เกิดใหม่ชาตินี้ ขอเป็นเศรษฐีนีในยุค 80 [แปลจบแล้ว]

        เรื่องของเซี่ยเสี่ยวหลานหรือ?

        เฉินชิ่งรู้สึกสนใจในเรื่องของเซี่ยเสี่ยวหลานเป็นอย่างมาก แต่เขาไม่ใช่คนโง่เง่าตรงกันข้ามเฉินชิ่งเป็นคนฉลาดมากทีเดียว

        “เธอเป็นใคร?”

        เขาเว้นระยะห่างจากเซี่ยหงเซี๋ย นัยน์ตาของเด็กสาวคนนี้ฉายแววเจ้าเล่ห์เฉินชิ่งไม่ชอบนัก จึงเกิดความระแวดระวังโดยสัญชาตญาณ

        “เธออย่าสนเลยว่าฉันคือใคร อย่างไรเสียเรื่องที่ฉันจะพูดล้วนเป็นความจริงเซี่ยเสี่ยวหลานไม่ใช่คนดีอะไรนัก เธอมีชื่อเสียงย่ำแย่ในชนบท พลอยทำให้แม่ของเธอโดนหางเลขไปด้วยถูกตระกูลเซี่ยขับไล่ออกจากบ้านเซี่ยเสี่ยวหลานไม่เพียงแต่มีความสัมพันธ์กับพวกเสเพลยังยั่วยวนว่าที่พี่เขยอีกด้วย เธอชื่นชอบการหลอกลวงผู้ชาย... ผู้หญิงสำส่อนแบบนี้ฉันกลัวว่าเธอจะตกหลุมพรางโดนหลอก ถึงได้มาเตือนเธอ!”

        เซี่ยหงเซี๋ยไม่ได้บอกว่าตนคือลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยเสี่ยวหลาน

        คราวก่อนที่พูดถึงเซี่ยเสี่ยวหลานในทางที่ไม่ดีต่อหน้ายามเฝ้าประตูและผู้บริหารโรงเรียนเธอแจ้งสถานะของตนเองอย่างชัดเจน สองคนนั้นก็ท่าทางเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ

        เซี่ยหงเซี๋ยคาดเดาเหตุผลไม่ได้ จึงตัดสินใจไม่บอกว่าตนเป็นลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยเสี่ยวหลานเด็ดขาด

        มีพี่สาวแบบนี้ เธอก็ขายหน้าเหมือนกัน ไม่พูดให้มากความจะดีกว่า

        เซี่ยหงเซี๋ยเหลือเพียงสาบานแล้ว เธอพรรณนารายละเอียดได้ชัดเจนมากใบหน้าดำคล้ำของเฉินชิ่งแดงจัดราวกับจะระเบิด เขาย่อมจิตใจไม่เบิกบานในความคลุมเครือเลือนรางก็เคยได้ยินข่าวลือพวกนี้แต่พอได้ทำความรู้จักกับเซี่ยเสี่ยวหลานแล้ว เฉินชิ่งเชื่อมั่นในความคิดของตนเอง

        เพราะโกรธมากจึงทำให้ใบหน้าของเขาแดงก่ำ!

        เซี่ยเสี่ยวหลานไม่ใช่คนแบบนั้น หน้าตาสะสวยก็ไม่ใช่ความผิดของเธอ

        รูปลักษณ์น่ามอง ผู้ชายพากันชอบพอเธอเอง แต่สุดท้ายกลับโทษเธอหรือ?

        เธอไม่ได้อาศัยหน้าตาที่สะสวยลอยชายไปวันๆ แต่มุมานะและมุ่งมั่นหาเงินดูแลครอบครัวทั้งยังอยากเล่าเรียนเพื่อพัฒนาตนเองเซี่ยเสี่ยวหลานในหัวใจของเฉินชิ่งคือบุคคลที่สมบูรณ์แบบหาที่ใดเปรียบไม่มีอีกแล้วมีคนพุ่งออกมาว่าร้ายเซี่ยเสี่ยวหลานเช่นนี้ เฉินชิ่งจะทนได้อย่างไรกัน!

        “เธอหุบปากนะ!”

        เฉินชิ่งมองเซี่ยหงเซี๋ยด้วยความเกลียดชัง “กลางวันแสกๆเธอโผล่ออกมาใส่ความคนอื่น แต่กลับไม่กล้าบอกสถานะของตัวเอง ต้องไม่ใช่คนดีแน่ เธอคงอิจฉาเซี่ยเสี่ยวหลานจนทนไม่ได้ที่จะเห็นคนเขามีชีวิตดีขึ้น... เธอคงไม่ใช่คนจากตระกูลเซี่ยสินะ?”

        ความประทับใจของเฉินชิ่งต่อคนตระกูลเซี่ยนอกจากเซี่ยเสี่ยวหลานนั้นเลวร้ายเป็นที่สุด!

        เซี่ยต้าจวินมักจะทำร้ายผู้หญิง จางชุ่ยผู้ที่คิดว่าตนเองมีเหตุผลมากที่สุดแม้กระทั่งหวังจินกุ้ยที่ชอบก่อกวนน่ารำคาญ คนตระกูลเซี่ยเป็นอย่างไร ในหมู่บ้านชีจิ่งยังมีคนไม่รู้อีกหรือ? พอหลิวเฟินหย่า คนหมู่บ้านชีจิ่งล้วนปีติยินดี ถือว่าเป็นการแข็งข้อครั้งหนึ่งหลี่เฟิ่งเหมยไม่เข้าใจผลลัพธ์ที่ออกมานัก แต่ถ้าเธอมีเวลาก็จะแก้ต่างแทนเซี่ยเสี่ยวหลานและหลิวเฟินเท่าที่ทำได้สาระสำคัญคือตระกูลเซี่ยที่หลิวเฟินแต่งเข้านั้นเลวร้ายอย่างไร อีกทั้งวันนั้นเฉินชิ่งยังช่วยเขียนหนังสือสัญญาอีกด้วยขนาดเซี่ยต้าจวินโดนชาวบ้านกดตัวไว้ ยังมิวายต้องการพุ่งขึ้นมาทำร้ายคน ชีวิตเมื่อก่อนของเซี่ยเสี่ยวหลานช่างขมขื่นจริงๆ !

        คนพวกนี้ ทำไมถึงปล่อยเซี่ยเสี่ยวหลานไปไม่ได้กันนะ?

        เฉินชิ่งไม่เพียงหลงใหลในตัวเซี่ยเสี่ยวหลานตั้งแต่แรกเจอ ทว่าความยอดเยี่ยมของเซี่ยเสี่ยวหลานนั้นทำให้เฉินชิ่งชื่นชมและนับถือเฉินชิ่งโมโหมากเหลือเกิน! คนคนนี้ได้พูดไร้สาระต่อนักเรียนคนอื่นในโรงเรียนอีกหรือไม่จะเกิดผลกระทบต่อเรื่องการเข้าร่วมสอบเกาเข่าปีหน้าของเซี่ยเสี่ยวหลานหรือเปล่า? เฉินชิ่งทั้งร้อนรนและโมโห หากเซี่ยหงเซี๋ยเป็นผู้ชายเขาต้องต่อยเธอให้หมอบลงกับพื้นเป็นแน่!

        เซี่ยหงเซี๋ยถอยหลังสองก้าว

        เธอคือคนตระกูลเซี่ย!

        คนตระกูลเซี่ยนอกจากเซี่ยเสี่ยวหลาน ยังจะมีใครทำตัวน่าขายหน้ากันเล่าพี่จื่ออวี้ของเธอเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยว่าที่พี่เขยหวังเจี้ยนหัวก็เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเหมือนกันในฐานะที่เป็นคนตระกูลเซี่ย เซี่ยหงเซี๋ยรู้สึกภาคภูมิใจในตนเองยิ่งนัก

        “เธอนี่นะ ฉันกลัวว่าเธอจะโดนหลอก หวังดีเตือนเธอก็มีความผิดอย่างนั้นหรือ? เซี่ยเสี่ยวหลานเป็นคนอย่างไร เธอไปถามหมู่บ้านต้าเหอก็รู้แล้ว!”

        “เธออย่าคิดว่าตนเองเป็นผู้หญิงนะ หากยังพูดจาไร้สาระอีก ฉันจะไปตามคนมาต่อยเธอ!”

        เฉินชิ่งพลิกกลับมาเป็นฝ่ายตักเตือนเซี่ยหงเซี๋ยแทนทุกสิ่งอย่างล้วนไม่เหมือนดั่งที่เซี่ยหงเซี๋ยคาดการณ์ไว้ ผู้บริหารของเซี่ยนอีจงยามเฝ้าประตู และยังมีคนรักใหม่ของเซี่ยเสี่ยวหลานคนนี้อีก  ทำไมทุกคนถึงไม่ยอมเชื่อว่าเซี่ยเสี่ยวหลานคือรองเท้าผุพังกัน?

        เซี่ยหงเซี๋ยไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อยว่าเซี่ยเสี่ยวหลานได้รับความเคารพจากผู้อื่นโดยอาศัยความสามารถที่แท้จริงมิใช่เพราะรูปโฉม

        ใบหน้าของเซี่ยเสี่ยวหลานมักจะดึงดูดข้อครรหา ทว่าเธอไม่ได้ใช้หน้าตาในการดำรงชีวิตคนอื่นให้ความสำคัญต่อเธอเพราะว่าเธอนั้นเก่งกาจ ขอเพียงจุดนี้ไม่แปรเปลี่ยนชื่อเสียงนั้นคืออะไร ไม่ควรค่าแม้แต่เงินหนึ่งเหมา!

        เซี่ยหงเซี๋ยมีทัศนคติจำกัด อาจจะไม่มีวันเข้าใจจุดนี้เสียด้วยซ้ำ

        เธอบรรลุไม่ถึงเป้าหมาย จึงได้แต่วอแวเฉินชิ่งอยู่สักพัก อีกฝ่ายกลับไม่ไว้หน้าเธอคอยปกป้องเซี่ยเสี่ยวหลานทุกวิถีทาง ทำให้เซี่ยหงเซี๋ยรู้สึกเบื่อหน่าย

        เซี่ยหงเซี๋ยกลับมาถึงจางจี้อาหารว่างอย่างงงๆ จางชุ่ยที่รู้สึกขุ่นเคืองข้องใจก็ลากเธอไปอีกทาง

        “ช่วงนี้หลานไม่สบายหรือเปล่า? หากเพราะงานในร้านเยอะเกินไปจนไม่คุ้นชินก็กลับหมู่บ้านไปพักผ่อนสักสองสามวันเถอะ ป้าสะใภ้เป็นห่วงหลานกลัวว่าหลานจะเหนื่อย...”

        จางชุ่ยพูดจาไพเราะเพราะพริ้ง แต่เหตุผลที่แท้จริงคือต้องการให้เซี่ยหงเซี๋ยกลับหมู่บ้านต้าเหอ

        เซี่ยหงเซี๋ยรู้สึกตัวขึ้นมาทันใด งานในร้านอาหารว่างนั้นวุ่นวายมากก็จริงแต่จะให้เธอกลับไปชนบทหรือ? ไม่ คนในเมืองใช้ชีวิตไม่เหมือนกับคนในหมู่บ้านต้าเหอเซี่ยหงเซี๋ยไม่มีทางกลับหมู่บ้านเด็ดขาด!

        “ป้าสะใภ้ ฉัน... ไม่กี่วันก่อนฉันเห็นเซี่ยเสี่ยวหลาน ดูเหมือนเธอจะพบคนรักที่เซี่ยนอีจง”

        เซี่ยหงเซี๋ยพูดออกไปอย่างตะกุกตะกัก

        เธอนำคำพูดของยามเฝ้าประตูทิ้งไว้ที่หลังสมองทันทีเซี่ยเสี่ยวหลานจะเป็นนักเรียนของเซี่ยนอีจงได้อย่างไร นักเรียนที่ไหนไม่มาเข้าเรียนหลายวันกัน?

        จางชุ่ยบีบมือของเซี่ยหงเซี๋ยแน่นจนเซี่ยหงเซี๋ยรู้สึกเจ็บ

        “ป้า! ฉันเจ็บ!”

        “เธอเห็นเสี่ยวหลานเมื่อไร ทำไมไม่บอกตั้งแต่ตอนแรก?”

        จางชุ่ยรู้ตัวว่าสีหน้าของตนเองไม่ค่อยน่าดู จึงคลายมือแล้วสรรหาคำพูด “เสี่ยวหลานเป็นอย่างไรบ้าง ไม่ทันไรก็มีคนรักอีกแล้ว ข่าวลือเรื่องจางเสเพลยังไม่ผ่านไปเลยนะ...เฮ้อ อาสะใภ้รองของหลานพาเธอจากตระกูลเซี่ยไป พวกเราอยากเป็นห่วงก็ยาก”

        เซี่ยหงเซี๋ยเป็นคนแยกแยะดีร้ายไม่ออก

        หรือไม่ก็เพราะภาพลักษณ์ที่จางชุ่ยเสแสร้งช่างไร้ที่ติทีเดียวเซี่ยหงเซี๋ยยังคงนึกว่าจางชุ่ยห่วงใยเซี่ยเสี่ยวหลานจริงๆ  เซี่ยหงเซี๋ยจึงรู้สึกริษยาและโมโห

        “เซี่ยเสี่ยวหลานถึงขั้นแย่งชิงคนกับพี่จื่ออวี้ ทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างหน้าไม่อายยังคิดว่าตระกูลเซี่ยทำผิดต่อมันอีกมันและแม่ของมันก่อความวุ่นวายในบ้านจนยุ่งเหยิง ทำให้ย่าโกรธจนล้มหมอนนอนเสื่อ แต่ตอนนี้มันกลับจะใช้ชีวิตที่ดีแล้วอย่างนั้นหรือ?”

        เซี่ยหงเซี๋ยยิ่งพูดยิ่งอารมณ์พลุ่งพล่าน “ถึงพี่จื่ออวี้ให้อภัยมันแต่ฉันไม่ปล่อยมันแน่!”

        ใบหน้าของจางชุ่ยแสดงความซาบซึ้งใจ “พี่จื่ออวี้ของหลานเอ็นดูหลานไม่เสียเปล่าจริงๆพี่จื้ออวี้เป็นพี่ใหญ่ของพวกหลาน เดิมทีความรักความห่วงใยต่อพวกหลานล้วนไม่ต่างกันไม่ว่าเซี่ยเสี่ยวหลานจะก่อเรื่องอะไรไว้ เพราะเป็นพี่สาวจึงไม่สามารถเคียดแค้นเธอได้แต่หลานก็รู้ เสี่ยวหลานเป็นคนอารมณ์ร้อน ป้ากังวลว่าเธอจะรีบร้อนหาคู่หมายหวังให้พวกเราเห็นแต่กลับพลาดพลั้งจนเลือกคนผิด...”

        จางชุ่ยไม่สนใจเรื่องไล่เซี่ยหงเซี๋ยกลับบ้านแล้ว เธอยังต้องล้วงข้อมูลจากปากของเซี่ยหงเซี๋ย

        ก่อนหน้านี้ที่เซี่ยหงเซี๋ยปกปิดไว้เพราะต้องการข่มขู่เซี่ยเสี่ยวหลานแต่ไม่ว่าเซี่ยเสี่ยวหลานหรือเฉินชิ่งก็ไม่ใส่ใจสิ่งนี้เลยเซี่ยหงเซี๋ยจึงสาธยายลำดับเหตุกาณ์ตั้งแต่แรกเริ่มแก่จางชุ่ย

        “ยามบอกว่าเธอเป็นนักเรียนของเซี่ยนอีจงอย่างนั้นหรือ?”

        ทักษะการจับใจความของจางชุ่ยเก่งกาจกว่าเซี่ยหงเซี๋ย ถึงอย่างไรเธอก็เป็นคนที่ต่อสู้ยืนหยัดอยู่ในตัวเมืองมาหลายปี

        เซี่ยหงเซี๋ยเบะปาก “ต้องโกหกแน่เซี่ยเสี่ยวหลานจะสอบเข้าเซี่ยนอีจงได้อย่างไรกัน?”

        จางชุ่ยเองยังรู้สึกไม่ค่อยน่าเชื่อถือ

        เซี่ยจื่ออวี้ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนมากเพียงใด จางชุ่ยรู้ดีกว่าใคร ส่วนเซี่ยเสี่ยวหลาน? จางชุ่ยไม่เชื่อสักนิด

        ทว่าหากเป็นเรื่องจริงเล่า!

        เพราะถูกเซี่ยหงเซี๋ยเอะอะวุ่นวายใส่ เฉินชิ่งจึงอารมณ์ไม่ดีเอามากๆเมื่อกลับถึงหมู่บ้านชีจิ่ง ก็พบว่าเซี่ยเสี่ยวหลานยังไม่กลับมา

        วันนั้นที่เซี่ยเสี่ยวหลานมาโรงเรียนก็ไม่ได้กล่าวเรื่องออกไปข้างนอกเฉินชิ่งจึงไม่รู้จะทำอย่างไรดี

        “ลูกจะอยากเจอเธอไปทำไมกัน ก่อนหน้านี้มีคนส่งโทรเลขหนาปึกให้เธอฉบับหนึ่งเธอก็ไปขอให้ปู่ลูกออกจดหมายแนะนำและออกเดินทางไป ฟังคำพูดแม่นะตอนนี้จิตใจของลูกต้องทุ่มเทให้กับการเรียน ถ้าปีหน้าสอบติดแล้วค่อยว่าเรื่องอื่น...”

        คนแปลกหน้ามาว่าร้ายเซี่ยเสี่ยวหลาน มารดาบังเกิดเกล้าของตนก็บอกเป็นนัยอีกว่าเซี่ยเสี่ยวหลานมีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ซับซ้อนเฉินชิ่งรู้สึกว่าความคิดของคนอื่นนั้นวุ่นวายเหลือเกิน “แม่ ผมแค่อยากถามเรื่องเรียนจากเธอเท่านั้นเนื้อหาวิชาภาษาอังกฤษที่เธอให้ผมมานั้นมีประโยชน์มาก!”