สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่ห้าสิบสอง ข้อเสียของสายเสริมพลัง

อืมไอ้ที่มีประกายแสงจากมืของมาเรียถ้าเรากดสั่งการและฝ่ายตรงข้ามเช่นมอนสเตอร์จะเชื่องขึ้นในโลกแห่งความจริงมันเป็นประมาณนี้เองเรอะ

ผมมองมูมักไมเนอร์ที่เลือกที่จะทานสัปปะรดจากมือของมาเรียมากกว่าที่จะหยิบด้วยมือเอ๊ยงวงของตนเองแล้วก็คิอเรื่องการเปรียบเทียบของสองอย่างไม่ได้

และคิดเปรียบเทียบเรื่องจุดอ่อนของสายเสริมพลัง

อ.โทงาชิแห่ง HunterXHunter พยายามจะกลบเกลื่อนว่าให้หลายๆสายสมดุลกันแต่ความจริงมันไม่สมดุลหรอก

จากการที่อุโบกินแห่งเงามายาตายไปก่อนคนแรกเพรารู้ตัวว่าหากเขียนให้สมจริงในสายเสริมพลังนั้นยากมาก

หากสายเสริมพลังมีข้อได้เปรียบด้านร่างกายจะให้สายอื่นที่ไม่ได้มาทางสายเสริมพลังชกแข้งกับสายเสริมพลังได้อย่างไร?

และทำให้ฮิโซกะหรือคุโรโล่ที่ไม่ใมช่สายเสริมพลังโดยตรงมีพลังสูงทะลุคนธรรมดาไปหลายขุมก็เช่นกัน

หากสายเสริมพลังยังโดนข่มในด้านที่ตนเองควรจะเด่นเอีกมันก็คงจะแปลกๆเพราไม่เหลืออะไรให้เด่นอีกแล้ว

พี่กล้ามหรือมูมักไพร์มก็เช่นกัน

แสงสีขาวจากมือของมาเรียที่ออกมาตามธรรมชาติเมื่อเธอให้อาหารมูมักไมเนอร์ทำให้ผมเข้าใจเรื่องนี้ดียิ่งขึ้น

อย่างที่กล่าวไว้ในสายควบคุมมันเป็นใครลงมือก่อนก็ชนะ One-hit kill ไม่ว่าจะฆ่าหรือควบคุม

ก็ไม่ต่างกันหากเราทำให้ฝ่ายตรงข้ามไม่อยู่ในสภาวะที่จะต่อสู้กับเราแล้ว

การทำให้อีกฝ่ายไม่ต่อสู้กับเราหรือทรยศเราแม้แต่การอยู่เฉยๆ ก็เรียกว่าเป็นการทำลายขวัญกำลังใจฝ่ายตรงข้ามมากขึ้นแล้ว

หยุดหรือทำลายการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้นับว่ามีประโยชน์มากแล้ว

ทำกลยุทธได้มากมายทั้งใช้โจมตีฝ่ายตรงกันข้ามโดยตรงหรือขัดขวางการเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้ามโดยคนที่โดนเสน่ห์charm

หากพี่กล้ามมีเวลาในระยะประชิดตัวกับเป้าหมายมากขึ้นโดยฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถมาช่วยได้

ก็จะมีโอกาสในการเอาชนะเป้าหมายมากขึ้นหรือแม้แต่โอกาสเอาชนะสงครามหากคนที่พี่กล้ามสู้ด้วยเป็นแม่ทัพ

แม่ทัพที่โดนเอาชีวิตอยู่จะมากจะน้อยก็ต้องมีเวลาจดจ่อกับสถานการณ์การรบโดยรวมน้อยลง

ว่าแต่

“..เอ มาเรีย?”ผมเอ่ยถามมาเรียที่เกาะอยู่บนตัวมูมักไมเนอร์และให้มูมักไมเนอร์เหวี่ยงเธอไปมาราวกับชิงช้า

“ว้าย ฮะ ฮ่า อะไรหรือค่ะนายท่าน”มาเรียส่งสายตาสีเขียวมาทางผมตาแป๋วราวกับมรกตไร้ตำหนิ

“อืม เจ้าเข้ากับมูมักไมเนอร์ได้ดีมากเอ...ข้าแค่อยากรู้ว่าทำไมมือของเจ้าเรืองแสงได้นานน่ะ”

“อ้อ อันนี้หรือคะ?”มาเรียรวมแสงในเมือส่องสว่างให้ดู

“มาดามอินกริดสอนวิธีลูบไล้ให้รู้สึกดีให้น่ะค่ะรวบรวมมานาเอาไว้เพื่อให้สามารถถ่ายทอดพลังให้ดีขึ้น..”มาเรียบรรยายทางทฤษฎีของมานาและการใช้สกิล

สมกับเป็นสาวเนิร์ดแบบแอบแฝง

“..ซึ่งมีความสัมพันธ์ต่อประสิทธิภาพของการทำงานของสกิลทักษะ..”มาเรียพูดไปสักพัก

และหันมาหน้าแดงรู้ตัวเมื่อเห็นผมยกสมุดบันทึกขึ้นมาจดสิ่งที่มาเรียพูดไป

ผมไม่กล้าสั่งให้พวกบัณฑิตจดงานเพราะอาจจะรบกวนมาเรียตอนที่เธอกำลังมีแรงบันดาลใจในการกล่าวถึงทฤษฎีเวทมนตร์และการทำงานของระบบสกิล

“อืมพูดต่อไปสิไม่ต้องเกรงใจ..”ผมกำลังคิดถึงทฤษฎีที่มาเรียว่ากล่าว ท่าทางคนเก่งอยู่ที่ไหนก็เก่งแฮะเรียนเวทมนตร์กับสถานศึกษาหลวงท่รวมขุนนางหรือเรียนกับมาดามอินกริดที่เชี่ยวชาญเฉพาะด้านอย่างเวทย์เสน่ห์

มาเรียเธอก็สามารถตั้งข้อสังเกตเรื่องเกี่ยวกับเวทมนตร์และทักษะด้วย

“...มะ..ไม่เอาแล้วนายท่านล่ะก็ชั้นเป็นทาสอุ่นเตียงนะคะ ไม่ใช่จอมเวทย์เสียหน่อย อือออม” มาเรียหน้าแดงและก้มหน้าบิดตัวบิดแขนไปมา

“งั้นเธอรวมแสงมานาที่มือได้อย่างไรนะ?”ผมกล่าวถามอย่างสงสัย

“อย่างนี้หรือคะ” มาเรียทำหน้างุนงงและรวมแสงของมานาให้อยู่ที่มือ

ผมลองเลียนแบบเธอ

กึกึกึกึ

ผิวของผมราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านอากาศสั่นสะเทือนเล็กน้อย

ได้ค้นพบว่าระบบการใช้สกิลตามคำบอกกล่าวหรือเสียงนั้นเหมือนกับเล่นเกมส์ที่เลือกคำสั่งก็ปล่อยสกิลออกไม่มีอะไรซับซ้อน

ส่วนการรวมมานาไม่ใช้ตามปรกติเหมือนกับการเล่นเกมส์แบบจอยสั่น ทั้งหน้าจอและคันบังคับสั่นไปหมด

“ย่า”

ตู้ม

กำแพงอิฐที่ผมยกไปมาพังจากการรวบรวมมานา

Mana Overcharge

เสียงในหัวของผมดังขึ้น

ฮืม?ตกลงระบบทักษะในโลกนี้เป็นแบบระบบเกมเมอส์ที่ยืดหยุ่นมากกว่าที่คิดหรือนี่?

ที่แนวนางเอกพระเอกทำลายสามัญสำนึกของโลกนั้นด้วยการใช้สกิลทักษะมานาแตกต่างไปจากรูปแบบเดิมๆของโลกนั้น

มาเรียทำได้แบบเรื่องธรรมดาเพราะเธอมีพรสวรรค์ในการควบคุมมานานั่นเอง

คนทั้งหมดรวมทั้งพี่กล้ามและมาเรียมองผมแบบราวกับตัวประหลาด

“อะไร? พวกเจ้าไม่เคยปล่อยมานาอย่างนี้กันหรอกเรอะ?”

“สะสมกับเป็นนายท่านที่ได้ที่สามรองจากท่านจอมปราชญ์เหนือ-ใต้เลยค่ะ”มาเรียพยายามยิ้มชมผมแต่ท่าทางแต่ละคนดูจะแปลกใจเอามากๆที่ผมใช้พลังมานาทำลายหินได้ทั้งที่ผมก็แค่เลียนแบบจากมาเรีย

“แน่อยู่แล้วข้าอัจฉริยะมากกว่าพวกเจ้านะบุฮิบุฮิบุฮิ”

ด้วยเสียงหัวเราะบุฮิบุฮิของผมทุกคนก็ทำท่าพยักหน้าเข้าใจและถือโอกาสเชลียร์เจ้านายกันยกใหญ่

อืมเพราะพวกนี้มานาน้อยเพราเป็นชาวบ้านหรือเปล่านะ?

แต่มันก็น่าจะมีคนเก่งๆที่โผล่มาจากคนธรรมดาเยอะแยะตามหลัก”ขุนนางแค่เย่อหยิ่งไปเองชาวบ้านก็เทียบกับขุนนางได้”

ที่มาเรียได้รับทุนการศึกษาเพราทางราชวงศ์พยายามมีนโยบายผลักดันเรื่องความสามารถของสามัญชนมากขึ้นและบั่นทอนอำนาจของสกุลขุนนางเก่านั่นล่ะนะ

กระจายอำนาจไปสู่สามัญชนและขุนนางชั้นต่ำคนจะเป็นสายตรงและจงรักภักดีต่อราชอาณาจักรโดยรวมมากขึ้น

ดยุกหมูอ้วนตามต้นฉบับก็บอกว่าแค่มีพลังชีวิตเยอะเท่านั้นเองตามที่มีคนเจาะข้อมูลดาต้าไมนิ่ง เจาะโปรแกรมเอาข้อมูลพื้นฐานของตัวละครจากเกมส์มาดูก็เรียกว่าพลังมานาเยอะกับพลังชีวิตเยอะเท่านั้นแต่อย่างอื่นไม่ได้กำหนดอะไรเป็นพิเศษจะลงโปรแกรมม็อดก็รู้สึกว่าไม่ค่อยต่างกับพวกบอสที่พลังชีวิตเยอะเว่อตัวอื่นๆเท่าไรนัก

แต่พอมาในโลกความจริง แค่โชว์การพังก้อนอิฐแบบเรียบง่ายพวกนี้ก็ตกใจกันแล้วหรือนี่?