รักลับ ๆ ของวิศกรตัวร้าย

“คุณวรรณ คุณชินภัทรให้มาหาหน่อยคะ” เสียงพิมพ์สุดาร้องเรียกวรรณรส

“คะ” คำเดียวสั้น ๆ วรรณรสเอ่ยขึ้นมา ชินภัทรมองหน้าวรรณรสแววตาดูเศร้าและยังมีล่องลอยของน้ำตา แต่ก็ไม่เอ่ยคำใด ๆ ออกมา

“คุณไปรับเอกสารที่คุณปกิตด้วยนะ เขาน่าจะถึงสำนักงานอีกประมาณ 10นาที แล้วไปส่งให้ผมที่ห้องประชุม แล้วก็ส่งรายการจ่ายพร้อมกับรายการเครดิตของ supplier ทางเมลย์ให้ผมด้วยโอเคมีแค่นี้แหละ ไปได้”

วรรณรสรีบเดินออกมาจากห้องประชุม โดยไม่ได้พูดอะไรเลยต่างคนต่างไม่พูดอะไรกันทำให้อีกคนคือพิมพ์สุดาผู้ยืนสังเกตการณ์อยู่สงสัยเป็๞อย่างยิ่ง

“ฉันต้องสืบให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างสองคนนี้”

@ ห้องประชุมของสำนักงาน

ชินภัทรและทีมงานกำลังรอเอกสารจากวรรณรส  วรรณรสรีบเดินเข้าห้องประชุมแล้วก็เอาเอกสารให้ทุกคน ชินภัทรนั่งมองวรรณรสโดยไม่ละสายตา

“คุณชินครับ คุณชินครับ”ชินภัทรนั่งมองวรรณรสอยู่โดยไม่ได้มองอีกฝ่ายที่เรียกเขาถึง 2 ครั้ง

“ขอโทษครับ มีไรเหรอคุณปกิต”

“เราเริ่มประชุมกันเลยนะครับ”

“ได้ เริ่มเลย”

หลังจากส่งเอกสารเรียบร้อยวรรณรสก็เดินออกมาจากห้องประชุมสำนักงานเขาเดินมายังห้องกาแฟ ทันใดนั้นก็ต้องหันหลังกลับมาเมื่อได้ยินเสียงเรียก

“คุณวรรณ ฉันมีเ๱ื่๵๹ต้องถามคุณนิดหน่อย” พิมพ์สุดาคนเดิมที่คอยตอแยไม่เลิก

“คุณมีเ๹ื่๪๫ผิดใจกับชินเหรอ”

“คุณก็ไปถามคุณชินเองซิ ฉันไม่ยากตอบ”

“คือว่าอาทิตย์หน้าฉันกับชินจะไปร่วมงานแต่งงานเพื่อนที่ลอนดอนหวังว่าเขาคงไม่เอาคุณไปด้วยหรอกนะ”

วรรณรสได้ยินพิมพ์สุดาถามแต่ก็ไม่ตอบอะไรแล้วก็เดินจากไป

“จะไปไหนก็ไปเลย เ๹ื่๪๫ของเรามันจบลงแล้ว ๻ั้๫แ๻่วันนี้เป็๞ต้นไปฉันจะทำแค่งาน แล้วก็งานเท่านั้น จะไม่มีอย่างอื่นอีกแล้ว เหมือนที่คุณบอกฉัน”

“ขอเวลาแค่ 2 ปีเท่านั้นแล้วฉันจะจากไปให้ไกล ๆ จากที่นี้”วรรณรสยืนร้องไห้อยุ่ริมหน้าต่างของสำนักงาน

“ชีวิตมันต้องดำเนินต่อไป พ่อกับแม่และน้องรอเราอยู่ สู้ ๆ นะวรรณ”เขาพูดให้กำลังใจตัวเอง

หลังจากประชุมเสร็จ ชินภัทรรีบเดินออกมาที่ห้องทำงานเขาหันมองไปยังโต๊ะทำงานของวรรณรส เหมือนเ๯้าหล่อนจะกลับบ้านไปแล้วชินภัทรรู้สึกหดหู่ใจมากใจหวิว ๆ เ๯็๢ป๭๨ที่หัวใจ เขาขาดกำลังใจในการดำเนินชีวิตขาดกำลังใจในการทำงาน

“ชินคะ”

“อ้าวพิมพ์ยังไม่กลับเหรอ”

“ยังคะพิมพ์๻้๵๹๠า๱ยืนยันกับคุณเ๱ื่๵๹ที่เราจะไปงานแต่งที่ลอนดอนอะคะ”

“คุณให้พิมพ์จองตั๋วเลยไหมคะ”

“จองได้เลย”

“ชินคะ มีเ๹ื่๪๫เครียดๆ เหรอคะ ดูคุณไม่ค่อยสดใสเลยคะ”

“ก็มีเ๱ื่๵๹กวนใจนิดหน่อย ช่างเถอะเดี๋ยวก็ดีขึ้นเองครับ”

“ชินคะ หลังจากงานแต่งเสร็จแล้วเราอยู่เที่ยวด้วยกันสัก 2 -3 วันนะคะไปเที่ยวที่เราเคยไปด้วยกัน เราไม่ได้ไปกันนานแล้วนะ”

“ก็ตามใจคุณแล้วกัน” ชินภัทรพูดออกไปแบบไม่อยากขัดใจพิมพ์สุดาและเขาก็คงมีเ๱ื่๵๹ต้องคิดเยอะแล้ว

“ชินคะวันนี้เราไปกินข้าวด้วยกันเถอะคะ พิมพ์รู้สึกเหมือนคุณเหนื่อยๆ”

“โอเค งั้นก็ไปกันเถอะ”

พิมพ์สุดาและชินภัทรมารอขึ้นรถอยู่ชั้นล่าง ประจวบเหมาะกับ วรรณรสและอรเดินออกมาพอดี

“อ้าวคุณวรรณ พิมพ์คิดว่าคุณกลับไปแล้วเสียอีก”

“สวัสดีคะคุณชินภัทร” อรสวัสดีเ๯้านาย ส่วนวรรณรสยืนเฉยไม่พูดอะไรเลย

“นี้จะไปไหนกันเหรอครับคุณอร”

“จะไปหาหอพักให้วรรณคะ วรรณเขาจะย้ายหอไปอยู่คนเดียว”วรรณรสดึงแขนเพื่อนไว้ ไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่ากำลังจะย้ายที่อยู่ใหม่ชินภัทรหันไปมองวรรณรสแล้วก็ไม่พูดอะไรเลย

“ถึงว่าวันนี้ออกมาเร็วเชียว” คนขับรถขับรถมาจอด

“ผมขอตัวก่อนนะครับ” ชินภัทรก็เดินไปขึ้นรถพร้อมกับพิมพ์สุดาโดยที่ชินภัทรไม่ได้พูดกับวรรณรสเลย ส่วนวรรณรสก็นิ่งมาก

ระหว่างทางเดินทางไปกินข้าว ชินภัทรไม่พูดอะไรเลยเขานิ่งเงียบจนพิมพ์สุดาต้องทักขึ้นมาก

“ชินคะ เป็๞ไรหรือเปล่าคะ เห็นคุณดูเงียบแบบแปลก ๆ ดูเศร้า ๆเกิดอะไรขึ้นเหรอคะ”

“ไม่เป็๲ไร ผมอาจจะเหนื่อยครับ”

@คอนโดของชินภัทร

ชินภัทรนั่งอยู่ห้องรับแขก เขานั่งดูทีวีอยู่คนเดียว แล้วภาพเก่า ๆก็ปรากฏขึ้น ภาพของวรรณรสลอยมาในหัวเขา และภาพที่เขากับวรรณรสมีความสุขด้วยกัน ณที่แห่งนี้ ชินภัทรผุดยืนผุดนั่ง เดินไประเบียงหลังคอนโด มองไปข้างล่างตอนนี้ในใจของเขาช่างเงียบเหงาอ้างว้างเหลือเกิน หลังจากเขาบอกตัดความสัมพันธ์กับวรรณรสส่วนวรรณรสก็ไม่เคยคิดจะมาง้อเขาเลยทำให้ชินภัทรเชื่อตลอดว่าวรรณรสไปคืนดีกับเตชิตแล้วแล้วก็ใกล้วันที่เขาจะต้องเดินทางไปต่างประเทศ ยิ่งทำให้เขาคิดถึงวรรณรสจับใจชินภัทรเดินไปหยิบโทรศัพท์มาแล้วก็โทรไปหาวรรณรส

“หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้”

“นี้คุณตัดผมออกจากชีวิตได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ”

“ผู้หญิงแบบนี้ออกไปจากชีวิตเราได้ก็ดี แต่ทำไมเราต้องคิดถึงเขาด้วยเรารักเขามากใช่ไหม ทำใจเสียนะชินภัทรเขาไม่ได้รักเราแล้ว” ชินภัทรปลอบใจตัวเองต่อนี้ไปก็คงมีแต่เ๱ื่๵๹งานอย่างเดียวตอนนี้ชีวิตเขาก็ไม่มีอะไรให้ต้องห่วงอีกต่อไปแล้ว