มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

อู๋ซิ่นอายจนทนไม่ได้ ซึ่งพี่สาวจางเห็นชัดเพียงมองแค่ครั้งเดียว พี่สาวจางคิดในใจ ‘เธอคิดว่าพี่สาวจางไม่รู้หรือไง? ทำไมเธอถึงซ่อนเรื่องเล็กๆ แบบนี้ต่อหน้าฉัน?’

ในใจอู๋ซิ่นยุ่งเหยิง พลางมีความคิดชั่วร้าย ร่างของฉินเฉายากจะลบ ลอยขึ้นมาในใจของเธออย่างไม่รู้จบ

“ซินซิน บอกฉันมา ท่อนล่างนายท่านฉินเป็นยังไง?” พี่สาวจางถามขึ้น ทำให้อู๋ซิ่นเซ่อไปเลย

“ไอ้หยา ดูสิ ผู้ชายบางคนกำยำแข็งแรง แต่ท่อนล่างกลับใช้ไม่ได้ อย่างมู่หรงเจียงนั่น เอาตาเฒ่านั่นเป็นตัวอย่าง ผิวหน้าทำราวกับถูกต้องเหมาะสม แต่ในเตียง ทำได้แค่ 5-6 นาที สวะบริสุทธิ์ เหอะๆ นายท่านฉินดูแข็งแรง ฉันเดาว่าท่อนล่างของเขายังใช้การได้....”

“พี่ พี่สาวจาง! หยุดพูดเหลวไหลได้แล้ว!” อู๋ซิ่นตัวแดงไปทั้งตัว และพูดอย่างลนลาน “ไม่มี ไม่อะไรเกิดขึ้นระหว่างเราจริงๆ!”

“ฮึ่ม ถ้างั้นนายท่านฉินนกเขาไม่ขันน่ะสิ!” พี่สาวจางหัวเราะอย่างขี้เล่น และยื่นมือของเธอไปลูบใบหน้างามของอู๋ซิ่น “หึๆ ดูสิ ซินซินเราออกจะงามขนาดนี้ ใบหน้านี้ทำให้พี่สาวจางรู้สึกอิจฉาจริงๆ”

จากนั้น เธอก็ลดมือลงและจับเข้าที่ยอดอกทั้งคู่ของอู๋ซิ่น ทำให้อู๋ซิ่นเปล่งเสียงออกมาราวกับลูกแมว “แต่ที่ทำให้พี่สาวจางรู้สึกอิจฉาที่สุดก็คือขนาดของเจ้านี่ พระเจ้า ซินซิน เธอกินอะไรเข้าไป ทำไมเจ้าสองลูกนี่ถึงโตได้ขนาดนี้? นายท่านฉินจะต้องคลั่งเจ้าสิ่งนี้ของเธอมากแน่ๆ”

“พี่...พี่สาวจาง...” คำพูดใจกล้าของพี่สาวจางทำให้อู๋ซิ่นอยากจะมุดหัวลงใต้โต๊ะ

พี่สาวจางหัวเราะคิกคัก และอยากจะล้อเธอต่อ แต่เวลานี้ ประตูสำนักงานพลันเปิดขึ้น

“ใคร!” เธอหันกลับไปมองด้วยความไม่พอใจ “ใครบอกให้เข้ามา? ไม่รู้กฎหรือไง!”

“เอ่อ งั้นฉันออกไปข้างนอกเคาะใหม่แล้วกัน” คนที่เข้ามาลูบจมูกและเตรียมจะกลับไป

พี่สาวจางท่าทางแตกตื่น แต่เธอรีบสวมรอยยิ้ม หันไปรอบๆ อย่างยุ่งๆ บิดเอวและทักทายเขา

“ไอ้หยา เป็นนายท่านฉินนี่เอง เป็นธรรมชาติที่คุณไม่ต้องทำตัวมากมารยาท คุณมาหาซินซินใช่มั้ยคะ? เธออยู่ข้างใน...เอิ่ม อยู่ใต้โต๊ะ ฉันไม่กวนนายท่านฉินต่อละ พวกคุณคุยกันตามสบายนะคะ...”

พร้อมกันนั้น พี่สาวจางก็ผลักฉินเฉาเข้าไปในห้องอย่างละมุน จากนั้นเธอก็เดินออกไปจากห้องพร้อมปิดประตู

หลังจากประตูปิด เสียงของเธอก็ดังออกมาจากข้างหลัง

“ทุกคนออกไปจากชั้นสี่ นายท่านฉิน กับคุณอู๋กำลังจัดการกันอยู่!”

พวกเขาคงไม่รู้ถ้าเธอพูดเบาๆ แต่เสียงของเธอดังจนได้ยินกันทั่วชั้นสี่ ภายในสำนักงาน ฉินเฉาและอู๋ซิ่นพากันอาย พวกเขาไม่พูดกันเป็นนาน

“นะ นายอยู่นี่...” อู๋ซิ่นลุกขึ้นจากใต้โต๊ะ เสียงของเธอเบาราวกับยุง

โชคดีที่ฉินเฉามีหูเหนือมนุษย์ เขาพยักหน้าและพูดอย่างขลาดๆ “เอิ่ม ใช่...”

เมื่อมองไปที่หญิงสาวขี้อายตรงหน้า ฉินเฉาเต็มไปด้วยความรู้สึกประหลาดใจ สับสน ความคิดของเขากลับไปที่วันแรกในเมืองตงชวน เมื่อเขาเห็นอู๋ซิ่นครั้งแรก

ในตอนนั้น เด็กสาวเต็มไปด้วยบรรยากาศของหนุ่มสาว ในฐานะพนักงานสาวใน KFC เสน่ห์ของเธอทำให้เหล่าเด็กหนุ่มพากันเข้าไปกินที่นั่น ตั้งแต่ตอนนั้นก็ใกล้จะสองเดือนแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอเปลี่ยนไป จากคนแปลกหน้าจนปัจจุบัน...เอิ่ม อยู่ในสถานะที่คลุมเครือ

โชคชะตา โอ้ โชคชะตาเป็นสิ่งที่แปลกอย่างแท้จริง

ไต้ซือชิฟางบอกว่าปัญหาจะรุมเร้าเข้ามาหาฉัน ฉันแปลกใจว่าเขาสามารถคำนวณว่าลูกศิษย์ของเขาจะตกหลุมรักฉัน

แชะ! เพื่อที่จะทำลายบรรยากาศน่าอึดอัด ฉินเฉาจึงจุดบุหรี่ขึ้นสูบ เดินเข้าไปและนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกับอู๋ซิ่น แล้วพูด “วัวน้อย เธอเปลี่ยนสภาพที่นี่เหรอ”

“อืม...” อู๋ซิ่นมองดูฉินเฉาอย่างหวั่นๆ “นะ นายไม่โกรธเหรอ...?”

“ทำไมต้องโกรธ?” ฉินเฉารู้สึกตลก เมื่อมองไปที่อู๋ซิ่น เขาพูด “ฉันว่าตอนนี้มันดีขึ้นมาก ดีขึ้นกว่าแต่ก่อน”

“อืม” เมื่อได้ยินอย่างนี้ อู๋ซิ่นรู้สึกตื่นเต้น “เมื่อฉันเข้ามาควบคุมที่นี่ ฉันจัดการกวาดสิ่งเน่าเหม็นและบรรยากาศผุพังของที่นี่ทิ้งไป ยิ่งกว่านั้น จากประสบการณ์ทำงานหลายปีของฉัน ฉันพบว่าคนรวยในเมืองตงชวน ชอบกินอาหารตะวันตก ไล่ตามไลฟ์สไตล์ตะวันตก”

“งั้นเหรอ เพราะงั้นเธอถึงเปลี่ยนมันดาล่าบาร์ ให้เป็นร้านอาหารสินะ ถูกมั้ย?”

“อืม...มะ มันแย่เหรอ?” อู๋ซิ่นกังวลกับความเห็นของฉินเฉาอย่างมาก ดังนั้น เธอจึงถามอย่างระวัง

“มันดี ทำไมจะไม่ดี?” ฉินเฉาตบไหล่อู๋ซิ่นและพูด “พวกเรา ถึงยังไง ก็ไม่ใช่สมาชิกแก๊งใต้ดิน โดยเฉพาะเธอที่เป็นเด็กสาว ดูแลบาร์เป็นเรื่องที่ไม่สมควรอย่างมาก ตอนแรก ฉันเป็นห่วงเธอมาก แต่ตอนนี้ฉันโล่งอกแล้ว ภายหลังฉันต้องเรียกเธอบอสอู๋แล้ว”

“บอสอู๋อะไรกัน...น่าเกลียด...”

“ได้ ได้ งั้นฉันจะเรียกเธอวัวน้อย!”

“นะ นั่นยิ่งน่าเกลียดกว่าอีก...”

“หึหึ” ฉินเฉากวาดมองหน้าอกอู๋ซิ่นอย่างดุร้ายสองครั้ง จากนั้นก็พูดว่า “ฉันกำลังจะกลับเมืองซู่หนานไม่นานนี้แล้ว วันนี้ ฉันมาดูเธอ ตอนนี้ ฉันวางใจแล้ว”

“นะ นายจะไปจริงๆ เหรอ?” หัวใจของอู๋ซิ่นแตกตื่นอย่างไม่มีเหตุผล เขากำลังจะไป ฉันจะได้เจอเขาอีกครั้งมั้ย? เขา เขาไม่แคร์ฉันเลยเหรอ?

“อืม ฉันมาจากเมืองซู่หนาน ฉันแค่มาเมืองตงชวนชั่วคราว แต่เรื่องที่นี่จบแล้ว ดังนั้น ฉันต้องกลับ”

“ละ แล้วเรื่องต้าฟากรุ๊ปล่ะ? ไม่ใช่ว่านายเป็นประธานหรอกเหรอตอนนี้?”

“ฉันไม่รู้เรื่องธุรกิจ ดังนั้นฉันจึงทิ้งมันไว้ให้หยูลู่” ฉินเฉาโบกมือ

“งะ งั้นเรื่องเหลียวชาชาล่ะ นายไม่อยากปกป้องเธอแล้วเหรอ?” อู๋ซิ่นถามอีกครั้ง

“เธอไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายอีกแล้ว นอกจากนี้ บอดี้การ์ดพวกนั้น ก็สามารถปกป้องเธอจากการคุกคามทั่วไปได้” ฉินเฉาพูด “ยิ่งกว่านั้น มู่หรงเจียงตอนนี้อยู่ฝ่ายฉัน ฉะนั้น ในแก๊งใต้ดิน เขาจะช่วยเหลียวชาชาเอง”

“ละ แล้วฉันล่ะ? นายไม่ต้องการฉันเหรอ...?” อู๋ซิ่นถามออกไปอย่างไม่รู้ตัว เมื่อถามออกไปได้ครึ่งประโยค หน้างามๆ ของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดง

“นะ นี่...” ฉินเฉาเหมือนไม่รู้ว่าจะตอบยังไง

“ฉินเฉา...พี่ฉินเฉา...” อู๋ซิ่นรู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาอาย หลังจากหายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวบรวมความกล้า เธอก็ยืนขึ้นและเอียงตัวข้ามโต๊ะไปดึงแขนฉินเฉา

เอียงตัวข้ามโต๊ะแบบนี้ทำให้รูปร่างที่สมบูรณ์แบบของอู๋ซิ่นกระจายความยวนใจที่ต้านทานไม่ได้ออกมา บั้นท้ายงามงอนของเธอคล้ายกับยอดเขาลูกเล็กสองลูก หน้าอกที่อุดมสมบูรณ์ของเธอกดลงกับโต๊ะ บีบเค้นเอาความยวนใจที่ไร้ที่สุดออกมา โดยเฉพาะบราสีขาวและร่องลึกนั้น ที่สามารถมองเห็นผ่านลำคอของเธอ ทำให้ตาของฉินเฉาแทบจะหลุดลงไปในนั้น

“ฉะ ฉันอยากจะถามนายสักคำถาม นายต้องตอบอย่างจริงจังนะ”

“อืม ถามมา” ฉินเฉาบี้บุหรี่ รอคำถามของอู๋ซิ่น

“นะ...นายชอบฉันมั้ย....?” อู๋ซิ่นรู้สึกว่าหัวใจเธอกำลังเต้นเร็วขึ้น และลมหายใจกลายเป็นปั่นป่วน

“แน่นอน ฉันชอบเธอ!” ฉินเฉาลูบผมเธอ และร้องตอบไป ทำให้อู๋ซิ่นมีความสุข หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความพอใจ และเธอรู้สึกว่าร่างเธอเบาหวิวราวแทบจะบินได้

“วัวน้อยที่น่ารักอย่างเธอ เด็กหนุ่มคนไหนก็ไม่สามารถต้านทานเธอได้หรอก? นอกจากว่านกเขาจะไม่ขัน”

อู๋ซิ่นขมวดคิ้ว ทำไมเขาถึงพูดแบบเดียวกับพี่สาวจางล่ะ? หระ หรือว่าเขาชอบแค่หน้าอกของฉัน!

“ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น....ฉันหมายความถึงอย่างอื่นที่ลึกซึ้งกว่านั้น....”

“อย่างอื่นที่ลึกซึ้ง?” ฉินเฉายิ้มบาง “วัวน้อย เธอมีความคิดสกปรกใช่มั้ย...”

“ไม่!” อู๋ซิ่นอายและรีบพูด “มะ มันเป็นความรักระหว่างคู่รัก...”

ฉินเฉาพลันเงียบไป เขาดึงอู๋ซิ่นขึ้นมา และวางเธอลงบนโต๊ะ จากนั้นเขาก็ลูบผมเธอ แล้วพูด “ซินซิน เธอคงรู้แล้วใช่มั้ยว่าฉันมีแฟนแล้ว เพราะคำแนะนำของไต้ซือชิฟาง ฉันจึงมาดูแลเธอ...ในอนาคต เธอต้องพบกับชายที่จะรักเธอ รักเธอคนเดียว แต่คนคนนั้นไม่ใช่ฉัน...”

“ฉันไม่สน!” อู๋ซิ่นรู้สึกว่าหัวใจของเธอกำลังเป็นทุกข์ ฉับพลัน เธอก็กอดเอวฉินเฉาไว้ และเอาหน้าอกกดท้องเขา พร้อมกับร้องออกมา “นะ นี่ นี่เป็นเพราะท่านอาจารย์เท่านั้นเหรอ! นะ นายไม่ชอบฉันเหรอ?”

“ซินซิน เราเป็นผู้ใหญ่กันแล้วนะ...”

“ฉันอายุ 17!”

“อืม...” ฉินเฉาลูบจมูก “งั้น ก็ได้ แต่ สำหรับฉัน เธอเป็นเหมือนน้องสาว....”

“น้องสาว?” ร่างอู๋ซิ่นสั่น แต่ไม่นานเธอก็เรียกความกล้า และถามอย่างก้าวร้าว “งั้น ทำไมพี่ชายถึงเอาบราของน้องสาวไป? มีพี่ชายแบบนี้ด้วยเหรอ?”

“ฉัน....นี่....” ฉินเฉาหมดพลังจะตอบ ฉากที่น่าจับใจระหว่างเขาและอู๋ซิ่นในห้องน้ำของมันดาล่าบาร์ คืนนั้นหวนกลับมาหาเขาอีกครั้ง ช่างเป็นความทรงจำที่มหัศจรรย์ เขาคงไม่ลืมมัน แต่ นี่มันทำให้เขารู้สึกผิดกับซูจี

“ไม่...” ฉินเฉาตบไหล่อู๋ซิ่น “ฟังฉันนะ ฉันมีแฟนแล้ว ฉันไม่สามารถทรยศเธอได้”

“งั้นแล้วเรื่องที่เกิดในห้องครัวล่ะ นายและพี่ลู่ลู่ทำ...ทำเรื่องพรรค์นั้นกัน!” อู๋ซิ่นยังกระหน่ำด้วยคำถามเชือดเฉือนต่อไป ทำให้ฉินเฉาปวดหัว

“นี่ นี่...” ฉินเฉาพูดไม่ออกจริงๆ ย่ามันเถอะ การมาเมืองตงชวนครั้งนี้ ทำไมฉันต้องไปสร้างหนี้รักไว้มากมายนักนะ! ฉันรู้สึกเสียใจอย่างมากสำหรับหยูลู่ ถ้าต้องเพิ่มอู๋ซิ่นเข้าไปอีก พระเจ้า ฉันเอามีดมาแทงตัวตายดีกว่า

“ไม่ว่าจะเรื่องที่นายเอาบราฉันไป! ยิ่งกว่านั้น ในห้องน้ำ ด้วยสภาพแบบนั้น ฉันไม่เชื่อว่านายจะไม่ทำอะไรฉัน! นอกจากนกเขานายจะไม่ขัน!” อู๋ซิ่นยังกระหน่ำต่อไป ไม่คำนึงถึงผลที่ตามมา เหงื่อเย็นอาบหน้าผากฉินเฉา

“เมื่อนายทำเรื่องพรรค์นั้นกับฉันไปแล้ว นายต้องรับผิดชอบมัน! ไม่อย่างนั้นนายก็ไม่ใช่ลูกผู้ชาย!”

ตอนนี้ อู๋ซิ่นราวกับพริกไทยเม็ดที่เผ็ดร้อน ไม่ประหยัดคำพูด

“ซินซิน ฉัน...” เมื่อเห็นอู๋ซิ่นอย่างนี้ ความกระวนกระวายใจที่ไม่มีเหตุผลก็ระเบิดออกมาจากใจเขา

แต่ดวงตาของอู๋ซิ่นจู่ๆ ก็เต็มไปด้วยความนุ่มนวล ดวงตาที่มีน้ำมีนวลของเธอมองมาที่ฉินเฉา และพูดอย่างอ่อนโยนว่า

“พี่ฉินเฉา...ฉันไม่อยากเป็นผู้หญิงของคนอื่น....”

“หือ?” เมื่อเจอท่าทางอย่างนั้นของสาวน้อย หัวใจของฉินเฉาก็กระเพื่อม “งั้น จะให้ฉันทำยังไง....”

“มีแค่ทางเดียว...”

อู๋ซิ่นพลันยื่นมือของเธอออกมา ดึงมือฉินเฉาไปวางไว้ที่หน้าอกนุ่มของเธอ ราวกับถูกไฟช็อต ร่างของทั้งสองสั่นพร้อมกัน พร้อมใบหน้าขึ้นสี อู๋ซิ่นพามือฉินเฉาลูบและนวดหน้าอกของเธอ

หัวใจของฉินเฉาถูกเผาไหม้ไปด้วยเพลิงปรารถนา เมื่อเขากำลังจะทำสิ่งผิดพลาด อู๋ซิ่นพลันผลักเขาออกไป กระโดดลงจากโต๊ะ และกลับไปนั่งที่เก้าอี้ของเธอ

“ทางนั้น นายต้องคิดด้วยตัวเอง!”

จบตอน