ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

หลังจากที่อี้เฉินรู้ข่าวภายในเมืองหลวง เขาคิดจะจากไปจากตระกูลกง ตัวเขาลงประลองไม่ได้ หากเขาสำแดงปราณพลังเมื่อไรเขาได้กลายเป็น ศพไร้ที่กลบฝังที่แคว้นนี้แน่ๆ

ผู้อาวุโสใหญ่ที่พาอี้เฉินมายังตระกูลขวางอี้เฉินไว้ เขารู้สึกว่าอี้เฉินคิดจะหนี
อี้เฉินถึงกับหน้ามืดทะมึน ที่มีคนมาขว้าง เขาไม่อาจต้านผู้อาวุโสใหญ่ได้แม้แต่นิดเดียว ผู้อาวุโสใหญ่อยู่ขั้นพลัง กษัตริย์ หากเขาจะฆ่าอี้เฉินช่างง่ายดาย
"เจ้าจะไปไหนพ่อหนุ่ม"

"เรียนผู้อาวุโสตามตรงข้าไม่ต้องการเป็นผู้ติดตามแล้ว"

"ข้าจะให้เจ้าเข้ารอบลึกๆ เพื่อเป็นการไถ่โทษแล้วกัน"

"ขอบคุณผู้อาวุโส" อี้เฉินไม่กล้าปฏิเสธ เขารู้ได้ทันทีผู้อาวุโสคนนี้สงสัยในตัวเขา

ผู้อาวุโสใหญ่ดูอี้เฉินออกว่าอี้เฉินเก็บซ้อนพลังไว้ เขาเองก็อยากรู้อี้เฉินนั้นจะ เก่งกาจถึงเพียงไหน เขารู้สึกแปลกๆ ในตัวอี้เฉินเหมือนมีบางอย่างไม่ถูกต้อง ยิ่งอี้เฉินเหมือน จอมยุทธทั่วไปมากเท่าไร่ มันยิ่งประหลาดเท่านั้น

อี้เฉินกลับไปที่พักของตน เขาคิดลังเลอยู่พักหนึ่งจึงดำดิ่งเข้าไปในทะเลความรู้

"เมี่ยนจือ เจ้ารู้วิธีปกปิดปราณพลังของข้าหรือไม่"

เมี่ยนจือยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "ก็ง่ายนิดเดียวเจ้าก็ใช้ปราณพลังของข้าแทนสิ"

"แล้วต้องทำเยี่ยงไรถึงจะใช้ปราณพลังเจ้าได้"

"นอนกับข้า" นางมองด้วยดวงตาขี้เล่น

"เจ้า เจ้า" เลิกล้อเล่นได้แล้ว

"ง่ายๆ เพียงเจ้า ดูดปราณพลังจากหน้ากากนั้นไปใช้ก็หมดเรื่อง"

"ขอบคุณเจ้ามาก ข้าไม่อาจเปิดเผยตัวตนได้ไม่งั้นข้าได้ตายแน่ๆ"

ระหว่างรอเวลาอี้เฉินเริ่มหยั่งรู้ ม้วนคัมภีร์อักขระ เขาพยามหยั่งรู้ให้มากที่สุด ยิ่งสลักอักขระลงไปในทะเลความรู้ มากเท่าไร
ฤทธิรณของเขาจะสูงขึ้น บวกกับการควบคุมปราณพลังทำให้เขายิ่งมีพลานุภาพสูงล้ำ
ทะเลความรู้ของเขาอักขระ อัดแน่นนับแสนๆ ตัวอักษร มันไม่เลือนราง แบบเมื่อก่อนอีกต่อไปเริ่มแจ่มชัดขึ้นมาระดับหนึ่ง

ร่างกายถูกสลักด้วยอักขระนับแสนๆ ตัวอักษร แม้แต่เลือดในกายา ยังดูดซับอักขระเข้าไป

การฝึกปรือของอี้เฉินนั้น มันแปลกแยกออกไป ไม่เหมือนของใครอื่นมันเป็นการฝึกปรือของเขาเพียงคนเดียว เนื่องจากเขาได้

ใช้เลือดเติมเต็ม10ประตูวิถี ทำให้เขา ไม่สามารถเลียนแบบวิถียุทธของคนอื่นได้

ทุกครั้งที่เขาหยั่งรู้อักขระอี้เฉินมักจะฝึกควบคุมปราณพลังไปด้วย ยิ่งทำให้การควบคุมปราณพลังของเขาลึกล้ำอย่างมาก

แม้แต่ขั้นวีรชนบางคนยังต้องอาย

หนึ่งเดือนผ่านไป กงฉือเอิน ก็เลื่อนขั้นนภาสำเร็จ นางที่รู้ข่าว ว่าจะเลือกผู้ติดตามให้นางใหม่นางแปลกใจอย่างมาก

"เหตุใดถึงต้องเปลี่ยนหรือท่านปู่"

"พวกเขาคิดว่าอี้เฉินไม่เหมาะ ที่จะติดตามเจ้า ปราณพลังเขาดูธรรมดาเกินไป"

นางขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ นางมั่นใจมากอี้เฉิน นี่แหละที่เหมาะสมที่สุด

"หลานกงฉือเอิน สบายใจได้พวกเขา จะจัดการประลองเพื่อหาคนที่ดีที่สุดไปกับเจ้า"

"แล้วอี้เฉิน ละเราจะไม่เสียคำพูดหรือ"

"สบายใจได้ปู่ให้เขาผ่านเข้ารอบลึกๆ ไปรอชิงแล้วหากเขามีฝีมือก็จะได้เป็นตัวเลือกแรก"

"ข้าเองอยากจะประลองกับอี้เฉิน" นางยังแค้นไม่หายที่อี้เฉิน กล้าดูถูกนาง ไม่ยอมปลดปล่อยปราณพลังต่อสู้กับนาง

ฝูงชนหลายๆ คนต่างสนใจประลองครั้งนี้ แต่จอมยุทธหลายๆ คนที่ไป สมัครกลับต้องผิดหวังพวกเขาถูกกรีดกัน ไม่ให้เข้าร่วม
พวกผู้อาวุโสที่มีอำนาจปูทางไว้ให้สำหรับ นายน้อยตระกูลใหญ่ๆ
ผู้คนไม่พอใจอย่างมากแต่ก็ไม่อาจพูดอะไรออกไปได้ เหมือนงานประลองนี้จัดเพื่อโชว์ฝีมือเหล่านายน้อย

การได้อยู่ภายใต้สำนักเซียนก็ถือว่าไม่เลว ถึงจะไม่ได้เข้าสำนักเซียนก็ตาม ที่นั่นล้วนเป็นสุดยอดสำนักทั้ง10ที่รวมตัวกัน

แม้แต่สำนักนอกยังไม่รับคนนอกเข้าสำนัก
ว่ากันว่ามีการทดสอบรับเป็นศิษย์แต่ยากอย่างมาก หลายคนเข้าไปตายหลายร้อยคนไม่มีใครผ่านได้

วันประลองได้เริ่มขึ้น เมืองหลวงอรุณเต็มไปด้วยหนุ่มสาวตระกูลใหญ่ ๆ
พวกเขาล้วนมาชม หนุ่มสาวในตระกูลที่ลงประลอง งานประลองจัดขึ้นที่ลานต่อสู้ของตระกูลกง

ผู้คนมากหน้าหลายตาต่างพากันมาชมศึกครั้งนี้ กลายเป็นวันรวมจอมยุทธ์หนุ่มสาวตระกูลใหญ่
เสียงพูดคุยดังอื้ออึง ทั่วบริเวณ
"ดูนั้นคุณหนูใหญ่ ไฉ่ไฉ่ สมเป็นโฉมสะคราญ ของเมืองนี้จริงๆ"

"นั้นคุณหนู เฟินอวี่น นางก็สวยไม่แพ้กัน ดั่งหลุดออกมาจากภาพวาด" ทุกท่วงท่าเดินทำให้หนุ่ม ๆ เหลียวมองหลังคอแทบหัก

นางหัวเราะคิกคักทำให้หนุ่มที่แอบมองยังต้องอายหนีไป

ตระกูลต่าง ๆ ส่งนายน้อยของพวกเขาลงแข่งขันแทบทั้งสิ้น มีแม้กระทั่งบางตระกูลที่
ลงพนันขันต่อ ว่าตระกูลพวกเขาจะชนะการประลองครั้งนี้
ผู้มีอำนาจบางคนยังมาชมศึกครั้งนี้

"ดูนั้นเร็ว ไอ้หนุ่มผมขาวคนนั้นหรือที่ได้เป็นตัวแทนติดตามคุณหนูกงฉือเอิน ข้าว่ามันก็ไม่เท่าไร"

"ไอ้หนุ่มนั้นมันโชคดี มันเจอหินผลึกระดับสูง นะสิถึงได้เป็นผู้ติดตามคุณหนูกงฉือเอิน"

"แต่ข้าว่าเขาหล่อเหลาดีออก" หญิงสาวเอ่ยพูดขึ้น

"ข้าว่าเขาดูประหลาดมากกว่า เหตุใดผมถึงเป็นสีขาวอายุก็ยังไม่เท่าไร"

"สงสัยมันโดนคำสาป นะสิ ฮ่าๆ"

"ฮึ พวกเจ้าจะไปรู้อะไร ถึงมันจะได้เข้ารอบไปรอชิงแต่ปราณพลังของมันนั้น อ่อนแอเกินไป เดียวมันก็ถูกเตะลงจากลานประลองคอยดู"

หลาย ๆ คนไม่พอใจอี้เฉินอย่างมากอยู่ ๆ ก็ได้ไปนั่งรอในรอบชิง แต่ต้องเคารพในการตัดสินใจของตระกูลกง

ผู้มีอำนาจหลายคนยังไม่อยากขัดการประลองส่วนใหญ่เป็นการประลองของคุณหนู คุณชายตระกูลใหญ่ หลายๆ คนถึงกับมีวิชาระดับสูง

บางคนถึงกับปราณพลังไม่ได้อ่อนแอกว่า ยอดยุทธเลยตัวซ้ำ

ถ้าอี้เฉินไม่สำแดงปราณพลังไม่อาจต่อสู้ได้อย่างแน่นอน

หลายๆ คนต่างพากันชื่นชม นายน้อยตระกูลรั่ว
เขาถือเป็นอันดับหนึ่งในการประลองครั้งนี้

นายน้อยรั่วซานเหริ่น เป็นคนที่เยือกเย็น เย้ยหยิ่ง อย่างมาก แม้แต่แววตายังมองดูแคลนผู้คนรอบทิศ

เขาเหมือนชายหนุ่มเจ้าสำอาง แต่แฝงด้วยความดุร้าย ทุกการประลองของเขาทำให้จอมยุทธหลายคนบาดเจ็บหนักกระอักเลือดกันหลายคน

"นั้นก็นายน้อยตระกูลฟู ฟูเทียน ว่ากันว่า ฟูเทียนหน้าจะได้ประลองกับ นายน้อยรั่วซานเหริ่น"