(นิยายแปล) สตรีมเมอร์น่ารักปฏิวัติวงการอาหารกาแลกซี

ตอนที่ 45 ไม่พอให้เหลียวแล (1)

        สนามประลองเป็นเวทีสำหรับโหมดต่อสู้คนเดียว คนที่มาที่นี่ส่วนมากล้วนคลั่งการต่อสู้ทั้งนั้น การเข้ามาของถังเหอจึงไม่ต่างอะไรกับลูกแกะเดินเข้าฝูงหมาป่า

        “เร็วๆ หน่อย วันนี้มีการประลองของท่านเทพฉีม่อนะ ขืนไปช้ามีหวังแย่งตั๋วเข้าสนามไม่ทันแน่” คนคนหนึ่งวิ่งผ่านด้านข้างถังเหอไปอย่างรีบร้อน ขณะวิ่งก็คุยกับเพื่อนไปด้วย ท่าทางดูกระวนกระวายมาก

        มีคนไม่น้อยที่อยู่ในสถานการณ์เดียวกับเขา ทุกคนต่างพูดถึงชื่อเดียวกัน…ฉีม่อ เห็นได้ชัดว่าพวกเขามาเพราะคนคนเดียวกัน

        “ฉีม่อเหรอ” ถังเหอเพิ่งเคยมาครั้งแรกและไม่รู้ว่าคนคนนี้เป็นใคร แต่มนุษย์ต่างก็มีความอยากรู้อยากเห็นอยู่ในตัวกันทั้งนั้น

        ดังนั้นเขาจึงตามฝูงชนเข้าไปในห้องขนาดโอ่โถงห้องหนึ่ง

        แค่ดูจากจำนวนผู้ชมที่ห้องจุได้ ระดับของห้องนี้ต้องเป็นสนามประลองแรงก์สูงสุดอย่างแน่นอน ถ้าอย่างนั้นคนที่มาสู้ก็ต้องเป็นคนที่เก่งมากแน่ๆ

        “ท่านเทพฉีม่อจะมาจริงๆ เหรอ” คนที่นั่งถัดจากถังเหอดูตื่นเต้น พูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน

        “แน่สิ สนามประลองก็ออกประกาศแล้วไม่ใช่เหรอ ระดับพวกเขาไม่กล้าแจ้งข่าวเท็จหรอก” ถึงแม้อีกคนหนึ่งจะดูสุขุมกว่า แต่ก็ยังเก็บอารมณ์ตื่นเต้นในน้ำเสียงไม่อยู่

        “ท่านเทพฉีม่อไม่ได้มาสนามประลองหลายปีแล้ว ไม่คิดเลยว่าในชีวิตนี้จะได้เห็นเขาตัวเป็นๆ อ๊ากกก…ฉันโชคดีอะไรขนาดนี้เนี่ย”

        “พวกที่ไม่ได้มาลานประลองวันนี้พลาดอย่างแรง ไว้กลับไปฉันจะอวดให้หนักเลย”

        “ถ้าพลตรีกู้มากับเขาด้วยนี่ไม่รู้เลยนะว่าใครจะเก่งกว่ากัน”

        “พลตรีกู้ไม่เคยมาที่ลานประลองมาก่อน นายไม่รู้เหรอ ถึงฉันจะอยากเห็นการต่อสู้ระหว่างพลตรีกู้กับท่านเทพฉีม่อเหมือนกันก็เถอะ แต่ฉันก็รู้สึกว่าชาตินี้คงไม่ได้เห็นแล้วละ”

        “อ๊ากกก…พลตรีกู้กับท่านเทพฉีม่อเป็นเมนของฉันทั้งคู่เลยนะ ถ้าเกิดไอดอลสุดโปรดสองคนของฉันมาร่วมเวทีเดียวกันละก็ ฉันคงมีความสุขจนเป็นลมแหง”

        ทีแรกผู้คนรอบข้างยังพูดเรื่องฉีม่อกันอยู่เลย แต่หลังๆ ก็ค่อยๆ เพิ่มพลตรีกู้มาอีกคน

        พลตรีกู้ หรือชื่อเดิมว่ากู้ม่อฉี เขาเป็นไอดอลและเทพพิทักษ์ของประชาชนในจักรวรรดิ คนดังที่ทุกคนรู้จักแบบนี้ถังเหอเองก็พอรู้อยู่บ้าง แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเขาสนใจใคร่รู้เรื่องของฉีม่อมากกว่า

        “สวัสดีครับ ขอถามหน่อยสิว่าฉีม่อคนนี้เป็นใคร ทำไมทุกคนถึงดูตื่นเต้นกันขนาดนี้ล่ะครับ” ถังเหอทนเก็บความสงสัยไว้ไม่ไหวจึงถามผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างๆ เสียงเบา

        ชายคนนั้นได้ยินก็มองมาทางถังเหออย่างประหลาดใจทันที ราวกับเขาเป็นตัวประหลาดอะไรสักอย่าง

        “นายเพิ่งมาสนามประลองครั้งแรกสินะ” ถึงแม้ว่าคนคนนั้นจะถามขึ้น แต่น้ำเสียงกลับมั่นใจมาก ไม่อย่างนั้นคงไม่มีคนที่ไม่รู้จักท่านเทพฉีม่อหรอก

        ถังเหอพยักหน้า คนคนนั้นพูดต่อ “งั้นก็ไม่แปลก ท่านเทพฉีม่อคนนี้เป็นตำนานของสนามประลอง ไม่มีใครไม่รู้จักเขาหรอก ฉันจะบอกนายให้นะ…”

        คนคนนั้นราวได้พบคนที่สามารถรับฟังเขาชื่นชมท่านเทพฉีม่อได้อย่างเต็มที่เสียที จึงดึงถังเหอเข้ามาแล้วพูดพล่ามเยินยอไม่รู้จบ แต่ก็ทำให้เขาเข้าใจเสียทีว่าฉีม่อคนนี้เป็นใคร

        เหมือนที่อีกฝ่ายพูด ฉีม่อเป็นตำนานของสนามประลอง หรือพูดให้ถูกก็คือเป็นตำนานของทุกลานประลอง

        ฉีม่อปรากฏตัวครั้งแรกในลานประลองเมื่อสิบสามปีก่อน ใช้เวลาเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้นในการยึดครองสนามประลอง ขึ้นเป็นจ้าวสนามครองแชมป์เป็นอันดับหนึ่งของสนามมาโดยตลอด ไม่ว่าใครมาท้าสู้ก็ไม่เคยโค่นได้

        สามปีต่อมาหรือก็คือสิบปีก่อน ฉีม่อพาสัตว์พันธะของเขามาที่ลานประลอง แล้วจากนั้นยุคสมัยของการยึดครองลานประลองก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง สัตว์พันธะของเขายึดครองอารีนา ยึดครองตำแหน่งแชมป์ไว้อย่างเหนียวแน่นไม่ต่างกัน

        จนถึงวันนี้ก็ยังไม่มีใครโค่นเขาลงจากตำแหน่งแชมป์ของทั้งสามสนามได้ ทำให้เขาปกครองสนามทั้งสามพร้อมๆ กันมาเป็นเวลาสิบปีเต็ม

        ทว่านับตั้งแต่ห้าปีก่อน ฉีม่อก็ปรากฏตัวในลานประลองน้อยลงมาก นานๆ เขาจะปรากฏตัวสักที ก็จะมียอดฝีมือมากหน้าหลายตามาท้าชิง แต่ผลลัพธ์ก็ยังไม่เปลี่ยน ไม่มีใครล้มเขาได้สักคน

        และชื่อเสียงของฉีม่อก็ยังถูกแผ่ขยายอยู่ในลานประลองตลอดมา มีแฟนคลับทั้งหญิงทั้งชายนับไม่ถ้วน

        ยอดฝีมือไร้เทียมทานแบบนี้ เทียบกับในยุคสมัยของเขาก็เหมือนยอดฝีมือขอบเขตมหายานที่ผู้คนยกย่องนับถือ ถังเหอเองก็รู้สึกสนใจในตัวฉีม่อมาก จึงตั้งตารอการประลองที่กำลังจะเกิดขึ้น

        การประลองยังไม่ได้เริ่มอย่างเป็นทางการ คู่ต่อสู้ก็ยังไม่มีใครปรากฏตัว แต่บนอัฒจันทร์กลับเต็มหมดแล้วทุกที่นั่ง เท่านี้ก็เพียงพอจะแสดงให้เห็นถึงความโด่งดังและบารมีของฉีม่อได้อย่างชัดเจนแล้ว

        สีหน้าของเหล่าคนดูตื่นเต้นสุดขีด ภาพนี้ดูไม่เหมือนการประลองเลยสักนิด แต่กลับเหมือนแฟนคลับที่รอคอยจะได้พบไอดอลในแฟนมีตติงมากกว่า

        ถ้าไม่ใช่เพราะหัวข้อพูดคุยของผู้คนรอบตัวเขาคือฉีม่อและเรื่องราวอันเป็นตำนานของเขาละก็ ถังเหอคงคิดแล้วว่าตัวเองมาผิดที่

        ในตอนนั้นเองจู่ๆ ทั้งสนามก็กระหึ่มไปด้วยเสียงโห่ร้องอย่างกระตือรือร้น เสียงเหล่านั้นดังสนั่นทะลุทะลวงจนแทบทำให้หูหนวก ไม่ได้ด้อยไปกว่าเหล่าแฟนคลับตอนเห็นไอดอลเลยสักนิด