อันซูหยวน : เกมฟาร์มในวันสิ้นโลก

บทที่ 116 ปฏิบัติการของหน่วยพิเศษ

“ทุกท่านอย่าเพิ่งรีบร้อนค่ะ” 

เมื่อได้ยินเสียงซูหยวนแทรกขึ้นมา ทุกคนก็ขมวดคิ้ว หลายคนกลับคิดถึงภาพเด็กสาวที่ต้องการจะยอมแพ้แล้วบอกความจริงออกไปกับพวกคนของฐานวิจัย หากเธอทำเช่นนั้นจริง อย่างนั้นภารกิจที่พวกเขาทำมาตั้งแต่ต้นก็ไร้ความหมายแล้ว บางที...อาจจะส่งผลแย่กว่าเดิมก็ได้!

“สิบเอกอัน คุณเองก็เป็นทหารของกองทัพ การปฏิบัติตามคำสั่งเป็นสิ่งจำเป็น ไม่อย่างนั้นคุณจะต้องได้รับโทษหนักที่สุด!!” หัวหน้าทีมที่เพิ่งบอกว่าตัวเองจะเสียสละกดข่มเสียงของตนเองลง เขากำลังข่มขู่ให้ซูหยวนทำตามคำสั่งที่บอกไว้ตั้งแต่แรก

คราวนี้ แม้แต่อาจารย์เติ้งที่อยู่ไกลออกไปก็ยังขมวดคิ้ว เขาพลันรู้สึกว่าตัวเองอาจจะเลือกศิษย์ผิดไปเสียแล้ว ถ้าซูหยวนรักตัวกลัวตายขนาดนี้ ก็ไม่คู่ควรจะมาเป็นทหารตั้งแต่แรก ทั้งยังไม่คู่ควรจะเป็นศิษย์ของเขาด้วย!

ต่างคนต่างมีความคิด แต่ทุกคนก็รู้สึกเหมือนกันว่าการตัดสินใจของอันซูหยวนไม่ถูกต้อง รุ่นพี่หวังกัดฟันกรอด เดิมทีการที่จะต้องเสียสละด้วยการตายก็นับว่ายากพอแล้ว ตอนนี้...ดูเหมือนว่าเขาอาจจะต้องเป็นคนลงมือกับรุ่นน้องอันด้วย

“สิบโทหวัง เป็นหน้าที่ของคุณที่จะต้องรับผิดชอบต่อกองทัพ”

“เข้าใจแล้วครับ” คำสั่งลับมาที่เด็กหนุ่ม ไม่ว่าอันซูหยวนจะเต็มใจตายหรือไม่ เธอก็มีหน้าที่ที่จะต้องตาย!

ซูหยวนจะไม่เข้าใจความคิดของทหารพวกนี้ได้ยังไง คนที่ยอมตายเพียงเพราะเห็นว่ามีโอกาสที่จะถูกจับได้มาก ไม่มีทางจะปล่อยให้ภารกิจเกิดความเสี่ยงแน่ อย่างไรก็ตาม...เธอไม่ได้คิดที่จะเสี่ยงอยู่แล้ว

“ขอเวลา 3 นาทีค่ะ ถ่วงเวลาไว้แค่ 3 นาทีเท่านั้น” ซูหยวนรีบตอบกลับก่อนที่จะมีคนทำเรื่องโง่ๆมากขึ้น 

ตอนนี้เจ้าราชาหนูขาวลายทองและองค์รักษ์หนูขาวกำลังมุ่งหน้าไปตามช่องว่างต่างๆ คาดว่าอีกไม่ถึงหนึ่งนาทีก็น่าจะถึงตำแหน่งที่เก็บไวรัสแล้ว อย่างไรก็ตาม...เธอขอเวลา 3 นาที ก็เผื่อว่าการป้องกันไวรัสจะมากเกินกว่าที่ราชาหนูขาวจะจัดการได้อย่างรวดเร็ว

“เพราะอะไร” ปลายทางช่องสื่อสารถามกลับมา

พวกเขาไม่เข้าใจว่าซูหยวนจะขอเวลา 3 นาทีไปทำไม อีกอย่าง...ก่อนที่พวกเขาจะตาย ยังไงซูหยวนก็มีเวลามากกว่า 3 นาทีอยู่แล้ว หญิงสาวเป็นตัวหลอกล่อผู้ดูแลความปลอดภัยของฐานจำนวนมาก ถึงจะเป็นการดึงดูดผู้คนไปไม่น้อย แต่ภารกิจของเธอก็คือการหลอกล่อว่าเป็นคนจากที่อื่นอยู่แล้ว ดังนั้นโอกาสที่เธออาจจะรอดชีวิตได้ก็มีสูงกว่าพวกเขา ส่วนตัวพวกเขาเอง...เพื่อไม่ให้ทิ้งร่างเอาไว้ตามทางเส้นสีเหลือง ยังไงก็ไม่มีทางหนีอยู่แล้ว

“ขอแค่ 3 นาทีเท่านั้นค่ะ ฉันมีอุปกรณ์บางอย่างที่ได้มาจากประธานจาง อาจจะช่วยเก็บไวรัสมาได้” ซูหยวนไม่สามารถพูดว่าเธอควบคุมราชาหนูขาวลายทองออกไปได้ แต่...ถ้าพูดถึงประธานจาง ไม่ว่าใครก็เชื่อถือกันทั้งนั้น

“หมายความว่ายังไง เธอบอกภารกิจนี้กับประธานจางงั้นหรือ?” ทางปลายสายตกใจอยู่บ้าง

“ไม่ใช่ค่ะ แต่ประธานจางมอบอุปกรณ์มากมายเพื่อให้ฉันได้ใช้ในการเอาตัวรอด แล้วบังเอิญว่ามีหนึ่งในอุปกรณ์พวกนั้นที่น่าจะใช้ได้ บางที...ไวรัสอาจจะถูกนำออกมาได้ทันเวลาค่ะ”

“ไม่ได้! พวกเราไม่สามารถเสี่ยงกับการทำแบบนั้นได้”

“ฉันรับปากค่ะว่าจะไม่ให้ศัตรูเห็นการเคลื่อนไหวของมัน” ซูหยวนรู้ว่าพวกเขากำลังกลัวอะไรอยู่ ถ้าอุปกรณ์ที่เธอส่งไปถูกตรวจพบ พวกคนของฐานก็จะรู้ทันทีว่าเป้าหมายที่แท้จริงของการบุกรุกคืออะไรกันแน่ และมันก็จะทำให้พวกเขาตัดสินใจในการปล่อยไวรัสออกมา

อย่างไรก็ตาม...เธอเชื่อมั่นใจตัวราชาหนูขาวลายทองมาก อีกฝ่ายแข็งแกร่งขนาดไหน ตัวเธอและสุนัขปีศาจกลายพันธุ์รู้ดีที่สุด!

“จี๊ด!!” ในขณะที่ทุกคนถกเถียงกันอยู่นั้น ทางฝั่งของราชาหนูขาว มันก็ออกคำสั่งให้ลูกน้องปฏิบัติการอย่างเคร่งครัดแล้ว เนื่องจากการที่ได้อาศัยในฟาร์มวิเศษ มันได้กินอิ่มนอนหลับอย่างดี พลังของมันจึงเพิ่มขึ้นมาก และนั่นก็หมายถึงการมีสติปัญญาที่สูงขึ้นด้วยเช่นกัน

ลูกน้องหนูขาวพิเศษเหล่านั้นเคลื่อนไหวตามที่มันสั่งได้อย่างดี สองตัวมุ่งหน้าไปยังห้องควบคุมแล้ว ถ้าพวกมันควบคุมไวรัสได้เมื่อไร ห้องควบคุมก็จะกลายเป็นของพวกมันด้วยเช่นกัน ตอนนี้ให้ทั้งสองตัวนั้นมองดูลู่ทางไปก่อน ส่วนตัวมันและลูกน้องอีกสองตน เวลานี้ก็มาถึงด้านบนของห้องเก็บไวรัสแล้ว

การปกป้องที่แน่นหนา ถ้าเป็นสมาชิกของกองทัพมาที่นี่ ยังไงก็ไม่มีทางจะทำสำเร็จได้ แต่เจ้าหนูตัวใหญ่พวกนี้ไม่เหมือนกัน!!

ในขณะที่เจ้าหน้าที่ของฐานวิจัยไม่ทันระวังตัว พวกมันก็มุดลงท่ออากาศเข้าไปจนใกล้จะถึงตำแหน่งของตู้เก็บไวรัสแล้ว แน่นอนว่าถ้าเป็นทหารของกองทัพ แม้ว่าพวกเขาจะเข้าใกล้ไวรัสขนาดไหน ก็ไม่สามารถทำลายตู้กระจกนิรภัยที่มีการป้องกันอย่างดีนี้ได้ ความหนาของอุปกรณ์ป้องกันนี้ ถึงจะเป็นผู้ใช้พลังงานระดับสูง หรือจะเอาอาวุธที่ยอดเยี่ยมมา ก็ไม่มีทางที่จะทำลายได้ง่ายๆ อีกอย่าง...ก่อนที่ตู้เก็บตัวอย่างวิจัยจะถูกทำลาย ย่อมต้องเกิดการแจ้งเตือนก่อน

กระบวนการที่สั่งการให้ทำลายตัวไวรัสนั้นมีความอ่อนไหวมาก ไม่อย่างนั้นคงจะไม่ปิดตายห้องทดลองนี้ ทั้งไม่ยอมเปิดให้นักวิจัยคนอื่นเข้ามาใช้งานเช่นนี้หรอก!

น่าเสียดาย แม้จะเป็นตู้นิรภัยระดับสูง แต่มันก็ไม่ได้สร้างมาเพื่อให้ป้องกันการโจมตีระดับสูงของราชาหนูขาวสีทอง!!

เจ้าหนูขาวที่รวดเร็ว เพียงพริบตาก็กระโจนลงมาด้านล่าง พร้อมกับปล่อยริ้วพลังสีทองส่องสว่างออกมาโดยที่เจ้าหน้าที่ประจำจุดไม่ทันได้รู้ตัวด้วยซ้ำ เสียง “ฟวับ!” และ “ครืด” อันเกิดมาจากการที่ตู้กระจกถูกตัดออกราวกับเต้าหู้อ่อนดังขึ้นมา ตอนนั้นจึงทำให้พวกเขารู้ตัว

“นะ นั่นมันอะไร!!”

“ผู้บุกรุก!!! ไม่ ไม่ใช่! นั่นมันอะไร หนูขาวพวกนั้นมันอะไร!”

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่รู้จักหนูขาว แต่ไอ้หนูขาวกลายพันธุ์กับหนูขาวตรงหน้าแตกต่างกันมาก ขนาดร่างกายของหนูขาวสามตัวนี้มันไม่แปลกไปหน่อยหรือ? หนูขาวปกติตัวเท่าไหน แล้วพวกมันมีขนาดตัวเท่าไหน!!

“บ้าไปแล้ว พวกมันกำลังจะไปเอาไวรัส!!”

“อะไรนะ พวกมันมาเพื่อขโมยไวรัสหรือ? เป็นไปไม่ได้ หนูขาวพวกนั้นจะทำแบบนั้นได้ยังไง!!”

“พวกเรากำลังเห็นอะไรอยู่ นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่!!” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหมือนกับยังไม่ตื่นจากฝัน ภาพที่พวกเขาเห็นนี้จะเชื่อได้อย่างไรว่าเป็นเรื่องจริง

ภาพที่หนูขาวทั้งสามตัวกำลังร่วมมือกัน ตัวหนึ่งปล่อยริ้วแสงสีทองออกมา เพียงครั้งเดียวก็ทำลายตู้นิรภัยจนแยกออกเป็นสองฝั่ง พร้อมๆกันนั้นก็ปรากฏร่างของหนูขาวตัวใหญ่กระโจนออกมาคว้าขวดเก็บไวรัสไปต่อหน้าต่อตาพวกเขา

ยังไม่ทันจะได้เคลื่อนตัวไปจัดการเข้าหนูนั้น หนูขาวอีกตัวก็ห้อยตัวลงมาจากท่ออากาศ แล้วคว้าขวดไวรัสนั้นไป จากนั้นก็หายไปทันทีราวกับก่อนหน้านี้ไม่เคยเกิดเรื่องบ้าๆนี้ขึ้น!!

ถ้าไม่ใช่เพราะตู้นิรภัยไม่เหลือขวดทดลองอยู่แล้ว พวกเขาก็คงจะคิดว่ามันเป็นแค่ภาพลวงตา!!

“ระ เร็วเข้า!! ต้องรีบแจ้ง ต้องจัดการ เอาไวรัสกลับคืนมาให้ได้!”

“แจ้งไปยังห้องควบคุม ตอนนี้ไวรัสถูกขโมยไปแล้ว”

“บัดซบ!! พวกเราได้ตายแน่ ไวรัสพวกนั้นถูกเอาไปโดยหนูขาว พูดออกไปใครจะเชื่อ!!”

เจ้าหน้าที่รู้สึกว่าหัวเราะก็ไม่ได้ ร้องไห้ก็ไม่ออก เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรจะหายใจต่อไปด้วยวิธีไหน ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านด้วยความกลัว ทั้งๆที่พวกเขาตรึงกำลังจำนวนมากเพื่อป้องกันไวรัสนี้ แต่....แค่การเคลื่อนไหวของหนูขาวสามตัว ไวรัสก็ถูกขโมยไปแล้ว

ตี๊ด!!!

“สัญญาณฉุกเฉิน ไวรัสในห้องทดลองถูกขโมยไป”

“สัญญาณฉุกเฉิน ไวรัสในห้องทดลองถูกขโมยไปแล้ว”

เสียงประกาศดังสองครั้งติด ทั่วทั้งฐานลับมีสัญญาณเตือนนี้ทั้งหมด ทำเอาคนที่กำลังถกเถียงกันอยู่ก่อนหน้านี้ชะงักไป

ไม่ใช่แค่คนของฐานลับเท่านั้นที่ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แม้แต่สมาชิกของกองทัพก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน พวกเขาไม่ใช่ว่ายังอยู่ห่างจากห้องเก็บไวรัสหรอกหรือ? แล้วทำไม....ทำไมจึงมีประกาศของฐานว่าไวรัสถูกขโมยไปได้แล้วกันล่ะ!

“สิบเอกอัน เรื่องนี้เธอ....”

“ทุกคนรีบออกไปข้างนอกกันเถอะค่ะ ฉันจะให้อุปกรณ์เอาไวรัสไปไว้ที่ทางด้านหลังของฐานวิจัยนะคะ” ซูหยวนเชื่อมต่อกับราชาหนูขาวได้ตลอดเวลา ดังนั้นตั้งแต่ที่นำไวรัสออกมาได้ เธอก็ให้มันรีบหาทางออกเอาไว้แล้ว

เมื่อไวรัสอยู่ในมือ ก็ไม่ใช่ปัญหาที่กองทัพจะต้องกังวลอีก พวกเขามองหน้ากันอย่างไม่อยากจะเชื่อ แม้แต่คำสั่งก็ลืมที่จะออกด้วยซ้ำ

หนูขาวสองตัวที่ถูกส่งมายังห้องควบคุมไม่ได้รอช้า เพื่อส่งราชาหนูขาวของตนเองออกไปอย่างปลอดภัย พวกมันกระโดดออกไปข้างหน้าแล้วตบเข้าไปที่หัวของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนหนึ่ง เพียงแค่การโจมตีเดียว...หัวของเจ้าหน้าที่คนนั้นก็หลุดกระเด็นออกไป

ภาพที่สมาชิกของกองทัพเห็นก็คือภาพที่หัวของเจ้าหน้าที่กลิ้งออกมานอกห้องควบคุมแล้ว โดยไม่เห็นแม้แต่เงาของพวกหนูขาวด้วยซ้ำ

เจ้าหน้าที่ในห้องนั้นมีอยู่ 5 คน แต่คนที่นั่งควบคุมหน้าจอตลอดเวลามีแค่ 2 คนเท่านั้น หลังจากที่เห็นเพื่อนของตนเองถูกฆ่าไปโดยง่าย เขาก็ยื่นมือไปเตรียมจะกดปุ่มฉุกเฉินเพื่อให้ปิดประตูห้องควบคุม แล้วเริ่มระบบทำลายตัวเอง ทว่า...เขาก็ช้าไปแล้ว!

หนูขาวองค์รักษ์ไม่ได้ถูกส่งมาแค่ตัวเดียวเท่านั้น อีกตัวรออยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่เจ้าหน้าที่กำลังจะเคลื่อนไหว มันก็ใช้กรงเล็บแหลมคมของตนเองเพื่อตัดแขนของอีกฝ่ายในพริบตาเดียว!

โชคดีที่ทหารของกองทัพไม่ใช่พวกโง่เขลา เมื่อรู้ว่าตอนนี้โอกาสมาถึงแล้ว ทีมยึดครองห้องควบคุมก็เริ่มดำเนินการทันที สัญญาณที่ให้พวกเขาเคลื่อนไหวก็คือหัวของเจ้าหน้าที่ที่กระเด็นออกมา ดังนั้นประตูห้องจึงถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว พร้อมกับธนูจำนวนมากที่โจมตีออกมา!!

“จี๊ด!”

หนูขาวสองตัวส่งสัญญาณถึงกัน ไม่ทันที่พวกทหารจะได้เห็นผู้ช่วยสุดวิเศษที่จัดการคนของฐานวิจัยนี้ให้ ร่างของทั้งสองก็มุดหายลงไปในท่ออากาศเสียแล้ว

“ขณะนี้...พวกเรายึดห้องควบคุมได้แล้ว กำลังจะยกเลิกกับดักทั้งหมด ทีมเก็บไวรัสให้เตรียมถอนตัวได้ ตรวจสอบแล้วว่าไวรัสนั้นหายไปจากฐานการทดลองแล้ว....”

หัวหน้าทีมยึดห้องควบคุมแจ้งข่าวนี้แก่สมาชิกคนอื่นๆ อย่างไรก็ตาม...แม้เขาจะเป็นคนพูดเอง แต่ก็แทบไม่อยากจะเชื่อด้วยซ้ำ เรื่องนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมจู่ๆทุกอย่างก็พลิกหงายจากหน้ามือเป็นหลังมือเช่นนี้ 

กระทั่งพวกเขาทำภารกิจสำเร็จ ก็ยังไม่รู้เลยว่าหน่วยปฏิบัติการลับไหนที่เข้ามาช่วยพวกเขาจัดการ ถึงสิบเอกอันจะบอกว่าตัวเองใช้เครื่องมือบางอย่างจากประธานจางในการขโมยไวรัส แต่...เรื่องห้องควบคุม ก็จะเป็นฝีมือของเธอด้วยหรือ?

พวกผู้นำระดับสูงที่รออยู่ข้างนอกสบตากันเอง พวกเขาไม่เข้าใจ และไม่รู้เลยว่าข้างในเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ยิ่งฟังก็ยิ่งงงไปหมด โชคดีที่ประสบการณ์ทำงานที่ผ่านมายังทำให้พวกเขามีสติอยู่บ้าง

“สิบเอกอันบอกว่าจะเอาไวรัสไปด้านหลังของฐาน ตอนนี้พวกเราต้องรีบแล้ว จำเป็นต้องยืนยันไวรัสพวกนั้นก่อน แล้วจึงจะดำเนินการขั้นต่อไปได้”

เพื่อยึดฐานนี้มาเป็นของตัวเอง และป้องกันไม่ให้ฐานนี้หลงเหลือร่องรอยการวิจัยเกี่ยวกับไวรัสอันตรายนั้นอีก พวกเขาจำเป็นที่จะต้องส่งหน่วยปฏิบัติการพื้นที่อื่นๆมาเก็บกวาด ตอนนี้ทุกหน่วยรออยู่แล้ว เพียงฟังว่าพวกเขาทำภารกิจสำเร็จหรือไม่ก็เท่านั้น

อีกอย่าง...เจ้าหน้าที่ที่อยู่ข้างใน เป็นเพียงผู้ใช้ธนูเท่านั้น เมื่อภารกิจในการขโมยไวรัสสำเร็จแล้ว อย่างนั้นก็ต้องใช้ความสามารถของเจ้าหน้าที่หน่วยอื่นๆเพื่อไปช่วยเหลือคนกลับมา

พวกผู้นำระดับสูงไปยังบริเวณด้านหลังของฐานลับ ก่อนจะได้เห็นตัวตนลึกลับนั้น 

“นั่น!! พวกหนูขาวกลายพันธุ์จากเขต C หรือ?”

“พวกกลายพันธุ์ระดับต่ำมาที่เขต I ได้ยังไง!!” เจ้าหน้าที่ระดับสูงเตรียมอุปกรณ์ของตัวเองออกมา หากไม่ใช่เพราะหนึ่งในนั้นมองเห็นขวดแก้วในแขนของหนูสีขาวตัวใหญ่ลายทองนั่นเสียก่อน

“อย่าเพิ่ง ดูที่แขนของมัน!!”

……………………………