เส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning - ตอนที่ 140 การจับคู่ของตัวอันตราย

บัญชาจากแจ๊คถูกถ่ายทอดตรงไปยังตระกูลเฮโดสอย่างเร็วที่สุด และหลังจากผู้นำตระกูลทราบก็รีบรุดมาหาแจ๊คทันที เรื่องราวของแจ๊คที่มาเกี่ยวข้องกับตระกูลเฮโดสเริ่มขึ้นจาก หลังจากการแข่งขันรอบของเขตพิแซนเดรียผ่านไป คืนวันเดียวกันตระกูลเฮโดสก็เข้ามาสวามิภักดิ์ต่อแจ๊ค พวกเขาคือตระกูลผู้สืบทอดสายเลือดของเทพไฮดร้า จากคราแรกที่พวกเขานั้นตามหาร่างสถิตไฮดร้า หมายจะเชื้อเชิญให้มาร่วมกับตระกูลเฮโดส โดยหากตกลงกันได้พวกเขาจะยกสถานะให้ร่างสถิตเป็นผู้ที่จะสืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูลต่อไป แต่จนแล้วจนรอดพวกเขาตามหาเท่าไหร่ก็ไม่พบร่างสถิตไฮดร้าเสียที ต่างจากตระกูลฟูลตันที่พบร่างสถิตวิหคเพลิงตั้งนานแล้ว แต่ถึงจะหาเจอก็ใช่ว่าจะสมหวังดังคาดเสมอไป นั่นก็เพราะเธอคนนั้นเป็นถึงลูกสาวคนโตของผู้นำค่ายเจ็ดดาว ค่ายฝึกทหารรับจ้างอันดับหนึ่ง แถมปู่ของเธอยังเป็นสหายรักกับองค์จักรพรรดิ สถานะของเซย์ร่าจึงเทียบเท่ากับองค์หญิงคนหนึ่ง ตระกูลฟลูตันที่มีสถานะเป็นเพียงขุนนางของเมืองขนาดใหญ่จึงไม่อยู่ในสายตา ทั้งยังไร้ซึ่งอำนาจต่อรองใดๆ กับทางนั้นด้วย ส่วนผู้นำตระกูลเฮโดสมีสถานะเป็นเจ้าเมืองเวลล์เดอร์ เมืองขนาดกลางที่ตั้งอยู่ในเขตพิแซนเดรีย หากนับสถานะตามลำดับชั้นขุนนางแล้วก็พอๆ กับตระกูลฟูลตัน ตระกูลเฮโดสใช้ทั้งทรัพยากรและเวลาในการตามหาร่างสถิตไฮดร้าไปมาก แต่กลับไม่พบเห็นหรือกระทั่งได้ข่าวใดๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังตามหาต่อไปอย่างไม่ลดละ ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกที่ตระกูลเฮโดสจะหาไม่เจอ เพราะแจ๊คนั้นล่องเรือไปเรื่อย ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง ขนาดบางวันที่เมาหนักๆ ต้นหนเรือก็ยังไม่รู้ว่าเรือแล่นอยู่ตรงไหนของแผนที่ แม้แต่กองเรือจักรวรรดิที่มือเครือข่ายกระจายอยู่ทั่วทั้งน่านน้ำ การควานหากลุ่มโจรสลักเก้ากะโหลกยังยากจนเหล่าทหารส่ายหัว นับประสาอะไรกับตระกูลเฮโดสที่ส่งคนไปหาตามข่าวเมืองต่างๆ แทนที่จะหาในทะเล เมื่อพบเจอร่างสถิตในการแข่งขันรอบแรกเล่นเอาผู้นำตระกูลตื่นเต้นจนแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ ยิ่งความสามารถที่แสดงออกมาก็ล้วนแล้วแต่เป็นทักษะที่ทรงพลัง ความคิดที่จะเชิญชวนร่างสถิตมาเข้าร่วมกับตนนั้นพลันมลายหายสิ้น เย็นวันนั้นกลับเป็นพวกตนเสียเองที่ยกคนทั้งตระกูลไปก้มหัวสวามิภักดิ์ ความรู้สึกของผู้นำตระกูลที่มีต่อแจ๊คนั้นยากจะบรรยาย ออร่าที่แผ่ออกมาจากร่างชายหนุ่มที่เขาสัมผัสได้พลันทำให้รู้สึกเหมือนพบเจอบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งตระกูล ความเข้มข้นของสายเลือดแรกกำเนิดที่ได้รับมาจากเทพไฮดร้าโดยตรงช่างแตกต่างกับพวกเขายิ่งนัก เพียงแค่เข้าใกล้ก็สามารถกดข่มให้คนของตระกูลเฮโดสก้มสยบยอมได้อย่างไร้ข้อกังขา“นายท่านเรียกพวกเรามา มีสิ่งใดให้รับใช้หรือขอรับ?” ผู้นำตระกูลเฮโดสพร้อมด้วยผู้ติดตามอีกสองคนเดินทางมาหาแจ๊คอย่างเร่งรีบที่สุดเมื่อได้รับคำสั่ง“มีคนขโมยเมล็ดต้นรากสมุทรของข้าไป ไม่เพียงเท่านั้น พวกมันยังทำร้ายคนของข้าจนสาหัส” แจ๊คพูดด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัวพลางชี้ไปทางเซบัสเตียนที่นอนอยู่บนเตียง“สารเลวเอ๊ย! ช่างกล้านัก! พวกมันเป็นใครกัน? นายท่านโปรดบอกข้าด้วย! ข้าจะพาคนทั้งตระกูลไปถล่มมันแก้แค้นให้ท่านเอง!” ผู้นำตระกูลเฮโดสเมื่อได้ฟังก็พลอยของขึ้นไปกับแจ๊คด้วย แกรนด์ที่นั่งดูอยู่ห่างๆ ก็คิดในใจ สองคนนี้มันบังเอิญนิสัยเหมือนกัน รึเพราะสายเลือดเทพไฮดร้าที่ทำให้นิสัยเป็นแบบนี้กันแน่? “ยังไม่รู้ ข้าจะให้พวกเจ้าไปสืบหาว่าพวกมันเป็นใคร แล้วตอนนี้เมล็ดต้นรากสมุทรอยู่ที่ไหน ฝากด้วย” “นายท่านไว้ใจได้! ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!” “ดี! ตอนนี้คนของข้ากำลังแกะรอยมันอยู่ที่ตลาดมืด พวกเจ้าไปส่วนข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับเมล็ดต้นรากสมุทรรวมถึงคนที่เข้าประมูลวันนั้นอยู่ในแหวนวงนี้ พวกเจ้าเน้นแกะรอยที่ย่านการค้าและโรงประมูลในเขตเมืองหลวงไปก่อนจะกว่าจะมีคำสั่งใหม่” “ขอรับ!” เมื่อผู้นำตระกูลเฮโดสรับแหวนมิติจากแจ๊คเรียบร้อยก็รีบไปทำงานทันทีรุ่งเช้าแกรนด์กับแจ๊คก็เดินทางมาที่โคลอสเซียมเช่นเคย วันนี้เป็นการแข่งขันรอบแรกวันสุดท้าย ซึ่งเหลืออีกแค่สองเขตคือเซลีนเซียกับเอโดราส จากการสุ่มก็ได้เขตเซลีนเซียขึ้นมาแข่งขันก่อน ตบท้ายด้วยเขตเอโดราส ในระหว่างที่การแข่งของเซลีนเซียดำเนินไปอยู่นั้น แจ๊คก็ได้รับการติดต่อจากแอชเชอร์“ว่าไง?” “เจอเบาะแสแล้ว เหมือนคนที่เอาเมล็ดต้นรากสมุทรไปจะไม่ได้ลงมือเอง มันใช้งานคนหลายกลุ่มโยงเป็นเครือข่ายเพื่อให้สาวถึงตัวคนบงการได้ยาก เดี๋ยวพวกข้าจะลองรีดข้อมูลจากเบาะแสแรกก่อน” “มันจะลึกลับแค่ไหนเชียว เสร็จจากที่นี่เดี๋ยวพวกข้าตามไปสมทบ” แจ๊คยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจเมื่อได้ยินข่าวดีเช่นนั้น การสืบหาเป็นไปอย่างรวดเร็ว และอีกไม่นานเซบัสเตียนก็คงฟื้นขึ้นมา และถ้านำข้อมูลทั้งสองฝั่งมาประกอบกันต้องสาวถึงตัวไอ้โจรบัดซบที่ชอบยืมมือคนอื่นแน่“เขตสุดท้าย เอโดราส” สิ้นเสียงประกาศของผู้คุมกฎ ผู้เข้าแข่งขันรอบแรกของเขตเอโดราสก็ทยอยขึ้นมา“โอ้ ได้แข่งตั้งแต่รอบแรกเลยแฮะ” แกรนด์บอกแจ๊คเมื่อเซย์ร่าเดินขึ้นมาด้วย ทันทีที่การแข่งขันของเขตเอโดราสเริ่มขึ้น เซย์ร่าก็แสดงทักษะอันยอดเยี่ยมและงดงามของเธอให้ประจักษ์แก่สายตาทุกผู้คน ถึงกระนั้นแต้มของเธอก็ไม่โดดสูงขึ้นไปจากคนอื่นมากเท่าไหร่นัก นั่นก็เพราะเซย์ร่าต้องการแบ่งแต้มให้สมาชิกของค่ายเจ็ดดาวคนอื่นด้วย ในการแข่งครั้งนี้ค่ายเจ็ดดาวส่งคนเข้าร่วมถึงสามร้อยคน ทุกคนที่เข้าร่วมล้วนแต่ผ่านการคัดเลือกอย่างเข้มงวดจากทางค่ายมาแล้วทั้งสิ้น ซึ่งก็หมายความว่านี่คือกลุ่มรุ่นใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดของค่ายเจ็ดดาว ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ของเขตเอโดลาสแน่นอนว่าต้องรับศึกหนักอย่างเลี่ยงไม่ได้ นั่นก็เพราะทุกรอบมีคนของค่ายเจ็ดดาวปนอยู่ด้วยราวๆ 50-60 คน พวกนี้ใส่ชุดคลุมเหมือนกันและร่วมมือกันทำแต้มอย่างเป็นระบบ รับมือคนเดียวก็ว่ายากแล้ว เจอมาเป็นกลุ่มแบบนี้ใครจะต้านทานได้ สองวันที่ผ่านมาทางค่ายได้ปรับกลยุทธ์ให้เข้ากับกติกาได้อย่างลงตัว เมื่อการแข่งขันทุกรอบของเขตเอโดราสจบลง คนของค่ายเจ็ดดาวผ่านเข้ารอบ 100 คน ผู้ผ่านเข้ารอบที่สองเขตเอโดราสถูกค่ายเจ็ดดาวเหมาไว้แล้ว เรียกได้ว่าไม่มีที่ว่างสำหรับคนอื่นเลยทีเดียว นับเป็นจำนวนที่น่าตกใจอย่างยิ่งกับคนกลุ่มเดียวที่สามารถผ่านเข้ามาได้“ผู้ผ่านเข้ารอบต่อไปทุกคนมารวมกันที่สนาม” ผู้คุมกฎประกาศหลังจากการแข่งขันทุกเขตจบลง เมื่อผู้ผ่านเข้ารอบทุกคนขึ้นมาบนสนาม จอขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้น บนจอมีรายชื่อของทุกคนและแต้มที่ทำได้ปรากฏอยู่“ทุกคนจงฟัง! การแข่งขันในรอบที่สองจะเริ่มในอีกสามวันถัดจากนี้ ดูที่ข้อมือของตนไว้ให้ดี” ได้ยินผู้คุมกฎกล่าวเช่นนั้นทุกคนก็ก้มดูข้อมือของตนทันที กำไลข้อมือผู้เข้าแข่งขันของพวกเขาล้วนแต่เปล่งแสงเป็นสีต่างๆ “รอบการแข่งขันจะถูกแบ่งตามสีที่ปรากฏออกมา ซึ่งจะมีทั้งสิ้นห้ารอบ รอบละ 170 คน ยกเว้นรอบสุดท้ายที่จะมี 184 คน โดยรอบการแข่งขันจะเรียงลำดับจาก สีแดง สีเหลือง สีเขียว สีฟ้า และสีม่วง การแข่งขันรอบนี้จะเป็นแบบแบทเทิลรอยัล สนามในการแข่งขันแต่ละรอบจะมีสภาพแวดล้อมต่างกันแล้วแต่จะสุ่มได้ ไม่จำกัดเวลา ไม่จำกัดวิธีการ จะสู้ซึ่งหน้า ซุ่มโจมตี หนี วางกับดัก ซ่อนตัว จะกลยุทธ์แบบไหนก็สามารถนำมาใช้ได้หมด และห้าคนสุดท้ายที่เหลือรอดในแต่ละสนามเท่านั้นที่จะผ่านเข้ารอบสุดท้าย!” “โอ้วววววววววววววววว!!!” เสียงอื้ออึงจากผู้ชมดังขึ้น รอบแรกว่าโหดแล้ว รอบที่สองนี้ก็จัดว่าโหดไม่แพ้กัน ทุกคนที่ผ่านเข้ารอบสองมาล้วนเป็นผู้มากด้วยพรสวรรค์ของแต่ละเขต และการต่อสู้ในรอบนี้ไม่ได้จำกัดแค่การเร่งทำแต้มเหมือนรอบแรก แต่เป็นทำอย่างไรก็ได้เพื่อให้ตนรอดเหลือ 5 คนสุดท้าย เทคนิคกลยุทธ์ต่างๆ ต้องถูกงัดมาใช้เพื่อต่อกรกับผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ความสนุกที่ผู้ชมจะได้รับย่อมมากกว่ารอบแรกเป็นไหนๆ และที่สำคัญ ผู้ที่จะผ่านเข้ารอบสุดท้ายได้มีแค่เพียงแค่ 25 คนเท่านั้น! “เอาล่ะ แยกเป็นกลุ่มตามลำดับสีของตนซะ!” เมื่อผู้คุมกฎประกาศกร้าว ผู้เข้าแข่งขันก็เดินมารวมกลุ่มตามสีของกำไลข้อมือที่ส่องสว่างนั้น โดยเรียงลำดับสีแดงกลุ่มแรกไปจนถึงสีม่วงกลุ่มสุดท้าย การแข่งขันในรอบที่สองไม่เพียงแต่สร้างความกดดันเรื่องจำนวนของผู้ที่จะผ่านเข้ารอบสุดท้ายเท่านั้น แต่การจัดกลุ่มแบบนี้มันยังให้ผู้เข้าแข่งขันได้เห็นว่าคู่แข่งที่อยู่สนามเดียวกับตนมีใครบ้าง อาจดูเหมือนว่าเว้นว่างระหว่างการแข่งขันไว้หลายวัน แต่ความจริงแล้วมันเป็นเพียงเวลาอันน้อยนิด ที่จะคิดกลยุทธ์เพื่อจัดการหรือรับมือผู้เข้าแข่งขันที่เป็นตัวอันตรายในรอบของตน“ในรอบที่สองนี้มีรางวัลพิเศษที่องค์จักรพรรดิจะทรงประทานให้ นั่นก็คือรางวัล MVP ผู้ที่สามารถจัดการผู้เข้าแข่งขันคนอื่นได้มากที่สุดของแต่ละสนามจะได้รับรางวัลนี้ไป และยิ่งไปกว่านั้น โคลอสเซียมแห่งนี้จะเปิดให้ผู้ชมทุกท่านร่วมสนุก โดยการทายว่าใครคือผู้เข้าแข่งขันที่จะทำแต้มได้มากที่สุดในรอบนั้นๆ หากทายถูกจะได้รับเงินรางวัลเป็นสามเท่าของจำนวนเงินต้นที่ลง แต่เพื่อความสนุกและไม่เป็นการง่ายจนเกินไป การแข่งขันในแต่ละรอบทางเราจะแบนผู้เข้าแข่งขันตัวเต็งที่มีแนวโน้มว่าจะทำแต้มสูงสุดสนามละหนึ่งคน ซึ่งแต้มของผู้เข้าแข่งขันที่ถูกแบนจะไม่นำมาคิดรวมด้วย รายชื่อที่ถูกแบนจะแจ้งให้ทราบในรอบการแข่งขัน” “โอ้ววววววววววววววววว!!!!” เสียงกระหึ่มจากผู้ชมดังขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงของแต่ละคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและอยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆ นี่สิสิ่งที่มวลชนต้องการ! “ต่อไปจะเป็นการสุ่มสนาม รอบแรก สีแดง สนามทะเลทราย!” “รอบที่สอง สีเหลือง สนามทะเลสาบ!” “รอบที่สาม สีเขียว สนามแดนหิมะ!” “รอบที่สี่ สีฟ้า สนามป่าดงดิบ!” “รอบที่ห้า สีม่วง สนามเมือง!” ข้อมูลเกี่ยวกับการแข่งรอบต่อไปถูกประกาศออกมาเพื่อให้ผู้เข้าแข่งขันทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม แต่ก็มีบางคนเหมือนกันที่ไม่สนว่าจะได้สนามไหน เขาเหล่านั้นสนเพียงแค่ว่าจะได้สู้กับใครเท่านั้น ไครอสกับเดร็ค สองหน่อสายบ้าพลังได้สีม่วง รอบสุดท้าย ทั้งสองมองหน้ากันพลางหัวเราะอย่างพึงพอใจที่จะได้อาละวาดเต็มที่ จริงๆ แล้วพวกเขาไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกันมาก่อน เพียงแต่เมื่อเจอคู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อก็เหมือนได้เติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปจากรอบแรก แจ๊คได้สีฟ้ารอบสี่ทำท่าเชือดเพื่อคอจงใจยั่วโทสะลูเซียสที่ได้สีเดียวกัน ลูเซียสแม้จะเห็นแต่ก็ทำเป็นไม่สนใจ ซึ่งทั้งคู่นับว่าเป็นโจทก์เก่ากันตั้งแต่ครั้งที่กาเซลพาคนไปล้อมจับกลุ่มโจรสลัดเก้ากะโหลกเมื่อสองปีที่แล้ว“เพื่อนก็ถูกเขี่ยไปอยู่รอบอื่นกันหมด หัวเดียวกระเทียมลีบอย่างเจ้าจะสู้ข้าไหวเร้ออออ.. ยิ่งคิดยิ่งน่าอนาถ จำได้ว่าสามรุมหนึ่งยังเอาข้าไม่ลงเลยนี่หว่า” แจ๊คยั่วโมโหอีกฝ่ายต่ออย่างไม่ลดละ“หนีตายเหมือนหมายังกล้าคุย แล้วไปหลบเลียแผลอยู่ไหนตั้งปีสองปี? แผลหายแล้วเหรอถึงกล้าเห่าต่อ?” “อ้าวๆ พูดอย่างนี้ร่างกายต้องการปะทะนี่หว่า!” แจ๊คเริ่มของขึ้นเมื่อได้ฟังคำพูดของลูเซียสทั้งๆ ที่ตนเป็นคนยั่วเขาก่อน“คิดว่าตัวเองคือที่สุดแล้วสินะ บอกอะไรให้อย่าง ตั้งแต่เกิดมาข้าไม่เคยกลัวร่างสถิต ไม่ว่าคนไหนก็ตาม ฉะนั้นอย่าเหลิงให้มันมากนัก เจ้าโจรสลัด” ลูเซียสตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความสุขุม“อ้อเหรอ? เจ้ามีพลังอะไรบ้างทำไมข้าจะไม่รู้ ถึงได้บอกไงว่าตัวคนเดียวอย่างเจ้า ถ้าไม่มีเพื่อนๆ ช่วยรุมเหมือนวันนั้นจะทำอะไรข้าได้รึเปล่า เวลาสู้จริงๆ อย่าร้องหาพ่อให้มาช่วยแล้วกัน” ขณะที่พูดแจ๊คก็ชี้ไปยังหัวหน้าผู้คุมกฎซึ่งเขาเป็นพ่อของลูเซียส ได้ยินแจ๊คพูดแบบนี้ลูเซียสที่สุขุมเยือกเย็นมาตลอดถึงกับกำหมัดกัดฟันเดือดดาล ทั้งชีวิตหากจะมีใครที่เขาฆ่ามากที่สุด หนึ่งในนั้นก็ต้องมีหน้าไอ้หมอนี่ลอยมาเป็นอันดับต้นๆ แจ๊คที่เห็นลูเซียสโกรธเป็นฟืนเป็นไฟก็เอามืออุดปากกั้นขำอย่างสนุกปาก แน่นอนว่าความแค้นเมื่อครั้งก่อนต้องเอาคืนในสนาม แต่กว่าจะถึงวันนั้นขอยั่วให้มันหัวร้อนรอไปสักสามวันก่อน ส่วนแกรนด์นั้นได้สีเขียวรอบที่สาม ในขณะเขายืนกอดอกหลับตาเหมือนปกติ แต่ผู้เข้าแข่งขันที่ยืนอยู่รอบข้างเริ่มที่จะขยับออกห่างเขาเรื่อยๆ ไม่ใช่แค่แกรนด์ ยังมีผู้เข้าแข่งขันอีกคนที่ไม่มีใครอยากเข้าใกล้ มาแชล ชายหนุ่มผู้นี้ก็อยู่รอบเดียวกัน เขาหลับตายืนกอดอกเหมือนแกรนด์ไม่มีผิดเพี้ยน แม้ภายนอกจะดูปกติ แต่จริงๆ แล้วทั้งสองกำลังใช้พลังจิตข่มขวัญกลืนกินกันอยู่ ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นที่รู้สึกได้ก็พลันถอยห่างจากสองคนนี้ มันให้ความรู้สึกเหมือนพวกเขากำลังยืนอยู่ใกล้อสูรร้ายที่กำลังหมอบดูเชิงกันอยู่ และพร้อมจะพุ่งไปขย้ำกันได้ทุกเมื่อ แม้การแข่งขันรอบถัดไปจะยังไม่เริ่ม แต่ดูเหมือนว่าจะมีการจับคู่ระหว่างตัวอันตรายด้วยกันเองเสียแล้ว

เส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 140 การจับคู่ของตัวอันตราย

คล้ายกับเรื่องเส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning ที่คุณอ่าน

เส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 140 การจับคู่ของตัวอันตราย

คล้ายกับเรื่องเส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้