ตรืนนน
ยังไม่ทันได้ขยับไปไหนเสียงสั่งโทรศัพท์ดังขึ้น พอออสมองดูก็ต้องเหงื่อตกเล็กน้อยเพราะคนที่โทรมาคือแววนั่นเอง เขาเองก็เห็นว่าก่อนหน้านี้มีหลายคนที่ยกกล้องมือถือขึ้นมาถ่ายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แน่นอนว่าต้องมีคนไลฟ์อยู่แล้วไม่รู้ว่าแววเห็นสิิ่งที่เกิดขึ้นรึเปล่า
"งายย"หลังจากออสรับสายเสียงของแววก็ดังขึ้น
"เป็นยังไงบ้างคุยกับพ่อหรือยังเรื่องที่จะไปอยู่กับฉันเพื่อเรียนต่อ"ออสถามออกไปเรื่องเรียนต่อทันที
"อ่า ที่โทรมาก็เรื่องนี้แหละพ่อไม่มีปัญหาอะไรเรื่องที่ฉันจะไปอยู่กับแก แต่อยู่ๆฉันเปลี่ยนใจจะไปเรียนกระทันหันเลยต้องจัดการอะไรนิดหน่อย อ่อฉันจะถามว่าเราจะเดินทางไปเมืองหลวงกันวันไหนฉันจะได้วางแผนถูก"แววตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูก็รู้ว่ากำลังอารมณ์ดี
"ก็ตั้งใจว่าจะไปก่อนวันรายงานตัวซัก1-2วันนะ"ออสตอบ
ดูเหมือนแววจะไม่ได้โทรมาเรื่องที่เกิดขึ้น ออสลอบถอนหายใจเบาๆ
"เข้าใจแล้วงั้นแค่นี้ก่อนนะ อ่อแล้วก็ออส รักนะ จุ๊บ...ตรู๊ดๆๆ"
พอแววพูดจบเธอก็ตัดสายทิ้งทันทีแน่นอนว่าที่ปลายสายนั้น ตอนนี้แววกำลังหน้าแดงก่ำดิ้นไปมาด้วยความเขิล
ทางฝั่งออสเองก็ยิ้มแก้มปริเช่นกันอารมณ์ที่บูดๆอยู่หายเป็นปลิดทิ้งทันที เขามองมือถือในมือก่อนที่จะพึมพำเบาๆ
"ยัยแววก็มีมุมแบบนี้เหมือนกันแฮะ"
จริงๆแล้วแววนั้นชอบออสมานานแล้วถึงแม้ว่าปกติเธอจะทำตัวเป็นทอมจีบสาวไปทั่วแต่พอมาเป็นผู้ชายเธอกลับเข้าหาไม่เป็น เลยหาเรื่องแกล้งบ้าง กวนบ้างแบบเด็กๆเลยทำให้ออสที่อยู่ในสภาพโดนบูลลี่แทบตลอดเข้าใจผิด
"กลับกัน"
"คุณแววจะไปอยู่ด้วยที่เมืองหลวงหรือครับ"วิสถามขึ้นขณะที่กำลังขับรถกลับบ้าน
ตามที่เขารู้มาออสไม่่ค่อยถูกกับแววเท่าไหร่
"อ๋อ ยังไม่ได้บอกพวกวิสนี่นะ"หลังจากได้ยินวิสถามออสก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นให้ฟังตั้งแต่เดินทางออกไปกินข้าวข้างนอกตามที่สุชวน จนถึงเรื่องที่คบกับแวว แน่นอนว่าเขาข้ามเรื่องที่มีอะไรกันไป ก็นะใครจะไปเล่าเรื่องแบบนั้นให้คนอื่นฟัง
ถึงคนที่คอยตามไปดูได้รายงานวิสไปแล้วว่าออสมีปากเสียงกับพงษ์แล้วเหมือนโดนไล่ออกมาจากห้องอาหาร แต่พวกเข้าดูอยู่ข้างนอกจึงไม่รู้ว่ามีปากเสียงกันเรื่องอะไร และดูแล้วไม่ได้มีอันตรายอะไรจึงไม่ได้บุกเข้าไป ส่วนตอนที่ออสออกมากินข้าวกันข้างนอกห้องส่วนตัวก็คุยกันเบาๆพวกเขาเลยไม่ได้ยิน ทำให้ยังไม่รู้ว่าว่าเรื่องที่ออสไม่ถูกกับพวกแววเป็นเร่ื่องเข้าใจผิด
"อ่อเข้าใจแล้ว จะว่าไปบ้านที่พ่อบ้านชุนสั่งให้คนที่เมืองหลวงซื้อก็เรียบร้อยแล้วนะครับอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยแบบที่สามารถเดินไปได้ ส่วนขนาดคุณแววก็สามารถไปอยู่ด้วยได้สบายๆครับ"วิสบอก
"ผมบอกไปว่าซื้อแค่กลางๆไม่ต้องใหญ่มาก เค้าไม่ได้ซื้อบ้านราคาเป็นร้อยล้านให้ผมใช่ไหมเนี่ย"
พอได้ยินออสถามวิสก็ได้แต่ยิ้มโดยไม่่ตอบอะไรเพราะจูนบอกเขาไว้แค่ว่าซื้อคฤหาสน์หลังใหญ่ตรงข้ามกับมหาลัยเอาไว้
หลังมหึมาแหง พอเห็นวิสไม่ตอบออสก็เข้าใจแบบนั้นทันที
"นี่แวะโรงพยาบาลหน่อยดีกว่า"ออสพูดขึ้นเนื่องจากนึกขึ้นได้ว่าระหว่างทางกลับบ้านนั้นผ่านโรงพยาบาลเลยคิดว่าไหนๆก็ออกมาแล้ว
หือ
ชายวัยกลางคนที่ยืนคุยกับเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่พอเห็นออสที่ลงจากรถก็รีบวิ่งเข้ามาต้อนรับทันที
"สวัสดีครับ ผมทรงกรดเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลซีรัลครับยินดีที่ได้พบ"
"เอ่อ สวัสดีครับ"ออสตอบกับไปด้วยความแปลกใจเล็กน้อยเพราะยังไม่ทันก้าวลงจากรถดีก็มีชายคนหนึ่งวิ่งพรวดเข้ามาทักทาย
ผู้อำนวยการโรงพยาบาลนั้นดูแล้วน่าจะอายุสามสิบปลายๆท่าทางเป็นคนอารมณ์ดี
"คุณออสจะมาก็น่าจะโทรมาบอกสักหน่อยผมจะได้เตรียมต้อนรับ"
"ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกครับผมผ่านมาพอดีเลยกะจะแวะมาเยี่ยมสองคนนั้นที่ผ่าตัดหัวใจหนะครับ"ออสตอบกลับอย่างสุภาพ แต่ก็อดรู้สึกแปลกๆ
ไม่ชินเลยแฮะมีคนระดับผู้อำนวยการวิ่งมาต้องรับเนี่ย
"2คน แม่ของคุณหนูจูนภรรยาท่านปิยะ กับ นางวิภาที่คุณออสสั่งให้ดูแลสินะครับไปกันครับเดี๋ยวผมนำทางเอง"
"ไปเลยครับเดี๋ยวพวกเราเดินเล่นรอจะกลับเมื่อไหร่ก็โทรมาบอกแล้วกันครับ"วิสที่อยู่บนรถกับกายได้ยินแบบนั้นก็พูดขึ้นมา
ในโรงพยาบาลไม่น่ามีอันตรายอะไรร้ายแรงเขาเลยไม่อยากตามติดออสตลอดเวลาเพราะกลัวว่าเขาจะอึดอัด
"คนเยอะว่าปกติเยอะเลยจะว่าไปคุยอะไรกับตำรวจหรือครับ"ออสที่กำลังเดินตามผอ.ทรงกรดถามขึ้นระหว่างมองไปรอบๆ
"เพราะอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นนั่นแหละครับตอนนี้บางคนยังไม่มีญาติมาเลย ที่คุยกับตำรวจก็เรื่องนี้นี่แหละ"
"ครับ"ออสเองก็ตามดูเรื่องดินถล่มในข่าวอยู่เหมือนกัน จะว่าไปก็จำได้ว่าผอ.ทรดกรดเองก็นำคนเข้าไปช่วยในพิื้นที่ด้วย ปกติคนระดับผู้อำนวยการเนี่ยไม่ต้องไปลงพื้นที่แบบนั้นแท้ๆ
แต่ตัวผอ.นั้นมีนิสัยแบบนี้อยู่แล้วคือชอบลงไปลุยงานเองทำให้ไม่ค่อยอยู่กับโต๊ะ
"ถึงแล้วนี่ห้องคุณวิภา"ผอ.พูดขึ้นขณะมองไปยังห้องกระจกที่นางวิภานอนอยู่พร้อมสายอะไรหลายต่อหลายสายข้างๆมีพยาบาลคอยเฝ้าอยู่
"ออสหรอ"
"นิว แม่เป็นยังไงบ้าง"ออสถามทันทีที่เห็นนิวเข้ามาทัก
"ก็ ผ่าตัดเรียบร้อยดีนะหมอบอกว่ายังต้องพักฟื้นอยู่อีกพักนึง ขอบใจนะที่ช่วย"
"ไม่เป็นไรหรอก ยังไงถ้ามีอะไรให้ช่วยอีกก็บอกได้นะ"
"แล้วนิ่มหละ"ออสถามถึงพี่สาวของนิวเพราะมองไปแล้วไม่เห็นเจ้าตัวเลย"
"ไปทำงานหนะ"ออสพยักหน้าอย่างเข้าใจหลังจากวันนั้นที่โรงพยาบาลออสก็โทรไปหาคุณลีให้นิ่มกลับไปทำงานได้ตามเดิม
"โทษทีนะ"อยู่ดีดีนิวก็พูดขึ้นมา ทำหมอหันไปมองเพราะไม่รู้ว่าเธอขอโทษเรื่องอะไร
"เรื่องข่าวเสียๆหายๆหนะ"
พอนิวพูดออสก็เข้าใจทันทีเพราะพวกข่าวเสียๆหายๆของเขามันก็เริ่มมาจากเธอนี่แหละเพราะนิวคือผู้หญิงที่ออสชอบสมัยม.ต้นแต่เพื่อนของนิวกลับไม่ชอบออสเลยของขวางตลอด แล้วก็พอขึ้นม.ปลายก็เป็นพวกเพื่อนกลุ่มนี้นี่แหละที่ปล่อยข่าวว่าออสตามตื้อนิวเหมือนพวกโรคจิต เท่าที่รู้ตอนนั้นนิวเองก็พยายามแก้ข่าวแต่อยู่ๆก็หยุดไป คงเพราะรู้สึกว่ามันไม่ได้ช่วยอะไร
"เรื่องมันผ่านมาแล้วช่างมันเถอะอีกอย่างนะ เธอไม่ได้เป็นคนปล่อยข่าวนี่เพราะงั้นต่อให้ไม่มีเรื่องเธอพวกนั้นก็คงสร้างเรื่องอื่นมาอยู่ดีไม่รู้ว่าพวกไอ้แก้วมันมาเกลียดอะไรฉัน"
"แต่พวกนั้นบอกว่าเจอกล้องแอบถ่ายในบ้านนายจริงๆนะ"นิวพูด
"ถ้าฉันบอกว่าฉันไม่รู้เรื่องด้วยเลยสักนิดเธอเชื่อไหมหละ"
"อืม"นิวตอบกลับสั้นๆออสไม่รู้ว่าเธอเชื่อจริงๆหรือแค่ตอบให้ออสสบายใจ
"เอาเถอะว่าแต่เธอไปเรียนต่อที่ไหน"ออสเปลี่ยนทันทีหลังจากบรรยากาศเริ่มจะไม่ค่อยดี
"ไม่หละค่าใช้จ่ายมันสูงฉันเลยว่าจะไม่เรียนต่อแต่หางานทำแทน"
ออสไม่ได้คิดที่จะช่วยอะไรนิวเรื่องเรียนเหมือนกับแวว ถึงแม้ว่านิวจะเป็นคนที่ออสเคยชอบแต่ตอนนี้เขาไม่ได้คิดอะไรกับนิวแล้วแถมถ้าจะให้ชวนผู้หญิงที่เคยปฏิเสธตัวเองไปอยู่ด้วยหรืออยู่ดีดีจะออกค่าเล่าเรียนให้มันก็อึดอัดแปลกๆด้วย หลังจากคุยเรื่องเก่าๆสมัยม.ต้นกันครู่นึงออสก็ขอตัวออกมาแล้วให้ผู้นำนวยการพาไปเยี่ยมแม่ของจูนต่อ