Another World Fantasy

ผมกำลังทำการสำรวจดูลาดเลาและเส้นทางการหลบหนีก่อนที่จะเริ่มพาทาสหลบหนีออกจากเมือง จึงเดินออกมาจากร้านค้าทาสเพียงลำพัง ต่อไปก็ดูลู่ทางที่จะฝ่าไปทางตะวันตก ซึ่งต้องบอกเลยว่าเป็นอะไรที่ยากสุดๆเพราะตรงตำแหน่งของร้านค้าทาสนั้นอยู่ทางตะวันออกของเมือง ต้องใช้เวลาวิ่งหลายนาทีจนกว่าจะวิ่งไปถึงประตูทางออกที่มีทหารเฝ้ายามอยู่ 3 - 4 คน เพราะฉะนั้นต้องให้ชนเผ่าสปาตาร์ฝ่าเส้นทางหลบหนีแล้วกำจัดทหารตรงประตูโดยเร็วที่สุด หลังจากที่เดินดูเส้นทางในเมืองแล้วจะมีทาง 4 แยกอยู่ 1 ที่ โดยห่างจากร้านค้าทาสประมาณ เกือบ 400 เมตร ต่อไปเลี้ยวซ้ายไปอีก 200 เมตรและสุดท้ายเลี้ยวขวาจากนั้นวิ่งไปที่ประตูทางออกอีก 600 เมตร ช่วงเลี้ยวขวาสุดท้ายนี้ล่ะที่ยากที่สุด พอสำรวจเส้นทางหลบหนีเสร็จเรียบร้อย ผมเดินไปซื้อผ้าคลุมตัวประมาณ 153 ผืน จากนั้นจึงกลับเข้าไปภายในร้านแล้วให้ทาสทุกคนสวมผ้าคลุมส่วนบนของร่างกายไว้เพื่อปกปิดใบหน้าให้มากที่สุด ต่อไปค่อยๆเดินออกร้านค้าทาสให้เป็นขบวนพร้อมเพรียงกัน อย่างน้อยต้องสร้างเรื่องหลอกทหารที่กำลังเดินยามในตัวเมืองให้ได้ก่อนล่ะนะ เพื่อย่นระยะห่างจากประตูทางตะวันตกให้ใกล้เท่าที่จะทำได้ อีกทั้งผมยังจัดวางตำแหน่งหัวขบวนเป็นชนเผ่าสปาตาร์ 19 คน และท้ายขบวน 18 คน ส่วนตัวผมกับคุณนักกวีนั้นเดินห่างออกจากขบวนทางซ้ายในช่วงระยะหนึ่งเพื่อเสแสร้งว่ากำลังขนย้ายทาสไปที่เมืองอื่น สุดท้ายนี้ผมยังปลอมแปลงเอกสารซื้อขายทาสไว้เรียบร้อยเผื่อกรณีฉุกเฉินที่คิดไม่ถึง หึๆๆ

จนเดินไปเจอทหารที่กำลังเดินยามอยู่พอดี เมื่อทหารสบตากับผมแล้วเห็นคนที่เดินเป็นขบวนใหญ่ซึ่งปกติไม่ค่อยได้เห็นสักเท่าไหร่ ทหารคนนั้นจึงเกิดความสงสัยจึงเดินเข้ามาถามที่ผมเหมือนคนควบคุมขบวนนี้อยู่

"นายเป็นเจ้าของพวกทาสนี้ใช่มั้ย? ชั้นเห็นเดินออกมาจากร้านค้าทาสพอดี"

"ใช่ครับ ผมซื้อทาสพวกนี้จากพ่อค้าในร้านค้าทาสน่ะครับ"

"แปลกนะ ปกติไม่ค่อยเห็นใครซื้อทาสจำนวนเยอะขนาดนี้มาก่อน"

"ผมกำลังเปิดธุรกิจน่ะ เลยต้องมีทาสจำนวนมากไว้ก่อน"

"นายซื้อทาสมาจากคุณ 'เอ็ดเวิร์ค' ใช่มั้ย?"

พ่อค้าทาสที่ผมกำจัดไปนั้นน่าจะชื่อ 'เอ็ดเวิร์ค' ที่ทหารคนนี้กำลังถามผมอยู่

"ใช่ครับ ทั้งหมด 4 เหรียญทอง"

"ขอดูใบยืนยันการซื้อหน่อย"

"นี่ครับ"

เมื่อผมยื่นใบซื้อขายทาสออกไปแล้วทหารจึงเดินเข้ามาใกล้ๆผมและดูรายอะเอียดการซื้อขาย พอหลังจากที่ดูเรียบร้อยจึงถอยออกห่างจากผม 1 ก้าว

"เข้าใจละ โชคดีนะ"

"ครับ ไปกันเถอะพวกทาส"

ผมเห็นหน้าตาของทหารที่ได้ดูเอกสารปลอมนั้น กำลังทำหน้าเหมือนรู้สึกยังมีข้อสงสัยบางอย่างในใจแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังให้ผมผ่านไปอยู่ดี ถือว่าเป็นความโชคดีของผมที่เตรียมเอกสารปลอมแปลงการซื้อขายทาสเพราะเท่าผมรู้มากลุ่มคนที่ซื้อทาสส่วนใหญ่เป็นชนชั้นสูงทั้งนั้น ทหารบางนายจึงไม่ค่อยได้เห็นเอกสารซื้อขายทาสสักครั้งหรอก

เมื่อผมผ่านทหารที่กำลังเดินตรวจภายในเมืองได้แล้วจึงเดินทางไปจนถึง 4 แยกและเลี้ยวซ้ายไปประมาณอีก 200 เมตรต่อจากนั้นก็เลี้ยวขวาพร้อมพวกทาสที่ผมพยายามช่วยให้เค้าหลบหนีออกจากเมือง ตอนนี้เหลือเพียงแค่อีก 400 เมตรเท่านั้นจะถึงทางออกของประตูแล้ว

"เฮ้ย!! รีบจับพวกมันไว้เร็ว!!"

"พวกนั้นฆ่าคุณ 'เอ็ดเวิร์ค'"

ทหารตอนนั้นที่ผมยื่นเอกสารให้ดูเหมือนคาใจสักอย่างถึงเดินเข้าไปร้านค้าทาสแล้วน่าจะเจอรอยเลือดบนพื้น ถึงตะโกนบอกทหารคนอื่นให้จับพวกผม

โธ่เว้ย...!! ใกล้จะออกจากเมืองได้อยู่แล้ว

"เผ่าสปาร์ตา!! รีบนำขบวนแล้วฝ่าตรงไปจนออกประตูให้เร็วที่สุด เดี๋ยวผมป้องกันทหารทางด้านหลังให้เอง"

"รับทราบ"

ผมออกคำสั่งให้พวกสปาตาร์และเริ่มไล่ฟันพวกทหารที่กำลังวิ่งเข้ามาจับพวกผมโดยพยายามออมแรงเวลาฟันไว้

"มาสิฟะ!!"

"เฮ้ พูจิ!"

"พูๆ"

"ช่วยป้องกันพวกทาสที่กำลังวิ่งที รวมทั้งคุณนักกวีด้วย"

"พูๆ พู"

"เข้าใจละครับ"

ผมออกคำสั่งปกป้องพวกทาสให้ 1 ตัวกับอีก 1 คน ทันใดนั้นคุณนักกวีเริ่มเล่นเพลง 'ความรักของดอกไม้ที่ชื่อดอกทานตะวัน' ในเวลาหน้าสิวหน้าขวานเนี่ยนะ

☼ ค่าความแข็งแกร่งของสมาชิกในปาร์ตี้เพิ่มขึ้นทั้งหมด 20%

☼ ค่าความแม่นยำของสมาชิกในปาร์ตี้เพิ่มขึ้นทั้งหมด 20%

โอ้!! สายซัพพอร์ตที่แท้จริงเลยนะอาชีพนักกวีนี่ ผมคิดถูกแล้วล่ะที่เอามาเป็นสมาชิกในปาร์ตี้

จากนั้นเริ่มมีทหารหลายๆคนเข้ามารุมโจมตีผมในขณะที่กำลังป้องกันด้านหลังของพวกทาสที่วิ่งมุ่งหน้าไปทางประตูเมืองอยู่ ถ้าหากผมฆ่าพวกทหารไปโดยไม่รู้ว่าครั้งนี้ชื่อเสียงในอาณาจักร 'ยูเรนย์' ของผมจะลดลงอีกสักเท่าไหร่ เดิมทียิ่งไม่ค่อยจะมีอยู่แล้วหลังจากที่กำจัดพ่อค้าทาสคนนั้นไป พอชื่อเสียงติดลบมันทำให้ผมเข้าร่วมเควสที่สำคัญหลายๆอันไม่ได้แล้ว แต่ก็เอาเถอะยังไงพอถึงอีเว้นท์กำจัดพ่อมดดำไซมอนซึ่งทุกคนในเกมส์ก็ต้องมาช่วยกันอยู่ดี ผมสนแค่เรื่องเงินเท่านั้นแหละที่เข้ามาเล่นเกมส์นี้ ส่วนใครที่อยากค้นหาความลับในเกมส์นี้ก็แล้วแต่พวกเขาเลย พอคิดแบบนี้แล้วจากที่พยายามป้องกันการโจมตีของทหาร npc ในเมือง 'เปตราท์' สักพักผมเริ่มฟันพวกเขาทีละคนๆพร้อมกับเปิดใช้งานสกิลทั้งหมด

"โอ้ววววว!! เข้ามาสิฟะ!!"

ผมตะโกนท้าทายพวกทหารไปแล้วเห็นทหารทีี่ได้ดูเอกสารปลอมนั้นกำลังเริ่มออกคำสั่งให้กำจัดผม

"ทหาร!! กำจัดไอ้พวกกบฎนั่นเร็ว!!"

"เซอร์เยสเซอร์!!"

"โอ้้้้!!"

"ฉั่วะๆๆๆๆๆๆ ฟั่บๆๆๆ ชวิ้ง ฉึก ฉั่วะๆๆๆๆๆๆ"

"อ๊าก!!"

"โอ้ว!!"

"ชวิ้ง ฉัั่วะๆๆๆๆๆ ฉึก ฟั่บ ฉั่วะ"

*คุณได้ทำการสังหารทหารในเมือง 'เปตราท์'

*ชื่อเสียงในอาณาจักร 'ยูเรนย์' ลดลง 2,000 หน่วย

*คุณได้ทำการสังหารทหารในเมือง 'เปตราท์'