Secret Dungeon

"ขอบคุณนะ เราสองคนจะไปดูอย่างแน่นอน" เนลรับตั๋วไว้แต่โดยดีแต่ก็ยังอธิบายต่อให้เขาฟังว่าคุณค่าของตั๋วส่วนตัวนั้นมีความหมายมากมายขนาดไหน

สำหรับเขาแล้วจะตั๋วส่วนตัวหรือตั๋วธรรมดาก็ไม่ได้แตกต่างกันเท่าไหร่นัก สิ่งสำคัญสำหรับเขามากกว่าตั๋วก็คือเพื่อน หลายปีมานี้เขาไม่ได้ติดต่อกับเพื่อนสักเท่าไรนักหลังจากที่เรียนจบจากโรงเรียนมา ทำให้เขาเรียกได้ว่าแทบไม่มีเพื่อนเลยก็ว่าได้ เขาคิดว่าหลายคนเองก็คงเป็นแบบเขาถ้าหากไม่ได้เข้าสถาบัน เพราะต้องทุ่มเทเวลาให้กับดันเจี้ยนและไม่ค่อยเหลือเวลาไปทำสิ่งอื่น มันคงเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาไม่เสียดายตั๋วและยินดีมอบมันให้กับเพื่อนใหม่ของเขา

พวกเราสามคนยังคงคุยต่อในหลายๆเรื่องจนเวลาผ่านไป2-3ชั่วโมง เขาก็คิดได้ว่าควรที่จะกลับที่พักเพื่อเข้าสู่ดันเจี้ยนต่อ แม้ว่าการสนทนากับเนลและนีลจะสนุกไม่น้อยแต่เขายังมีสิ่งที่ต้องทำ พอได้คุยกันมากขึ้นแล้วเขาก็พอเข้าใจในตัวทั้งสองคนมากขึ้น เนลเปรียบเสมือนพี่สาวของนีลแม้ว่าทั้งสองคนจะเกิดพร้อมกันก็ตาม เนลจะมีภาวะความเป็นผู้นำที่สูงกว่าและรอบรู้ในหลายๆเรื่อง ส่วนนีลจะทำเฉพาะเรื่องที่ตัวเองชอบเท่านั้นและสนใจเพียงเรื่องใหญ่ๆไปเลยหรือเรื่องเล็กน้อยที่ไม่มีใครสนใจ เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในคนที่ค่อนข้างเดาใจยาก แต่ก็ยังคงมีนิสัยเหมือนเด็กอยู่มาก

! ก็อกๆ

เสียงเคาะประตูบ้านดังขึ้นหลังจากที่เขาเพิ่งเข้าบ้านมาได้ไม่กี่วินาที มีคนตามเขามา ? อดไม่ได้ที่จะคิดแบบนั้นเพราะเขาเข้าบ้านมาได้ครู่เดียวก็มีคนเคาะประตู แม้ว่าเขาจะสงสัยหรือแปลกใจอย่างไรก็ตามที่เขาควรทำก็คือเปิดประตู

ทันทีที่เขาเปิดประตู เหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนอย่างรวดเร็ว ร่างกายของเขาเหมือนว่าจะแยกออกจากคน ความรู้แบบนี้ เหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้เหมือนว่าจะเคยเกิดขึ้นมาก่อน ไม่กี่วินาทีถัดมาก็มีเสียงที่ทรงพลังอันคุ้นเคยดังขึ้น ใช่แล้วอาจารย์ โฮป!!

"ความก้าวหน้าของเจ้าตั้งแต่เข้ามาในสถาบันได้ระยะหนึ่ง เรียกได้ว่าโดดเด่นเป็นอันดับหนึ่งไม่มีสอง เจ้าคงจะรู้เกี่ยวกับการประลองอย่างเป็นทางการที่ข้าเป็นผู้กำหนดให้แล้ว นั่นเป็นเหตุผลให้ข้ามาหาเจ้าในวันนี้เพื่อแนะนำบางอย่างจดจำไว้ให้ดี
หนึ่งเจ้าควรจะรู้ก่อนว่าการประลองในครั้งนี้ไม่ได้มีแค่คนระดับสูงในสถาบันเท่านั้น ยังมีคนที่อยู่สูงกว่าคนเหล่านั้นกำลังมองดูเจ้าอยู่
สองการประลองอย่างเป็นทางการในครั้งนี้ก็เพื่อตัวของเจ้าเอง เพื่ออนาคตของเจ้า มีหลายอย่างที่ยังไม่สามารถบอกเจ้าได้ในตอนนี้ แต่เจ้าควรจะรู้เอาไว้ว่ามันเพื่ออนาคตของเจ้า
สามจงใช้ทุกอย่างที่เจ้ามีโดยไม่จำเป็นต้องปิดบัง ไม่ต้องระวังหรือกลัวเกรงสิ่งใดทั้งสิ้น ข้าจะเป็นคนจัดการเรื่องที่เจ้ากังวลเหล่านั้นเอง
สุดท้ายและสำคัญที่สุด ด้วยความเร็วในการผ่านดันเจี้ยนของเจ้าในขณะนี้สมควรที่จะผ่านชั้น100ได้ในอีกไม่กี่วัน ชั้น100นั้นเป็นเพียงทางผ่านข้าจะให้เวลาเจ้าสามเดือนเจ้าจะต้องผ่านชั้นที่200 ข้าจะตอบคำถามทุกเรื่องที่เจ้าถาม และบอกเรื่องราวสำคัญเกี่ยวกับโลกใบนี้ที่เจ้ายังไม่รู้
เอาละอย่าลืมจดจำมันให้ดีสิ่งสำคัญที่สุดในปัจจุบันของเจ้าก็คือ แสดงความสามารถทั้งหมดของเจ้าออกมาเพื่อชนะการประลอง เรื่องอีกสามเดือนนั้นเป็นเรื่องรองลงมา ข้ามั่นใจว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง"

เขาปรากฏขึ้นมาในมิติของอาจารย์โฮปอีกครั้ง เหมือนกับครั้งก่อนเขาไม่มีเวลาตั้งสติใดๆสิ่งที่เขาควรทำก็คือตั้งใจฟังและจดจำให้ดี

"ตอนนี้ข้าจะให้เจ้าถามหนึ่งคำถาม ข้าจะพยายามตอบเท่าที่ตอบได้"

อาจารย์โฮป หยุดพูดไปครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดออกมาอีกครั้งและให้โอกาสเขาในการถามหนึ่งคำถาม เขาจำเป็นต้องรีบถามออกมาก่อนที่อาจารย์ของเขาจำเปลี่ยนใจ เขาไม่มีเวลาจะคิดคำถามมากนัก ได้แต่ถามคำถามหนึ่งคำถามที่เขาสงสัยมานาน

"ดันเจี้ยนความจริงแล้วมันคืออะไรครับอาจารย์"

โฮป รู้สึกแปลกใจในคำถามของลูกศิษย์คนแรกของตนเอง โฮปคิดว่าคำถามที่เหล่าเด็กน้อยรุ่นใหม่ควรจะถามคงไม่พ้นดันเจี้ยนระดับสูงกว่ามีสิ่งใดน่ากลัวขนาดไหน หรือไม่ก็เรื่องทักษะที่ทรงพลังต่างๆ คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าจะเป็นเรื่องของดันเจี้ยน โฮปแม้ว่าจะเป็นอาจารย์ของเด็กน้อยคนนี้แต่ก็ยังมีสิ่งที่สำคัญกว่านั้นทำให้ไม่สามารถบอกอะไรได้มากนัก

"ดันเจี้ยน สำหรับเจ้าในตอนนี้ข้าบอกได้เพียงว่า มันเปรียบเสมือนหนังสือเล่มหนึ่ง มันให้ความรู้แก่เจ้า ให้ประสบการณ์ที่เจ้าไม่สามารถหามันได้ในโลกแก่เจ้า ให้ทักษะอาวุธและให้พลังแก่เจ้า สั่งสอนเรื่องราวที่เจ้าจำเป็นต้องรู้แม้ว่าตัวเจ้าเองจะยังไม่รู้ว่ามันคืออะไรก็ตามแก่เจ้า ข้าสามารถบอกเจ้าได้เพียงว่าดันเจี้ยนก็เปรียบเสมือนสถาบันของเจ้า เปรียบเสมือนโรงเรียนหรือเพื่อนของเจ้า ที่สำคัญมันเปรียบเหมือนครอบครัวของเจ้า นั้นคือดันเจี้ยนสำหรับเจ้าในตอนนี้ คำตอบมีเพียงเท่านั้น ไว้มีโอกาสข้าจะมาหาเจ้าอีกครั้ง ลาก่อน"

ภาพตัดมาที่เขากำลังเปิดประตูบ้านค้างเอาไว้ เขาแปลกใจกับคำตอบของอาจารย์โฮปไม่น้อยและยังคงไม่เข้าใจกับคำตอบ สรุปแล้วดันเจี้ยนเปรียบเสมือน หนังสือ ?

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

หนังสือเล่มหนึ่ง

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

หนังสือเล่มหนึ่ง

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้