การเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร

มิติแดนอสูร

“มีบางอย่างเกิดขึ้นกับนายท่าน !” สัตว์อสูรทั้งหมดของหวังเหว่ยที่ได้กลับเข้ามาภายในมิติแดนอสูร ได้รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้นกับหวังเหว่ยผ่านสัญญาของสัตว์อสูร
“พวกเราควรทำเช่นไรกันดี ข้าไม่สามารถติดต่อกับนายท่านผ่านการสื่อสารทางจิตได้” เฟิงเค่อในร่างราชาหมูอสูรเขี้ยวตัน ได้กล่าวถามเหล่าสัตว์อสูรภายในมิติแดนอสูร
“ข้าจะออกไปหานายท่าน” เฟิงเป้าในร่างมนุษย์ได้วิ่งไปที่ประตูมิติอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรเขาก็ไม่สามารถออกไปจากมิติแดนอสูรได้ “ไม่มีประโยชน์หรอกประตูมิติได้ถูกผนึกเอาไว้แล้ว” จิวซื่อราชินีพฤกษาอสูรพงไพรได้กล่าวออกมา
“เจ้าคงพอรู้เรื่องอะไรบ้างสินะ” เฟิงเฟยราชาหนูอสูรพงไพรได้กล่าวถามจิวซื่อราชินีพฤกษาอสูรพงไพร
จิวซื่อได้พยักหน้าตอบรับคำถามของเฟิงเฟย “นี่คือเรื่องร้ายที่นายท่านจะได้เผชิญในการเดินทางครั้งนี้ พวกเราทำได้เพียงรอคอยนายท่านอยู่ที่นี่เท่านั้น !” เหล่าสัตว์อสูรภายในมิติแดนอสูรได้มีสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีนักหลังจากที่ได้ยินจิวซื่อกล่าวเช่นนั้น
ไข่ของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์วิหควายุมิติได้ขยับสั่นไหวภายในอ้อมแขนของฉิงเหม่ยอย่างรุนแรงจากนั้นได้ลอยออกจากอ้อมแขนของฉิงเหม่ยและพุ่งไปทางประตูมิติอย่างรวดเร็ว ฉิงเหม่ยเห็นดังนั้นจึงได้รีบวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว ทำให้ทั้งสองเข้าไปในประตูมิติพร้อมกัน
วูบ

ป้อมปราการมังกรทิศตะวันตก

หลังจากออกมาจากมิติแดนอสูร ไข่ของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์วิหควายุมิติได้เปล่งแสงสว่างสีขาวอย่างแรงกล้าพุ่งเข้าไปขัดขวางการโจมตีของจักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลง
ตูมมมมม!
“ไม่นะ !” ฉิงเหม่ยได้อุทานออกมาเสียงดังทั้งน้ำตา เมื่อได้เห็นไข่ของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์วิหควายุมิติระเบิดตัวเองเพื่อป้องกันการโจมตีของจักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลง
อ๊าคคค
โครมมมม
จักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลงได้กระเด็นออกไปไกลหลายร้อยเมตรกระแทกเข้ากับผนังอย่างรุนแรง
“ท่านจักรพรรดิมังกร” จิตวิญญาณสัตว์อสูรเทพปีศาจฮีร่า ได้กล่าวออกมาเสียงดัง
“ข้าไม่เป็นไร” หลังจากกล่าวจักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลง ได้เหวี่ยงหอกของเขาเพื่อปลดปล่อยทักษะโจมตีระยะไกล
คลื่นพลังจากทักษะโจมตีระยะไกลของจักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลง ได้พุ่งมาทางหวังเหว่ยที่กำลังนอนหมดสติอย่างรวดเร็ว
ฉิงเหม่ยเห็นดังนั้นจึงได้ใช้ทักษะกรงเล็บราตรีพิภพขั้นที่หนึ่ง ลวงตาราตรี พุ่งเข้าไปขัดขวางการโจมตีของจักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลง
ตูม!
อั้คค
ฉิงเหม่ยได้กระอักเลือดออกมาและทรุดตัวลงไปนอนกับพื้น หลังจากรับการโจมตีระยะไกลของจักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลง
“นางหมดลมหายใจแล้ว” จิตวิญญาณสัตว์อสูรเทพปีศาจฮีร่า ได้กล่าวออกมา
“ฮืม นางไม่ควรเข้ามาขัดขวางการโจมตีของข้า” จักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลงได้หันไปมองทางหวังเหว่ย “เจ้าเองก็ต้องตายเช่นกันคุณชายแมวขาว” จักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลงได้พุ่งเข้าไปโจมตีหวังเหว่ยอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
เคร้ง!
ดวงจิตของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์วิหควายุมิติได้พยายามใช้พลังที่เหลืออยู่ของตน สร้างม่านพลังปกป้องหวังเหว่ยและฉิงเหม่ยเอาไว้
“ข้าอยากจะรู้นักว่าเจ้าจะสร้างม่านพลังนี้ได้อีกนานแค่ไหน” จักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลงได้กล่าวออกมาพร้อมกับใช้ทักษะมากมายโจมตีไปที่ม่านพลัง
เคร้ง
ตูม!
เคร้ง เคร้ง เคร้ง
ดวงจิตของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์วิหควายุมิติ ได้มีขนาดเล็กลงเรื่อยๆ หลังจากพยายามป้องกันการโจมตีอันหนักหน่วงของจักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลง
เวลาผ่านไปไม่นาน ดวงจิตของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์วิหควายุมิติได้มีขนาดเล็กลงจนแทบจะมองไม่เห็น และใกล้สลายหายไปเต็มที
ในขณะนั้นเอง! ได้มีแสงสีทองสาดส่องลงมาบนร่างของฉิงเหม่ย จากนั้นฉิงเหม่ยได้มาปรากฎกายอยู่ข้างจักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลง ด้วยความเร็วในระดับที่แม้แต่จิตวิญญาณสัตว์อสูรเทพปีศาจฮีร่าก็ไม่สามารถมองตามได้ทัน! และได้ใช้ฝ่ามืออันเรียวงามของนางฟาดเข้าที่ใบหน้าของจักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลงอย่างเบาๆ
เพียะ!
อ๊าคคคคค
โครมมมมมม
อ๊าคคคคคคคคคค
โครมม โครมมมม โครมมมมมมม
ใบหน้าของจักรพรรดิมังกรช่างอิ่นหลงได้พุ่งชนเข้ากับพื้นห้องโถงในชั้นที่เจ็ดอย่างรุนแรงและกระเด็นออกไปอย่างต่อเนื่องจนไปหยุดอยู่ที่ชั้นหนึ่งของป้อมปราการมังกรทิศตะวันตก
“นี่มัน! การระลึกชาติงั้นรึ! เป็นไปไม่ได้ ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นมาก่อน” จิตวิญญาณสัตว์อสูรเทพปีศาจฮีร่า ได้กล่าวขึ้นเสียงดังด้วยความตื่นตระหนก
“ทุกสิ่งไม่มีอะไรแน่นอนเสมอไป เจ้าควรจะเชื่อในสิ่งที่เจ้าได้พบเห็นด้วยตาของเจ้าเอง” สัตว์อสูรเทพวิหคแห่งแสงซีย่า ได้กล่าวกับจิตวิญญาณสัตว์อสูรเทพปีศาจฮีร่า
“หรือว่า! เจ้าคือซีย่าสัตว์อสูรเทพแห่งแสงที่ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับท่านสัตว์อสูรปีศาจผู้ยิ่งใหญ่” จิตวิญญาณสัตว์อสูรเทพปีศาจฮีร่าได้กล่าว
“ข้าเป็นใครหาได้สำคัญไม่ เจ้าบังอาจทำร้ายสามีและบุตรของข้า ข้าจะทำให้เจ้าได้รับผลตอบการจากการกระทำของเจ้า” สัตว์อสูรเทพวิหคแห่งแสงซีย่า ได้ชี้นิ้วของนางไปทางจิตวิญญาณสัตว์อสูรเทพปีศาจฮีร่า พร้อมกับกล่าวขึ้นว่า "สลาย"
“อ๊าาาา ไม่! ได้โปรดเมตตาด้วย” จิตวิญญาณสัตว์อสูรเทพปีศาจฮีร่า ได้กล่าวออกมาเสียงดังขณะที่ดวงจิตวิญญาณของนางค่อยๆสลายหายไปจนไม่หลงเหลือแม้แต่เศษเสี้ยว
วิ้ง วิ้ง
ดวงจิตของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์วิหควายุมิติ ที่กระพริบแสงสีขาวอย่างริบรี่ได้ล่องลอยไปมาอยู่ตรงหน้าของซีย่า
“ลูกแม่ เจ้าปกป้องพ่อของเจ้าได้ดีมาก ตอนนี้ดวงจิตของเจ้ากำลังจะสลายหายไป ในเมื่อเป็นเช่นนี้เจ้าก็จงมาเกิดเป็นลูกของแม่อีกครั้งในชาตินี้เถิด” หลังจากกล่าวจบ ซีย่าได้ชี้นิ้วของนางไปที่ดวงจิตของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์วิหควายุมิติ
ดวงจิตของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์วิหควายุมิติได้ล่องลอยเข้ามาใกล้หน้าท้องของซีย่า จากนั้นได้หายเข้าไปในหน้าท้องของนาง
ซีย่าได้ลูบที่ท้องของนางอย่างอ่อนโยนอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นได้หันไปมองหวังเหว่ยที่ได้รับบาดเจ็บนอนหมดสติ “ท่านพี่ข้าจะช่วยพาท่านและนางออกไปจากที่นี่”
หลังจากกล่าวจบซีย่าได้โบกมือไปทางหวังเหว่ยและหญิงสาวบนเตียงเหมันต์ ทำให้มีแสงสว่างปรากฎขึ้นรอบตัวของหญิงสาวบนเตียงเหมันต์และหวังเหว่ย จากนั้นทั้งสามคนได้กลายเป็นลำแสงพุ่งออกไปจากป้อมปราการมังกรทิศตะวันตกอย่างรวดเร็ว
วิ้ง วิ้ง
ซีย่าและหญิงสาวบนเตียงเหมันต์รวมถึงหวังเหว่ย ได้ปรากฎตัวขึ้นกลางป่าที่เงียบสงบแห่งหนึ่ง ซีย่าได้หันไปมองหน้าของหวังเหว่ยอย่างลึกซึ้งอยู่ครู่หนึ่งและได้ใช้มือของนางลูบที่ใบหน้าของหวังเหว่ยอย่างอ่อนโยน “ท่านพี่รักษาตัวด้วย”
หลังจากกล่าวจบแสงสว่างสีทองรอบกายของฉิงเหม่ยได้หายไป จากนั้นนางได้นอนหมดสติอยู่ข้างกายหวังเหว่ย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 43 การเสียสละของไข่สัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์วิหควายุมิติ

คล้ายกับเรื่องการเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร ที่คุณอ่าน

การเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 43 การเสียสละของไข่สัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์วิหควายุมิติ

คล้ายกับเรื่องการเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้