เช้าวันใหม่ในเมืองฉางอัน อากาศสดชื่นขึ้นกว่าเมื่อวานมาก ร่างกายของเหลียนฮวาฟื้นตัวจากการนวดเฟ้นและสมุนไพรฟื้นฟูของอาเป่าจนกลับมาเต่งตึงและเปล่งปลั่งอีกครั้ง รอยจ้ำแดงตามเนินอกและสะโพกเลือนหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงผิวพรรณขาวเนียนราวกับน้ำนมที่ชวนให้ผู้พบเห็นต้องหยุดหายใจ
เหลียนฮวานั่งอยู่ที่โต๊ะไม้ตัวยาวในห้องพัก สวมชุด 'อัคคีผลาญใจ' ที่ซื้อมาใหม่ ผ้าสีแดงฉานตัดกับผิวขาวจัดของเธอได้อย่างลงตัว ่อกที่แหวกลึกเผยให้เห็นความอวบอิ่มที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ เธอเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาเพื่อเตรียมความพร้อมขั้นสุดท้ายก่อนเข้าสู่วังหลวง
"ระบบ... ฉันต้องเข้าไปในที่ที่มีองครักษ์นับพัน ฉัน้าความคล่องตัวและการพรางตัว"
[ยืนยันการซื้อ: วิชาตัวเบาไร้เงา (Shadow Step) - ราคา 2,000 แต้ม]
ผลลัพธ์: ทำให้ร่างกายเบาราวกับขนนก สามารถะโขึ้นหลังคาหรือเคลื่อนที่ในความมืดได้โดยไม่มีเสียงฝีเท้า
[ยืนยันการซื้อ: วิชาปลอมตัวขั้นสูง (Advanced Disguise) - ราคา 500 แต้ม]
ผลลัพธ์: สามารถปรับเปลี่ยนโครงหน้า สีผิว และเสียงได้ตาม้า (ใช้เวลาคูลดาวน์ 1 ชั่วโมงต่อการเปลี่ยน 1 ครั้ง)
[แต้มคงเหลือ: 450 แต้ม]
"หึ... ด้วยวิชาพวกนี้ ต่อให้เป็วังหลวงที่แ่า ก็กลายเป็เพียงสนามเด็กเล่นของฉัน" เหลียนฮวายิ้มอย่างพึงใจ
เธอกวาดสายตาตรวจเช็คไอเทมที่มีอยู่ทั้งหมดเพื่อความมั่นใจ:
SIG Sauer P320: ะุเหลือ 30 นัด (ต้องใช้ประหยัดขึ้น)
มีดพับเคลือบพิษ: สภาพสมบูรณ์
ตราพยัคฆ์สั่งการ: อาวุธสำคัญที่จะใช้เบิกทางเข้าสู่เขตทหาร
ยาระงับลมปราณ: 5 ขวด (เหมาะสำหรับจัดการพวกยอดฝีมือ)
ชุดเกราะไหมฟ้า: สวมใส่ไว้ใต้อาภรณ์สีแดงเรียบร้อยแล้ว
"อาเป่า! เตรียมตัว เราจะไปเดินเล่นที่ตลาดกัน" เหลียนฮวาร้องเรียก
อาเป่ารีบเดินเข้ามาหา ทันทีที่เขาเห็นเหลียนฮวาในชุด 'อัคคีผลาญใจ' แบบเต็มยศ เขาก็ถึงกับตะลึงจนก้าวขาไม่ออก ชุดสีแดงที่แหวกหน้าอกจนเห็นร่องลึกและผ่าข้างจนเห็นสะโพกอวบอัดทุกครั้งที่เธอก้าวเดิน มันช่างดูอันตรายและเย้ายวนเกินจะต้านทาน
"คะ...ครับคุณหนู ชุดนี้...สวยมากครับ" อาเป่าก้มหน้าตอบด้วยความขัดเขิน
เหลียนฮวาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเดินนำออกไปที่ตลาดกลางเมือง ทันทีที่เธอปรากฏตัว ฝูงชนรอบข้างถึงกับเงียบกริบ ชายหนุ่มน้อยใหญ่ต่างพากันเหลียวหลังมองจนคอแทบเคล็ด บางคนถึงกับเดินชนเสาเพราะมัวแต่จ้องมองเนินอกและสะโพกที่กระเพื่อมไหวของเธอ
เหลียนฮวาเดินนวยนาดแวะดูเครื่องประดับและขนมข้างทางอย่างอารมณ์ดี เธอซื้อถังหูลู่ (ผลไม้เคลือบน้ำตาล) มาทานพลางหยอกล้อกับอาเป่า ราวกับหญิงสาวธรรมดาที่มาเดินเที่ยว แต่ั์ตาของเธอกลับคอยสังเกตการณ์เส้นทางและทิศทางของวังหลวงที่ตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกล
"กินสิอาเป่า... พรุ่งนี้แกอาจจะต้องทำงานหนักกว่านี้" เธอส่งถังหูลู่ให้เขา พร้อมรอยยิ้มที่มีเลศนัย
ท่ามกลางความพลุกพล่านของตลาดกลางเมืองฉางอัน เหลียนฮวา เดินนวยนาดกรีดกรายราวกับนางพญาที่หลุดออกมาจากภาพวาด ชุด 'อัคคีผลาญใจ' สีแดงเพลิงของเธอนั้นทำหน้าที่ของมันได้อย่างไร้ที่ติ ทุกจังหวะการก้าวเดิน ผ้าไหมที่ผ่าสูงเผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่องและสะโพกอวบอัดที่ส่ายไหวอย่างเป็ธรรมชาติ ่บนที่แหวกลึกจนเห็นร่องอกและเนินเนื้อที่กระเพื่อมเบาๆ ตามจังหวะการหายใจ ทำให้อากาศรอบบริเวณนั้นดูเหมือนจะร้อนระอุขึ้นมาทันที
บรรดาพ่อค้าแม่ค้าต่างหยุดชะงักมือที่กำลังขายของ ชายหนุ่มน้อยใหญ่พากันเหลียวหลังมองจนคอแทบเคล็ด เสียงซุบซิบดังระงมไปทั่วตลาด
"์... นางเป็เทพธิดาจากที่ใดกัน? ไยจึงงดงามและเย้ายวนใจถึงเพียงนี้" ชายหนุ่มคนหนึ่งพึมพำพลางทำของในมือหลุดร่วง
"ดูหน้าอกคู่ที่ชูชันนั่นสิ... รอยจางๆ บนไหล่นางนั่นรอยกัดใช่หรือไม่? ใครกันที่เป็ผู้โชคดีได้นาง!" พ่อค้าเครื่องประดับจ้องมองด้วยตาที่ลุกโชนด้วยความริษยา
ทว่า สายตาเกือบทุกคู่กลับจ้องมองไปยัง อาเป่า ด้วยความอิจฉาริษยาอย่างรุนแรง เด็กหนุ่มทาสรับใช้ที่เดินตามหลังเหลียนฮวาในระยะประชิด คอยรับห่อของและคอยประคองเมื่อเธอทำท่าจะเสียหลัก อาเป่าพยายามทำตัวให้ลีบเล็กที่สุดภายใต้สายตาอาฆาตของชายทั้งเมืองที่อยากจะมาแทนที่ตำแหน่งของเขา
"เ้าเด็กนั่นมันเป็ใครกัน! ไยจึงได้วาสนาเดินตามหลังโฉมงามขนาดนี้" "ถ้าข้าได้ปรนนิบัตินางสักคืน ต่อให้ต้องตายข้าก็ยอม!"
เหลียนฮวาที่รับรู้ถึงกระแสสายตาเ่าั้ กลับยิ่งโปรยเสน่ห์ด้วยการหันไปยิ้มหวานให้ถาเป่า พร้อมกับใช้นิ้วเรียวไล้ไปตามใบหน้าของทาสหนุ่มอย่างรักใคร่
"อาเป่า... ดูสิ คนพวกนั้นจ้องแกจนจะกินเืกินเนื้ออยู่แล้วนะ" เธอกระซิบเสียงพร่าพลางหัวเราะเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มของเธอบัดนี้ดูงดงามแต่แฝงไปด้วยพิษร้ายที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่าง
อาเป่าได้แต่ก้มหน้าหน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก เขาภูมิใจที่ได้อยู่ข้างกายเ้านายสาวผู้ทรงเสน่ห์ที่สุดในแผ่นดิน แม้จะรู้ดีว่าความงดงามนี้คือหน้ากากของเพชฌฆาตสาวที่กำลังจะไปเด็ดหัวขุนนางชั่วในวังหลวงวันพรุ่งนี้
แต้มระบบคงเหลือ: 450 แต้ม (ใช้ไป 2,500 แต้มเพื่อซื้อวิชาตัวเบาและวิชาปลอมตัว, และ 300 แต้มสำหรับชุดใหม่)
สังหารเป้าหมาย: 4 / 20 คน (เป้าหมายถัดไป: ขันทีโฉด เว่ยเป่า)
สภาพร่างกาย: ฟื้นฟู 100% ผิวพรรณเปล่งปลั่งไร้รอยช้ำ บำรุงด้วยสมุนไพรและการนวดเฟ้นจากอาเป่า
ความสามารถใหม่ (Passive/Active):
วิชาตัวเบาไร้เงา (Shadow Step): เคลื่อนที่ไร้เสียง ะโสูง ลอบเร้นได้สมบูรณ์แบบ
วิชาปลอมตัวขั้นสูง (Advanced Disguise): เปลี่ยนหน้าตา สีผิว และเสียงได้ดั่งใจ
ทักษะัตอดรัด (ระดับสูงสุด): พลังบีบรัดมหาศาลที่สยบชายมาแล้ว 4 คน
อาภรณ์อัคคีผลาญใจ (Crimson Flame): ชุดสีแดงผ่าอกลึกถึงหน้าท้องและเว้าโคนขา (กำลังสวมใส่)
ชุดเกราะไหมฟ้า: สวมไว้ชั้นในเพื่อกันอาวุธและแรงกระแทก
SIG Sauer P320: ะุเหลือ 30 นัด (อาวุธลับระยะไกล)
มีดพับเคลือบพิษ: สำหรับการสังหารระยะประชิดที่เงียบเชียบ
ตราพยัคฆ์สั่งการ: ได้มาจากการสังหารแม่ทัพอิงค์เถี่ย (ใช้เบิกทางเข้าเขตทหาร/วังหลวง)
ยาระงับลมปราณ (5 ขวด): ใช้สำหรับลดพลังฝีมือคู่ต่อสู้
ชื่อ: ขันทีเว่ยเป่า
ลักษณะ: ขันทีเฒ่าผู้ดูแลฝ่ายในและคลังยาหลวง
ความโเี้: มีรสนิยมวิปริต ชอบทรมานหญิงงามด้วยอุปกรณ์แหลมคมและยาปลุกกำหนัด เนื่องจากตนเองไร้สมรรถภาพทางเพศ
จุดเด่น: กุมความลับของคลังสมบัติและยาสมุนไพรหายากในวัง
อาเป่า: ทาสผู้ซื่อสัตย์ที่บัดนี้กลายเป็ที่อิจฉาของชายทั้งเมืองฉางอัน หน้าที่หลักคือการขับรถม้า ปรนนิบัติรับใช้ และคอยเก็บกวาดความสะอาดหลังเหลียนฮวาเสร็จกิจสวาท
ค่าห้องพักระดับ Top VIP (โรงเตี๊ยมัทิพย์): 100 ตำลึงทอง (รวมน้ำยาฟื้นฟูผิวสูตรพิเศษและการบริการระดับสูงสุด)
ค่าถังหูลู่และของว่างในตลาด: 2 ตำลึงทอง (ซื้อแจกอาเป่าและกินเล่นเองแบบสวยๆ)
ค่าจอดรถม้าและอาหารม้าเกรดพรีเมียม: 3 ตำลึงทอง
เงินรางวัลพิเศษให้โรงเตี๊ยม (เพื่อปิดปากเื่คนงามสวมชุดแดง): 50 ตำลึงทอง
รวมยอดจ่ายในเมือง: 155 ตำลึงทอง
เงินสดเดิม: 100,500 ตำลึงทอง
ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน: 100,345 ตำลึงทอง