ตำนานผู้วิเศษ

"!!!นายน้อยถางเทียนเจี๋ยระวัง" นำโดยจูอีซิน นางพาหญิงสาวหลายคนของป้อมปราการยุทธ์ภัณฑ์ขาว มาดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เสียงหญิงสาวหลายคนกรีดร้องราวกับจะขาดใจตาย เมื่อเห็นถางเทียนเจี๋ยจะเป็นอันตราย

ถางเทียนเจี๋ยยิ้ม เขาเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อย แต่การเบี่ยงตัวเล็กน้อยนั้น กับเรียกว่าอยู่ในระดับเกือบสมบูรณ์แบบ ลมตัดอากาศที่รัดรูป ผ่านตัวถางเทียนเจี๋ยไปในระดับวัดได้ห่างเพียง 2 ถึง 3 เซนติเมตรเท่านั้น

เส้นผมของถางเทียนเจี๋ยปลิวไสว มันโดนอากาศตัดไปเล็กน้อย ก่อนเท้าจะหยั่งไปถึงพื้นอย่างปลอดภัย สตรีหลายคนแทบจะฆ่าตัวตายเพราะคิดว่าพวกนางกำลังจะเสียสามี

แน่นอนว่าถางเทียนเจี๋ยคือหนุ่มโสด เขายังไม่สนใจเรื่องหญิงสาว

แต่สาวๆ ในป้อมปราการทุกนาง นับเขาเป็นเจ้าชายหรือสามีในฝัน เซี่ยซีหานเห็นแบบนี้เขาก็ได้แต่คิดในใจ 'ความนิยมของพี่ชายถางเทียนเจี๋ยต่อหญิงสาว ดีกว่าข้าเล็กน้อย!'

และในตอนนั้น ที่บันไดหิน เสียงชายที่คุ้นหูทุกคนก็ดังขึ้น

"จูอีซินเจ้าไม่ควรพาเหล่าสตรีที่ไม่รู้จักการต่อสู้มาที่นี่ พวกนางมีแต่จะทำให้คนของเราเสียสมาธิ หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน"

จูอีซินหันมองไปตามเสียงชายที่คุ้นเคย เป็นเจียตัวที่เดินมาอย่างเชื่องช้า

"เป็นห่วงหลายชายรึ เขาไม่เป็นอะไรหรอก" เจียตัวพูดย้ำ แม้เขาจะมองไม่เห็น แต่สัญชาตญาณและการสัมผัสของเขา ไปไกลกว่าคนปกติมาก เรียกว่าสัตว์ประหลาดก็ว่าได้

"นายช่างใหญ่เจีย" จูอีซินนางรู้สึกปลอดภัยขึ้นเมื่อเจียตัวมา พี่ชายของนางบอกเสมอว่า เจียตัวคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดของป้อมปราการแห่งนี้ เมื่อนางเห็นเจียตัวนางก็อุ่นใจ พร้อมทำมือไล่หญิงสาวที่ติดตามนางมาออกไปให้หมด

เสียงโห่ร้องรอบด้านเริ่มดัง ทั้งฝั่งป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาว

และกลุ่มกองโจรหมาล่าเนื้อ

ทั้งสองฝ่ายต่างส่งเสียงเชียร์คนของตัวเอง

ใบหน้าของติงอิ้นเริ่มไม่ดี มันตวัดง้าวจนเกิดเป็นอากาศตัดหลายครั้ง แต่ถางเทียนเจี๋ยกับเดินตัวเบาโยกหลบได้สบายๆ เพียงการเบี่ยงตัว นี่แสดงถึงปัญหาของความต่าง

ติงอิ้นไม่รู้จักคนอื่นนอกจากนายป้อมถางอี้และอาวุโสเหอหมิ่นที่มีชื่อเสียง ทั้งสองเป็นนักรบสี่ดาบที่มีศักยภาพของนักรบห้าดาบ นี่คือคนที่ติงอิ้นกังวล แต่ตอนนี้เขาพบว่าป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาวมีตัวปัญหาเพิ่มมาอีกหนึ่ง

แต่ติงอิ้นก็รู้ว่าตัวเขามีแต่ต้องทดสอบกำลังของชายคนนี้ด้วยตัวเอง เขาถึงจะรู้ได้ว่าศักยภาพแท้จริงของป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาวนั้นดีเพียงไร

ติงอิ้นไม่กลัวการเพลี่ยงพล้ำ นั่นเพราะกองกำลังหมาล่าเนื้อ มีบุรุษที่เป็นถึงนักรบหกดาบอยู่ ชายคนนั้นทำให้กองกำลังหมาล่าเนื้อไม่กลัวใครในทุ่งหิมะแดนเหนือแห่งนี้

"เจ้ากำลังหาเรื่องที่จะตาย" ติงอิ้นแผดเสียง พร้อมใช้พลังวิเศษของตัวเอง ที่เป็นประเภทเสริมศักยภาพ ร่างของติงอิ้นคล้ายปรากฏเงาของหมาป่าประจัญบานตัวใหญ่ เขาวิ่งไปหาถางเทียนเจี๋ยเร็วจนคนเห็นเป็นแสงสีฟ้าระเรื่อ

เมื่อใกล้ถึงตัวถางเทียนเจี๋ย เขาฟาดง้าวและเล็งที่จุดตาย

ทุกครั้งที่ง้าวฟาดจะเกิดเป็นคล้ายกำแพงน้ำแข็งปรากฏอำนาจของไอเย็น จนเกินจุดเยือกแข็งนี้ทำให้คนธรรมดาแทบจะตัวแข็ง ทั้งๆ ที่ง้าวฟาดไม่โดน

แต่ถางเทียนเจี๋ยกลับทำเพียงยิ้มและเบี่ยงตัวหลบ บางครั้งเขาถึงกับหลับตา

ติงอิ้นเหวี่ยงง้าวของเขาเร็ว มันมีลักษณะของทักษะศิลปะการต่อสู้ ไม่ใช้การฟาดง้าวอย่างไร้กระบวนท่า

แต่ไม่รู้ทำไมสำหรับทุกคน การฟาดง้าวของติงอิ้นราวกับคนโง่

เขาเกรี้ยวกราดและฟาดง้าวอย่างรุนแรง แต่ไม่เคยโดยตัวถางเทียนเจี๋ยเลย

"!!!บัดซบ" ติงอิ้นแผดเสียงอย่างเกรี้ยวกราด ก่อนที่มือของเขาจะเริ่มสั่นและหวาดกลัว นี่คือความห่างชั้นขอระดับอย่างชัดเจน

"กองกำลังหมาล่าเนื้อ พวกเจ้ามันก็ไม่เท่าไหร่" ถางเทียนเจี๋ยพูดก่อนที่ร่างของเขาจะหายไปในมุมอับสายตาของติงอิ้น

ซึ่งมันทำให้ติงอิ้นรู้สึกเหมือนว่า ถางเทียนเจี๋ยหายตัวได้

ติงอิ้นรู้สึกว่า ถางเทียนเจี๋ยราวกับภูตผี

หมัดหนักของถางเทียนเจี๋ยค่อยๆ ต่อยเข้าจุดสำคัญของติงอิ้น แต่ละหมัดหนักราวกับขุนเขาทับร่าง

"เจ้าไม่ใช่นักรบธรรมดาของป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาว" ติงอิ้นพูดทั้งๆ ที่เลือดกบปาก ก่อนจะ

!!!ตูมมมมมมมมมมมมม

หมัดหนักสุดท้ายของถางเทียนเจี๋ยอัดเข้าท้อง ทำขาของติงอิ้นรากเป็นทางยาว ก่อนจะทรุดตัวและหมดสติ ตลอดการต่อสู้ คุณชายน้อยถางเทียนเจี๋ยแทบจะไม่เคยเอาจริง

เขายังไม่ได้ใช้ศิลปะการต่อสู้จริงๆ เสียด้วยซ้ำ นี่คือความห่างชั้น

นักรบนับพันของกองกำลังหมาล่าเนื้อ มองถางเทียนเจี๋ยด้วยความสั่นกลัว

แววตาของถางเทียนเจี๋ยที่จ้องมองพวกมัน ราวกับพยัคฆ์ร้ายที่ได้กระโจนเข้าไปในฝูงแกะ

"พวกเจ้าต้องการสู้และตายที่นี่ หรือพานายของเจ้ากลับไป"

ชายร่างใหญ่ที่เป็นนักรบสามดาบ พวกมันรีบวิ่งและมาหอบร่างของติงอิ้น

แต่ก่อนที่ร่างของติงอิ้นจะถูกแบกเข้าสู่กองกำลังของตัวเขา

ถางเทียนเจี๋ยจับดาบคู่ของตัวเองแล้วฟันเร็ว เกิดเป็นคลื่นดาบตัดอากาศ

ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา เสียงโลหิตของคนผู้หนึ่งสาดกระเซ็น

คอเขาถูกสะบั้น พร้อมแขนขาที่ถูกตัดหั่น

"คนที่สมควรตายก็ยังต้องตาย" ถางเทียนเจี๋ยพูดและหันหลังกลับ คนที่ตายคือหม่ายี่ เขาตายง่ายๆ เช่นนี้

...

'เท่ห์เหมือนข้าเลย...' เซี่ยซีหานพูดกับตัวเอง มันคิดว่าชายหนุ่มรูปหล่อฟ้าประทานอย่างถางเทียนเจี๋ย หล่อและดูดีเหมือนตัวมัน แต่มันจริงๆ ใช่ไหม? แน่นอนว่านี่คือสิ่งที่เซี่ยซีหานคิดไปเอง

กองกำลังหมาล่าเนื้อล่าถอยด้วยชายคนเดียว...

ถางเทียนเจี๋ย

เมื่อเขามาถึงกำแพง ถางเทียนเจี๋ยกระโดดและเหยียบกำแพงราวกับมีตีนจิ้งจกติดเท้า

และเขายิ้มให้เซี่ยซีหาน พร้อมไล่ทุกคนไปทำหน้าที่ของตัวเอง

เซี่ยซีหานมองสนามรบ

สิ่งที่เกิดขึ้นเซี่ยซีหานเดาได้ว่า ทำไมถางเทียนเจี๋ยถึงไม่ฆ่า 'ติงอิ้น' แต่ฆ่าเพียง 'หม่ายี่' ถางเทียนเจี๋ยสมกับเป็นบุตรของนายป้อมถางอี้ เขาสามารถมองเห็นภาพใหญ่ และคำนึงถึงผลลัพธ์มากกว่าคำยุแหย่

การฆ่าติงอิ้นอาจจะเป็นการชักนำตัวร้ายที่แท้จริงของกองกำลังหมาล่าเนื้อ 'นักรบหกดาบติงฉี' ชายผู้นี้ได้รับเกียรติและการยอมรับจากอาณาจักรหมีขาวแดนเหนือในสมัยก่อน เขาเป็นทั้งผู้อยู่บนเส้นทางนักรบและผู้วิเศษ จากข่าวสาร เขาเป็นผู้วิเศษสายต่อสู้ที่ดุเดือด มีเวทย์เสริมกำลังที่ทำให้ตัวเองไม่ต่างกับปีศาจ และนั่นจึงทำให้เขาสามารถผ่านการทดสอบและเป็นนักรบหกดาบได้

ถ้าถางเทียนเจี๋ยฆ่าติงอิ้น อีกไม่กี่วันข้างหน้า ติงฉีต้องปรากฏตัว

แต่การทำให้ติงอิ้นแพ้อย่างอนาถ และฆ่าเพียง 'หม่ายี่' จะทำให้ติงฉีได้คิด

ป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาวมีชายที่แข็งแกร่ง ถ้าเขาเลือกที่จะสู้ ก็ต้องพร้อมที่จะสูญเสีย และผลลัพธ์สุดท้ายก็ไม่ใช่สิ่งที่คาดเดาได้

ในอีกแง่หนึ่ง ถางเทียนเจี๋ยไม่ได้กลัวติงฉีหัวหน้าโจรนักรบหกดาบ เพียงแต่เขาไม่อยากสูญเสียชีวิตคนจำนวนมาก หากเกิดการต่อสู้

ป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาว และกองกำลังหมาล่าเนื้อมีรากฐานที่ต่างกัน

กองโจรจะไม่ห่วงว่าคนของเขาจะตายเท่าไหร่

แต่ป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาวตอนนี้ คนที่จับดาบและศาสตราขึ้นต่อสู้ บนป้อมปราการมากกว่าหนึ่งในสี่ คือเหล่านายช่าง หากพวกเขาตาย ป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาวจะไม่เป็นป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาวอีกต่อไป

แม้ถางเทียนเจี๋ยจะมั่นใจว่า สามารถรบชนะกองกำลังหมาล่าเนื้อ แต่เขาก็จะสูญเสียชีวิตคนจำนวนมากแน่นอนเช่นกัน

...

'ถางเทียนเจี๋ยไอ้หนุ่ม เอ็งมันรอบคอบเหมือนบิดา' เซี่ยซีหานชมถางเทียนเจี๋ยในใจ และดีใจที่วันนี้ไม่ต้องมีการเข่นฆ่า เขาไม่อยากเห็นใครเสียชีวิต อยู่ที่นี่มาหลายปี แม้จะมีบางคนที่นิสัยไม่ดี แต่อย่างน้อยๆ ก็เคยเห็นหน้าและนั่งร่วมโต๊ะกินข้าวด้วยกัน