ตอนที่ 34
ชุดคลุมมรกต ว่ากันว่า ในอดีตผู้ที่ครอบครองอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้คือมหาจอมเวทยุคก่อน แต่ว่าหลังจากที่มหาจอมเวทผู้นั้นได้เข้าร่วมสงครามเพื่อจัดการหายนะยุคก่อนหน้าเขาก็หายตัวไปตลอดกาลบางคนก็ได้บอกว่าเขาตายแล้วเพราะได้รับบาดเจ็บสาหัส บางคนก็ว่าเขาได้เข้าสู่การปลีกวิเวกแต่มีสิ่งนึงที่ทุกคนรู้เหมือนกันก็คือ พลังแห่งชุดคลุมมรกต ผู้ที่สวมใส่จะได้รับพรสวรรค์ในด้านต่างๆถ้าเลือกเส้นทางนักเวทย์ จะกลายเป็นมหาจอมเวท ถ้าเลือกเส้นทางนักรบ จะกลายเป็นมหาเทพสงครามไม่ว่าจะเลือกด้านไหนคนผู้นั้นก็จะขึ้นสู่จุดสูงสุดของอาชีพนั้นทันที
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
“ดูเหมือนว่าถ้าเราไม่ฆ่าคนสร้างกำแพงนี้เราคงจะไม่ได้ออกไปสินะ”
หมื่นทาสพูดออกมาเบาๆก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะ
“ฮ่าๆๆไอ้เจ้าโง่นั่น ใครจะไปคิดว่ามันจะปิดทางหนีของตัวเองกัน”
“หรือมันอยากจะเป็นทาสของข้ากัน???”
“ดีๆๆไม่ว่าจะเป็นน้องสาวเจ้า เพื่อนเจ้า บิดามารดาเจ้าข้าก็จะจับมาเป็นทาสให้หมด”
หมื่นทาสหัวเราะอย่างบ้าคลั่งก่อนจะสั่งการออกมา
“ทัพหน้าบุกตะลุยเจออะไรฆ่าให้หมด”
“เฮเพื่ออิสรภาพพพพพพพพพพ”
“อิสรภาพพพพพพพพพพ”
เหล่าทาสโห่ร้องอย่างบ้าคลั่งก่อนจะพุ่งทะยานไปข้างหน้า
ถ้าพวกเขาสามารถฆ่าหรือจับหายนะได้พวกเขาก็จะเป็นอิสระและยังได้ความมั่งคั่งไปครอบครองอีก
แล้วจะไม่ทำให้พวกเขาบ้าคลั่งได้ยังไง
ที่สำคัญกว่านั้นคือแม้หมื่นทาสจะเป็นคนโหดเหี้ยมแต่เขาก็เป็นคนรักษาสัญญา
นักรบแห่งความมืดเหลือบมองไปที่หมื่นทาสแต่ไม่ได้พูดอะไร
“มีปัญหาอะไร??”
หมื่นทาสที่รู้สึกถึงสายตาของอัศวินแห่งความมืดก็หันกลับมามอง
“เจ้าจะให้พวกเขาเป็นอิสระจริง??”
“แน่นอน”
หมื่นทาสยิ้มออกมาก่อนจะกล่าวต่อว่า
“ถึงยังไงข้าก็หาทาสเพิ่มมาได้เรื่อยๆอยู่แล้ว”
“อีกอย่างถ้ามีรางวัลคนพวกนี้จะขยันทำงานมากกว่านี้”
“มิเช่นนั้นพวกเขาจะเป็นเหมือนซากศพเดินได้เพราะงั้นต้องมีความหวังเล็กน้อยให้พวกเขาแล้วพวกเขาจะสู้สุดชีวิตเพื่อความหวังอันริบหรี่นั่น”
นักรบแห่งความมืดได้ยินแบบนั้นก็เงียบไปครู่หนึ่ง
เจ้าหมอนี่....เห็นวางท่าเป็นเผด็จการไม่คิดว่าจะรู้จักใช้คนเป็น
ไม่แปลกเลยที่มันจะขึ้นมาเป็นเจ็ดผู้แข็งแกร่งแห่งดินแดนตะวันออกได้
“อัศวินแห่งความมืดทั้งหมดเคลื่อนทัพเจออะไรฆ่าให้หมด!!”
ครืนนนนน
กองทัพอัศวินแห่งความมืดเคลื่อนพลบุกเข้าไปในป่าด้วยความรวดเร็ว
“เอาล่ะขอดูหน่อยเถอะว่ามันวางกับดักอะไรไว้”
หมื่นทาสหรี่ตามองไปยังป่าก็อบบลิน
กรี๊ซซซซซซซซซซซ
เหล่าก็อบบลินที่เห็นว่ามีคนบุรุกเข้ามาก็กรีดร้องพุ่งเข้าโจมตี
แต่น่าเสียดายที่ความแตกต่างของจำนวนมีมากเกินไปทำให้ถูกทำลายในพริบตา
“ฆ่าๆๆๆ”
เหล่ากองทัพทาสนักรบต่างสะบัดอาวุธเข้าใส่ก็อบบลินอย่างบ้าคลั่ง
“ฮ่าๆๆพวกนี้แม่งอ่อนแอเป็นบ้า”
แน่นอนว่าในป่าก็อบบลินมีก็อบบลินเป็นส่วนใหญ่แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่น
“หมาป่าสายฟ้า?!”
“อัศวินแห่งความมืดทั้งหมดจัดขบวนทัพใช้ค่ายกลออร่าแห่งความมืด”
พริบตาที่อัศวินแห่งความมืดใช้กระบวนทัพออร่าแห่งความมืดก็ปรากฏโดมสีดำปกคลุมพวกเขาเอาไว้
เปรี้ยงงงงง
สายฟ้าจากหมาป่าสายฟ้าฟาดเขาใส่โดมสีดำแต่กับไม่สร้างความเสียหายแม้แต่น้อย
อีกทั้งยังดูเหมือนว่ากำแพงจะดูดซับการโจมตีได้อีกด้วย
ชิ้ง
เมื่อโดมหายไปก็ปรากฏให้เห็นเป็นกองทัพอัศวินแห่งความมืดอีกครั้ง
ครืนนนนนน
“ค่ายกลหอกแห่งความมืด”
เหล่าทหารที่ได้รับพลังงานเพิ่มได้เปลี่ยนรูปแบบขบวนทัพใหม่
ครืนนนนนนนน
ปรากฏหอกสีดำขนาดใหญ่ขึ้นมาก่อนจะพุ่งไปยังหมาป่าสายฟ้า
ฉึก!
โฮกกกกกกกกกกก