จอมอสูรพลิกสวรรค์ (Asura Reversing Heaven : Feng Long - 龙峰)

หลังจากที่เฟิงหลงได้พิพากษาเหล่าผู้บุกรุกจนสิ้นซากแล้ว... เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีที่ยินดีหรือหยิ่งผยอง... แต่กลับเดินตรงไปยังร่างของ เฟิงเจิ้น บิดาของเขาที่บาดเจ็บสาหัส

"ท่านพ่อ!"

เขาประคองร่างของบิดาขึ้นมาอย่างนุ่มนวล... และใช้พลังปราณราชันย์อันบริสุทธิ์ของตนเอง... ค่อยๆ รักษาบาดแผลและฟื้นฟูพลังชีวิตให้แก่ท่านอย่างใจเย็น... การกระทำที่อ่อนโยนนั้นช่างขัดแย้งกับภาพลักษณ์ของพญามัจจุราชเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง

เหล่าสมาชิกกลุ่มเงาอสูรที่เหลือรอด... มองภาพนั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้งและภักดีอย่างสุดซึ้ง... พวกเขารู้ดีว่า... ผู้นำของพวกเขาไม่ได้โหดเหี้ยมต่อทุกคน... แต่ความอำมหิตของเขานั้น... มีไว้สำหรับ "ศัตรู" เท่านั้น

หลังจากที่อาการของเฟิงเจิ้นและเหล่าผู้บาดเจ็บคนอื่นๆ เริ่มคงที่แล้ว... เฟิงหลงก็ได้เรียกประชุมแกนนำหลักทั้งหมดอีกครั้ง

"ชัยชนะในครั้งนี้... เราต้องแลกมาด้วยเลือดของพี่น้องเราไปสิบกว่าชีวิต" เขากล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่งแต่กลับหนักอึ้ง "มันได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า... เรายังคง 'อ่อนแอ' เกินไป"

สงป้า และ เสออิ่ง ก้มหน้าลงด้วยความละอายใจ

"มันไม่ใช่ความผิดของพวกเจ้า" เฟิงหลงกล่าวต่อ "แต่มันคือบทเรียน... บทเรียนที่บอกเราว่า... ในสงครามที่แท้จริง... พลังเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ... เรายังต้องมี 'ข้อมูล', 'กลยุทธ์', และ 'ทรัพยากร' ที่เหนือกว่า"

เขาหันไปมอง หลินเฟิง ที่เพิ่งจะเดินทางกลับมาสมทบอย่างลับๆ ตามคำสั่งของเขา "หลินเฟิง... รายงานสถานการณ์ภายนอก"

"ขอรับพี่ชายเย่!" หลินเฟิงโค้งคำนับ "หอการค้าเงาของเราได้เริ่มสร้างรากฐานในเมืองหลวงแล้ว... แต่ก็ถูกกดดันจากตระกูลเหลยอย่างหนัก...

ส่วนหน่วยอสรพิษ... พวกเขาสร้างความปั่นป่วนได้สำเร็จ... แต่ก็เริ่มถูกไล่ล่าโดยหน่วยล่าสังหารของตระกูลเหลยเช่นกัน... ดูเหมือนว่า... เหลยเทียนเจวี๋ยจะเริ่มเคลื่อนไหวอย่างเต็มกำลังแล้ว"

เฟิงหลงพยักหน้ารับ... ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้

"ดี" เขากล่าว "เช่นนั้น... ก็ถึงเวลาที่เราต้องเดินหมากตัวต่อไป"

เขาไม่ได้พูดถึงแผนการที่จะกลับไปสู้... แต่เขากลับหยิบเอา "แผนที่สู่สมบัติลับ" ของแม่ทัพหลี่ออกมา!

"นี่คืออะไรหรือขอรับ?"

"นี่คือ 'อนาคต' ของเรา" เฟิงหลงกล่าวพลางชี้ไปยังจุดๆ หนึ่งบนแผนที่... มันคือเทือกเขาที่รกร้างและอันตราย... ที่ซึ่งมีสัญลักษณ์ของ "สุสานโบราณ" ปรากฏอยู่

"ตามบันทึกของแม่ทัพหลี่... ที่นี่คือสุสานของยอดฝีมือในยุคบรรพกาล... และภายในนั้น... ได้ซ่อน 'เคล็ดวิชาหล่อหลอมกายา' ที่สามารถยกระดับความแข็งแกร่งของร่างกายขึ้นไปสู่ขอบเขตที่เหนือกว่าจินตนาการได้... และยังมี 'แร่โลหะวิญญาณ' จำนวนมหาศาลที่สามารถใช้สร้างศาสตราวุธและเกราะป้องกันระดับสูงได้"

"แต่..." เขากล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "...มันก็เป็นสถานที่ที่อันตรายที่สุดเช่นกัน... เต็มไปด้วยค่ายกลสังหารโบราณและสัตว์อสูรพิทักษ์ที่น่าสะพรึงกลัว"

"ข้า... จะเดินทางไปที่นั่น... เพียงลำพัง"

"ไม่ได้นะขอรับ! ท่านผู้นำ!" สงป้าคัดค้านทันที "มันอันตรายเกินไป!"

"ถูกต้อง" เฟิงหลงตอบ "มันอันตราย... และนั่นคือเหตุผลที่ข้าต้องไปคนเดียว... เพราะข้าคือคนเดียวที่มีโอกาสรอดกลับมาได้มากที่สุด"

เขาหันไปมองทุกคน... "ในช่วงที่ข้าไม่อยู่... ภารกิจของพวกเจ้าคือ... 'การป้องกัน' และ 'การเติบโต'"

"เซียวเฉิน... จงใช้ 'จานค่ายกลหมื่นมายา' ที่ข้ามอบให้... ผสานเข้ากับ 'ค่ายกลอสูรไร้พ่าย'... และเปลี่ยนรังอสูรเงาแห่งนี้... ให้กลายเป็นป้อมปราการที่แม้แต่ยอดฝีมือระดับราชันย์ขั้นสูงก็ยังต้องปวดหัว!"

"สงป้า... เสออิ่ง... จงใช้ทรัพยากรทั้งหมดที่เรามี... และ 'เตาหลอมอสูร' ที่ข้าได้สร้างขึ้น... ฝึกฝนสมาชิกที่เหลืออยู่ให้กลายเป็นนักรบที่แท้จริง! ข้าไม่ต้องการจำนวน... แต่ข้าต้องการ 'คุณภาพ'!"

"และ หลินเฟิง... จงถอย... ยุติสงครามเศรษฐกิจทั้งหมด... และเปลี่ยนหอการค้าเงาให้กลายเป็น 'หู' และ 'ตา' ของเราเท่านั้น... อย่าได้ปะทะกับพวกมันโดยตรง... แต่จงรวบรวมข้อมูลทุกอย่าง... และรอคอยการกลับมาของข้า"

มันคือแผนการที่รัดกุม... คือการถอยหนึ่งก้าว... เพื่อที่จะได้ก้าวไปข้างหน้าสิบก้าว!

"แล้วท่าน...จะไปนานเท่าไหร่?" เฟิงเจิ้นเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

เฟิงหลงมองไปยังทิศทางของสุสานโบราณบนแผนที่... ดวงตาของเขาลุกโชนขึ้นด้วยเปลวไฟแห่งความมุ่งมั่น...

"ข้าไม่รู้..."

"...จนกว่า... ข้าจะแข็งแกร่งพอ... ที่จะกลับมา... และ 'บดขยี้' ทุกสิ่งทุกอย่าง... ด้วยตัวคนเดียว"

การเดินทางสู่ขุมนรกครั้งใหม่... การฝึกฝนที่โหดร้ายและลำบากที่สุด... กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว...