน่ๆเลยพี่สาวลองแตะดูไหมซิงซิงยังไม่ได้ลองเลย”3ซิง คาดเดาดูว่าน่าจะเกี่ยวกับน้ำเหมือนเดิมนี่แหละ

     “ได้ๆ พี่สาวอยากลองทำ”พี่สาวเยว่ชิง ตาเลยเข้ามาอุ้มพี่สาวและเอื้อมไปแตะหินสีส้ม ที่อยู่ตรงข้ามกันกับสีฟ้าและเป็นจริงอย่างที่3ซิงสันนิษฐานน้ำที่ไหลออกมาแปรเปลี่ยนเป็นน้ำอุ่นทันที

      “มันน้ำอุ่นล่ะ น้ำอุ่นจริงๆด้วย”พี่สาวเยว่ชิง

     “น้ำอุ่นดีจริงๆ แบบนี้น่าหนาวเวลาทำอาหารก็ช่วยได้เยอะเลยนะ”ยาย

     “ถ้ำแห่งนี้ทำไมถึงวิเศษแบบนี้นะคะ”แม่

     “ทุกๆคนดูสิคะน้ำที่ไหลออกมามันวนหายไปเองด้วยล่ะ ไม่มีน้ำขังในห้องนี้แต่มันไหลและหายออกไปเลย แปลกมาก”3ซิง

     “จริงๆด้วย”ทุกๆ คน

    “สงสัยว่านี่คงจะเป็นอีกวิธีหนึ่งสำหรับการจัดการทิ้งน้ำเสียแน่ๆเลยค่ะ”3ซิง

     “แล้วแบบนี้ทางนู้นล่ะน้อง3ซิง พี่สาวเห็นว่าเหมือนที่ทิ้งอาหารเลยนะ”พี่สาวเยว่ชิง 

     “งั้นพวกเราไปดูกันต่อเลยถ้าใช่จริงๆทีนี้ก็ทำอาหารกินที่ห้องครัวแห่งนี้ได้ไม่มีปัญหาใดๆเลย เพราะมันมีความวิเศษที่สามารถจัดการทิ้งของเสียหรือสิ่งที่ไม่ต้องการออกไปเองโดยที่เราไม่ต้องเอาไปทิ้งเองเลย”3ซิง

     “อะไรมันจะเป็นครัวที่วิเศษแบบนี้ เหล่าทวยเทพบนสวรรค์คงจะมีของแบบนี้นะ”ยาย

     “ค่ะแม่”ป้า และแม่

      “เอาล่ะ ทีนี้เราก็ลองทิ้งพวกใบไม้ที่ติดมากับผลไม้ลงไปในช่องทิ้งที่ฝาปิดนี้เลยนะทุกคนและมารอดูผลกันว่ามันจะหายแว๊บไปเลยไหม”3ซิง หยิบใบไหมมา 4-5 ใบและทิ้งลงไปปิดฝา

     “เดี๋ยวพี่ช่วยเปิดฝาให้เองนะ”พี่หนิงหวง

     “ทุกๆคนพร้อมแล้วนะคะ เปิดฝาได้ค่ะ”3ซิง

     พี่หนิงหวงเปิดฝาที่ทิ้งพวกขยะเศษอาหารออกและจริงๆไม่มีสิ่งใดหลงเหลืออยู่สักนิดเดียวเลยมันหายไปเหมือนกับว่าไม่เคยทิ้งอะไรลงไปเลย

    “ใบไม้หายไปแล้ว”ทุกๆ คน

     “ว้าว!!!!”ทุกๆ คน

      “ห้องครัวอันแสนวิเศษ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “แม่ ยาย ป้าคะ พวกเราทำอาหารอร่อยกินกันเลยเถอะค่ะ”3ซิง 

     “ได้จ้ะ”แม่ ยาย ป้า

      “เย้…..เย้…..เย้……”เด็กๆ ต่างดีใจที่ตอนนี้จะได้กินอาหารที่มีวัตถุดิบครบเลย ใครอยากจะกินอะไรสามารถสั่งได้ทุกๆอย่างเลยจริงๆ

     “ระหว่างที่รออาหาร พวกเราดูห้องถัดไปกันต่อเลยนะพี่สาว”3ซิง

      “ได้เลย”พี่สาวเยว่ชิง

      ห้องที่ติดกับห้องครัว นั้นก็ยิ่งเป็นที่ชื่นชอบของสาวน้อยทั้งสองเป็นอย่างมาก เพราะมันคือห้องขนมนั่นเองขนมสารพัดอย่างที่มีเป็นร้อยเป็นพันแบบสำเร็จรูปแล้วอยู่ห้องนี้ทั้งหมด 

     “ห้องขนม!!!”สองสาวน้อย ตะโกนดีใจอย่างเสียงดัง

    ขนาดแม่ ป้า ยาย อยู่ห้องครัวยังได้ยินเลย พวกพี่ชายที่เดินตามมาทีหลังรีบวิ่งเข้าไปหาอย่างรวดเร็วทันทีที่ได้ยินว่าเป็นห้องเก็บขนม

     “ซิงซิง จะชิมขนมล่ะ”3ซิง

     “พี่สาวด้วย”พี่สาวเยว่ชิง

     “พวกพี่ด้วย”พวกพี่ชาย แต่แล้วจู่ก็มีเสียงอันน่ากลัวดังขึ้นมาว่า

     “หยุดตรงนั้นเลยนะเด็กๆ ”แม่ 

     เด็กๆที่กำลังจะก้าวขาเข้าห้องไปเลือกขนมกินกันก็ต้องแข็งค้างกันอย่างรวดเร็วด้วยเสียงประกาศิต

     “ฮิ…ฮิ….แม่ขานิดเดียวเองนะขอชิมแค่ชิ้นเดียว”3ซิง ส่งเสียงออดอ้อนแม่ของเธอ

     “ชิ้นเดียวของหนูน่ะ คือชิ้นเดียวแต่ทุกจานฉะนั้นหยุดและหันหลังกลับมาไปนั่งรอที่โต๊ะอาหาร กินข้าวเสร็จแล้วแม่ค่อยอนุญาตให้ทุกคนเข้าห้องขนมเพื่อไปเลือกกินได้ ตกลงตามนี้นะ”แม่ 

    “เอ่อ……แม่รู้ทันง่ะ”3ซิง บิดแขนไปมาอย่างเขินอาย

    “แน่นอนอยู่แล้วจ้ะเจ้าตัวแสบ”แม่ สะบัดหน้าหนีกลับเข้าห้องครัวอย่างรวดเร็วไม่ฟังเสียงอ้อนวอนใดๆของเด็กๆเลย

     “ว๊า……….”เสียงเด็กๆ ทอดถอนใจอย่างเสียดายได้แต่มองกลับเข้าห้องขนมอย่างเลื่อนลอยแต่และทำใจเดินถอยออกมานั่งคอยกินอาหารเที่ยงกันก่อน


 

************

 คนอื่นๆจะได้มิติส่วนตัวกัน แต่เตี้ยน้อย3ซิงกลับได้ถ้ำวิเศษมาแทนถึงจะพกพาไปไม่ได้แต่ความวิเศษที่ได้มาไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ามิติส่วนตัวเลย
 

     ความร่ำรวย พร้อมกับการอิ่มท้องเป็นอะไรที่3ซิงพออกพอใจเป็นที่สุด