ลูกสาวแม่หม้ายที่รัก

เสียงดึงม่านกรองแสงผืนหนาสีเข้มให้เลื่อนมาประกบกันตรงบานประตูระเบียงกระจกทรงสูง ดับแสงแดดยามบ่ายภายนอกที่เคยสาดส่องลงบนผืนน้ำสีฟ้าใสของสระว่ายน้ำส่วนตัวลงในทันตา ทั่วทั้งห้องนอนใหญ่ภายในบ้านพักตากอากาศหรูพลันตกอยู่ในความสลัวมืด มีเพียงลำแสงบางเบาไร้ทิศทางลอดผ่านรอยต่อม่านเข้ามาตกกระทบลงบนพื้นหินขัดเงาและปลายเตียงกว้างขวางขนาดใหญ่

เกดยืนนิ่งเกร็งอยู่ข้างเตียงกว้าง หัวใจสั่นระริกด้วยความตระหนกและกดดัน กลิ่นน้ำหอมยศศักดิ์และกลิ่นอายแห่งอำนาจของกิตติธัช—อดีตสามีมหาเศรษฐีวัยเกือบห้าสิบปี—อบอวลคุกคามลอยเข้ามาปะทะนาสิก ชายรุ่นใหญ่ก้าวเท้าตามเข้ามาประชิดแผ่นหลังของเธออย่างรวดเร็ว กิริยาท่าทางเต็มไปด้วยความยโส ถือดี และวางอำนาจประหนึ่งผู้กุมชัยชนะในทุกกระดานเดิมพัน

บนโต๊ะหัวเตียง โทรศัพท์เคลื่อนที่หรูหราของเธอถูกวางทิ้งไว้อย่างเย็นชา หลังจากกิตติธัชใช้นิ้วมือใหญ่กดปุ่มดับเครื่องไปต่อหน้าต่อตา ดับสิ้นทั้งหน้าจอแสงสีและทุกเส้นทางติดต่อกับโลกภายนอก โดยเฉพาะกับภัทร... สามีหนุ่มที่ป่านนี้คงกำลังเฝ้ารอคอยสายจากเธอด้วยความห่วงใย

"ทำไมทำหน้าตาอมทุกข์ขนาดนั้นล่ะ คุณเกด..." น้ำเสียงห้าวแหบกระด้างของกิตติธัชเอ่ยขึ้นเบาๆ ข้างใบหู ก่อนที่ฝ่ามือหนาอันหยาบกร้านจะยื่นเข้ามารวบเอวคอดกิ่วของประธานบริหารสาวใหญ่เอาไว้จากทางด้านหลัง "เรากำลังจะเฉลิมฉลองความสำเร็จของพันธะสัญญาธุรกิจหลายร้อยล้านบาทกันแท้ๆ หรือว่า... ใจของคุณยังคงลอยกลับไปหาสามีคราวลูกคนนั้นอยู่?"

เกดสูดลมหายใจลึก ยืดอกตั้งตรงเพื่อรักษากิริยาสง่างามและสติสัมปชัญญะของประธานบริหารบริษัทอสังหาริมทรัพย์ระดับประเทศ เธอหลับตาลงชั่วครู่เพื่อกดข่มความสับสนและระลอกความหวาดหวั่นที่ก่อตัวขึ้นในอก ในมโนสำนึกของเกด ภาพใบหน้าของลูกสาวแท้ๆ ทั้งสองคน—นิชาและมีน—ผุดขึ้นมาเป็นเกราะป้องกันจิตใจ เธอรู้ดีว่าพันธะสัญญาและข้อตกลงลับกับอดีตสามีในวันนี้ คือทางรอดเดียวที่จะได้มาซึ่งเงินกู้ยืมก้อนสุดท้ายหลายร้อยล้านบาทเพื่อฉุดกอบกู้บริษัทตระกูลที่กำลังสั่นคลอน ให้รอดพ้นจากการล้มละลาย และที่สำคัญที่สุดคือเพื่อคุ้มครองอนาคต ชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี รวมถึงเกียรติยศของลูกสาวทั้งสองไม่ให้ต้องตกต่ำหรือแปดเปื้อนความยากลำบาก

"ฉันมาที่นี่เพื่อทำตามข้อตกลงลับและพันธะสัญญาของเราค่ะคุณกิตติธัช" เกดเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงกังวานราบเรียบ แม้หัวใจภายในจะเต้นระทึก "ฉันยินดีตอบแทนคุณด้วยความเต็มใจตามข้อแลกเปลี่ยนทางการเงิน แต่กรุณาอย่าดึงเรื่องส่วนตัวหรือคนอื่นมาเกี่ยวข้องกับเรื่องธุรกิจของเราเลยค่ะ"

กิตติธัชหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะฟังดูยโสเย้ยหยัน "เต็มใจงั้นหรือ? หึ... ปากแข็งสมเป็นประธานเกดจริงๆ แต่นั่นแหละคือเสน่ห์ที่ทำให้ฉันยังคงคลั่งไคล้ในตัวเธอไม่เคยเปลี่ยน แม้เวลาจะผ่านไปหลายปี หรือเธอจะไปตกแต่งแต่งงานใหม่กับเด็กเมื่อวานซืนคนนั้นก็ตาม"

วงแขนแข็งแรงของชายรุ่นใหญ่บีบกระชับรอบเอวคอดของเธอแน่นขึ้น ร่างกายสูงใหญ่อบอวลด้วยอำนาจเบียดขยับเข้ามาชิดติดแผ่นหลังนุ่มนิ่ม เกดรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิความร้อนที่แผ่ออกมาจากเรือนร่างของอดีตสามี ชะตากรรมบีบบังคับให้เธอต้องสวมบทบาทสตรีผู้เสียสละ ยินยอมนิ่งเฉยให้อดีตสามีผู้กุมสายปานเงินทุนกอบกู้บริษัทกระทำตามใจปรารถนา

กิตติธัชหมุนร่างของเกดให้หันกลับมาเผชิญหน้า สายตาคู่เก๋าเกมโลมลามสำรวจดวงหน้างามสง่า เรียวปากอิ่มที่ทาลิปสติกสีหวาน และลำคอขาวระหงที่โผล่พ้นคาร้องเสื้อทำงานหรูหรา ชายรุ่นใหญ่ไม่รอช้า เขาใช้นิ้วมือแข็งแรงเชิดคางมนขึ้น แล้วโน้มใบหน้าลงมาบดจูบเรียวปากอิ่มของเกดอย่างดุดัน ร้อนแรง และเอาแต่ใจในทันที!

จุมพิตของกิตติธัชเต็มไปด้วยความรุกรานและทรงอำนาจ เรียวลิ้นหนาบีบบังคับสอดแทรกผ่านกลีบปากเข้ามาเรียกร้องตักตักความหวานอย่างเห็นแก่ตัว ไร้ซึ่งความอ่อนโยนหรือการประคบประหงมใดๆ มันคือจูบของผู้ครองชัยชนะที่ต้องการแสดงความเป็นเจ้าของเหนือเรือนร่างของสตรีที่เคยเป็นภรรยา เกดหลับตาแน่น พยายามปรับบทบาทและยินยอมตอบรับจุมพิตนั้นตามหน้าที่พันธะสัญญา ทว่าลึกลงไปในอก ความรู้สึกจืดชืดและขมขื่นกลับแล่นริ้วขึ้นมาจับขั้วหัวใจ

สัมผัสจากเรียวปากและกลิ่นกายของอดีตสามี ช่างแตกต่างจากอ้อมกอดและจุมพิตอันแสนละมุนละไมของภัทรโดยสิ้นเชิง! จูบของภัทรคือความอบอุ่น ความนุ่มนวล และการให้เกียรติที่ทำให้หัวใจของเธอพองโต ทว่าจูบของกิตติธัชกลับเป็นเพียงการใช้อำนาจเพื่อตอบสนองตัณหาทางกายเท่านั้น

กิตติธัชละเรียวปากออกเบาๆ ซุกไซ้ปลายจมูกลงกับซอกคอหอมกรุ่นของเกด สูดดมความหอมฟุ้งจากผิวกายสตรีวัยสี่สิบสองปีที่ยังคงตึงกระชับเย้ายวน มือหนาของเขาเอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อทำงานหรูหราของเธอออกทีละเม็ดอย่างรวดเร็วและไม่อดทน ปล่อยให้ผืนผ้าแพรมันลื่นคลี่ออก เผยให้เห็นยกทรงลูกไม้สีหวานตัวจิ๋วที่โอบอุ้มปทุมถันและทรวดอกอิ่มเอิ่บเต่งตึงเกินวัยเอาไว้

"งามเหลือเกินเกด... เรือนร่างของเธอยังคงสมบูรณ์แบบไม่เคยเปลี่ยน" กิตติธัชกระซิบด้วยน้ำเสียงพร่ากระสัน ดวงตาฉายแววหิวโหย ชายรุ่นใหญ่ใช้ฝ่ามือหยาบกร้านบีบเฟ้น ทรวดอกอิ่มเอิ่บผ่านเนื้อผ้าลูกไม้เบาบางอย่างหนักหน่วง เอาแต่ใจและรุนแรงจนเกดต้องหลุดเสียงครางผะแผ่วในลำคอด้วยความเจ็บสลับเสียวซ่าน

ฝ่ามือหนาอ้อมไปด้านหลัง สดึงสายและปลดตะขอเสื้อชั้นในออกอย่างชำนาญ ผ้าลูกไม้สีหวานหลุดร่วงลงไปกองกับพื้นหินขัด เผยปทุมถันคู่สวยรูปทรงหยดน้ำ ยอดอกสีหวานชูช่อตึงตังท้าทายสายตา กิตติธัชอ้าปากกุมก้มลงซุกไซ้ ใช้เรียวลิ้นหนาเลียโลมตวัดดูดดึงยอดปทุมถันอย่างหื่นกระหายและดุดัน 

"อ๊ะ... คุณกิตติธัช..." เกดเงยหน้าขึ้นเชิดคาง มือเรียวสม่ำเสมอพยายามดันไหล่หนาของอดีตสามีไว้เบาๆ ตามสัญชาตญาณ ร่างกายของเธอสั่นระริกเมื่อความเสียวซ่านทางกายภาพวิ่งผ่านเส้นประสาท ทว่าในมโนสำนึก เธอกลับสะท้อนใจกับความเห็นแก่ตัวของชายตรงหน้า กิตติธัชบดเบียดและตักตักความสุขโดยไม่สนใจเลยว่าเธอจะรู้สึกเจ็บหรือตระหนกเพียงใด เขามุ่งหวังเพียงแค่ความสะใจของตนเองเท่านั้น

กิตติธัชไม่ยอมปล่อยให้เวลาสูญเปล่า ฝ่ามือหนาลูบไล้ลงต่ำผ่านแผ่นท้องแบนราบ นวดเฟ้นสะโพกผายทรงเสน่ห์ ก่อนจะใช้นิ้วมือเกี่ยวกระชับขอบกางเกงชั้นในลูกไม้สีหวานของเกด แล้วดึงรูดลงมาตามท่อนขาร่างเรียวเกลา ปล่อยให้กางเกงชั้นในหลุดพ้นจากปลายเท้า ร่างกายเปือยเปล่าอันงดงามและเนียนนุ่มของประธานบริหารสาวใหญ่ปรากฏแก่สายตาของอดีตมหาเศรษฐีอย่างสมบูรณ์แบบภายใต้แสงสลัว

ชายรุ่นใหญ่จัดการปลดเปลื้องเสื้อสูทสากลและกางเกงของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เรือนร่างสูงใหญ่กำยำตามวัยวัยเกือบห้าสิบปีเปลือยเปล่า ชูแก่นกายแกร่งใหญ่โตปูดโปนด้วยเส้นเลือด ร้อนผ่าวและตื่นตัวเต็มที่ด้วยอารมณ์ตัณหา กิตติธัชอุ้มร่างอันนุ่มนิ่มของเกดขึ้นไปวางลงบนเตียงกว้างขวางขนาดใหญ่ กลิ่นอายความเร่าร้อนและบรรยากาศอันสลัวมืดบีบบังคับให้ฉากสัมพันธ์ลับดำเนินไปอย่างบีบคั้นอารมณ์

กิตติธัชแทรกตัวเข้ามาระหว่างท่อนขาเรียวสวยของเกด แยกกลีบเนื้ออวบอิ่มออกจากกัน แล้วใช้นิ้วมือหยาบกร้านปาดลูบผ่านร่องรักอุ่นซ่านที่เริ่มเปียกชุ่มด้วยน้ำสวาทตามธรรมชาติ เกดสะดุ้งเฮือก หลับตาแน่น แอ่นกายขึ้นเล็กน้อยเมื่อสัมผัสเสียวซ่านพุ่งเข้าโจมตี

"เปียกชุ่มขนาดนี้แล้วยังจะปากแข็งอีกหรือ?" กิตติธัชหัวเราะเย้ยหยันเบาๆ "ร่างกายของเธอมันจำสัมผัสของฉันได้ดีเสมอ เกด..."

เกดไม่ได้ตอบคำถามนั้น เธอเลือกที่จะหลับตาลงและเงียบเสียง คำพูดเย้ยหยันของกิตติธัชไม่อาจทำลายสติของเธอได้ เธอเตือนตัวเองในใจซ้ำๆ ว่านี่คือพันธะสัญญาธุรกิจ ธุรกรรมทางการเงินแลกความอยู่รอดของบริษัทและอนาคตของลูกสาวทั้งสองคน เธอต้องผ่านมันไปให้ได้

กิตติธัชจับท่อนขามนของเกดพาดบ่ากว้าง ประคองแก่นกายแกร่งใหญ่โตจ่อเข้ากับปากทางร่องรักอุ่นผ่าว แล้วจ่อสอดแทรกทะลวงกายดันตัวตนเข้มข้นเข้าสู่ช่องทางรักอันคับแน่นเปียกชุ่มของเกดอย่างดุดันและรุนแรงในรวดเดียว!

"สวบ...!"

"อื้อออ! คุณกิตติธัช...!" 

เกดส่งเสียงร้องครางผะแผ่วระริกยาวในลำคอ สองมือเรียวสวยไขว่คว้าจิกเกร็งลงบนผืนผ้าปูเตียงขนาดใหญ่ ร่างกายสั่นสะท้านอย่างหนักเมื่อแก่นกายแกร่งขนาดยักษ์ของอดีตสามีสอดแทรกเข้ามาลึกสุดตัว ช่องทางรักอุ่นร้อนของเธอขมิบตอดรัดลำเอ็นแกร่งปูดโปนเอาไว้แน่นตามสัญชาตญาณธรรมชาติ ปากทางรักตึงแน่นจนรู้สึกได้ถึงความคับแคบและแรงบดเบียด

กิตติธัชสูดปากครางกระหึ่มด้วยความเสียวซ่านอย่างเหลือล้น ความคับแน่นเปียกชุ่มของร่องรักสตรีวัยสี่สิบสองปีที่ยังคงดูแลร่างกายอย่างประณีต ตะโบมสร้างความสุขสมให้อดีตมหาเศรษฐีอย่างถึงที่สุด ชายรุ่นใหญ่เริ่มเคลื่อนไหวสะโพก โยกกายขยับท่อนลำแกร่งเข้าออกเป็นจังหวะหนักหน่วง ดุดัน และเอาแต่ใจ

"พั่บ... พั่บ... พั่บ..."

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกังวานก้องไปทั่วห้องนอนสลัวมืด กิตติธัชกระแทกกระทุ้งตัวตนเข้าใส่ร่องรักของเกดอย่างเต็มแรง ท่วงท่าบทรักเป็นไปตามอารมณ์ความเก๋าเกมและความเป็นใหญ่ที่เคยชิน เขาขยับกายซอยสะโพกเข้าออกอย่างรวดเร็ว บดเบียดหัวบานสีเข้มเข้ากับจุดกระสันภายในอย่างไม่เบามือ 

ความเสียวซ่านทางกายภาพแล่นซ่านไปทั่วสรรพางค์กายของเกด เสียงครางหวานผะแผ่วระริกเล็ดลอดออกมาจากเรียวปากอิ่มตามธรรมชาติของเรือนร่างสตรีที่ถูกกระตุ้นอย่างหนักหน่วง ทว่าในมโนสำนึกและจิตวิญญาณลึกๆ ของเกด เธอกลับคิดเปรียบเทียบสัมผัสทางกายทุกจังหวะของการสอดประสานกับภัทร สามีหนุ่มวัยยี่สิบเก้าปี อย่างแจ่มชัดในหัวใจ!

ยามที่กิตติธัชกระแทกกายอย่างหยาบกร้างเอาแต่ใจ ในมโนสำนึกของเกด ภาพของภัทรกลับสว่างวาบขึ้นมาเปรียบเทียบ... 

สัมผัสของภัทรแตกต่างจากชายผู้นี้อย่างสิ้นเชิง! เวลาที่ภัทรร่วมรักกับเธอ ภัทรจะมองสบสายตาของเธอด้วยความรัก ความอ่อนโยน และความซื่อสัตย์เสมอ สองมือของภัทรจะคอยประคบประหงม ลูบไล้เรือนร่างของเธอด้วยความละมุนละไม ทะนุถนอมประหนึ่งเธอคืออัญมณีค่าควรเมืองที่แสนบอบบาง ภัทรจะคอยสอบถามและสังเกตอารมณ์ความรู้สึกของเธอในทุกๆ จังหวะการเคลื่อนไหว ไม่เคยกระแทกกระทุ้งอย่างเห็นแก่ตัวหรือมุ่งหวังเพียงแค่ความสะใจของตนเองเหมือนอย่างกิตติธัชเลยแม้แต่น้อย

จุมพิตของภัทรเต็มไปด้วยอุ่นไอรักบริสุทธิ์ที่หล่อเลี้ยงหัวใจ จังหวะการสอดประสานของภัทรทั้งลึกซึ้ง นุ่มนวล และเร่าร้อนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว สามารถนำพาเธอขึ้นสู่วิมานฉิมพลีและเติมเต็มความสุขสมทั้งทางกายและทางจิตวิญญาณให้เธอได้อย่างลึกซึ้งกว่าสัมผัสของกิตติธัชร้อยเท่าพันทวี!

ยิ่งกิตติธัชโถมกายกระแทกซอยสะโพกอย่างดุดันเท่าใด เกดก็ยิ่งตระหนักได้อย่างชัดแจ้งว่า สัมผัสของอดีตสามีมหาเศรษฐีผู้นี้ ช่างหยาบกระด้าง จืดชืด และเป็นเพียงการกระทำทางกายอันไร้หัวใจ! มันเป็นเพียงแค่ธุรกรรมแลกเปลี่ยนตามพันธะสัญญาธุรกิจเท่านั้น ไม่สามารถสั่นคลอนความรักแท้ ความเสน่หา และความผูกพันอันแน่นแฟ้นที่เธอมีต่อภัทรได้เลยแม้แต่น้อยนิด!

"อ๊ะ... อ๋อย... ภัทร..." เกดหลุดพึมพำชื่อสามีหนุ่มในใจเบาๆ น้ำตาแห่งความซาบซึ้งในรักแท้คลอเบ้าอยู่ใต้เปลือกตาที่หลับแน่น เธอเกร็งร่องรักตอดรัดท่อนลำแกร่งของกิตติธัชแน่นขึ้นตามจังหวะบทรักที่เร่งความเร็ว

กิตติธัชไม่ได้ยินเสียงในใจของเธอ เขาเข้าใจว่าเสียงครางและแรงตอดรัดขมิบถี่ๆ คือความคลั่งไคล้ในตัวตนของเขา ชายรุ่นใหญ่ก้มลงซุกไซ้แผ่นอกอิ่มเอิ่บ เร่งจังหวะสะโพกซอยกระทุ้งแก่นกายเข้าออกอย่างหนักหน่วงและถี่รวดเร็ว!

"พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!"

"เกด... อึ้ก... ร่องรักของเธอมันยอดเยี่ยมที่สุด!" กิตติธัชส่งเสียงคำรามกระหึ่มในลำคอด้วยความเสียวซ่านถึงขีดสุด ชายรุ่นใหญ่อัดกระแทกตัวตนลึกสุดตัวเน้นๆ สองสามครั้งสุดท้าย ก่อนจะเกร็งสะโพกค้างเติ่ง ปลดปล่อยหยาดน้ำหวานอุ่นร้อนฉีดพรวดสอดแทรกเข้าสู่ลึกสุดร่องรักของเกดอย่างหนักหน่วง!

"อื้มมมมมม!" 

กิตติธัชทอดกายทับลงบนเรือนร่างนุ่มนิ่ม หายใจกระหึ่มถี่รวดเร็วอยู่ข้างซอกคอของเกด ความร้อนผ่าวของหยาดน้ำอารมณ์ไหลซึมซาบอยู่ภายในช่องทางรัก เกดปลดปล่อยลมหายใจออกมาช้าๆ ร่างกายสั่นระริกจากการเสร็จสมร่วมกันตามธรรมชาติ ทว่าจิตใจของเธอกลับสงบนิ่งและเบาหวิว

พันธะสัญญาร้อนแรงตามข้อตกลงลับเสร็จสิ้นลงแล้ว... เธอทำหน้าที่แลกเปลี่ยนพันธะสัญญาธุรกิจอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว

กิตติธัชค่อยๆ ถอนแก่นกายแกร่งที่เริ่มอ่อนตัวออกจากร่องรักอุ่นซ่าน หยาดน้ำหวานส่วนเกินไหลเปรอะเพียบอยู่ตามกลีบเนื้อและผืนผ้าปูเตียง ชายรุ่นใหญ่พลิกกายนอนหงายข้างๆ สูดลมหายใจเข้าลึกด้วยรอยยิ้มพึงพอใจและถือดีในชัยชนะ

"สมกับเป็นประธานเกดจริงๆ..." กิตติธัชเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย ขณะยันกายลุกขึ้นนั่งริมเตียง "เธอรักษาคำพูดและตอบแทนฉันได้อย่างน่าประทับใจมาก"

เกดยันกายลุกขึ้นนั่งช้าๆ ดึงผืนผ้าห่มขึ้นมาปกปิดเรือนร่างเปรอะเปล่าเอาไว้ เธอรักษากิริยาสง่างามและนิ่งสงบ ดำเนินเรื่องผ่านมุมมองสตรีผู้แข็งแกร่ง "ในเมื่อข้อตกลงลับและพันธะสัญญาของเราเสร็จสิ้นลงแล้ว... เรื่องเอกสารอนุมัติและเงินกู้ยืมก้อนสุดท้ายล่ะคะคุณกิตติธัช?"

กิตติธัชหัวเราะในลำคอบางเบา เขาลุกขึ้นสวมใส่เสื้อผ้าและเสื้อสูทสากลเรียบร้อย ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะทำงานหรูหรา ยิ้มหยิบเอาแฟ้มเอกสารสัญญาและเครื่องคอมพิวเตอร์พกพาขึ้นมาดำเนินการกดอนุมัติธุรกรรมทางการเงิน

"ฉันเป็นนักธุรกิจที่รักษาคำพูดเสมอ" กิตติธัชเปิดหน้าจอเครื่องคอมพิวเตอร์พกพา ทำการอนุมัติและโอนเงินกู้ยืมก้อนสุดท้ายจำนวนหลายร้อยล้านบาท เข้าสู่บัญชีธนาคารของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ของเกดอย่างสมบูรณ์แบบในทันที พร้อมยื่นเอกสารการอนุมัติสัญญาอนุมัติกู้ยืมที่เซ็นกำกับเรียบร้อยให้เธอ "เงินทุนกู้ยืมเข้าบัญชีบริษัทของคุณเรียบร้อยแล้ว... บริษัทของคุณรอดพ้นจากวิกฤตแล้วนะ คุณเกด"

กิตติธัชหยิบโทรศัพท์เคลื่อนที่หรูหราของเกดออกจากกระเป๋าเสื้อสูท กดเปิดเครื่อง แล้ววางส่งคืนลงบนฝ่ามือของเกดด้วยรอยยิ้มยโส "และนี่... เครื่องมือสื่อสารของคุณ คืนให้ตามสัญญา"

เกดรับโทรศัพท์เคลื่อนที่และเอกสารอนุมัติเงินกู้ยืมมาถือไว้แน่น หัวใจของเธอพองโตด้วยความโล่งอกอย่างที่สุด เอกสารฉบับนี้และเงินกู้อยู่ในมือเรียบร้อยแล้ว! บริษัทของตระกูลได้รับการกอบกู้ให้รอดพ้นจากการล้มละลาย และที่สำคัญที่สุดคือ นิชาและมีน—ลูกสาวแท้ๆ ทั้งสองคน—ได้รับการปกป้องอนาคตและความเป็นอยู่ที่ดีอย่างปลอดภัยเด็ดขาด การเสียสละเรือนร่างและอดทนรองรับสัมผัสจืดชืดหยาบกระด้างในวันนี้ ถือว่าคุ้มค่าและประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์

เกดลุกขึ้นก้าวเข้าสู่ห้องน้ำ จัดการทำความสะอาดคราบน้ำสวาทเปรอะเพียบและเรือนร่างอย่างประณีต ก่อนจะสวมใส่เสื้อชั้นใน กางเกงชั้นใน และชุดเสื้อผ้าทำงานหรูหราเรียบร้อย รักษากิริยาสง่างามสมเกียรติประธานบริหารสาวใหญ่ผู้น่าเกรงขาม

หน้าจอโทรศัพท์เคลื่อนที่สว่างวาบขึ้นเมื่อระบบเริ่มทำงาน ข้อความแจ้งเตือนสายโทรเข้าที่ไม่ได้รับและข้อความแสดงความห่วงใยจากภัทรเด้งขึ้นมานับสิบข้อความ!

'พี่เกดครับ... อยู่ไหนครับ? ทำไมติดต่อไม่ได้เลย? ผมเป็นห่วงพี่มากนะครับ'

'พี่เกด... ถึงที่หมายหรือยังครับ? ถ้าเห็นข้อความนี้แล้ว ช่วยติดต่อกลับหาผมหน่อยนะครับ'

เพียงแค่ได้อ่านข้อความห่วงใยอันแสนบริสุทธิ์จากภัทร หัวใจของเกดก็สั่นสะท้านด้วยความโหยหาอย่างลึกซึ้ง! รอยจุมพิต อ้อมกอดอันแสนอบอุ่น และเรือนร่างอันละมุนละไมของสามีหนุ่มวัยยี่สิบเก้าปี ผุดขึ้นมาเต็มมโนสำนึกของเธอ ความบอบช้ำขมขื่นในใจจากสัมผัสหยาบกระด้างของอดีตสามี ตอกย้ำให้เกดโหยหากลับไปซบลงบนอกอุ่นของภัทรใจจะขาด! เธอไม่อยากประทับอยู่ที่บ้านพักตากอากาศหรูแห่งนี้แม้แต่วินาทีเดียว

เกดเก็บเอกสารสำคัญใส่กระเป๋าถือหรูหรา หันหน้าไปมองกิตติธัชด้วยสายตาเด็ดเดี่ยวและสง่างาม 

"พันธะสัญญาและธุรกรรมของเราสิ้นสุดลงสมบูรณ์แล้วนะคะคุณกิตติธัช" เกดเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานทรงอำนาจ "ฉันจะพักผ่อนที่นี่ตามข้อตกลงจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น และออกเดินทางกลับคฤหาสน์ทันที"

กิตติธัชยิ้มรับบางเบา ไม่เอ่ยขัดขวางใดๆ เพราะเขารู้ดีว่าได้ตักตักความสุขทางกายและชัยชนะทางพันธะสัญญาไปครบถ้วนตามต้องการแล้ว

เกดเดินกลับมานั่งลงที่ขอบเตียงกว้าง กอดโทรศัพท์เคลื่อนที่ไว้แนบอก หลับตาลงนับเวลาถอยหลังชั่วโมงต่อชั่วโมง นาทีต่อนาที สำหรับการเดินทางกลับคฤหาสน์ในวันรุ่งขึ้น... 

ความโหยหาเรือนร่างและสัมผัสอันอ่อนโยนของภัทรเผาผลาญอยู่ในทรวงอกของประธานบริหารสาวใหญ่ เธอตั้งจิตอธิษฐานอย่างแรงกล้าว่าจะรีบกลับไปสู่อ้อมกอดของสามีหนุ่มผู้เป็นรักแท้ เพื่อชดเชยความบอบช้ำในใจและปลดปล่อยอารมณ์รักอันอัดแน่นที่กำลังจะลุกโชนขึ้นอีกครั้งในบทต่อไป!