ตอน อาจารย์จ่อยหมอเขมร
“ฉันแน่ใจนะพ่อว่ายิงโดนหน้าอกมันเต็มๆ พ่อไม่เชื่อไปถามไอ้หมูดูก็ได้ แต่มันเสือกไม่เป็อะไรเลย ฉันละเจ็บใจชะมัด”
ไอ้เก้ากัดฟันกรอดจนเส้นเืปูดขึ้นบริเวณขมับ ความแค้นมันแน่นจุกอกเมื่อได้ยินข่าวจากปากชาวบ้านร่ำลือกันสนั่นทุ่งพร้อมกับตั้งฉายาคู่อริว่าไอ้ผีเบื่อหนังเหนียว เนื่องจากเห็นจะๆ ว่ามันถูกจ่อยิงระยะเผาขน ะุปืนยังไม่ระคายผิวของมัน มิหนำซ้ำวัยรุ่นบ้านเหนือบ้านใต้ยังนิยมชมชอบยกย่องให้ไอ้ผีเบื่อเป็นักเลงตัวจริงอีกด้วย
“มันโดนพี่เก้าซัดเข้าไปเต็มเหนี่ยวเลยพ่อผู้ใหญ่เสือ”
ไอ้หมูลูกน้องผู้ติดสอยห้อยตามไอ้เก้าพูดเสริมขึ้นมาอีกคนทำให้ผู้ใหญ่เสือนักเลงเก่าเริ่มจะเชื่อในคำพูดของไอ้เก้าลูกชาย ผู้ใหญ่เสือเคยผ่านดงปืนมาแล้วร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ พบเห็นผู้คนที่เล่นอาคมเล่นของร่างกายอยู่ยงคงกระพันฟันแทงไม่เข้ามาแล้วก็เยอะ เื่คาถาอาคมในสมัยก่อนยิ่งเข้มขลังตามแรงศรัทธาของผู้เคารพถือของเชื่อฟังคำครู ต่างกับสมัยนี้ที่มีแต่ของเก๊เต็มบ้านเต็มเมือง
ผู้ใหญ่เสือเองก็สักลายเต็มตัวด้วยอักขระเลขยันต์ และรอยสักที่ติดเนื้อฝังหนังนี่เองที่ผู้ใหญ่เสือเชื่อมั่นว่าทำให้แคล้วคลาดปลอดภัยมาได้จนถึงปัจจุบัน
“งั้นก็แสดงว่าไอ้ผีเบื่อมันมีของดีคุ้มตัวถึงได้รอดคมะุของมึงมาได้ หากมึงอยากจะเอาชนะมันก็ต้องมีของดีเอาไว้ติดตัวบ้าง เอาล่ะขึ้นเรือนไปหาอาจารย์จ่อยกันเถอะกูจะให้อาจารย์จ่อยสักยันต์ติดตัวเอาไว้คุ้มหัวมึง”
ผู้ใหญ่เสือมองขึ้นไปบนเรือนไม้หลังใหญ่ อาจารย์จ่อยที่ผู้ใหญ่เสือพูดถึงก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหนเมื่อครั้งยังหนุ่มยังแน่นเคยเป็เกลอเก่าออกปล้นสะดมชาวบ้านกับผู้ใหญ่มาก่อน พอเวลาผ่านไปสังขารไม่อำนวยก็ผันตัวมาเป็อาจารย์ลงอักขระเลขยันต์ตามภูมิรู้ที่ได้ร่ำเรียนมาจากพระชาวเขมร
“อ้าว ไอ้ผู้ใหญ่ลมอะไรหอบมากันล่ะโว้ยเนี่ย”
อาจารย์จ่อยเ้าของบ้านร้องทักด้วยอาการดีอกดีใจเมื่อเห็นเพื่อนรักเกลอเก่าก้าวขึ้นเรือน พอก้าวพ้นบันไดขึ้นเรือนไปก็จะพบกับห้องโถงขนาดใหญ่ มีโต๊ะหมู่บูชาซึ่งเต็มไปด้วยรูปเคารพมากมายทั้งสายพุทธและสายเขมรจนแทบแยกแยะไม่ออก
“ไอ้จ่อย กูพาไอ้เก้าลูกชายมาฝากตัวเป็ลูกศิษย์มึง มึงก็ช่วยลงของคุ้มตัวมันหน่อยถือซะว่าเป็ลูกเป็หลานมึงอีกคนแล้วกัน ไอ้นี่มันรักในทางนักเลงกูกลัวว่าสักวันจะตายโหงเอา ล่าสุดก็เพิ่งไปมีเื่กับวัยรุ่นที่มันมีของดีติดตัวมา”
ผู้ใหญ่เสือบอกจุดประสงค์การมาเยือนแก่อาจารย์จ่อย
“สวัสดีครับอาจารย์”
“เออๆ ไหว้พระเถอะโว้ยไอ้หลานชาย ไหนเข้ามาใกล้ๆ กูหน่อยสิ”
อาจายร์จ่อยเคี้ยวหมากจนปากแดงอายุอานามปาไปหกสิบปีเศษพอๆ กับผู้ใหญ่เสือ
“เข้าไปสิวะไอ้เก้าไปฝากเนื้อตัว ไอ้จ่อยนี่ของจริง ไม่ว่าจะปลุกผี ทำเสน่ห์เล่ห์กลหรือสักยันต์มันทำได้หมดกูเห็นมากะตาหลายหนแล้ว”
ผู้ใหญ่เสือการันตีให้เพื่อนรักหลังจากไอ้เก้าหันมาเหมือนขอความเห็นจากผู้เป็พ่อ
“ฉันขอฝากตัวเป็ศิษย์ด้วยคนนะอาจารย์”
“ได้สิวะไอ้เก้า มึงเป็ลูกไอ้ผู้ใหญ่เสือก็เหมือนลูกเหมือนหลานกู อยากได้ของแบบไหนบอกมาได้เลยไม่ว่าจะเป็อยู่ยงคงกระพันหนังเหนียวฟันแทงไม่เข้า หรือจะเป็เมตตามหานิยม ทำของใส่คนที่มึงเกลียดให้ตายโหงตายห่าในสามวันเจ็ดวันกูทำได้หมดล่ะโว้ย ฮา ฮา ฮา”
อาจารย์จ่อยหัวเราะจนน้ำหมากกระจาย
171
