World Survivor Online

ตอนที่37 พบผู้พิทักษ์ป่าและทุ่งหญ้า

ณห้องนอนของโอ้......

"กว่าจะถึงตอนเช้าเราทำอะไรได้อีกเยอะเข้าเกมดีกว่า"แล้วโอ้ก็คิดว่าจะเข้าไปเล่นเกมรอ เพราะกว่าจะถึงตอนเช้าและกว่าที่พ่อของเขาจะกลับจากข้างนอกจึงมีเวลาอีกเยอะที่จะเล่นเกมส์.....

"ตอนนี้ก็เกือบหกโมงเย็นแล้วสินะเราจะมีเวลาออนอยู่ในเกมราวๆสองวันถือว่าเยอะเลยทีเดียวถ้าอย่างนั้นก็เข้าเกมส์เลยแล้วกัน"เมื่อคำนวนเวลาในเกมแล้วโอ้ก็เดินไปที่เครื่องเล่นเกม WSO ทันที.....

เชื่อต่อระบบ!!

ตื๊ดดดดดดด!!

[ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกม World Survivor Online กรุณายีนยันID ของท่านหรือสร้างใหม่หากว่ามี]

[ID พี่หมี เลเวล 21]

เมื่อโอ้สวมหมวกเครื่องเล่นเกมWSO แล้วข้อความเข้าเกมก็เหมือนครั้งก่อนๆโอ้จึงรีบกดเข้าเกมในทันที....

[ทำการแสกนร่างกาย]

หวืดดดดดดดด!!

[ทำการล็อคอินด้วยไอดี "พี่หมี"สำเร็จ]

[เริ่มเกม/ออกเกม]

ติ๊ง

[เริ่มเกม]

หวืดดดดดดด!!

ณใจกลางเมืองนครสวรรค์......

"กลับมาแล้วหวังว่าคนอื่นเลเวลจะยังไม่ถึงไหนกันนะ"เมื่อโอ้กลับเข้ามาในเกมส์อย่างแรกที่โอ้เป็นห่วงคือกลัวมีคนเก็บเลเวลนำตัวเขา......

"เห้ยนั่นมันไอ้พี่หมีนี่หว่ากูจำหน้ามันได้ถึงมันจะปิดชื่อก็เหอะ"

"ใช่ๆไอ้อาจารย์คงบอกว่าถ้าเจอมันแล้วแกล้งมันไม่ให้เก็บเลเวลได้เขาจะให้เงินด้วย"

"มันให้เงินยังไงวะแบบว่าแกล้งมันหนึ่งชั่วโมงไอ้อาจารย์คงมันจะจ่ายให้เท่าไหร่"

"มันให้นาทีละหนึ่งพันบาทพี่นัดเจอที่นอกเกมรับเงินได้เลยแค่อัดวีดีโอตอนแกล้งไว้ด้วยแค่นั้นเอง"

"เห้ยเอาสิวะหนึ่งชั่วโมงก็เต็มๆเลยหกหมื่นแล้วอัดวีดีโอยังไงวะ"

"เอิ่ม! เข้าไปตรงช่วยเหลือดิพี่จะมีเมนูให้อัดวีดีโอตอนเล่นเกมอยู่อัดได้ยาวสุดสองชั่วโมงนะพี่"

ในระหว่างที่โอ้เพิ่งล็อคอินเข้ามาในเกมส์และกำลังคิดว่าเขาจะไปทำอะไรอยู่นั้นก็มีผู้เล่นกลุ่มนึงกำลังซุบซิบอะไรบางอย่างแล้วมองมาที่โอ้ซึ่งมันทำให้โอ้รู้สึกผิดสังเกต โอ้เลยรีบเดินออกมาที่นอกเมืองทันที......

"เห้ย! ไอ้พี่หมีมันหนีไปแล้วนั่นพวกแกไม่แหกตาดูรึไงมัวแต่โม้กันอยู่นั่นตามมันไปสิวะ"แล้วผู้เล่นคนนึงก็พูดเสียงดังขึ้นมาทันทีราวกับเป็นหัวหน้าของคนกลุ่มนั้นก่อนที่คนทั้งหมดในกลุ่มนั้นจะวิ่งตามโอ้ออกมาทันที......

ณด้านนอกเมืองทางทิศเหนือ.....

"ไอ้บ้าเอ้ยว่าแล้วมันแปลกๆต้องเป็นฝีมือไอ้อาจารย์คงแน่ๆเลวๆแบบนี้คงไม่มีใครเกินมันแน่นอน"แล้วโอ้ก็คิดถึงชื่ออาจารย์คงเป็นคนแรกเพราะเขาเคยได้ยินอาจารย์คงวางแผนเพื่อที่จะแกล้งเขามาก่อนหน้านั้นแล้ว.....

"ถึงเลเวลนี้จะยังPK ผู้เล่นไม่ได้ก็เถอะถ้ามีคนมาเดินตีมอนเตอร์ที่เราเล็งไว้และตีมอนเตอร์แบบไม่ให้เราได้ตีสักตัวแบบนี้ไม่ดีแน่ๆ"โอ้เริ่มรู้สึกหนักใจที่มีผู้เล่นที่ยอมรับเงินจากผู้เล่นอาจารย์คงเพื่อที่จะมาก่อกวนโอ้ตอนเก็บเลเวลหรือตอนล่ามอนเตอร์ต่างๆซึ่งโอ้ก็หมดสนุกกับเกมส์แน่ๆ....

"นั่นไงมันอยู่นั่น"

เชี่ย!

"เชี่ย! ยังจะมองเห็นตูอีกต้องหนีจากพวกนี้ก่อนเรื่องอื่นค่อยคิด"แล้วในระหว่างที่โอ้กำลังคิดหาวิธีในการแก้ปัญหาผู้เล่นที่มาก่อกวนอยู่นั้นก็มีเสียงร้องดังขึ้นซึ่งเป็นเสียงของพวกผู้เล่นที่วิ่งตามหาโอ้อยู่ ทำให้โอ้ต้องรีบวิ่งหนีออกมาจากตรงนั้นเพื่อจะหลบพวกผู้เล่นที่ตามเขาซะก่อนค่อยคิดเรื่องวิธีแก้ปัญหา......

สองนาทีผ่านไปทางด้านทิศเหนือ.......

นั่น!

"ป่านี่หว่า! วิ่งเข้าป่านี่แหละพวกบ้านี่จะได้หาเราไม่เจอ"หลังจากที่วิ่งหนีพวกผู้เล่นที่ยังคงวิ่งตามโอ้อย่างไม่ลดละ ที่เบื้องหน้าของโอ้ก็มีป่าไอยู่ซึ่งโอ้คิดว่าจะวิ่งเข้าไปซ่อนที่ในป่าแห่งนี้.....

"เห้ยป่ามันจะเข้าป่า"

"ตามมันไปอย่าให้คลาดสายตา"

เมื่อโอ้วิ่งเข้าไปในป่าพวกผู้เล่นอื่นๆที่ตามมาก็พากันวิ่งตรงเข้าป่าเพื่อตามหาโอ้.....

"อะไรของพวกมันฟะเนี่ยตามติดเหมือนตูเป็นดาราเลย งั้นก็ตามกันเข้ามาเดี๋ยวจะพาไปออกกำลังกาย" แล้วโอ้ก็วิ่งตรงเข้าไปในป่าลึกขึ้นเลื่อยๆ......

ห้านาทีผ่านไปนะกลางป่าของทิศเหนือ......

เห้อ!

"เหนื่อยมากเลยทำไมตูต้องมาวิ่งหนีพวกผู้เล่นด้วยกันวะเนี่ยตูละงงไปหมด"เมื่อโอ้วิ่งหนีผู้เล่นที่ตามเขาเข้าไปถึงกลางป่าโอ้ก็หยุดแล้วนนั่งพักที่หลังต้นขนาดใหญ่ซึ่งโอ้คิดว่าพวกผู้เล่นที่ตามมานั้นคงเลิกตามโอ้แล้ว.......

เห้ย!

"ว่าไงไอ้พี่หมีคิดว่าจะหลบพ้นเหรอ"หลังจากที่โอ้นั่งพักได้สักครู่หนึ่งก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นซึ่งเป็นเสียงของผู้เล่นที่ตามโอ้มาซึ่งพวกเขาได้เดินตรงมีที่ตัวโอ้...

"เอาไงลูกพี่ยังไม่มีระบบPK นะตอนนี้พวกเราเลเวลน้อยอยู่"

"เห้ยเรามากันตั้งห้าคนมึงจะกลัวอะไรก็จับมันไว้รอบละสองคนรอบแรกก็หนึ่งวันในเกม แล้วอีกสองคนก็มาพลัดเวรยามกัน ทำสักปีนึงรวยๆฮ่าๆ"แล้วความคิดชั่วๆของผู้เล่นที่เป็นหัวหน้าก็เปิดเผยออกมา ซึ่งผู้เล่นที่เหลือก็ดันเห็นด้วยซะอีก.....

"ส่วนข้าจะเป็นคนคอยไปแจ้งข่าวอาจารย์คงให้เองส่วนเรื่องรายได้เราจะแบ่งกันคนละ50% ข้า 50พวกแกสี่คนก็ 50 ถือว่าตกลงตามนั้น" แล้วผู้เล่นที่เป็นหัวหน้าก็ทำการแบ่งเงินที่จะได้จากการกักขังโอ้ไว้ในป่าเพื่อไม่ให้โอ้ได้เก็บเลเวล....

"ตามนั้นลูกพี่"

"ไอ้พวกชั่วเห็นเงินดีกว่าความถูกต้อง"โอ้พูดขึ้นหลังจากที่ได้ยินผู้เล่นที่เป็นหัวหน้าพูดแผนการให้อีกทั้งสี่คนได้ฟัง....

ตึ่งๆตึ่ง ตึ่งๆ

ก๊าซซซซ!!

ควับ!

ตึกๆๆๆๆ!

"อะไรของพวกมันวะเนี่ยอยู่ดีๆก็วิ่งไปหมด ตูว่าไปหมดละสมงสมอง"แล้วอยู่ดีๆก็มีเสียงดังขึ้นมาจากด้านหลังของโอ้แล้วผู้เล่นทั้งห้าคนก็วิ่งหนีไปหมดซึ่งมันทำให้โอ้รู้สึกงงมากๆ.....

ตึ่งๆ

หือ!

"ตูว่าแปลกๆแล้วหละ"แล้วเสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครับ โอ้จึงหันไปมองทันที....

ก๊าซซซซ!!

[หมียักษ์ผู้พิทักษ์ป่า: ชั้นสูง]

LV. 30

ประเภท: สัตว์

HP 90000/90000SP 80/80

ATK 290 / MATK 0

DEF 220 / MDEF 180

[Skill เสียงคำรามของหมี: ใช้เสียงร้องที่มีพละกำลังมหาสารตะโดนใส่ศัตรูเพื่อทำให้ติดสถานะหวาดกลัวขอบเขตในการโจมตี 1*4 ช่อง ลดพลังป้องกันของศัตรู 40% และลดพลังโจมตีอีก30% ระยะเวลาติดดีบัพ 60 วินาที ใช้ SP 50 เวลาพักฟื้น 90 วินาที]

[Skill ข่วนไม่ยั้ง: ใช้กงเล็บที่มีพละกำลังการทำลายล้างมหาสารโจมตีศัตรูอย่างต่อเนื่องและรุนแรงขึ้นเลื่อยๆขอบเขตในการโจมตี 2 ช่อง ATK 150% โจมตีต่อเนื่องเป็นจำนวน 8ครั้ง ทุกการโจมตี 1 ครั้ง จะเพิ่มความเสียหายครั้งละ 5% ใช้SP 20 เวลาพักฟื้น 120 วินาที]

[Skill ร่างกายพุ่งชน:รวบพละกำลังทั้งหมดเพื่อพุ่งเข้าโจมตีศัตรูอย่างรุนแรง ขอบเขตในการโจมตี 4 ช่อง ATK200% มีโอกาสทำให้ศัตรูติดสถานะมึนงง 40%ใช้ SP 15 เวลาพักฟื้น 60 วินาที]

พึบ!

ตู้ม!

เมื่อโอ้ลุกขึ้นแล้วหันไปมองที่ด้านหลังเขาก็ได้พบกับมอนเตอร์รูปร่างคล้ายกับหมีแต่ทว่าตัวของมันนั้นมีขนาดใหญ่มากๆแล้วมีจำนวนถึง 4 ตัว ซึ่งมันตรงเข้ามาโจมตีโอ้ในทันทีแต่โอ้กลิ้งหลบได้ทัน.....

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

"อยู่ไม่ไหวแล้วตรงนี้ตัวใหญ่เราว่ามันน่ากลัวแล้วแถมยังโจมตีไวอีก ไม่พอแค่นั้นมันยังมีกันตั้งสี่ตัวใครจะไปสู้ไหววะแบบนี้"โอ้ถูกรุมโจมตีอย่างหนักและโอ้ทำได้เพียงกลิ้งหลบไปมาเพราะมอนเตอร์พวกนั้น ถึงจะมีร่างกายที่ใหญ่โตก็จริงแต่ก็มีความคล่องตัวสูงเช่นกันโอ้จึงตัดสินใจหาทางหนีออกมาจากป่านั้นทันที........

ควับ!

"จงออกมาเงาทมิฬ" เมื่อโอ้ได้จังหวะเขาจึงเรียกอาชาทมิฬออกมาแล้วแล้วรีบกระโดดขึ้นหลังของมันทันที......

ย่าๆ!

"พาพ่อออกไปจากตรงนี้ให้ด่วนเลย"หลังจากที่เรียกอาชาทมิฬออกมาโอ้ก็สั่งให้อาชาทมิฬวิ่งออกมาจากป่าแต่ทว่าโอ้ไม่สามารถวิ่งเข้าเมืองไม่ได้เพราะเสี่ยงกับการที่จะเจอพวกที่ตามล่าตัวโอ้และเสี่ยงกับการที่ต้องเปิดเผยตัวตนโอ้จึงวิ่งไปอีกทางถัดจากป่าออกมาก็เข้าเขตทุ่งหญ้าขนาดกว้างซึ่งมีหญ้าสีเหลืองขึ้นสูงเต็มไปทั่วพื้นที่และมีมอนเตอร์อยู่มากมายกระจายเป็นจุดๆ.....

"เข้าไปพักก่อนลูกพ่อ"เมื่อโอ้วิ่งมาที่ทุ่งหญ้าสูงนี้โอ้ก็ทำการเก็บพาหนะของเขาทันทีเพราะไม่อยากให้คนอื่นเห็นว่าโอ้ว่าผู้ครอบครองมัน......

"ไอ้พวกตัวแสบเอ้ยทำตูเล่นเกมส์ลำบากแล้วสิว่าแต่ที่ตรงนี้ก็สวยงามไปอีกแบบหญ้าสีเหลืองสูงท่วมหัวน่าถ่ายรูปสุดๆอากาศก็ไม่ร้อนเพราะแดดที่ส่องมาก็โดนหญ้าบังหมดที่แบบนี้น่าจะมีอยู่ที่โลกความจริงนะจะเป็นอะไรที่สวยงามมากๆ"แล้วตรงที่โอ้หยุดเพื่อหลบพักนั้นมันก็สวยงามจนโอ้อยากจะให้มีอยู่ในโลกของความจริง.......

ซ่าๆๆ!!

"เสียงอะไรอีกฟะเนี่ย! จะให้ตูนั่งแบบสบายใจสักนิดไม่ได้เลยหรือยังไงมาจะมีอะไรอีกเข้ามาเลย"ในขณะที่โอ้กำลังนั่งพักในบรรยากาศที่เขาชื่นชอบอยู่ๆก็มีเสียงเหมือนมีอะไรสักอย่างที่วิ่งแทรกพุ่มหญ้าจนทำให้เกิดเสียงซึ่งมันกำลังตรงมาทางโอ้.....

พึ่บ!

[ผู้พิทักษ์ทุ่งหญ้า: ชั้นสูง]

LV. 30

ประเภท: พืช

HP 75000/75000SP 180/180

ATK 300 / MATK 0

DEF 200 / MDEF 200

[Skill หว่านเมล็ด: ใช้เมล็ดพืชขนาดยักษ์โปรยไปบนท้องฟ้าเพื่อให้หล่นลงมาโจมตีศัตรูขอบเขตในการโจมตี 6*6 ช่อง ATK 150% และโจมตีต่อเนื่องอีก 4 ครั้ง ทุกการโจมตี 1 ครั้ง จะคิดความเสียหายจาก ATK 100% ใช้ SP 40 เวลาพักฟื้น 160 วินาที]

[Skill รากหญ้าพันธนาการ: เรียกรากหญ้าที่อยู่ไต้พื้นพิภพทะลวงดินขึ้นมารัดร่างของศัตรูเอาไว้ขอบเขตในการโจมตี4*4 ช่อง ATK 150% ทำให้ศัตรูถูกตรึงไว้กับที่เป็นเวลา 3วินาที ใช้ SP 25 เวลาพักฟื้น 150 วินาที]

"กะไว้ไม่มีผิดอุส่านั่งพักอารมณ์กำลังดีๆ ก็มีมอนเตอร์มาป่วนงั้นก็ได้เลยเดี๋ยวจะจัดให้หนักเลย"แล้วโอ้ก็คิดถูก ว่าเสียงที่ดังมาจากพุ่มหญ้านั้นก็คือเสียงของมอนเตอร์และมันทำให้โอ้ไม่พอใจมากโอ้จึงคิดที่จะจัดการมันซะ......

"จงออกมาเงาทมิฬของพ่อได้เวลาทดสอบความแรงพอดี"เมื่อโอ้เตรียมตัวที่จะสู้โอ้จึงเรียกอาชาทมิฬออกมาเพื่อทำคอมโบทันที.......

ฮี่ๆๆ

"เปิดฉากก่อนเลยละกัน"เมื่อขึ้นไปนั่งบนหลังของอาชาทมิฬโอ้ก็เปิดฉากโจมตีก่อนในทันที......

ย๊ากกก!!

[อาชากระทืบพสุธา(ทะลุขีดจำกัดสูงสุด)]

ตู้ม!!!

-1105

ตึง! ตึ่ง!ตึ่ง!

-479 -477 -476

[ผู้พิทักษ์ทุ่งหญ้า: ชั้นสูง]

HP 72463/75000

เมื่อโอ้ทำการโจมตีด้วยสกิลอาชากระทืบพสุธา(ทะลุขีดจำกัดสูงสุด) ซึ่งอาชาทมิฬนั้นได้ยกเท้าคู่หน้าขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วกระทุ้งเท้าลงไปที่พื้นจนเกิดแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงแล้วจากนั้นก็มีแรงสั่นสะเทือนตามมาอีกสามครั้งติดๆ

"เยี่ยมแรงสุดๆไปเลย"

[รากหญ้าพันธนาการ]

ครืนนนนนนน!!

พึ่บ!

หมับ!

-276

[ตัวละคร: พี่หมี]

HP 1459/1735

หลังจากที่โอ้เปิดฉากโจมตีก่อนได้ไม่นานผู้พิทักษ์ทุ่งหญ้าก็เรียกใช้สกิลบางอย่างซึ่งทำให้ที่ใต้พื้นดินเกิดแรงสั่นสะเทือนเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนที่อยู่แล้วก็ปรากฏเป็นรากหญ้ามากมายพุ่งขึ้นมาจากดินมารัดที่ตัวโอ้กับอาชาทมิฬเอาไว้แน่น......

[หว่านเมล็ด]

ฟิ้ว!

ปั๊ก!

-276

ปั๊กๆๆ!!!

-125 -126 -127 -125

[ตัวละคร: พี่หมี]

HP 680/1735

"เห้ยๆ ได้ทีมันเอาใหญ่เลยเลือดตูไหลออกเป็นน้ำเลย"หลังจากที่โอ้ถูกตรึงไว้ด้วยรากหญ้าผู้พิทักษ์ทุ่งหญ้าก็โจมตีโอ้แบบต่อเนื่องในทันทีทำให้โอ้ได้รับความเสียหายอย่างหนักเพราะไม่สามารถหลบการโจมตีได้.......

ฟิ้ว!

ตู้ม!!

หวืดดด!!

"เจ้านี่คิดจะโจมตีเราต่อเนื่องแต่เขาเสียของมันคือมันโจมตีช้าที่ต้องระวังคือสกิลรากหญ้าสินะโดนไปอีกทีได้ตายแน่ๆเรา"แล้วโอ้ก็จับทางของมอนเตอร์ผู้พิทักษ์ทุ่งหญ้าได้สำเร็จ ทำให้โอ้เตรียมการรับมือจากการโจมตีด้วยสกิลของผู้พิทักษ์ทุ่งหญ้าในครั้งต่อไป.....

ย๊ากกก!!

ฉึกๆ! ฉับ! ฉัวะๆ! ฉับๆ! ฉัวะๆ!

-470 -235 -468 -471 -472

ก๊าซซซซ!!

[ผู้พิทักษ์ทุ่งหญ้า: ชั้นสูง]

HP 70347/75000

"เพิ่มเลือดกันสักหน่อยเห็นที่จะต้องเอาจริง"แล้วโอ้ก็เตรียมตัวที่จะเอาจริงเขาจึงทำการฟื้นฟูเลือในขณะที่หลบหลีกการโจมตีของมอนเตอร์......

[คุณได้ใช้ HP Potion(M)  x1]

[คุณได้รับ ฟื้นฟู HP +150]

[คุณติดคูลดาวน์ 5 วินาที สำหรับการใช้ HPPotion(M) ครั้งต่อไป]

[ตัวละคร: พี่หมี]

HP 830/1735

สิบห้านาทีผ่านไป........

[รากหญ้าพันธนาการ]

ครืนนนนนนน!!

พึ่บ!

อาชาทมิฬ!