ตอนที่91 ทำความคุ้นเคย
แอนดรูว์พุ่งเข้าหาหมาป่าทั้งสองอย่างรวดเร็วเร็วชนิดที่ว่าหมาป่าทั้งสองตัวตอบสนองต่อเขาไม่ทัน
ฉับ! หวิบ! ฉับ!
แอนดรูว์ตวัดกระบี่ตัดลำคอหมาป่าตัวแรกที่อยู่ใกล้สุดทันทีที่ปลายเท้าเขาแตะพื้นต่อด้วยควงกระบี่เปลี่ยนท่วงท่า พุ่งไปด้านหน้าแล้วหลบข้าง ก่อนตวัดกระบี่ตัดลำคอหมาป่าอีกตัวที่อยู่ห่างออกไปสองเมตร
ปัก!
แอนดรูว์ใช้เท้าถีบร่างหมาป่าที่พึ่งตายใกล้เขาลงไปกองอยู่กับพื้นต่อมาเขาตวัดกระบี่สองครั้ง ตัดเท้าทั้งสี่ข้างของหมาป่า แล้วใช้ปลายกระบี่กรีดหนังตั้งแต่ช่วงคอผ่านหน้าท้องมาจนถึงโคนหาง
แอนดรูว์ไม่ได้ใช้ความคมของกระบี่ผ่าให้อวัยวะภายในหมาป่าทะลักออกมาเขาตัดถึงแค่ชั้นผิวหนังด้วยความชำนาญ ก่อนเริ่มถลกหนังอย่างรวดเร็ว เพื่อไม่ให้กลิ่นเลือดล่อสิ่งมีชีวิตหรือกระตุ้นหมาป่าที่อยู่ห่างไปไม่ไกลเข้ามาเพราะแค่คาวกลิ่นเลือดจำนวนหนึ่ง อาจใช้เวลาไม่ถึงนาที ล่อสัตว์อสูรในบริเวณโดยรอบให้เข้ามาหาศพ
ด้วยความชำนาญเพียงยี่สิบวินาทีหนังหมาป่าตัวแรกถูกเขาถลกหนังเสร็จแอนดรูว์หันไปถลกหนังหัวของหมาป่าที่ตกอยู่ไม่ไกลต่อเขายังระมัดระวังไม่ให้เลือดเปื้อนตัว ก่อนจะทำแบบเดียวกันกับร่างหมาป่าอีกตัว
ใช้เวลาเกือบหนึ่งนาทีแอนดรูว์ก็ได้หนังหมาป่าทั้งสองตัวมาเรียบร้อย เขาผ่าหัวหมาป่าทั้งสองเก็บแกนอสูรแล้วรีบกระโดดขึ้นต้นไม้ ก่อนเคลื่อนตัวจากไปอย่างรวดเร็วทิ้งไว้เพียงซากร่างหมาป่าไร้หัวสองตัวที่ถูกถลกหนังจนเห็นเนื้อสีขาว กองเลือดขนาดเล็กสองสามกองที่เลือดหยุดไหลออกจากบริเวณรอยตัดผ่า กับหัวสองหัวของหมาป่าที่ถูกผ่าครึ่งจนมันสมองก้อนเท่ากำปั้นไหลไปกองอยู่บนพื้น
แอ๋ว! หู้วววววววววววววววว
เสียงหมาป่าหอนดังขึ้นในเวลาเดียวกันเสียงขู่ของสัตว์อสูรบางชนิดได้ดังตามมา ไม่นานเสียงหอนของหมาป่าได้ดังระงมกลบเสียงต่อสู้แสนดุเดือด
แอนดรูว์ที่เคลื่อนตัวไปไกลเกินสามกิโลเมตรยังได้ยินเสียงคล้ายกำลังโกรธแค้นและโศกเศร้าของหมาป่า เขาเลือกไม่สนใจ เก็บกระบี่แล้วเคลื่อนตัวด้วยความเร็วมากกว่าเดิม
‘ด้วยเอกลักษณ์ของพวกมัน หนังและขนไม่มีกลิ่นเฉพาะตัวหรือกลิ่นคาวเอาไปล้างน้ำและตากไว้รอบกองไฟคงเพิ่มความทนทานได้ แต่ก่อนหน้านั้น ต้องหาจุดพักที่ปลอดภัยดีๆ สักที่ให้ได้ก่อน’ แอนดรูว์คิดพร้อมกับใช้สัมผัสค้นหาพื้นที่ปลอดภัย
‘ใช้ได้ ห่างไปห้ากิโลเมตร จุดนั้นไม่มีตัวอะไรอาศัยอยู่มีก้อนหินต้นไม้ใหญ่ตายซากเป็นส่วนใหญ่ ถึงรกไปหน่อยถือว่าพรางตาได้ดี มีลำธารขนาดเล็กไหลผ่านด้วยคิดว่าน่าจะเป็นพื้นที่ของตัวอะไรสักอย่างที่อันตรายจนไม่มีสิ่งมีชีวิตเข้าในบริเวณนี้เข้าใกล้แต่มันไม่ใช่ปัญหา ถือว่าเป็นที่ที่ดีสำหรับตอนนี้’ แอนดรูว์หาจุดพักเจอในเวลาไม่นานเขาเจอจุดหมายแล้วก็เพิ่มความเร็วมากกว่าเดิม
ผ่านไปสิบห้านาทีเศษ
แอนดรูว์ได้มาถึงพื้นที่จุดพักที่เขาได้เลือกโดยไม่มีสิ่งมีชีวิตใดติดตามเขามา เพราะเขาใช้วิธีหลบเลี่ยง เคลื่อนไหวด้วยความเงียบอันรวดเร็วรวมไปถึงความพิเศษของร่างกายที่ไม่ทิ้งกลิ่นหรือร่องรอยใดไว้ให้ติดตามเรียกได้ว่าเขาเหมือนภูตผีในป่าในเวลาก็ไม่ผิด
“ไม่เลวดูดีใช้ได้” แอนดรูว์พูดพร้อมมองไปรอบด้าน เขาเห็นต้นไม้ตายซากหลายต้นจนนับไม่ได้ ถึงส่วนใหญ่จะเป็นต้นไม้สูงเกินสิบเมตรมีความกว้างหกถึงเจ็ดเมตรแต่ยังมีต้นไม้ตายซากขนาดกลางอยู่บ้าง
แอนดรูว์มองไปยังต้นไม้ที่ยังมีชีวิตอีกหลายต้นที่ขึ้นไปทั่วพื้นที่เขามองดูกาฝากและค้นหาพืชที่ควรหลีกเลี่ยง โดยไม่สนใจก้อนหินต่างขนาดหลายก้อนที่อยู่ทั่วพื้นที่จากนั้นเขาได้เดินไปดูธารน้ำขนาดเล็ก ที่มีความลึกไม่ถึงสองนิ้ว
‘น้ำใสดี แต่ไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่ ถึงเป็นธารน้ำขนาดเล็กที่ไหลลงมาจากที่สูงการไหลของมันดูเร็วเกินไปเมื่อเทียบกับความชันของพื้นที่ หินในธารน้ำมีขนาดเล็กปะปนกับเศษดินสีแดงที่ดูไม่เหมือนดินดูแล้วไม่น่ามีปรสิตหรือเชื้อโรคปะปน ติดตรงมันไม่มีสิ่งมีชีวิตคิดไว้ก่อนว่าน้ำอาจมีความเป็นพิษ ไม่ปลอดภัยสำหรับดื่มกิน’ แอนดรูว์พิจารณาถึงเขาไม่คิดดื่มกินอะไรอยู่แล้วการที่เขาสังเกตทุกอย่างอาจช่วยให้เขาใช้ชีวิตง่ายขึ้น
‘แถบนี้มีต้นไม้เยอะก็จริง แต่เกือบครึ่งเป็นต้นไม้ตาย ส่วนใหญ่ต้นไม้ตายซากอยู่ใกล้ลำธารห่างไปถึงเจอต้นไม้มีชีวิตเยอะขึ้น...มันแปลกที่ไม่มีต้นไม้ขนาดเล็กตายต้นไม้ใหญ่บางต้นยังมีชีวิตอยู่ใกล้ลำธารได้ ไหนจะต้นไม้มีพิษอยู่ในบริเวณนี้น้อยกว่าตรงอื่นอีก’แอนดรูว์ย่อตัวลง เขาใช้สายตามองเข้าไปในต้นไม้หลายต้น เขากลับไม่พบความผิดปกติ
แอนดรูว์จึงเลือกมองทะลุก้อนหินต่อมามองไปยังลำธารและตรวจสอบครู่หนึ่ง เขาตรวจสอบทั้งน้ำและดินในน้ำก่อนวางหนังหมาป่าทั้งหมดไว้ริมลำธาร
“แถวนี้ไม่น่าเป็นแค่พื้นที่ของสิ่งมีชีวิตแข็งแกร่งบางชนิดในป่าอาจเป็นพื้นเจือปนบางอย่างด้วย สิ่งมีชีวิตใกล้ลำธารเลยไม่มี พวกพืชมีพิษยังน้อยบอกได้ว่าไม่ค่อยมีสัตว์กินพืชในบริเวณนี้ พวกสัตว์นักล่าเลยไม่มีตามมาแต่คิดจากทุกอย่าง ถ้ามันมีสภาพแบบนี้ แสดงว่ามีมานาน ดูจากพื้นดินแล้วไม่น่ามีตัวอะไรอยู่ในดินด้วย”แอนดรูว์มองทะลุลงไปใต้ดิน ซึ่งเขาไม่พบความผิดปกติหรือสิ่งมีชีวิตอยู่ใต้ดินสักตัว
“ใช้สอยพื้นที่นี้ได้แต่อยู่ระยะยาวไม่ได้” แอนดรูว์พึมพำ เขาย่อตัวลง วางแกนอสูรทั้งสองไว้ใกล้กับหนังป่าก่อนหยิบหนังหัวหมาป่ามาล้างในลำธาร ตามด้วยใช้หินในลำธารขัดหนังหมาป่าจนเงาวับ
แอนดรูว์ทำความสะอาดหนังหมาป่าทั้งหมดอยู่พักใหญ่เสร็จแล้วเขาจึงเอาน้ำออกจากผืนหนังให้มากที่สุด แล้วเอาหนังหมาป่าทั้งหมดไปวางไว้บนก้อนหินขนาดใหญ่ก้อนหนึ่งเพื่อผึ่งให้แห้ง
หลังผึ่งหนังหมาป่าเสร็จแอนดรูว์เก็บแกนอสูรไว้ในมือซ้าย แล้วเลือกเดินสำรวจต้นไม้ตายซากที่มีโพรงบางต้นไปพร้อมกับสำรวจต้นไม้อีกหลายต้นอย่างละเอียด
‘ต้นไม้มีชีวิตส่วนใหญ่แข็งแรงดี ถึงไม่รู้จักชื่อของพวกมันหลายชนิดบางชนิดยังมีชื่อในความทรงจำสืบทอดที่ดูคล้ายกันอยู่บ้าง ต้นไม้ตายซากส่วนใหญ่ค่อนข้างพิเศษพวกมันเป็นไม้ชนิดเก่าแก่ไม่ผิดแน่ แถมไม่เห็นต้นไม้ชนิดเดียวกันที่มีขนาดเล็กสภาพของการตายยังเป็นการตายไปดื้อ ๆ ภายในไม่กลวงและมีความแข็งแรงกว่าต้นไม้ทั่วไปบางต้นยังกลายเป็นหิน’ แอนดรูว์สำรวจไปวิเคราะห์ไป เขาเดินสำรวจอีกสองชั่วโมงไม่ว่าจะต้นไม้ใบหญ้า พื้นดิน ก้อนหิน ธารน้ำ ในระยะหนึ่งกิโลเมตรต่างถูกเขาสำรวจทั้งหมด
ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง
แอนดรูว์เก็บกิ่งไม้แห้งและท่อนฟืนมากองรวมกันจำนวนหนึ่งเขาจุดไฟขึ้นด้วยการใช้ไม้เสียดสีให้เกิดประกายไฟ โดยใช้เชื้อไฟจากเปลือกไม้และไม้ขนาดเล็กที่ติดไฟง่าย
ก่อไฟได้แล้วแอนดรูว์ได้นำกระบี่ออกมาอีกครั้ง เขาติดไม้ยาวท่อนหนึ่งเป็นสี่ส่วน ปักรอบกองไฟสี่ทิศเว้นระยะห่างไว้สองคืบ ก่อนเริ่มใช้ไม้ขนาดเล็กกับเถาวัลย์แห้งสีน้ำตาลเส้นเล็กมัดติดกับไม้ที่เขาปักไว้บนพื้น
ไม่นานแอนดรูว์ได้สร้างที่วางเหนือกองไฟครึ่งเมตรเสร็จเขาจึงเอาแผ่นหนังมาขึงรอบที่วางทีละแผ่นให้ตึง สุดท้ายจึงใช้กระบี่ตัดหนังหัวหมาป่าให้แผ่ได้ก่อนเอาไปขึงรอบกองไฟ
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จแอนดรูว์เดินเข้าไปในป่า เขาเลือกใบไม้แห้งบางชนิดมาพร้อมกับหาต้นไม้ เถาวัลย์แห้งหรืออะไรก็ตามที่เอามาสร้างเป็นเชือกได้ด้วยการใช้กระบี่ตัดพวกมัน
หาเสร็จทุกอย่างแอนดรูว์กลับมายังกองไฟเขาเพิ่มฟืนเข้ากองไฟ ตามด้วยโยนใบไม้แห้งลงไปให้เกิดกลุ่มควัน แล้วเริ่มทำเชือกขนาดเล็กจากพืชเพื่อเอามาร้อยต่อแผ่นหนังสำหรับทำเป็นชุด
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
แอนดรูว์เตรียมเชือกหลายเส้นเสร็จเรียบร้อยเขาจึงลุกขึ้นไปพลิกแผ่นหนังกลับด้านพร้อมสุมใบไม้เพิ่มให้เกิดควันอยู่หลายครั้ง
เวลาผ่านไประยะหนึ่งแอนดรูว์ได้เอาหนังหมาป่าทั้งหมดที่ขึงไว้รอบกองไฟออกมา เขาปล่อยให้มันเย็นตัวลงก่อนเริ่มทาบมันบนร่างเขา
‘ชุด กางเกง ถุงมือ รองเท้า หนังทั้งหมดพอทำของพวกนี้ อาจเหลือเศษไว้ทำหมวกหรือที่เก็บดาบให้ดูเหมือนเรามาจากชนเผ่ามากขึ้น รอยสักกับผงสีทำสัญลักษณ์บนหน้า ค่อยหาเอาทีหลัง’แอนดรูว์เริ่มลงมือตัดผืนหนังหมาป่าผืนแรกอย่างชำนาญด้วยกระบี่
ตัดผืนหนังเสร็จแล้วแอนดรูว์ย่อขนาดกระบี่ให้เล็กลง ใช้มันเป็นเข็มทิ่มผืนหนังไปตามรอยที่เขาต้องการ สุดท้ายจึงใช้เชือกขนาดเล็กที่ทำขึ้นมาร้อยตามรู
ไม่ถึงสิบนาทีแอนดรูว์ได้สร้างชุดหนังที่คล้ายเสื้อกั๊กเสร็จทั้งชุดด้านในและด้านนอกมีขนหมาป่าแสดงชัดเจน เมื่อเขาลองสวมมันดู เสื้อกั๊กขนหมาป่าก็พอดีตัวเขาติดตรงชุดนั้นไม่มีเชือกติดให้เข้ากัน จึงเผยช่วงอกและหน้าท้อง แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา
แอนดรูว์ลงมือทำกางเกงต่อเสร็จแล้วเขาทำถุงมือและรองไปตามลำดับ
หลังทำเสร็จทั้งหมดในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงในตอนนี้แอนดรูว์ก็มีชุดไว้สวมใส่ ไม่ได้เปลือยกายอีกต่อไป ด้วยลักษณะของเสื้อกั๊กที่เข้ากับกางเกงขายาวไปจนถึงรองเท้าหนังหุ้มเท้าบวกกับถุงมือหุ้มมือเปิดนิ้ว หกในสิบแอนดรูว์เหมือนคนพื้นถิ่นแถบดินแดนพิภพแดนเหนืออีกสี่ส่วนเขายังขาดหมวกและลักษณะของชนเผ่าพื้นถิ่น
“ได้อยู่! ไม่แย่...ขาดอะไรอีกนิดหน่อย เราอาจล่าตัวอะไรสักตัวมาทำชุดคลุมหนัง จะช่วยได้เยอะต่อให้ผิวดูขาวไปหน่อยสำหรับที่นี่ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะเขามีมัดกล้ามแค่ต้องเพิ่มความไร้มารยาทกับความป่าเถื่อนสักหน่อย คงตบตาเข้าได้สบาย”แอนดรูว์สำรวจตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง เขาถึงลุกขึ้นเดินเข้าไปในป่า
ราวห้านาทีต่อมาแอนดรูว์ออกมาพร้อมไม้ท่อนหนึ่งที่มีความยาวเกือบสองเมตร
แอนดรูว์เดินมานั่งตรงกองไฟที่เริ่มมอดดับเขาใช้กระบี่ตัดให้ท่อนไม้สั้นลงไปอีกหลายสิบเซนติเมตร ตามด้วยแทงกระบี่เข้าไปในด้านหนึ่งของท่อนไม้จนมิดด้าม
เมื่อแอนดรูว์ชักกระบี่ออกเขาเริ่มเหลาไม้ให้กลายเป็นฝักกระบี่ เสร็จแล้วเขาเอาใบไม้สามแฉกถูไปบนฝักกระบี่จนเกิดเมือกตามด้วยวางแผ่นหนังขนาดเล็กที่เหลือลงบนฝักกระบี่จนฝักกระบี่ดูประหลาด ต่อมาเขาเอาเชือกเส้นยาวมาพันบนฝักกระบี่
ทำเสร็จแล้วฝักกระบี่กลายเป็นดูธรรมดาไปโดยปริยายแถมยังมีเชือกยาวหนาใช้สำหรับพาดไหล่ แอนดรูว์ใช้กระบี่ตัดแต่งอีกเล็กน้อยก่อนเอากระบี่เก็บเข้าฝัก แล้วพาดไว้ด้านหลัง
แอนดรูว์ลุกขึ้นยืนสลับกับนั่งลงเขาทำจนพอใจ เขาได้ชักกระบี่จากด้านหลังชี้ไปด้านหน้าควงกระบี่สองสามทีแล้วเก็บเข้าฝักด้านหลังอย่างชำนาญ
“ข้าหยวนเผ่าไร้ชื่อ จากพิภพแดนเหนือ” แอนดรูว์พูดเสียงใหญ่ ใบหน้าแสดงความดุดัน ท่าทางเขาเหมือนคนไร้มารยาทดูโดยรวมเขาเหมือนพวกป่าเถื่อนที่ออกมาจากหลังเขา
64K
