ระบบฝึกเทพ god training system

หลังจากที่กลับมาจากการพบเฟยลี่และ

จิงอี้หลานแล้วนั้น เทียนฉินเข้ามาเก็บตัวอยู่ในห้องเพื่อตรวจดูและจัดเรียงสิ่งของในแหวนมิติใหม่อีกครั้ง

บนโต๊ะไม้ตัวหนึ่งมีของวางระเกะระกะเต็มไปหมดไม่ว่าจะเป็นผลึกทองแดง ผลึกเงินที่มีอยู่มากมาย อาวุธระดับหนึ่งกับระดับสองอีกหลายชิ้น รวมถึงเม็ดยาชนิดต่างๆ 

เทียนฉินจัดแยกส่วนที่ไม่จำเป็นสำหรับเขาเก็บไว้ในแหวนมิติต่างหาก เพื่อว่าจะให้ตาเฒ่าหม่านำไปแลกเปลี่ยนเป็นเม็ดยาอีกที

"ถ้าข้าใช้เม็ดยาเปลี่ยนผันแปรเม็ดนี้จะสามารถบรรลุระดับผันแปรขั้นกลางได้รึเปล่านะ?"

เทียนฉินหยิบขวดแก้วที่ภายในบรรจุเม็ดยาเม็ดหนึ่งไว้ขึ้นมาดูก่อนเอ่ยพึมพำอยู่ในใจ

เม็ดยาเปลี่ยนผันแปรเม็ดนี้เป็นของรางวัลที่ได้มาจากการทำภารกิจหาผลไม้เพลิงสีเลือด ที่เฟยลี่เป็นคนมอบให้เขาเมื่อตอนพบกันนั่นเอง

และนอกจากเม็ดยาเปลี่ยนผันแปรแล้วนั้น เทียนฉินยังได้คะแนนมาร่วมแสนคะแนนจะการที่ทั้งสามคนได้ร่วมกันฆ่าจรเข้โลหิตเพลิงตัวนั้นแล้วนำซากมันกลับมาอีกด้วย

หลังจากที่จัดการสิ่งของในแหวนมิติเสร็จเรียบร้อยแล้ว เทียนฉินจึงเดินออกจากห้องก่อนจะมองหาตาเฒ่าหม่า

"อ้าว!ท่านอยู่ที่นี่เองรึ?"

เทียนฉินที่เดินหาอยู่ไม่นานก็มาพบตาเฒ่าหม่ากำลังจัดสวนอยู่หลังบ้าน จึงกล่าวทักอย่างอารมณ์ดี

"เจ้าตามหาข้ามีธุระอะไรรึเปล่า?"ตาเฒ่าหม่าเอ่ยถามอย่างสงสัย

"อ่อ! ไม่มีอะไรมากหรอก!"

"เพียงถ้าท่านมีเวลาช่วยนำสิ่งของในแหวนนี้ไปจัดการให้ที!"

เทียนฉินยื่นแหวนมิติวงหนึ่งให้กับตาเฒ่าก่อนเอ่ยออกไปอย่างไม่คิดอะไรมาก

"หืม!"

"เจ้าต้องการสิ่งใดเป็นการแลกเปลี่ยนกันล่ะ?"

ตาเฒ่าหม่าอุทานออกมาเมื่อเห็นสิ่งของภายในแหวนที่อัดแน่นเต็มไปหมดก่อนเอ่ยถามตามหน้าที่

"ก็จำพวกยาฟื้นฟูกับยาเพิ่มปราณนั่นล่ะ!"เทียนฉินตอบกลับไปอย่างไม่ได้คิดอะไร

"มันจะดีรึ?"

"เท่าที่ข้าตรวจดูของในแหวนมิติวงนี้แล้ว ถ้าหากนำไปแลกเม็ดยาทั้งหมดคงมากเกินไปหน่อยมั้ง!"ตาเฒ่าหม่ากล่าวบอกออกไปตามตรง 

"ก็ข้าไม่รู้จะนำไปแลกเปลี่ยนกับอะไรเหมือนกันนี่!"

เทียนฉินเอ่ยตอบกลับมาอย่างจนใจ เพราะสิ่งของต่างๆเขาล้วนไม่ได้ขาดแคลนมันอยู่แล้ว โดยเฉพาะเม็ดยาที่เขาได้รับมาทุกเดือนจากอาจารย์ก็เพียงพอให้เขาฝึกฝนอยู่แล้ว ยิ่งเรื่องผลึกเงินเขาก็ยิ่งมีไม่ขาดมือเลยด้วยซ้ำ

"แล้วทำไมเจ้าไม่ลองนำสิ่งของเหล่าไปแลกเปลี่ยนเป็นคะแนนดูเล่า!"ตาเฒ่ากล่าวออกมาอย่างอวดรู้

"มันนำไปแลกเปลี่ยนเป็นคะแนนได้ด้วยรึ?"เทียนฉินที่ได้ยินก็เอ่ยถามออกมาอย่างสงสัย

"ฮ่าๆ!"

"เรื่องนี้ตาเฒ่าคนนี้จะช่วยเจ้าจัดการเอง!"ตาเฒ่าหม่าหัวเราะออกมาก่อนจะกล่าวบอกออกไป

"แล้วท่านมีวิธีจัดการหรือ?"เทียนฉินเอ่ยถามอย่างใคร่รู้

"เป็นเพราะเจ้าไม่ค่อยได้อยู่ที่นิกายเลยไม่รู้สินะ!"ตาเฒ่าหม่ามองเทียนฉินอย่างยิ้มๆก่อนจะกล่าวต่อไป

"ที่นิกายเพลิงอัคคีแห่งนี้ มีที่ชุมนุมของเหล่าศิษย์ในนิกายอยู่ที่แห่งหนึ่ง ซึ่งที่แห่งนั้นศิษย์ทั้งหลายจะนำสิ่งของต่างๆที่ไม่ได้ใช้มาแลกเปลี่ยนเป็นคะแนนของตนเองแทน!"

"ศิษย์น้องเทียนอยู่หรือเปล่า?"

แต่ในขณะที่เทียนฉินจะถามรายละเอียดกับตาเฒ่าหม่าอยู่นั้นเอง ก็มีเสียงตะโกนเรียกดังมาจากด้านนอก

"หืม!"

"เสียงของศิษย์พี่ล่งนี่!"เทียนฉินที่ได้ยินเสียงเรียกก็รีบเดินออกมาด้านนอกทันที

"ฮ่าๆ!"

"ศิษย์น้องเทียน! นี่เจ้ากำลังยุ่งอยู่หรือเปล่า?"

เป็นล่งฉินจ้าวนี่เองที่เอ่ยถามออกมาทันทีหลังจากเห็นเทียนฉินก้าวออกมาจากบ้านพัก

"ไม่เลยศิษย์พี่ล่ง! เพียงแค่ข้ากำลังคุยเรื่องสถานที่แลกเปลี่ยนคะแนนของศิษย์ในนิกายเราอยู่"เทียนฉินเอ่ยตอบออกมาอย่างไม่ปิดบัง

"ที่แลกเปลี่ยนคะแนนอย่างนั้นรึ!"

"ไม่ใช่ว่าเป็นตลาดแลกเปลี่ยนที่เหล่าศิษย์ในนิกายร่วมกันจัดตั้งขึ้นมาหรอกนะ"ล่งฉินจ้าวเอ่ยถามออกมาอย่างคนที่รู้ข้อมูล

"ศิษย์พี่ล่งรู้จักด้วยรึ?"เทียนฉินเอ่ยถามกลับมา

"ทำไมจะไม่รู้จักเล่า! ข้าน่ะเคยไปตั้งสองสามครั้งแล้วเชียวนะ"ล่งฉินจ้าวเอ่ยออกมาอย่างโอ้อวด

"ถ้าอย่างนั้นข้ารบกวนศิษย์พี่ล่งพาข้าไปเดินดูสักหน่อยจะได้รึไม่?"เทียนฉินเอ่ยถามออกมาอย่างกระตือรือร้น

"ได้สิ!"

"ที่จริงวันนี้ข้าก็กะจะมาชวนเจ้าไปด้วยกันอยู่แล้ว!"ล่งฉินจ้าวเอ่ยตอบกลับมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

"ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปกันเลยมั้ย?"เทียนฉินเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น

"ไว้เดี๋ยวพวกเราสองคนไปชวนศิษย์พี่เซียวกันก่อนดีกว่า"ล่งฉินจ้าวเอ่ยออกไปตามความคิดของเขา

"อืม!"

หลังจากนั้นเทียนฉิน ล่งฉินจ้าวและตาเฒ่าหม่าก็พากันไปที่บ้านพักของเซียวปิงหยวน เมื่อได้พบและชักชวนกันแล้วทั้งสี่คนก็พากันมุ่งหน้าไปที่ตลาดแลกเปลี่ยนทันที

นิกายเพลิงอัคคีเป็นหนึ่งในนิกายใหญ่ซึ่งกินอาณาเขตไปอย่างกว้างขวาง ตลาดแลกเปลี่ยนแห่งนี้แต่เดิมแล้วเป็นศิษย์ทั้งหลายของนิกายที่ร่วมกันสร้างขึ้นมา

เพียงแต่ว่าผ่านไปหลายสิบปีจากตลาดที่เคยแลกเปลี่ยนแต่คะแนนภายในนิกาย กลับกลายเป็นตลาดที่มีการแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งของอย่างอื่นรวมทั้งยังมีการซื้อขายด้วยผลึกต่างๆด้วย ทำให้มีความเจริญรุ่งเรืองและมีชีวิตชีวาครึกครื้นเป็นอย่างมาก

ทันทีที่เทียนฉินกับศิษย์พี่ทั้งสองเดินเข้ามาที่ตลาดแห่งนี้ เสียงโวกเวกโวยวายก็กระจายออกมาให้ได้ยินอย่างต่อเนื่อง

"ขายดาบขั้นสองที่เพิ่งถูกขุดพบจากหุบเขามายา ใช้เพียงคะแนนสองหมื่นคะแนนเท่านั้น!" ไม่ไกลออกไปมีศิษย์คนหนึ่งตั้งแผงขายของร้องตะโกนบอกราคาออกมา

"แค่มาถึงด้านหน้าก็มีอาวุธระดับสองออกมาขายแล้วหรือ?"เทียนฉินที่ได้ยินดังนั้นก็อดตื่นเต้นไม่ได้

"ค่อยๆดูไปศิษย์น้องเทียน ของบางอย่างก็เป็นการโก่งราคาขึ้นมาเกินความเป็นจริง"ล่งฉินจ้าวเอ่ยเตือนขึ้นมาทันทีที่เห็นเทียนฉินสนใจสินค้าตั้งแต่เริ่มก้าวเข้ามาในตลาดแลกเปลี่ยนแห่งนี้

"แล้วไม่มีคนคอยควบคุมดูแลที่นี่หรือ?"

เทียนฉินเอ่ยถามอย่างสงสัย

"ของส่วนมากที่พวกเราเหล่าศิษย์ในนิกายนำมาขายนั้นล้วนมาจากการฆ่าฟันศัตรูทั้งนั้น ที่นี่จึงไม่ได้มีกฎระเบียบอะไรที่เคร่งครัดเท่าไร!"

"เพียงแต่ว่าถ้าเกิดมีการทะเลาะเบาะแว้งกันจนถึงขั้นฆ่ากันขึ้นมา คนผู้นั้นจะถูกทางนิกายของเราลงโทษสถานหนักโดยไม่มีข้อยกเว้น"เซียวปิงหยวนอธิบายให้เทียนฉินอย่างใจเย็น

"อ้อ!เป็นอย่างนี้นี่เอง!"เทียนฉินพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้กับตาเฒ่าหม่า เพื่อให้เขานำสิ่งของในแหวนมิติไปแลกเปลี่ยน

"นี่ศิษย์น้อง! ข้ามีสมบัติมากมายและต้องพยายามแทบตายกว่าได้มา เจ้าลองแวะชมดูเสียหน่อยสิว่ามีสิ่งที่เจ้าสนใจบ้างหรือเปล่า?"ชายคนหนึ่งเห็นพวกเทียนฉินเดินมาก็รีบเข้าไปเชิญชวนอย่างว่องไว

เทียนฉินหันไปมองดูกับพบว่าในแผงของชายหนุ่มคนนั้นมีสินค้าวางอยู่หลายชิ้น ซึ่งแต่ละชิ้นนั้นเทียนฉินเทียนฉินไม่รู้จักแทบทั้งสิ้น

"เจ้าหนู! หินก้อนนั้นมีพลังแก่นแท้ของธาตุไม้อยู่!"

 ในขณะที่เทียนฉินกำลังมองสำรวจสิ่งของบนแผงอยู่นั่นเอง เสียงของหลงยู่หมิงพลันดังขึ้นมาในจิตวิญญาณของเขา

 "พลังของแก่นแท้ธาตุไม้!"

 พอได้ยินคำพูดดังกล่าวของหลงยู่หมิง ในใจของเทียนฉินก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ แต่ก็ยังไม่วายสงสัยจึงส่งกระแสจิตถามหลงยู่หมิงกลับไป

"แต่ข้ามีความเข้าใจแก่นแท้ธาตุไฟกับธาตุน้ำแล้วนี่สิ!"

"เด็กน้อยเอ๋ย!"

"เจ้าจำไม่ได้หรือว่าเจ้าได้เข้าสู่พิธีชำระร่างกายในสระมังกรเพลิงไปแล้ว"

"และในสระมังกรเพลิงนั้นไม่ได้มีเฉพาะแค่ธาตุไฟเท่านั้น!"

"แต่ในสระแห่งนั้นล้วนเต็มไปด้วยธาตุต่างๆหลากหลายชนิด เพราะฉะนั้นร่างกายของเจ้าสามารถรองรับธาตุต่างๆไว้ภายในได้อยู่แล้ว!" หลงยู่หมิง

กล่าวออกมาอย่างช้าๆ

"แล้วหินก้อนนั้นอยู่ที่ไหนกันหรืออาวุโสหลง?"

เทียนฉินที่ได้ยินหลงยู่หมิงกล่าวยืนยันมาอย่างนั้นก็กลับมาสนใจหินที่หลงยู่หมิง

บอกทันที

 "หินก้อนที่สองทางด้านซ้ายมือของเจ้า!" หลงยู่หมิงกล่าวบอกเทียนฉิน

 เทียนฉินมองไปตามที่หลงยู่หมิงบอก ก็พบหินสีเขียวอมเทาก้อนหนึ่งที่ดูไม่สะดุดตาอะไรเลยอยู่ตรงนั้น ก่อนจะถามออกมาอย่างสงสัย

 "ก้อนหินอันนี้หรอที่มีแก่นแท้ธาตุไม้อยู่?"

"ใช่แล้ว!"

"ขอเพียงเจ้าได้มันมาข้าจะบอกวิธีซึมซับมันให้"หลงยู่หมิงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ศิษย์พี่หินก้อนนี้ท่านจะขายอย่างไรรึ?"

เทียนฉินชี้ไปที่ก้อนหินก้อนนั้นก่อนเอ่ยถามออกมา

"โอ้!ศิษย์น้องคนนี้ช่างตาถึงจริงๆ นี่เป็นหินที่อยู่ในสุสานโบราณแห่งหนึ่ง ซึ่งข้าได้เสี่ยงอันตรายเป็นอย่างมากกว่าจะนำมันมาออกมาได้!"

จบตอนที่ 51