โอสถรักษารากฐาน โอสถบำรุงเืโอสถฟื้นฟูปราณิญญา โอสถเยียวยารักษา
ผลไม้ปราณิญญา หินปราณิญญา 8 หมื่นก้อน
และเคล็ดบ่มเพาะปราณเเท้
สิ่งเหล่านี้อี้ชิงใช้เวลาคิดไตร่ตรองอยู่สักพักใหญ่กว่าที่จะสรุปออกมาได้
เนื่องจากคำให้การของไป๋หลงและเฮยหลง เขาจึงล่วงรู้ว่ามารดาของเขานั้นเดิมอยู่ในระดับปราณเเท้และมีกายวิเศษที่ยังไม่ตื่น แต่เพราะเคยได้รับาเ็สาหัส รากฐานเสียหายหนัก ตบะพลังจึงร่วงตกไปอยู่ระดับรวมจิต
ตอนแรกที่เขาทราบเื่พลังที่แท้จริงของนางคนก็อดทึ่งไม่ได้ ใครจะไปคาดคิดว่าแม่ของเขาจะมีความลับซุกซ่อนเอาไว้?ความแข็งแกร่งดั้งเดิมของนางเหนือกว่าเ้าตระกูลจางและกงเสียอีก?
หรือนี่เป็เพราะเขาคือตัวเอก?จึงมีความลับเื่ต้นกำเนิด?
ช่างเื่นี้ไปก่อนมาดูรายละเอียดของสิ่งเหล่านี้
โอสถรักษารากฐานสามารถช่วยฟื้นคืนรากฐานของนางได้โอสถบำรุงเื โอสถฟื้นฟูปราณิญญา และโอสถเยียวยารักษาจะช่วยสนับสนุนอีกทางทำให้ความเร็วของการรักษาไวมากขึ้นและพื้นฐานสมบูรณ์ ไม่ทิ้งร่องรอยหรือจุดบกพร่องไว้
ผลไม้ปราณิญญา มันคือสมุนไพรล้ำค่า มีปราณิญญาบริสุทธิ์มากกว่าหินปราณิญญามีประโยชน์หลายด้านและเป็ที่้าสูงมากในท้องตลาดเหล่านักปรุงยาทั้งหลายต่างใช้มันเป็วัตถุดิบสำหรับกลั่นโอสถบ่มเพาะ
หินปราณิญญา 8 หมื่นก้อนและเคล็ดบ่มเพาะปราณเเท้จะช่วยรับรองให้นางก้าวขึ้นระดับปราณเเท้ได้อย่างราบรื่นทะลวงผ่านแต่ละระดับขั้นได้อย่างง่ายดายดุจดื่มน้ำ มันการันตีว่านางจะมีทรัพยากรเพียงพอ
“...”
หลิงรั่วซีตกตะลึงกับสมบัติทรัพยากรบ่มเพาะจำนวนมากจากลูกชายของนาง ั์ตางามสั่นเบาๆจ้องมองสิ่งเ่าั้ที่ผุดขึ้นมากลางอากาศ ก่อนจะเบนมองไปยังมือของอี้ชิงปรากฏว่ามีแหวนที่ดูธรรมดาวงหนึ่ง
หรือนี่...จะคือแหวนมิติ?
แหวนมิติที่ล้ำค่ามาก แม้กระทั่งขุมพลังระดับ 1 ก็ยังน้อยนักที่จะมีคน!
ไม่มีขายและมีเฉพาะบุคคลระดับาุโผู้นำขึ้นไปเท่านั้น!
ดูท่าแล้วโอกาสวาสนาของเขาจะไม่น้อยเลย...
“ท่านแม่...”
“ข้าบังเอิญพบเจอกับขอทานชราคนหนึ่งระหว่างทางข้าได้ช่วยเขาเอาไว้จากความหิวโหย แต่ใครจะไปคาดคิดว่าจู่ๆเขาจะะเิพลังที่แข็งแกร่งทรงพลังออกมา เขารับข้าไว้เป็ศิษย์ของเขา และได้มอบมหาโชควาสนาพลิกเปลี่ยนชะตากรรมให้...”
มันคือเื่สมมุติที่ชายหนุ่มแต่งขึ้นเพื่อปิดบังที่มาที่ไปของโอกาสของเขาด้วยทักษะการแสดงที่พัฒนามากขึ้นสีหน้าท่าทางของเขาจึงยากนักที่มารดาคนงามจะมองออกเพราะแม้แต่นางก็ยังแลเห็นความตื่นเต้น ความซาบซึ้ง ความหวัง และความพะวงกังวลในแววตาคู่นั้นของบุตรชาย
จนแม้แต่นางก็ยังถูกโน้มน้าวให้เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
“ท่านแม่ลองดูกลิ่นอายปราณิญญาของข้าอีกครั้งนะขอรับ”พบว่านางกำลังจะตกหลุมกับดักของเขาใกล้หลงเชื่อแล้ว ชายหนุ่มจึงค่อยๆปลดวิชาลมหายใจเต่าออกจากร่างผนึกที่เคยกดกลิ่นอายและแรงกดดันของเขาไว้
บัดนี้ ได้เปิดออกต่อหน้านาง
ปัง!
“นะ... นี่...ทรงพลังมาก!?” หัวใจของหลิงรั่วซีกระตุก แผ่นหลังเย็นวาบนางที่อยู่เพียงระดับรวมจิต ขั้น 4เป็ต้องหนาวสั่นสะท้านภายใต้แรงกดดันพลังปราณิญญาของระดับรวมปราณ ขั้น 3 !?
ปราณิญญาที่เข้มข้นบริสุทธิ์กายเนื้อโลหิตเต็มล้นไปด้วยกำลังวังชา จิติญญาเฉียบคมมั่นคง...!
มันคือเคล็ดบ่มเพาะแบบใด?ที่สามารถแปรเปลี่ยนผู้ฝึกตนธรรมดาๆและอ่อนแอให้กลายเป็อัจฉริยะเพียงใน่ระยะเวลาสั้นๆ!?
เคล็ดบ่มเพาะเยี่ยงนี้...จะต้องเป็เคล็ดล้ำค่าหายากและท้าทาย์! เคล็ดอันทรงพลังยิ่งกว่าเคล็ดบ่มเพาะทั้ง 3 สายประเภทเป็แน่!
“เ้า...พลังของเ้าแข็งแกร่งขนาดนี้เชี่ยว? มันเทียบได้กับระดับรวมิญญา!?” ริมฝีปากอิ่มผกาสวยของมารดาคนงามอ้าค้างน้อยๆ ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆจนทรวงอกอวบเต่งสั่นกระเพื่อมเด้งอย่างเย้ายวน
ความเคลือบแคลงสงสัยของนางสลายหายไปจนเกือบไม่เหลือตอนนี้นางเริ่มเชื่อคำพูดอ้างลมปากของลูกชายของนางแล้ว เพราะแม้ต่อให้โป้ปดมดเท็จไร้ซึ่งความจริงนางก็ยังเชื่อว่าเขาต้องมีเหตุผลบางอย่างที่ไม่สามารถบอกกับนางตรงๆได้
“ไม่น่าเชื่อ...ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ!ว่าลูกชายของข้าจะกลายเป็อัจฉริยะยอดคนในที่สุด! แม่มีความสุขมาก! ชิงเอ๋อห์!” นางมิอาจข่มกลั้นความสุขความยินดีเอาไว้ได้อีกต่อไปนางโถมกายงามทรงเสน่ห์เข้ากอดร่างแกร่งกำยำตรงหน้านาง
“ทะ... ท่านแม่!?”
อี้ชิงสะดุ้งโหยงจมูกสูดดมกลิ่นกายหอมหวนรัญจวนผิวกายก็แนบัักับเรือนกายงามแสนอ่อนนุ่มหน้าอกอวบอิ่มคู่ใหญ่ของนางกดทับแผงอกแกร่ง ััได้ถึงความนุ่มนิ่ม อวบอั๋นและไออุ่นได้อย่างชัดเจน
ร่างของชายหนุ่มแข็งทื่อ หัวสมองคิดประมวลไม่ทัน
แต่กายและใจนั้นกลับตอบสนองไปตามที่ปรารถนา้าโดยไม่ตั้งใจไม่ทันคิดสวมโอบกอดร่างเปี่ยมเสน่ห์ดุจนางเซียน์นั่นของมารดา อิงแอบแนบนาบ ร่างสูงหนาของเขาเข้ากับร่างเพรียวระหงของอีกฝ่ายอย่างยินดีอย่างคล้อยตาม
แม่และลูกกอดกัน
แสงอัสดงทอดยาวผ่านเทือกทิวเขาไกลห่างฉาบย้อมให้ดวงหน้างามสะคราญสุดเลอโฉมและดวงหน้าหล่อเหลาคมคายเต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์ดวงเนตรสบประสาน ลมหายใจหลอมรวมเป็หนึ่งเดียว...
รับรู้การเต้นของหัวใจที่แรงระรัว รับรู้ถึงความร้อนรุ่มในกาย
“ชะ...ชิงเอ๋อห์ เท่านี้... ข้าก็หมดห่วงเื่ของเ้าแล้ว ข้าหวังว่าเ้าจะไม่เปิดเผยพลังที่แท้จริงของตนเองจนดึงดูดความโลภของผู้อื่น เ้าจะต้อง...ระมัดระวังตัวให้มาก เข้าใจไหม?” นางหลบเลี่ยงสายตาซุกซ่อนพวงแก้มแดงซ่านอย่างเอียงอาย พลางผลักกายออกมาจากเขา
“ข้า...ข้าทราบแล้ว ขอบคุณท่านแม่ที่เป็ห่วงข้า”อี้ชิงตั้งสติได้ ก็พยักหน้าตอบตกลงอย่างเข้าใจแม้ในใจนั้นจะแอบรู้สึกเสียดาย แต่ด้วยสถานะของมารดาและบุตรด้วยเส้นแบ่งระหว่างศีลธรรม
เขาจำต้องเว้นระยะให้เหมาะสมและเคารพนาง
“ใกล้มืดแล้วเ้าไปเถอะ...”
“ขอรับเช่นนั้นข้าขอลา”
หลังจากที่ชายหนุ่มป้องมืออำลาเดินออกจากห้องอาหารไปแล้ว
ดวงเนตรคู่งามล้ำของหลิงรั่วซีก็ควบรวมไหวหวั่น ลมหายใจติดขัดร้อนระอุเรือนกายงามทรงเสน่ห์ซวนเซบิดส่ายไปมา สติสัมปชัญญะประหนึ่งว่างเปล่าและเลื่อนลอยก่อนจะพยุงกายให้นั่งพักลงบนเก้าอี้ได้อย่างยากลำบาก
ตึกตัก!ตึกตัก!
หัวใจของนางเต้นไม่หยุดคล้ายจะกระเด้งกระดอนออกจากอก!
เพราะแม้จะเป็ชั่วครู่เดียวที่นางและเขาใกล้ชิดกันแต่เรียวขาของนางก็เหมือนจะไปโดนบางสิ่งที่มีขนาดใหญ่ อวบ ยาว และอุ่นร้อนเข้า!? และสิ่งนั้น...ก็คงหนีไม่พ้นส่วนนั้นที่ผู้ชายทุกคนต่างมีอยู่ใต้ร่มผ้า
“มันช่าง...ใหญ่ยิ่งนัก...”
“นั่นคือCวย... Cวยของชิงเอ๋อห์งั้นหรือ?”
เนิ่นนาน...
เสียงเบาหวิวก็หลุดจากริมฝีปากงามน้ำเสียงนั้นเจือความใและความประหลาดใจไว้ไม่น้อย...กายงามค่อยๆเคลื่อนไหวโน้มเอนไปข้างหลัง แยกถ่างเรียวขาออกเชื่องช้าก้มมองเนินโหนกอูมๆนูนๆที่แฉะเยิ้มจนกางเกงชั้นในชุ่มแฉะ
ก็ได้แต่ถอนหายใจยาว
ใช้นิ้วเรียวหยกถูเขี่ยติ้วหีระบายอารมณ์เงี่ยนอยากลองเย็ดกับลูกชาย(?)...♥
แจ๊ะ...♥
แจ๊ะ...♥แจ๊ะ...♥
“อ๊าส์...♥ ชิงเอ๋อห์... ชิงเอ๋อห์...♥”
......
“เวรเอ้ยแล้วแบบนี้ข้าจะหาที่ระบายอารมณ์ยังไง?”อี้ชิงที่กำลังเดินหัวเสียอยู่บนทางหินขาวได้ทอดถอนหายใจหนักอย่างลำบากใจCวย ก้มมองส่วนที่ตุงแน่นโด่เด่นูนขึ้นมาเป็ลำๆท่อนๆดุ้นๆของเขา
คนก็ตระหนักว่ามารดาคงจะ... บังเอิญเผลอไปโดนไปแตะััมันเข้า?
น่าอับอายชะมัด!
“ข้าไปรบกวนพวกนางดีไหม?” ชายหนุ่มคิดถึงผู้หญิงที่อยู่ใกล้ๆและขอเย็ดขอเอาได้ง่ายที่สุดนั่นก็คือหงเฉียงและหงเหมา สองบ่าวทาสในจวน
แต่สาวใช้ทั้งสองแม่ลูก สุขภาพร่างกายก็ยังไม่ค่อยดี
ป้าเฉียงโดนเขาจัดไปจนเดินเซเสี่ยวเหมาก็เพิ่งจะเสียซิงบริสุทธิ์
ถ้าหากด่วนไปหาพวกนางอีก...
ย่อมไม่ดีแน่ๆเนื่องจากเขาเพิ่งจะเอ่ยรับปากสัญญากับแม่ไว้เป็มั่นเหมาะ
“อืม?” ขณะที่กำลังกังวลว่าจะหาใครมาช่วยให้ความกลัดกลุ้มนี้สงบลงสายตาก็เหลือบเห็นเงาร่างทั้งสองคนที่กำลังเดินมาพร้อมกับอ่างไม้ใบเล็กๆพวกนางไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็คนที่เขากำลังนึกถึงและเป็ทางออกเดียวของเขา
“เอ๊ะ?”
“นะ...นายน้อย?”
“พวกเ้า...กำลังจะไปอาบน้ำงั้นหรือ?” อี้ชิงถามและปั้นรอยยิ้มบาง
“ใช่เ้าค่ะนายน้อยใช่มีธุระใดหรือไม่?” หงเฉียงถามกลับไปอย่างสงสัยแต่พอเหลือบเห็นกางเกงของเขาดวงหน้าของนางและบุตรสาวก็พลันแดงก่ำขึ้นสีขึ้นมาทันที อย่างโดยไม่ต้องกล่าวว่าเขานั้นมีจุดประสงค์ใด
“ข้าเพียงเหนียวตัวเล็กน้อยเลยว่าจะอาบน้ำเช่นกัน”
“ไหนๆ”
“พวกเ้าก็กำลังจะอาบน้ำแล้วอย่างนั้นก็มาอาบที่ห้องน้ำใกล้เรือนของข้าซะสิ?อ่างไม้ของข้าค่อนข้างใหญ่ใช้ได้เลย น่าจะพอสำหรับพวกเราทั้งสามคนนะ?”
“เอ่อ...นั่น...”
ป้าเฉียงและเสี่ยวเหมามองหน้ากันอย่างลังเลร่างกายของพวกนางยังไม่พร้อม แต่หว่างขานั้นกลับเริ่มเปียกชุ่มไปด้วยน้ำร่านกาม
ชำเลืองมองท่อนCวยลำที่แข็งตั้งนูนเป็เอ็นเป็ทวนทั้งสองแม่ลูกบ่าวรับใช้ก็ขมิบๆบิดๆหีราวโลเล
ถูกอารมณ์เงี่ยนง่านครอบงำ
“ไม่ต้องห่วงหรอกข้าจะไม่ทำอะไรพวกเ้า... เพียงอยากจะให้ช่วยอะไรนิดๆหน่อยๆเท่านั้น ข้าจะปฏิบัติกับพวกเ้าอย่างอ่อนโยนแน่นอน” ชายหนุ่มโอบเอวบางคอดของพวกนาง
หนึ่งวัยกลาง หนึ่งวัยแรกแย้ม
เสน่ห์ของพวกนางที่แตกต่างกัน แต่ก็วิเศษและมีความคล้ายคลึง
มันช่างยากนักที่จะมีผู้ชายคนใดไม่ชื่นชอบ
“ท่านแม่...” เด็กสาวทนลูกหยอดของนายน้อยไม่ไหวเป็ต้องหันมองอย่างขอร้องกับแม่ของนาง ให้ตอบตกลงความหวังดี(?)ของเขา
“อย่างนั้น...”
“พวกเราสองแม่ลูกก็ขอรบกวนเรือนของท่านสักหน่อยนะเ้าคะ...♥” หงเฉียงลมหายใจร้อนกายรุ่มโดนััจากมือหยาบใหญ่ คนก็ยากนักที่จะบอกปัดปฏิเสธความ้าของเขา
แม้ว่าพวกนางจะเคอะเขินและอึดอัดใจ ที่ต้องปรนนิบัตินายน้อยพร้อมกัน
แต่ความรัก ความลุ่มหลง และความเสน่หาในCวยนั้นกลับมีมากล้นทำให้พวกนางเดินตามเขาไปอย่างโดยดีและเชื่อฟัง ประดุจลูกแมวลูกแกะเชื่องๆน่ารักๆที่พร้อมรับใช้เ้านายของตน...♥♥
1K
![เพลิงพราย[จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1690086952_60837157.webp)
