ฮูหยินใหญ่วัย 4 หนาว

     แน่นอนว่าแม่นางน้อยทั้งสี่นางพอไปถึงที่หมู่บ้านเลี่ยงฮวง ที่พวกนางเองก็รู้จักคุ้นเคยเป็นอย่างดีเป็นบ้านอีกหลังหนึ่งของพวกนางเอง ก็มักจะแวะไปที่ประจำก่อนเลย

     “ไปที่แม่น้ำหลังหมู่บ้านเลี่ยงฮวงกันเถอะเจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย ที่จำได้จากความจำเดิมของร่างนี้

     “ไปสิไปกันน้องเล็ก แต่ว่าจะพาผู้ใดไปกับพวกเราด้วยเล่า???”พี่สาวเจินจู

     “แน่นอนว่าจะต้องมีเยอะแยะเลยเจ้าค่ะพี่สาว คนที่อยากไปเล่นน้ำน่ะ…”ยวี่ยวี่น้อย

     “จริงด้วยสิ…”พี่สาวเจินจู

     “อิ…อิ…อิ…”แม่นางน้อยซุนทั้งสอง

     แม่นางน้อยทั้งสี่พากันเดินไปหาพวกพี่ๆที่โตกว่าในหมู่บ้านเลี่ยงฮวงเพื่อชักชวนกันไปเล่นน้ำที่แม่น้ำหลังหมู่บ้านฯกัน 

     พวกผู้ใหญ่ส่วนใหญ่ก็เริ่มนั่งอ่านหนังสือ และเรียนรู้ภาคปฎิบัติจริงกันไปด้วย พวกท่านแบ่งเป็นสองกลุ่มใหญ่ๆ มีเรียนเกี่ยวกับเนื้อหาที่ละเอียดกับลงมือทำ เกี่ยวกับวิธีการเลี้ยงแม่ม้าตั้งท้อง      

     แต่พอจะไปหาพรรคพวกไปเล่นน้ำด้วย ก็เผอิญได้ยินพวกพี่ๆกลุ่มหนึ่งบอกว่ามีคนรวมกลุ่มไปใกล้ๆแม่น้ำอยู่แล้ว นั่นคือกลุ่มที่จะเรียนรู้ดูแลแม่ม้านั่นเอง

     “จริงด้วยสิพี่สาว ทำไมไม่ไปตรงที่พวกผู้ใหญ่พาแม่ม้าไปเล่นล่ะ ตรงนั้นพวกพี่ๆกลุ่มโน้นเขาก็พึ่งจะบอกว่ามีแม่น้ำด้วยล่ะ ทีนี้ก็มีทั้งพี่่ๆที่โตกว่ากับพวกผู้ใหญ่เต็มไปหมดเลย ไม่มีผู้ใดว่ายวี่ยวี่กับพวกพี่สาวแล้วล่ะ”ยวี่ยวี่น้อย

     “งั้นไปกันเลยนะน้องเล็ก พี่สาวสองลู่”พี่สาวเจินจู

     “เจ้าค่ะ”พี่สาวสองลู่ น้องเล็ก

     แม่นางน้อยทั้งสี่นางพากันร่าเริงกันเลยทีเดียว พากันวิ่งตรงไปที่ที่พวกพี่ๆในหมู่บ้านเลี่ยงฮวงได้บอกพวกนางมากัน

     “ฮี่….ฮี่…ฮี่…..ฮี่…..”

     “ตู้ม….ฮี่…ฮี่…ตู้ม….ฮี่….”

     “ฮี่….ตู้ม….”

     “.............?????”พวกผู้ใหญ่ ที่แรกๆฟังก็ได้ยินเสียงของม้าพากันร้อง เหมือนพวกมันก็คุยกันเองด้วย แต่ว่ามันเหมือนกับว่าจะไม่ใช่แค่เสียงม้าร้องนี่น่ะสิ ….??!!! พวกท่านเลยพยายามตั้งใจฟังเสียงที่แปลกปลอมขึ้นมาแทรกกับเสียงม้าอีกครั้งอย่างตั้งใจ และพากันเงียบ

     “............”

     “ตู้มมมมมมม……ตู้มมมมม……ไ

     “..........!!!!..ควั่บ….ควั่บ….ควั่บ……”

     “ไอ้หยาาาา………!!! ตายแล้ว….!!!”

     ทีนี้ล่ะก็ชัดเจนกันเลยทีเดียว เมื่อได้ยินเสียงนั้นมาจากทางแม่น้ำ พวกท่านรีบหันไปมองกันอย่างรวดเร็วพร้อมเพรียงกัน และสิ่งที่เห็นก็คือ แม่นางน้อยทั้งสี่นางที่ทุกๆคนต่างพากันคุ้นเคยกันทีเลยทีเดียวล่ะ!!!!!

      “ตรงนั้นน้ำตื้นอยู่…!!!...ใช่ไหม???”พวกผู้ใหญ่

      “ใช่ๆตรงช่วงนี้น้ำในแม่น้ำตื้น พวกเด็กเล็กๆลงเล่นน้ำกันได้อย่างปลอดภัย”พวกผู้ใหญ่

     “ฟู่…..ฟู่…..ฟู่…….”พวกผู้ใหญ่ต่างพากันโล่งอกโล่งใจกันหมด ขนาดคนในหมู่บ้านเลี่ยงฮวงเองชำนาญพื้นที่มากกว่าก็อดไม่ได้เหมือนกันที่จะรู้สึกโล่งน่ะ

      “ตู้มมมมมม….ตู้มมมมมมม…..”

      พวกผู้ใหญ่เองไม่ทันที่จะทำอะไรกันต่อ ก็ได้ยินเสียงบางอย่างลงในน้ำกันอย่างต่อเนื่อง 

     “...........!!!!”พวกผู้ใหญ่

     และสิ่งที่พวกท่านเห็นกันก็คือ พวกเด็กๆ ตัวเล็กจิ๋วตัวแสบสุดๆทั้งหลายรวมกลุ่มกระโดดน้ำเล่นกันอย่างสนุกสนานกันเลยทีเดียว ก็นะแม่นางน้อยซุนจากหมู่บ้านเลี่ยงหลินทั้งสี่เล่นน้ำกันพวกผู้ใหญ่ไม่ได้ว่าอะไรพวกนางกันเลยนี่หน่า พวกข้าก็เลยลงเล่นบ้างจะเป็นอะไรไปล่ะ….!!!! พวกเด็กๆต่างพากันคิดแบบนี้ก็ซอยขาสั้นๆวิ่งลงแม่น้ำกันเลย

     ทางด้านท่านแม่ ท่านย่า ท่านยาย ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้เองถึงแม้ว่าพวกท่านจะอยู่ที่บ้านตระกูลหม่ากัน เพื่อตระเตรียมอาหารการกินให้กับสมาชิกทั้งสามตระกูลอยู่ก็ได้ข่าวเจ้าตัวแสบทั้งสี่นางด้วยเช่นกัน

     “ห๊าาาาาาาาา…….ว่าอย่างไรนะ????”ท่านย่า ท่านยาย

     “ก็แม่นางน้อยบ้านพวกเจ้าน่ะนำกลุ่มเจ้าลิงน้อยๆเล่นน้ำที่แม่น้ำทางด้านหลังหมู่บ้านฯน่ะสิ”คนในหมู่บ้านเลี่ยงฮวง

     “รู้ไหมว่านางพูดว่าอะไรกันน่ะ???”คนในหมู่บ้านเลี่ยงฮวง

     “นางพูดว่าอย่างไรกันเหรอ..???”ท่านย่าซุน

     “ก็ยวี่ยวี่น้อยนางบอกว่า บอกพวกข้าทุกๆคนที่อยู่ตรงนั้นกันแล้ว และก็วิ่งลงแม่น้ำเล่นกันไปเลย เพราะนางบอกว่านางสามารถเล่นน้ำในแม่น้ำตื้นๆได้ถ้ามีพวกผู้ใหญ่อยู่ด้วยไม่ห่างจากสายตาของพวกนางน่ะlb….!!!”คนในหมู่บ้านเลี่ยงฮวง

     “แสบจริงๆเลยเจ้าตัวเล็กเนี่ยไม่มีผู้ใดหรอก…”ท่านยายหม่า

     “แต่จะว่าก็ไม่ได้นะ แม่นางน้อยก็ทำตามอย่างที่สั่งสอนทุกอย่างแล้วน่ะ นางจะต้องพูดแบบนี้อยู่แล้ว”ท่านย่าซุน

     “จริง ข้าเองก็เดาได้ถูกเลยล่ะว่าเจ้าตัวเล็กจะพูดว่าอย่างไร และก็ไม่ผิดจากที่คิดจริงๆเล้ยยยย…”ท่านย่าไป่

     “เฮ้ออออออ…….”ท่านย่า ท่านยาย ท่านแม่ ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้ 

     “มันน่าจะตีก้นน้อยๆของพวกนางจริงๆเลยนะเจ้าคะท่านแม่ ท่านป้า”ท่านแม่

     “จะมีผู้ใดกล้าตีก้นน้อยๆของพวกนางลงเล่า เจอสายตาออดอ้อนหน่อย และปากหวานๆของพวกนางอีก”ท่านยายหม่า

     “ก็จริงเจ้าค่ะ…!!!”ท่านแม่ 

     “เฮ้ออออ……………”ท่านย่า ท่านยาย ท่านแม่ ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้  พวกท่านพากันทอดถอนหายใจออกมาติดๆกันเลยทีเดียวเมื่อนึกถึงวีรกรรมแสบๆของแม่นางน้อยซุนทั้งสองนาง..!!!!

     เมื่อพูดคุยกันเรียบร้อย คนแจ้งข่าวก็ขอตัวกลับบ้านไปด้วยเช่นกัน ส่วนพวกท่านเองก็พากันตระเตรียมอาหารกันต่อเพียงแต่พากันบ่นเรื่องแม่นางน้อยทั้งสี่กันไปด้วย

     ณ แม่น้ำด้านหลังหมู่บ้านเลี่ยงฮวง

     “ตู้มมมม……ป๋อมมม…..ครืนนนนน….”

     “ฮ่า….ฮ่า……ฮ่า……”

     เสียงเจ้าพวกตัวเล็กๆดังเจื้อยแจ้วอยู่ที่แม่น้ำหลังหมู่บ้านเลี่ยงฮวง พวกเด็กๆหลายสิบคนที่พากันสนุกสนานเพลิดเพลินกับการเล่นน้ำกัน ส่วนพวกผู้ใหญ่ที่อยู่ริมฝั่งแม่น้ำไกลออกไปไม่กี่ลี้ ก็ยังคงดูแม่พวกม้ากันอยู่

     จากที่พวกผู้ใหญ่เครียดๆกับการเรียนรู้วิธีรับมือกับแม่ม้าตั้งท้อง ก็ผ่อนคลายขึ้นเยอะเลยทีเดียวที่ได้ยินเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะของเจ้าพวกตัวเล็กๆที่อยู่ในแม่น้ำกัน

     ในขณะที่เพื่อนๆพี่ๆน้องๆพากันสนุกสนานกับการเล่นน้ำในแม่น้ำกันอยู่นั้นเอง ยวี่ยวี่น้อยก็เหมือนเห็นแสงกระทบอะไรบางอย่างในแม่น้ำในระยะ 1 ลี้ (1 ลี้ = 500 เมตร) ที่ห่างจากที่ตัวของนางยืนเล่นน้ำในแม่น้ำกับพวกพี่ๆของนางอยู่

     “เอ๋….???แสงอะไรกันนะไหนๆขอดูชัดๆหน่อยสิว่าเป็นอะไรกัน”ยวี่ยวี่น้อย

     (ตา) เปิดทักษะการมองระยะไกล

     “น้องเล็ก เจ้ามองเห็นอะไรอีกแล้วอย่างนั้นเหรอบอกพี่สาวด้วยสิ …!!!!”พี่สาวเจินจู 

     “ใช่ๆเจ้าค่ะ”พี่สาวสองลู่เองก็เช่นกัน

     พี่สาวทั้งสามของนางเองก็ได้ยินเจ้าตัวน้อยยวี่ยวี่บ่นว่าได้เห็นอะไรบางอย่างที่พวกนางเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะอยู่ใกล้ หรือว่าไกลสักแค่ไหนกัน รู้เพียงแต่ว่าน้องเล็ก/ฮูหยินใหญ่ของนางจะต้องเห็นอะไรบางอย่างเข้าอีกอย่างแน่นอนเลยทีเดียว

     “ยวี่ยวี่เห็นแสงแวววาววิบวับอะไรบางอย่างใต้แม่น้ำนี่แหละเจ้าค่ะ ไม่ไกลจากที่พวกเรายืนอยู่ตรงนี้ด้วยเจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย

     “มันคืออะไรกันนะ…???!!”พี่สาวทั้งสามของนาง

     “อ้าาาาา….มันสวยมว๊ากกกกกกกกก”ยวี่ยวี่น้อย เมื่อใช้ตาเปิดโหมดมองไกลแล้วก็เห็นว่ามันคืออะไรก็อดที่จะตื่นเต้น ตาโต๊ตาโตไม่ได้จริงๆ 

     “อะไรสวยงั้นเหรอน้องเล็ก…???!!”พี่สาวเจินจู ถามอย่างตื่นเต้นขึ้นมา

      “ยวี่ยวี่มองเห็นแล้วว่าอะไรอยู่ใต้น้ำ มันคือ “ไข่มุก” เจ้าค่ะพี่สาว”ยวี่ยวี่น้อย

     “ไข่มุกกก…..!!!!????”พี่สาวทั้งสามของนาง

     ที่แน่ๆ เหมือนไข่มุกเม็ดนี้ค่อยๆลอยขึ้นมาให้นางได้เห็นอย่างชัดเจนขึ้นเรื่อยๆไม่ได้อยู่ใต้แม่น้ำปะปนกับหินใต้แม่น้ำแต่อย่างใดเลยจริงๆ นางกลับเห็นมันเด่นชัดเจนเหมือนมันเม็ดใหญ่มากๆเลย 

     “ดีจริงๆเลยนะเนี่ยที่มีสายตาที่มองได้ไกลๆ และชัดแจ๋วขนาดนี้เนี่ย อิ…อิ….อิ…”ยวี่ยวี่น้อย

     “ไข่มุก ที่เป็นเครื่องประดับที่คนในเมืองใหญ่ชอบใส่กันใช่ไหมพี่สาวสองลู่…??? ข้าเคยได้ยินพวกท่านตา ท่านปู่เล่าให้ฟังเวลาพวกท่านคุยกับท่านย่า ท่านยายแหละเจ้าค่ะ”พี่สาวเจินจู

     “ใช่ๆเจ้าค่ะ….”พี่สาวสองลู่

     “ไข่มุกที่ว่าเนี่ย พวกท่านบอกว่ามีราคาแพงมากด้วยนะเจ้าคะ มีมาทำเป็นสร้อยคอ กำไล แหวน ฯลฯ ของที่ใส่สวยๆงามๆน่ะเจ้าค่ะ”พี่สาวลู่ซือ

     “ใช่แล้วล่ะเจ้าค่ะพี่สาวเจินจู พี่สาวสองลู่ ไข่มุกพวกนี้ถ้านำไปขายก็ได้เงินหลายตำลึงอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ แล้วก็นำมาทำเป็นเครื่องประดับใส่สวยๆก็ได้ด้วยเจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย

     “น้องเล็กเจอไข่มุกกี่เม็ดงั้นเหรอ…????”พี่สาวเจินจู

     “รอก่อนนะเจ้าคะพี่สาว ขอยวี่ยวี่คอ่ยๆใช้สายตามองทั่วๆก่อนนะเจ้าคะ เพราะว่าเจ้าไข่มุกเม็ดนี้มันอาจจะหลุดออกมาจากตัวหอยแม่น้ำที่อยู่ในแม่น้ำละแวกแถวนี้ ดังนั้นยวี่ยวี่จะต้องมองไปที่ตัวหอยแม่น้ำเหล่านั้นด้วยเจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย

     “หอยแม่น้ำ…..??!!!”พี่สาวทั้งสามของนาง

     “ให้พวกพี่สาวช่วยดูด้วยได้ไหมน้องเล็ก ถึงแม้ว่าพวกพี่จะมองไม่เห็นเหมือนน้องเล็กก็ตาม แต่ว่าจะได้ช่วยหาส่วนน้องเล็กแค่มองทะลุมันไปจะได้รวดเร็วด้วยนะ”พี่สาวเจินจู

     “ได้สิเจ้าคะ แต่ก่อนอื่นนี่เจ้าค่ะหอยแม่น้ำแบบนี้เลยที่พวกพี่สาวจะช่วยยวี่ยวี่เก็บขึ้นมา”ยวี่ยวี่น้อย

     “โอ้……..”พี่สาวทั้งสามของนาง

     “หน้าตาแบบนี้นี่เองหอยแม่น้ำที่กินไข่มุกไว้”พี่สาวเจินจู

     “พวกข้าก็เคยเห็นบ่อยนะเจ้าคะในแม่น้ำน่ะ ถ้ามองไกลๆบางทีก็นึกว่าจะเป็นหินด้วยซ้ำไปเจ้าค่ะ”พี่สาวลู่เสียน

     “ใช่ๆ” “หงึก…”หงึก….”พี่สาวลู่ซือ พี่สาวเจินจู

     “เดี๋ยวก่อนอื่นยวี่ยวี่ขอไปหยิบไข่มุกเม็ดนั้นที่เห็นก่อนนะเจ้าคะ จะได้นำมาเป็นตัวล่อให้กับคนอื่นๆช่วยกันเก็บหอยแม่น้ำเยอะๆเจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย

     “จริงด้วย….!!!”พี่สาวทั้งสามของนาง

     “อ้อจริงด้วยเจ้าค่ะ ไข่มุกที่ยวี่ยวี่เห็นเม็ดนั้นน่ะมีสีชมพูนะเจ้าคะขนาดของมันเท่านี้เลยเจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย 

     “โอ้….!!!”พี่สาวทั้งสามของนาง

     เจ้าตัวเล็กยวี่ยวี่น้อยทำขนาดไข่มุกที่นางเห็นให้พวกพี่สาวทั้งสามได้ดูกัน แถมยังบอกสีของไข่มุกอีกด้วยว่ามันเป็นไข่มุกสีชมพูนั่นเอง

     “ไปๆกันน้องเล็กไปหยิบไข่มุกสีชมพูดเม็ดนั้นกัน พี่สาวเองก็อยากเห็นกับตาแล้วนะ…!!!”พี่สาวเจินจู

     “ใช่ๆเจ้าค่ะ ไปเก็บไข่มุกสีชมพูดกัน!!!”พี่สาวลู่ซือ

     “ได้เจ้าค่ะ ไปกันเล้ยยยยย…!!!”ยวี่ยวี่น้อย 

     แม่นางน้อยยวี่ยวี่เดินนำหน้าพวกพี่สาวทั้งสามของนางไปอย่างมั่นใจ ส่วนพวกพี่สาวก็ตื่นเต้นกันมากๆเลยพยายามก้มมองไปที่ใต้แม่น้ำกันอย่างเต็มที่ทั้งๆที่ก็รู้ว่าคงจะไม่เห็นอะไรก็ตามที ..!!!

*****************

     ยวี่ยวี่น้อยไม่ใช่เพียงแค่เล่นน้ำอย่างสนุกสนานกับพวกพี่ๆเพื่อนๆน้องๆที่หมู่บ้านเลี่ยงฮวงเพียงเท่านั้น กลับกลายเป็นว่าตาดี๊ตาดีดันเห็นไข่มุกที่นอนอยู่ใต้แม่น้ำอีกด้วย ไข่มุกเม็ดแรกที่เห็นเป็นไข่มุกสีชมพู….!!!!