ทางด้านร้านเหล้าเวลานี้เรียกได้ว่าถึง่ครึกครื้นกันเต็มที่แล้วเสียงเพลงในจังหวะเร้าใจดังกระหึ่มขึ้นเรื่อยๆ
ภูผาเดินกลับเข้ามาในร้านเห็นแฟนสาวกำลังสนุกสนานอยู่กับกลุ่มเพื่อน เขาก็เลยไม่อยากเข้าไปรบกวนจึงเลี่ยงขึ้นมาบนห้องพิเศษข้างบน
“มึงหายไปไหนมาวะไอ้ภู เมื่อกี้กูไปห้องน้ำก็ไม่เจอมึง”ทัตถามทันทีที่เห็นภูผาเปิดประตูเข้ามา
“ไปส่งพวกไอ้อุ๋มมัน”
“เออก็ดี” แชมป์พยักหน้ารับ
ภูผานั่งลงแล้วหยิบแก้วเหล้าของตัวเองไปเติมเงียบๆเหมือนใจลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแชมป์สบตาทัตแล้วตัดสินใจครู่หนึ่งก็ได้จังหวะที่เพื่อนมันนิ่งๆ อย่างนี้นี่แหละอยากพูดอะไรบางอย่างกับมันหน่อย
“...ภู”
“หือ?”ภูผาส่งเสียงเบาๆ สองมือยังคงง่วนอยู่กับการผสมเครื่องดื่มของตัวเอง
“มึงแน่ใจแล้วเหรอที่จะแต่งงานกับน้ำหวานน่ะ”แชมป์เข้าประเด็นไม่มีอ้อมค้อม
ภูผาที่กำลังรินเหล้าใส่แก้วชะงักนิดหนึ่งก่อนจะหันไปมองเพื่อนรักทั้งสองคนอย่างไม่เข้าใจ
“พวกมึงหมายความว่ายังไง”
“อันนี้เป็ความคิดเห็นส่วนตัวกูนะไอ้ภู”ทัตเกิ่นก่อน “กูว่ามันเร็วไป น้องเขาเพิ่งเรียนจบ มึงก็จะเอาห่วงไปผูกคอจับเขาใส่กรงทองเลยเหรอ”
“...?”
“กูถามตรงๆนะ” แชมป์จ้องตาอีกฝ่ายสีหน้าจริงจัง “มึงรักน้องเขาจริงๆ เหรอวะไอ้ภู”
“พวกมึงเป็เชี่ยไรเนี่ย”ภูผาเริ่มใจแกว่ง “กูคบกับน้ำหวานมาสามปีแล้วนะ เราเข้ากันได้ดีครอบครัวทั้งสองฝ่ายก็ไม่มีปัญหา”
“กูถามว่า มึงรักน้ำหวานจริงๆ” แชมป์จ้องอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละ “...ใช่ไหม?”
“เออใช่! กูรักน้ำหวาน กูรักน้องเขามาก รักมาตลอดรักไม่มีวันเปลี่ยนแปลงและจะรักตลอดไปด้วย”ภูผากระชากเสียงโพล่งทุกอย่างออกมาจนหมดคล้าย้าเอาชนะมากกว่าจะอธิบายเหตุผล
หลังจากนั้นทั้งห้องจึงตกอยู่ในความเงียบไปชั่วขณะก่อนที่น้ำหวานจะผลักประตูเข้ามาทำลายบรรยากาศคุกรุ่น
“พวกพี่คุยอะไรกันอยู่เหรอคะ”
“ไม่มีอะไรหรอก”ทัตฉีกยิ้มกว้างแต่ดวงตากลับแข็งกระด้าง “เมื่อกี้ไอ้ภูมันเพิ่งสารภาพรักบอกความในใจที่มีต่อน้ำหวานให้พวกพี่ฟังน่ะ”
“ฮื้อ...พี่ภูเนี่ย” น้ำหวานเดินเข้ามาตีแขนแฟนหนุ่มใส่จริตเขินอาย “หวานอายนะ”
“อายทำไมครับเด็กดี”ภูผาดึงสาวน้อยให้ขึ้นมานั่งบนตัก “ก็พี่รักของพี่จริงๆ นี่ครับ”
“เออจะตีหนึ่งแล้วว่ะ กูกลับก่อนนะไอ้ภู น้ำหวาน”แชมป์พ่นลมหายใจทิ้งเฮือกใหญ่แล้วลุกขึ้นยืน “ไป!ไอ้ทัต มึงไปนอนบ้านกู”
“เห้ยอยู่ต่ออีกหน่อยสิวะ ร้านปิดตีสองเดี๋ยวกูก็จะกลับเหมือนกัน” ภูผารีบลุกตามไปขวางหน้าประตู
“แล้วมึงจะรอให้ร้านปิดทำไมวะ”พูดไปแล้วก็อยากตีปากตัวเองนัก “เอ่อ... กูขอโทษ กูเมา” ทัตยิ้มเจื่อนๆ มองลงไปข้างล่างเห็นเพื่อนน้ำหวานยังกินดื่มเต้นรำกันอย่างสนุกสนาน...เ้าภาพจะไล่กลับได้ยังไงเนอะ
“เออไว้นัดกันใหม่ก็ได้ มึงยังอยู่อีกหลายวันไม่ใช่เหรอ”แชมป์บอกพลางจับดึงเสื้อผ้าให้เข้าที่
“อือก็ได้ กลับกันดีๆ ล่ะ ถึงบ้านแล้วโทรบอกกูด้วย”
ภูผาผลักประตูเปิดให้เพื่อนรักทั้งสองระหว่างที่แชมป์ก้าวออกไปก็หันมาพูดทิ้งท้ายเบาๆ
“ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ระยะเวลาหรือคนรอบข้างแต่มันอยู่ที่มึงรักเขาจริงหรือเปล่า จำคำสารภาพของมึงเอาไว้ให้ดีๆ นะไอ้ภู... กูขอให้มึงมีความสุข”
ภูผายืนนิ่งอยู่ที่เดิมเป็นานจนกระทั่งน้ำหวานต้องมาเรียกใกล้ๆ ถึงรู้สึกตัวจากนั้นก็พากันลงไปร่วมสนุกในชั่วโมงสุดท้ายกับกลุ่มเพื่อนของว่าที่เ้าสาวจนจบงาน
ณโรงแรมหรูระดับห้าดาวในย่านธุรกิจ ภูผามักจะจองห้องพักที่นี่เป็ประจำเวลามาติดต่องานที่กรุงเทพฯ
คู่รักว่าที่บ่าวสาวออกจากร้านเหล้าที่ใช้จัดปาร์ตี้สละโสดก็ตรงดิ่งกลับโรงแรมทันทีพอเข้าห้องล็อกประตูเรียบร้อยสองร่างก็ประกบเข้าหากันเหมือนมีแม่เหล็กดึงดูดโดยอัตโนมัติ
ภูผากดจูบลงไปบนริมฝีปากแฟนสาวที่เผยอรอรับด้วยความเต็มใจเริ่มจากแ่เบาในคราแรกก่อนจะเปลี่ยนเป็จูบที่ดูดดื่มและเร่าร้อนเรียวลิ้นสอดประสานพัวพันกันอย่างคุ้นเคย ฝ่ามือใหญ่เริ่มลูบไล้ไปมาสลับกับบีบเน้นบนเต้าอวบอิ่มแม้เป็ภายนอกแต่ก็ทำให้น้ำหวานต้องแอ่นอกรับมือเขาด้วยความซ่านสยิว
“พี่ภูขา...ไปที่เตียงเถอะค่ะ” คนตัวเล็กออดอ้อนเมื่อรู้สึกแข้งขาอ่อนจนแทบยืนไม่ไหว
“...ครับ”
ชายหนุ่มยิ้มแล้วย่อตัวอุ้มร่างบางของคนรักขึ้นแนบอกแล้วพาไปวางบนเตียงนุ่มอย่างเบามือทะนุถนอม
“หวานรักพี่ภูค่ะ”
“พี่ก็รักหวานค่ะ”ภูผาแตะริมฝีปากที่หน้าผากเนียนไล้ลงมาถึงปลายจมูกเล็กแล้วกัดเบาๆด้วยความมันเขี้ยว
ริมฝีปากร้อนประกบกันอีกครั้งกลิ่นแอลกอฮอล์จากลมหายใจช่วยเติมเชื้อไฟเพิ่มแรงปรารถนาให้ลุกโชนมากขึ้นทั้งคู่ผลัดกันถอดเสื้อผ้าของอีกฝ่ายออกจนเปลือยเปล่าด้วยกัน
ชายหนุ่มลากฝ่ามือลูบไล้ขาอ่อนเลื่อนสูงขึ้นไปจนถึงเนินเนื้ออวบอิ่มที่ซ่อนดอกไม้งามเอาไว้ นิ้วร้ายมากด้วยประสบการณ์ค่อยๆกดขยี้บนยอดเกสรเร่งเร้าให้เกิดความกระสันสะโพกบางบิดส่ายทั้งถอยห่างและแอ่นเข้าหาเสียดเสียวจนต้องครวญครางออกมา
“อื้อ...อา... พี่ภูขา”
น้ำหวานตัวเกร็งมือเล็กบีบแขนของคนที่กำลังโจมตีจุดสำคัญเพื่อระบายความเสียวซ่านก่อนที่นิ้วกลางของเขาจะสอดแทรกเข้าไปในกลีบเนื้อที่เต็มไปด้วยน้ำลื่นเจิ่งนองถึงแม้จะไม่ได้ใหม่แกะกล่องแต่กล้ามเนื้อภายในยังคงฟิตแน่นบีบรัดนิ้วเขาจนรู้สึกได้
เพื่อไม่ให้เป็การเสียเปรียบน้ำหวานจึงใช้มือเลื่อนลงไปลูบไล้ท่อนเนื้อส่วนล่างของเขาบ้างนิ้วเรียวเล็กนุ่มนิ่มบีบขยำสลับหนักเบาไปบนส่วนนั้นจนมันตื่นตัวขยายใหญ่ขึ้นทั้งแข็งและร้อนระอุ ก่อนที่ร่างบางจะผลักอกแกร่งเบาๆส่งสัญญาณให้เขาพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง ภูผารู้ได้ทันทีว่าสาวน้อยของเขา้าอะไร
“ไม่เหนื่อยเหรอคะ?” เขาถามด้วยดวงตาเป็ประกายคล้ายมีความ้าอยู่ในส่วนลึกซึ่งน้ำหวานก็รู้ใจเขาเป็อย่างดี
“หวานอยากกินพี่ภูค่ะ”เธอบอกเขาพร้อมใส่จริตเขินอายเล็กๆ
ภูผาพยักหน้าด้วยรอยยิ้มอบอุ่นให้เธอแล้วลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงในท่าผ่อนคลายร่างบางแทรกตัวนั่งลงตรงกลางก้มหน้าใช้ปากเม้มบริเวณปลายยอดของแท่งเนื้อก่อนจะค่อยๆอ้าปากกลืนท่อนลำเข้าไปช้าๆ เม้มริมฝีปากเพื่อเพิ่มแรงบีบรัดให้มากที่สุดผมยาวสลวยแผ่สยายเต็มหน้าตักของเขาเป็ภาพที่เร้าอารมณ์ยิ่งนัก
“อูย...ซี้ด... เมียพี่เก่งจัง”
น้ำหวานเริ่มเร่งจังหวะการรูดขึ้นลงสลับกับการบิดหมุนเป็บางครั้ง บางทีก็พลิ้วลิ้นบริเวณส่วนหัวรอบรอยหยักเชื่อว่าหากทำต่อไปอีกเพียงไม่นานเขาคงจะเสร็จสมแน่นอนซึ่งก็คงจะจริงเพราะชายหนุ่มเป็ฝ่ายยับยั้งจับหัวของเธอเอาไว้ให้หยุด
“อ๊ะ! ไม่ไหวครับ เดี๋ยวพี่จะออกซะก่อน”
ภูผาดึงเธอขึ้นมาประกบปากจูบอย่างโหยหาร่างบางถูกดันลงนอนบนเตียงโดยมีร่างสูงตามลงมาทาบทับเธอรู้สึกได้ถึงท่อนเนื้อแข็งร้อนเสียดสีอยู่แถวหน้าท้องแบนราบ
“พร้อมหรือยังคะ”เขาถามชิดพวงแก้มนุ่มกดจมูกหอมลงไปฟอดใหญ่ ก่อนจะเลื่อนตัวขึ้นจัดท่าทางคร่อมคนตัวเล็กเอาไว้ใต้ร่าง
“หวานพร้อมตั้งนานแล้วค่ะพี่ภูขา... หวาน้าพี่ภูค่ะ”
เสียงออดอ้อนช่วยกระตุ้นอารมณ์ใคร่ได้เป็อย่างดีท่อนเนื้อแข็งเกร็งถูกจ่อเข้าที่ปากทางฉ่ำเยิ้มน้ำหวานแยกเรียวขาออกอย่างเชิญชวนเมื่อเขาค่อย ๆ กดเข้ามาในโพรงคับแคบ
“อ๊ะ...อื้อ... ค่อย ๆ ก่อนนะคะ พี่ภูตัวใหญ่เดี๋ยวของหวานฉีกค่ะ”
น้ำหวานต้องดันเอวของเขาเอาไว้เพราะกลัวเขาจะกดเข้ามาทีเดียวมิดด้ามแต่ถ้าหากเขาทำจริงก็คงไม่เจ็บมากนักเพราะน้ำสวาทของเธอถูกขับออกมาจนชุ่มฉ่ำไปหมด
“หือ?ยังกลัวอีกเหรอคะเด็กดี” เขาก้มลงกระซิบเสียงแหบพร่า มองคนใต้ร่างด้วยแววตาหื่นกระหาย“พี่เข้าไปตั้งหลายครั้งแล้วนะ”
เมื่อคนรักวิงวอนออดอ้อนภูผาก็ทำใจร้ายกับเธอไม่ลง ร่างสูงหยุดการเคลื่อนไหวส่วนล่างไว้ก่อนแล้วโน้มตัวจูบริมฝีปากสวยสอดเรียวลิ้นตวัดดูดดึงครู่หนึ่งก็เลื่อนจูบไล้ปลายลิ้นร้อนลงมาที่สองเต้าอวบใช้มือคลึงเคล้นหนักหน่วงพร้อมขบเม้มยอดถันสีชมพูดูดสลับกับใช้ลิ้นวนรอบฐานลากไปจนทั่วทั้งเต้าโดนไม้นี้เข้าไปร่างบางถึงกับแอ่นอกขึ้นให้เขาปรนเปรอได้อย่างถึงใจ
น้ำหวานยอมรับว่าเธอชอบเทคนิคเล้าโลมของเขามากเจอลีลาทีเด็ดแบบนี้ทีไรยังไม่ทันไปถึงไหนเธอก็จะเสร็จสมอยู่แล้ว
“อือ...ซี้ด... พี่ภูขา”
สะโพกบางเริ่มบิดส่ายเป็สัญญาณว่าเธอ้าให้เขาดันเข้ามาอีกซึ่งชายหนุ่มก็รู้ดี
ภูผากดท่อนเนื้อเข้าหาโพรงสวาทที่คับแคบนั้นแบบเดินหน้าเต็มกำลังจนหายเข้าไปทีเดียวสุดความยาว
“อ๊ะ!อื้อ...” น้ำหวานผวากอดเขาแน่น รู้สึกตึงไปหมดที่หว่างขา
“เข้าหมดแล้วละ"ชายหนุ่มสูดปาก “ซี้ด...ยังฟิตเหมือนเดิมเลย”
ภูผาคำรามต่ำเมื่อโพรงเนื้อนุ่มภายในนั้นบีบรัดและตอดหนุบหนับอย่างรู้สึกได้เขาต้องกัดฟันพยายามอดกลั้นความรู้สึกไว้อย่างเต็มที่มิฉะนั้นแล้วอาจจะปลดปล่อยออกมาก่อนที่จะได้ไปถึงไหน ชายหนุ่มหยุดการเคลื่อนไหวส่วนล่างไว้ก่อนโดยเปลี่ยนมาเป็จูบไซ้สองเต้า และใช้มือคลึงเคล้นหนักหน่วง
“อืออา เสียวค่ะพี่ภู”
น้ำหวานตอนนี้กอดรัดร่างสูงแแ่เอวก็ส่ายร่อนด้วยความ้าให้เขากระแทกเข้ามาได้แล้วแต่ชายหนุ่มเหมือนกับแกล้งโดยการกดเอวแแ่ หมุนเป็วงกลม จงใจให้ขนหยาบหนาของเขาเสียดสีกับปุ่มกระสันลีลาแบบนี้ทำเอาสาวเ้าแทบขาดใจ อารมณ์ใคร่พุ่งขึ้นทุกขณะเรียกว่ายังไม่ได้ถูกกระแทกก็เกือบจะเสร็จอยู่แล้ว
“พี่ภูขา หวานไม่ไหวแล้วค่ะ”
เขายอมทำตามคำขอเพราะตัวเองก็แทบจะสุดกลั้นแล้วเหมือนกัน ร่างสูงเริ่มขยับเอวเข้าออกจากช้าๆแต่หนักหน่วงส่งท่อนเนื้อร้อนเข้าออกโพรงสวาทที่ถึงแม้จะมีน้ำหล่อลื่นขับออกมามากแต่ก็ยังกระชับแน่นแรงบีบรัดตลอดลำกายสร้างความเสียวสุขสมให้กับสองหนุ่มสาวที่อัดร่างเข้าปะทะกันอย่างเผ็ดร้อนจนได้ยินเสียงร่างกระทบกันดังเป็จังหวะสลับกับเสียงร้องครวญครางดังประสานลั่นห้อง
“อูยแรงๆ ค่ะ หวานใกล้แล้วค่ะพี่ภู”
สาวน้อยที่หลงใหลความสุขจากการร่วมรักอย่างแท้จริงร้องเร่งให้ชายคนรักที่กำลังคร่อมร่างเธออยู่ให้อัดกระแทกลงมาหนักๆใบหน้าสวยสะบัดส่ายไปมา เหงื่อเริ่มซึมตามไรผมและหน้าผากส่วนชายหนุ่มนั้นถึงกับเหงื่อท่วมตัวเพราะเป็ฝ่ายออกแรงมากกว่า
“ซี้ด... อ่า... พี่จะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน”
“ปล่อยให้หวานข้างในนะคะที่รัก หวานอยากได้ค่ะ”
เธอรีบร้องบอกซึ่งบางครั้งเขาก็ดึงออกมาปลดปล่อยข้างนอกถ้าเธอไม่ร้องขอ เื่ท้องนั้นหมดปัญหาเพราะั้แ่คบกันเธอก็ฉีดยาคุมเอาไว้แล้ว
“...ครับที่รัก”
ภูผาตอบรับแล้วก้มลงประกบปากจูบที่ริมฝีปากอิ่มมือก็คลึงเคล้นเต้าพร้อมๆ กับสาวสะโพกรัวเร็วหนักหน่วงส่งท้ายอาการของร่างบางบ่งบอกได้ชัดว่ากำลังจะถึง์ ทั้งจากการหายใจที่รุนแรงการเกร็งของร่างกาย ซึ่งหลังจากที่เขากระแทกเข้าไปอีกไม่กี่ครั้งน้ำหวานก็ร้องออกมาอย่างลืมอายเมื่อความสุขสมพุ่งขึ้นสูงสุด เธอผวากอดเขาไว้แน่น
“อ๊ะ! อ๊ะๆๆ ที่รักขา...”
พร้อมกับช่องทางภายในบีบรัดตัวอย่างรุนแรงเป็จังหวะรอบท่อนเนื้อของชายหนุ่มโดนเข้าอย่างนี้เขาก็สุดที่จะกลั้นเอาไว้ได้อีกต่อไป ร่างสูงอัดกระแทกเข้าไปจนสุดความยาว...ทันใดนั้น!
(((...สบายดีไหม?...)))
เสียงเรียบๆและใบหน้าสวยที่แสนเ็ากับแววตาตัดพ้อของเพื่อนสาวคนสนิทได้ฉายวาบขึ้นมาในหัว...แพท!
“อ๊า...อือ...”
ภูผากัดริมฝีปากจนเืซิบเพราะเกือบหลุดเสียงเรียกคนที่อยู่ในห้วงความคิดนั้นออกมาก่อนจะยกตัวเองดึงแก่นกายปลดปล่อยสายธารอุ่นร้อนสู่ภายนอกบนหน้าท้องแบนราบของคนใต้ร่าง
“...พี่ภู!”น้ำหวานฟาดมือตีเพียะที่แขนของแฟนหนุ่มเต็มแรง “ฮึย! ทำไมไม่ปล่อยข้างในล่ะคะ”
“ซี้ดอ๊ะ! พี่ขอโทษ พี่ลืมตัวน่ะ”
น้ำหวานแยกเขี้ยวใส่เขาด้วยความไม่พอใจเธออยากให้เขาปลดปล่อยข้างในตัวเธอ เพราะตอนที่น้ำอุ่นๆฉีดพ่นเข้ามานั้นมันทำให้เธอเสียวซ่านจนสุขสมอีกครั้งติดๆ กัน
“ไว้รอบหน้านะนะคะเด็กดี”
ภูผาปลอบโยนแฟนสาวเสียงนุ่มดึงร่างบางเข้ามากอดแต่ความรู้ผิดต่อเธอกลับน้อยนิดเมื่อเทียบกับหัวใจดวงแกร่งที่กำลังว้าวุ่นเพราะจู่ๆใบหน้าของเพื่อนสนิทที่อยู่ในความทรงจำก็ผุดขึ้นมาในหัวอย่างน่าประหลาด
น้ำหวานที่รู้สึกว่ายังไม่เต็มอิ่มเธอพยายามลากฝ่ามือลูบไล้แผงอกแกร่งพร้อมทั้งพรมจูบเบาๆ ไปบนมัดกล้ามตึงแน่นเพื่อปลุกเร้าเชิญชวนเขาอีกครั้ง
“ฮื้อ...เอาไว้ต่อพรุ่งนี้นะครับ วันนี้พี่เหนื่อยแล้ว” ภูผาปฏิเสธ แต่ความจริงเขาไม่ได้เหนื่อยหรอกแค่หมดอารมณ์ไปเสียดื้อๆ เท่านั้นเอง
“หึ!พี่ภูเป็อะไรไปคะ” คนตัวเล็กเงยหน้ากระชากเสียงไม่พอใจ “ที่ผ่านมาพี่ภูไม่เคยปฏิเสธหวานเลยนะ”
“วันนี้พี่เหนื่อยแล้วจริงๆดื่มเยอะด้วย”
น้ำหวานจ้องตาชายหนุ่มครู่หนึ่งเมื่อเห็นเขายังยืนยันที่จะปฏิเสธ เธอจึงสะบัดตัวลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปด้วยความโกรธเคือง...ั้แ่คบกันเขาก็ป้อนให้เธอจนอิ่มหนำถึงอกถึงใจมาตลอด สุขสมไปไม่ต่ำกว่าสามสี่รอบแต่ครั้งนี้เขากลับทิ้งเธอไว้กลางทางอย่างน่าโมโห
ภูผามองว่าที่เ้าสาวของตัวเองแล้วถอนหายใจหนักๆ...มีเมียเด็กก็เป็แบบนี้สินะ
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นภูผาได้รับโทรศัพท์จากทางบ้านให้กลับเชียงใหม่ด่วนเนื่องจากเกิดอุบัติเหตุที่อาคารก่อสร้างทำให้คนงานได้รับาเ็หลายคน
“ครับคุณพ่อผมจะรีบไปครับ”
หลังจากวางสายผู้เป็พ่อแล้วร่างสูงก็ปลุกแฟนสาวที่ตอนนี้ยังหลับฝันหวานไม่รู้สึกตัว
“หวานคะ...น้ำหวาน”
“ฮื้อ...พี่ภู อย่ากวนสิคะ หวานจะนอน”
“เราต้องรีบกลับเชียงใหม่ตอนนี้เลยครับพี่มีงานด่วน”ภูผาพูดบอกขณะลุกขึ้นจากที่นอนและตรงดิ่งไปอาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว
ไม่นานร่างสูงก็กลับออกมาเห็นน้ำหวานยังนอนนิ่งไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาง่ายๆ ก็ได้แต่ถอนหายใจคิดหนัก
“งั้นหวานอยู่เที่ยวต่อก็ได้ครับ”เขาตัดสินใจ แล้วก้มลงหอมแก้มนุ่มเพื่อปลุกเธออีกครั้ง “พี่จะจ่ายค่าโรงแรมไว้สองสัปดาห์หวานอยู่ที่นี่นะครับ เสร็จธุระแล้วพี่จะมารับ”
“ขอบคุณค่ะ”น้ำหวานพยักหน้ารับรู้ด้วยอาการสะลึมสะลือ
“...น้ำหวานครับ”ภูผามองเธอด้วยสีหน้ากังวล
“ขา...?” เธอลืมตามองเขาเหมือนรู้ว่าเขาไม่สบายใจ “หวานอยู่ได้ค่ะพี่ภูหวานมาเรียนที่นี่ตั้งหลายปี เพื่อนสนิทก็มีตั้งหลายคน ไม่ต้องเป็ห่วงนะคะที่รัก”
“ครับ”เขาพูดพร้อมทั้งหยิบเงินในกระเป๋าสตางค์ออกมาให้เธอทั้งหมดเท่าที่มี “เอาไปเท่านี้ก่อนนะครับเดี๋ยวพี่โอนมาเพิ่มให้อีกที”
“ขอบคุณค่ะ”น้ำหวานรับเงินปึกนั้นที่น่าจะมีประมาณหมื่นกว่าบาทเอาไว้ “หวานรักพี่ภูที่สุดเลยค่ะหวานจะรอพี่ภูมารับนะคะ”
“ครับดูแลตัวเองดีๆ นะครับ” เขาหอมแก้มเธออีกครั้งเป็การบอกลา
“ค่ะพี่ภูด้วยนะคะ” เธอยิ้มหวานยกเรียวแขนคล้องคอเขาลงมาจูบเป็การให้สัญญา
...โดยทั้งคู่ไม่รู้เลยว่านี่จะเป็ครั้งสุดท้ายที่ได้ใกล้ชิดกัน...
ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
^_^
สนใจนิยายเล่มนี้ในรูปแบบ E-Book สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่
mebmarket ...และ... ธัญวลัย
***แนะนำให้ซื้อ E-book ที่หน้าเว็บ จะได้ราคาถูกกว่าในแอปมือถือค่ะ***
หรือ้าลิ้งค์ซื้อ E-Book สามารถติดต่อผู้แต่งได้โดยตรงทาง
E-mail : oilza24@hotmail.com
ไลน์ : oilza_writer
(ในเว็บไม่สามารถวางลิ้งค์ได้ค่ะ)
296
