นอกจากชุดสีเทาที่ตนใส่ ก็มีสีเขียว สีฟ้าและที่เห็นน้อยสุดคือสีดำ
นาฟเข้าไปในอาคารโถงประชุมใหญ่ซึ่งมีนักศึกษาหลงเหลืออยู่ไม่มากแล้ว เพราะต่างแยกย้ายไปตามแผนกของตนนาฟเดินไปดูที่บอร์ดประกาศ
แผนกพลัง แผนกธรรมชาติ แผนกควบคุม แผนกมิติ แผนกชีวิต
แผนกการศึกษาหลักทั้งหมดล้วนแบ่งตามสายพลังของผู้ใช้ แต่แปลกตรงที่ไม่มีแผนกของสายพิเศษ
บอร์ดประกาศถัดมาแสดงถึงแผนกเฉพาะทางที่แยกให้นักศึกษาสามารถเลือกได้
แผนกวิวัฒน์กลไก แผนกการสรรค์สร้าง แผนกปรุงยา แผนกการปกครอง
นาฟมองบอร์ดประกาศอยู่สักพักก็เดินออกมาตรงไปที่แผนกการสรรค์สร้างทันที
อาคารหลังนี้อยู่เกือบสุดขอบของพื้นที่เป็นอาคารสูง 3 ชั้นขนาดเล็ก มองแล้วอาคารนี้คงรองรับนักศึกษาได้ไม่มากเท่าที่ควร
นาฟที่ยืนมองอาคารเบื้องหน้าอยู่สักพัก อยู่ๆ ก็มีเสียงเรียกมาจากชั้นที่ 2
“นักศึกษาคนนั้นน่ะ! ถ้าจะเรียนก็รีบเข้ามา
นาฟได้สติ เหลียวมองไปชั้นที่2 เห็นชายวัยกลางคนหัวโล้นสวมแว่นตากลมโตยื่นหน้าออกมาจากหน้าต่าง
นาฟรีบเดินไปที่ชั้นเรียนทันที
ขณะเดินผ่านชั้นที่ 1 เข้าไปมองเห็นหุ่นจำลองอยู่เต็มไปหมดมีอยู่หลากหลาย มีรูปแบบผังเมืองขนาดใหญ่ที่ย่อส่วนไว้มีหุ่นจำลองอาคารรูปร่างแปลกตา สวยงามเต็มไปหมด นาฟถึงกับตื่นเต้นขึ้นมาทันทีที่เห็นสิ่งเหล่านี้
พอเข้ามาถึงชั้นเรียนนอกจากชายหัวโล้นคนนั้น กลับเห็นเก้าอี้ที่ว่างอยู่เต็มห้องไปหมด
เห็นนักศึกษานั่งอยู่ 4 คนสวมเครื่องแบบสีเทาแบบตน 2คน สีเขียว 1คน สีฟ้าอีก1 คน
“ฮ่า!ๆนักศึกษาใหม่เพิ่มมาอีกคนแล้ว! ทุกคนช่วยกันตบมือเร็ว!
“แปะๆ ๆ นักศึกษาแต่ละคนตบมือด้วยความเบื่อหน่าย
นักศึกษาเสื้อฟ้าเอ่ยขึ้น “โธ่ ครูดอน! จะดีใจอะไรนักหนาปีนี้ ได้นักศึกษาใหม่แค่ 3 คนเอง
“ฮ่าๆจะกี่คนก็ไม่สำคัญขอแต่ให้มีจิตใจที่ดีชอบช่วยเหลือผู้คน เติมเต็มสิ่งที่ขาดหายให้ผู้ที่ด้อยโอกาสก็พอ
“ชาง เจ้าเป็นพี่ใหญ่ของแผนกเราควรเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับน้องๆ เริ่มจากการแนะนำตัว
เด็กหนุ่มตัวอ้วนชุดฟอร์มสีฟ้าที่นั่งทำหน้าเบื่อหน่าย อยู่ก็ลุกขึ้นหันหน้ากลับมามองนักศึกษาในห้อง
“ข้าชื่อชาง! เป็นนักศึกษาชั้นปี 3 ซึ่งหน้าจะเป็นพี่ใหญ่สุดในแผนกนี้แล้ว พวกเจ้ามีอะไรปรึกษาข้าได้จากนั้นก็นั่งลงทันที แสดงสีหน้าเบื่อหน่ายต่อ
ต่อจากนั้นชายหนุ่มสวมชุดฟอร์มสีเขียวลุกขึ้นเอ่ย “ข้าชื่อนิค! เป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 2 ชายหนุ่มดังกล่าวรูปร่างผอมบางสวมแว่นดูเป็นคนพูดน้อยไม่แสดงสีหน้าใดๆ
“นิค! นี่นายยังอยู่รึ!ข้านึกว่าข้าอยู่คนเดียวทั้งแผนกซะอีก “เอาน่าๆ ชาง เจ้าต้องเป็นรุ่นพี่ที่ดีนะถ้าเอาแต่บ่นเดี๋ยวรุ่นน้องจะไม่เคารพเอานะ “โธ่ครู!”
ครูดอนหันไปมองนักศึกษาใหม่ทั้งสามคน“ไหนพวกเจ้าแนะนำตัวหน่อยสิ ว่ามาจากไหนกัน!
“ข้าชื่อวี มาจากชุมชนแดนนอกฝั่งตะวันตกครับ
“ข้าชื่อยี่หวา มาจากแคมป์ 38 แดนนอกฝั่งเดียวกับวีค่ะ
“ข้าชื่อนาฟมาจากชุมชนแดนนอกฝั่งใต้
“หา! จากทางใต้ อย่างนั้นรึ เดินทางมาไกลมากเลยนะ ครูดอนเอ่ยถาม นาฟซึ่งไม่รู้จะตอบยังไง
“ไม่เป็นไรตอนนี้เราเป็นคนในแผนกเดียวกันแล้วคนในแผนกการสรรค์สร้าง ล้วนมีอุดมคติคล้ายๆกัน
ข้าอยากถามพวกเจ้าว่าอยากศึกษาหาความรู้จากแผนกนี้ไปเพื่ออะไร
วีกับยี่หวายังใหม่กับการเข้ามาอยู่อาณานิคม ทั้งคู่ยังมีความเขินอายไม่กล้าแสดงออกหันมองหน้ากันไปมา
“เพื่อประโยชน์มากกว่าสิ่งที่เป็นอยู่!
พูดได้ดี ครูดอนหันไปมองนาฟ พร้อมสำรวจเด็กหนุ่มเบื้องหน้านี้อย่างละเอียด
ไม่นานครูดอน หันไปหานักศึกษาทั้งสองคน
“ข้าเข้าใจพวกเจ้าคนส่วนมากที่เข้ามาอยู่แผนกนี้ล้วนผ่านมาจากยากความลำบากแทบทั้งสิ้น
“แม้แต่ตัวข้าหรือรุ่นพี่ของพวกเจ้าก็ล้วนมาจากแดนนอก
ยี่หวาก็รู้สึกสนิทใจมากขึ้นเพราะได้รู้สึกว่าคนทั้งกลุ่มนี้เคยผ่านความยากลำบากจากแดนนนอกมาเหมือนกันเลยเริ่มเปิดใจเอ่ยขึ้น
“ข้าพึ่งจะเปิดพลังได้พ่อแม่ข้าได้ตายจากผลกระทบของภัยพิบัติข้าอยากช่วยเหลือพวกคนข้างนอกแต่ข้าทำอะไรไม่เป็น
จนข้าได้ยินข่าวลือเรื่องของเด็กหนุ่มที่สร้างปาฏิหาริย์ทำบางสิ่งเพื่อช่วยให้คนรอดจากภัยพิบัติได้ทำให้ข้าได้แรงบันดาลใจที่อยากช่วยเหลือคนอื่นได้บ้าง
นักศึกษาในห้องทั้งหมดพากันพยักหน้าเริ่มเปิดใจให้กัน
“อืม พูดได้ดี ครูดอนพยักหน้า“ข้าก็เคยได้ยินเรื่องราวเหล่านั้น เป็นเด็กหนุ่มที่สร้างปาฏิหาริย์ได้จริงๆ
คงต้องหาโอกาสพาพวกเจ้าทุกคนไปทัศนศึกษาที่แห่งนั้นสักครั้ง
“จริงหรือค่ะครู! ยี่หวาลุกยืนขึ้นจากโต๊ะทันที
“จริงสิ! ข้าสัญญาแล้วต้องทำให้ได้
นาฟที่มองคนทั้งหมดมาจากหลังห้องไม่รู้จะเอ่ยยังไง
“เอาล่ะ ข้าเชื่อว่าพวกเจ้าทุกคนมีความหวังที่จะช่วยเหลือผู้คนอย่างแรงกล้า
สิ่งเหล่านี้จะเป็นตัวผลักดันให้พวกเจ้าประสบความสำเร็จในการเรียนรู้ศาสตร์แห่งการสร้างได้เป็นอย่างดี
วันนี้ชางและนิคจะทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงพาพวกเจ้าไปห้องปฏิบัติการข้างๆนี้
สอนการใช้โต๊ะเขียนแบบสอนการใช้อุปกรณ์ต่างๆ แนะนำห้องปฎิบัตการต่างๆ
สถานศึกษาให้ความสำคัญกับผู้ใช้พลังทุกคนโดยจัดสรรสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ไว้ให้นักศึกษาใหม่ ที่มาจากแดนนอก ทุกคนล้วนตื่นเต้นดีใจกับสิ่งที่ตนได้รับ
ยี่หวากับวีตื่นเต้นมากกับสิ่งที่เห็นเพราะทั้งคู่ไม่เคยมีห้องส่วนตัวที่กว้างขวางขนาดนี้มีอาหารบริการให้ 3 มื้อมีสิ่งอำนวยความสะดวกให้อย่างครบครัน
ในช่วงแรกๆนาฟยังไม่ได้พักที่ห้องพักของสถานศึกษา เพราะต้องกลับไปที่พักขององค์กรเพื่อสืบข่าวภัยร้ายรอบตัว