Dealers Life System - ระบบชีวิตพ่อค้า - ตอนที่ 16 เข้าร่วม

“หืมต้องการจะเข้าเรียนในการสอนของฉันงั้นเรอะวะฮ่า ๆ ยินดีเป็นอย่างยิ่ง” เสียงเข้ม ๆ และแหบ ๆ หน่อยของซิลเวอร์ทำให้เคลรู้สึกว่าชายวัยกลางคนคนนี้มีสไตล์ ชุดเกราะสีเงินและดาบสีเงินนั้นส่องประกายระยิบ ซิลเวอร์ยื่นมือมาจับเพื่อทักทายซึ่งเคลก็ตอบรับ “ใช่ผมต้องการเข้าร่วมการสอนของคุณ!” “เอาละงั้นก็ไปรอข้างหลังก่อนละกันฉันต้องหานักเรียนคนอื่นเพิ่มอีกบางทีวันนี้ดวงอาจจะมา” ซิลเวอร์กล่าวซึ่งเคลก็ทำตามคือการยืนรอด้านหลังของเขาพลางสำรวจไปด้วยเพราะตอนแรกที่เดินเข้ามาไม่ได้สังเกตรอบด้านให้ดีนัก ที่ที่เขาอยู่คือลานวงเวียน โดยมีรูปปั้นของจักรพรรดิซีซาร์ตั้งไว้ ที่เมืองแห่งนี้มีลานวงเวียนอยู่รอบ ๆ อย่างมากมายของเมือง เนื่องจากเมืองคอนสแตนติโนเปิลเป็นเมืองขนาดใหญ่รูปลักษณ์มองจากมุมสูงคือวงกลม มีแม่น้ำสายเล็กไหลผ่านตรงกลางเมือง “ราชวงศ์คอนสแตนตินฉลาดไม่น้อยยอดเยี่ยมจริง ๆ” เคลกล่าวชื่นชม เพราะที่เมืองแห่งนี้มีระบบจราจรและถนนหนทางที่ตัดผ่านกันได้ง่าย และวงเวียนทุกวงเวียนจะเป็นจุดรวมตัวของผู้คนทำให้ผู้คนมากมายเปิดร้านค้าขายสินค้าตามวงเวียนแต่ละแห่งทำให้เศรษฐกิจรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก เรียกได้ว่าเป็นจุดทำเลทอง ถ้าร้านสุดยอดไอเทมมาเปิดที่นี่คงอาจจะเรียกลูกค้ามาได้บ้างหลังจากนั้นก็จะสามารถกระจายชื่อเสียงของร้านค้าไปได้ไกลยิ่งขึ้น เนื่องจากสินค้าในร้านค้าของเขานั้นมันโอเวอร์จนเกินไปจนผู้คนยังไม่อาจจะเชื่อได้ ถ้าไม่ใช่เพราะทอมเข้ามาเป็นลูกค้าคนแรก แต่เป็นลูกค้านักผจญภัยทั่วไปเขาก็คงขายไม่ได้อยู่ดี หลังจากยืนรอสักพักซิลเวอร์ก็ได้นักเรียนมาเพิ่มอีก 10 คนเป็นนักผจญภัยแรงค์ D ทั้งหมดที่อยากจะมาเรียนรู้เพิ่มเติม อายุของพวกเขาเกินกว่า 20 กันแล้วทั้งนั้นส่วนใหญ่จะเป็นพวกผู้วิเศษที่ยากจนทำให้ต้องมาเป็นนักผจญภัยและเก็บเงินมาเพื่อเรียนรู้สำหรับการพัฒนาไปข้างหน้า ที่พวกเขาเลือกซิลเวอร์เพราะได้ยินว่าซิลเวอร์ประกาศราคาในการเรียนอยู่ที่ สองพันห้าร้อยเหรียญทอง ซึ่งมันถูกมาก ๆ สำหรับการได้เรียนวิชาต่อสู้ของประสบการณ์นักผจญภัยแรงค์สูง ยังไงเสียพวกเขาก็มีเงินกันเพียงเท่านี้ “เอาละงั้นตามฉันมาติดติดละ” ซิลเวอร์หัวเราะพูด “วันนี้เป็นดีจริงจริงเลยนะ” วันนี้เขาสามารถหานักเรียนมาเรียนวิชาของเขาได้ทำให้วันนี้มีกินมีใช้ไปอีกหลังจากหานักเรียนไม่ได้มานาน “โห่โห่ วันนี้หานักเรียนได้ด้วยงั้นหรือเจ้าขาเป๋” เสียงยียวนกวนประสาทของชายวัยกลางคนคนหนึ่ง ที่ทักกลุ่มของซิลเวอร์ “อดีตนักผจญภัยแรงค์ A ที่ขาเป๋และเกษียณไปเพราะบาดเจ็บที่ขา ล้มลุกคลุกคลานเอาชีวิตรอดด้วยการหลอกสอนคนไปวัน ๆ ฝีมือที่ตกต่ำจะไปสอนใครได้ใช่ไหมนักเรียนของฉัน” ฮ่า!!!!! พลันสิ้นเสียงก็มีเสียงหัวเราะตามหลังมาจำนวนมากประมาณ 20 คนได้ “ถูกของอาจารย์โกลด์พูดได้ถูกต้องเลย” “ฉันจะบอกอะไรให้นะเจ้าพวกนักเรียนที่อยู่ตรงนั้น พวกแกแน่ใจหรือว่าต้องการเรียนการต่อสู้กับเจ้าคนขาเป๋ที่ฝีมือการต่อสู้ที่ตกต่ำน่ะ” “ใช่ อาจารย์โกลของพวกเราเองก็เป็นนักผจญภัยแรงค์ A ฝีมือดาบก็ยอดเยี่ยมอาจารย์ของพวกแกไม่มีทางเทียบติดอย่างแน่นอน” “พูดอีกก็ถูกอีก แถมราคาค่าเข้าเรียนก็แค่ 5 พันเหรียญทองเพียงเท่านั้น” เสียงของเหล่านักเรียนของอาจารย์ที่ชื่อว่าโกลด์พูดเสียงดูถูกดูแคลน ทำให้นักเรียนที่เข้าร่วมกับซิลเวอร์ถึงกับลังเล และมี 3 รายที่ย้ายไปอยู่กับอาจารย์โกลแล้ว “โกลด์ นี่มันมากเกินไปแล้วนะฉันไปทำให้กับแกกัน” ซิลเวอร์พูดเสียงสั่น สายตาของเขาดูดุร้ายและเย็นชา จ้องเขม่นไปโกลด์อย่างเคืองแค้น โกลด์ที่ได้เห็นสายตาของซิลเวอร์ก็หัวเราะ “ฮ่า ๆ ยังจะอวดดีอีกสำหรับนักผจญภัยดาวรุ่งในยุคสมัยเดียวกันกับฉันแล้วปัจจุบันตกอับแบบนี้ฉันมันโคตรรู้สึกดีเลยละ” ซิลเวอร์ได้ฟังก็ถึงสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พร้อมยกมือขึ้นมาเสกเวทย์ธาตุดินมาเป็นหอกแหลม “อย่าลองดีกว่าซิลเวอร์คนที่เจ็บตัวคือนายมากกว่านะถึงแม้ว่านายจะยังเป็นระดับนักเวทย์อยู่แต่ว่าถ้าฉันขยับบางทีดาบอาจปาดคอนายไปแล้วก็ได้นะ” โกลด์พูดด้วยเสียงเยือกเย็นและจ้องมองด้วยสายตาดูถูก ซิลเวอร์รับฟังก็สงบสติอารมณ์มากขึ้นเขาไม่ได้กลัวคำขู่เท่าไหร่ ก็ถูกของมันที่เขาอาจโดนมันปาดคอแต่ก็คงไม่ง่ายอย่างไม่รู้ตัวเพราะเขาคงป้องกันได้แต่ว่าหลังจากนี้ต่อสู้ไปยังไงเสียเขาก็แพ้เพราะปกติแล้วเขาไม่ใช่สายฝึกฝนรูปแบบที่ 1 ทำให้การใช้พลังเวทย์ที่ปล่อยออกมาดูอ่อนแอกว่าผู้ใช้เวทย์ที่ฝึกฝนรูปแบบที่ 1 เสียอีก เพราะว่ากฎเกณฑ์ธาตุของเขายังอยู่แค่ระดับผู้ใช้เวทย์เพียงเท่านั้น และด้วยอาการบาดเจ็บที่ขาทำให้การเคลื่อนไหวเป็นปัญหา จนเขาไม่สามารถจะใช้วิชาดาบต่อสู้ได้ถนัด “ไปกันเถอะ” ซิลเวอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทอดถอนใจ เขาเพิ่งโดนดูถูกและไม่มีหน้าจะมายืนอยู่ตรงนี้ แต่พอเขาเดินไปกับไม่มีนักเรียนเดินตาม นักเรียนที่ตามซิลเวอร์กำลังลังเลว่าจะไปต่อและหาคนสอนคนอื่นแทนแต่ว่า ราคาของซิลเวอร์คือถูกที่สุดแล้ว ซิลเวอร์ถอนหายใจและส่ายหัวอย่างหมดหวังว่านักเรียนเหล่านี้คงไม่มากับเขาเป็นแน่ แต่ทันใดนั้นก็นักเรียนคนหนึ่งเดินตามมา เมื่อคนอื่นได้เห็นว่ามีคนเดินนำก็เดินตาม ทำให้ซิลเวอร์ยังได้นักเรียนทั้ง 5 รายนี้ไปสอน .......ที่ฝึกสอนของซิลเวอร์อยู่ไกลออกไปใกล้เขตกำแพงเมืองชั้นนอก ทำให้ต้องเดินย้อนกลับทางเดิมเป็นทิศทางออกเฉียงใต้แต่เมื่อถึงแล้วก็พบกับบ้านสองชั้นในรั้วยาว เป็นพื้นที่กว้างขวางไม่น้อย เนื่องจากว่าพื้นที่แถบนี้ราคาถูกทำให้บรรดานักผจญภัยแรงค์ A สามารถเก็บเงินพอซื้อบ้านและลานกว้างได้ “เอาละที่นี่คือบ้านของฉันและฉันจะสอนวิธีฝึกการต่อสู้พื้นฐานให้” ซิลเวอร์กล่าวกับนักเรียนทั้ง 8 และเชิญเข้าบ้านเพื่อให้รู้จักภรรยาของเขา เมื่อเสร็จสิ้นทุกอย่างแล้ว ซิลเวอร์ก็พานักเรียนทั้ง 8 คนมาตรงลานกว้างที่เป็นลานฝึกซ้อม ลานฝึกซ้อมเป็นลานดินลูกรัง มีหุ่นฟางไล่นกตั้งอยู่หลายตัว “แต่ละคนเองก็เป็นนักผจญภัยแรงค์ D คงเคยลงสนามจริงมาบ้างแล้วสินะถ้าอย่างนั้นก็แนะนำตัวแต่ละคนก่อนแล้วกัน” ซิลเวอร์กล่าว “ผมชื่อ เคล ไม่ได้เป็นนักผจญภัยแต่เพิ่งได้เป็นผู้วิเศษเพราะงั้นจึงต้องการเรียนรู้วิธีการต่อสู้ประเภทการฝึกฝนรูปแบบที่ 2” เคลรายงานตัว “โอ้ นายนี่เองที่เดินมาเป็นคนแรกไม่ได้เป็นนักผจญภัยแต่เพิ่งได้ผู้วิเศษงั้นเหรอตั้งใจหน่อยแล้วกัน” ซิลเวอร์เลิกคิ้วและกล่าวกับเคล เขารู้สึกขอบคุณที่ชายคนนี้เดินมาเป็นคนแรกทำให้คนอื่น ๆ เดินตามมาด้วย หลังจากนั้นคนที่สองเป็นชายร่องผอมชื่อ “แจ็ค”คนที่สามเป็นชายร่างอ้วนท้วมชื่อ “โอเนล”ดูเหมือนทั้งสองจะมาด้วยกันเคลคิดว่าพวกเขาน่าจะเป็นเพื่อนกันคนที่สี่และคนที่ห้าเป็นพี่น้องกัน พี่ชายชื่อ “จันเร”น้องสาวชื่อ “เจรัน” หน้าตาคล้ายกันเป็นเพราะเป็นฝาแฝด “เอาละวันนี้เป็นวันแรกฉันจะสาธิตของการฝึกฝนรูปแบบที่ 2 ให้ดูว่าเขาต่อสู้กันยังไง” ซิลเวอร์กล่าว ซึ่งนักเรียนทั้ง 5 พยักหน้า พวกเขาเองเป็นนักผจญภัยแรงค์ D ที่ฝึกฝนรูปแบบที่ 1 เป็นระดับผู้ใช้เวทย์ขั้นสูงที่เน้นใช้วิชาเวทย์เป็นการโจมตีสัตว์อสูร นอกจากรับภารกิจจัดการสัตว์อสรูระดับต่ำ ๆ แล้วพวกเขาก็ยังแล่เนื้อหนังมาขายให้กับสมาคมนักผจญภัยเพื่อหาเงินเพิ่มเติม ก็เป็นรายได้ที่เยอะมากกว่าคนธรรมดาทั่วไป สามารถอยู่ได้โดยไม่ขัดสนก็จริง แต่ว่านั้นจะเป็นเส้นทางที่พวกเขาจะไม่สามารถไปสู่จุดแข็งแกร่งได้ ความแข็งแกร่งคือพลังอำนาจ ถ้าพวกเขาต้องการเป็นนักผจญภัยแรงค์สูงหรืออยากจะเก่งกาจมากขึ้น พวกเขาจำต้องฝึกฝนรูปแบบที่สองไปด้วยเท่านั้น อีกอย่างการฝึกฝนรูปแบบที่ 1 นั้นสิ้นเปลืองเงินทองมากเกินไป การเข้าใจกฎเกณฑ์ธาตุไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะต้องใช้เม็ดยาเป็นตัวช่วยด้วย นี่ก็เป็นอีกเหตุผลนึงด้วยเช่นกัน************

Dealers Life System - ระบบชีวิตพ่อค้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 16 เข้าร่วม

นิยายแนะนำ

Dealers Life System - ระบบชีวิตพ่อค้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 16 เข้าร่วม

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้