ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

        เผ่าพันธุ์อาชูร่าที่กำลังปลอมตัวเป็นชิงหลงหวู่เทียนได้แต่เบิกตากว้างอย่างตื่นตะลึง ภาพในวันนั่นสำหรับพวกมันทั้งสามนั่นก็ยังไม่ลืมเลือนไปไหน วันที่เจ้าชิงหลงหวู่พลันได้สติและเกิดต่อต้านพวกเขา ร่างที่เปียกโชกไปด้วยเลือดพยายามเข้าต้านทานพวกมันอย่างสุดกำลังทั้งๆที่รู้ว่าสู้ไม่ได้ พวกมันก็พอจะรู้ได้ว่าไอ้บ้านั่นได้ส่งสาวใช้คนนึงออกไปอย่างไม่กลัวความตาย มันมีสาเหตุอะไรถึงต้องดิ้นรนขนาดนั่น มันไม่แม้แต่จะถอยหนีเลยด้วยซ้ำ

        "ใบหน้าอาจจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากแต่มีเคล้าโครงหน้าแบบเดิมอยู่เล็กน้อย เจ้าคือสาวใช้ที่หนีไปตอนนั่นใช่ไหม"

        ชิงหลงหวู่เทียนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียด มันตอนนี้ก็อธิบายอะไรไม่ถูกเช่นเดียวกัน อยากที่รู้หญิงสาวเบื้องหน้าที่ปรากฏออกมาในกาลก่อนมีพลังเพียงแค่จิตยุทธแห่งนภาเท่านั้น อ่อนแอซะจนใช้นิ้วกระดิกก็ต้องตกตายแล้วแต่ทว่าในตอนนี้มันอะไรกัน กลิ่นอายที่น่าสะพรึงราวกับก้นบึ้งของจักรวาลที่กว้างใหญ่

        "ไม่ผิดแน่นายท่าน นางคือคนที่ชิงหลงหวู่เทียนลอบปกป้อง..!!"

        หน้ากากมายาดำขาวรีบกางแขนเอาตัวเข้ามาบังชิงหลงหวู่ไว้ในทันที พวกมันก็สัมผัสได้เช่นเดียวกันว่าหญิงสาวนี้มีอะไรที่ผิดปกติไปจากอดีต

        "ใช่แล้วยังไง ไม่ใช่แล้วยังไง เผ่าพันธุ์อาชูร่าพวกแกบังอาจพรากสามีและลูกชายของข้าไป พวกเจ้าต้องชดใช้..!!"

        หลินหรู่หยินชำเลืองมองอย่างเยียบเย็นพร้อมกับพูดขึ้น ร่างเงาที่ราวกับเทพธิดาเริ่มเปล่ง ประกายอย่างช้าๆ เบื้องหลังปรากฏต้นไม้โบราณขนาดใหญ่ที่ล่องลอยอยู่บนฟากฟ้า ใบไม้แต่ละใบเต็มไปด้วยคลื่นพลังสีทองที่ส่องสว่างพวกมันโบกสบัดกิ่งก้านไปมาอย่างพลิ้วไหว

        "นะ.นะ.นี่คือ พะ.พะ.พลังระดับเทพเจ้า..?!!"

        ชิงหลงหวู่เทียนตัวปลอมอุทานออกมาเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตที่มหาศาลจนแทบจะทำให้ร่างกายของมันต้องเหี่ยวเหา กลิ่นอายพลังชีวิตที่มากล้นเริ่มถูกกลืนกินอย่างช้าๆ

        "หนีเร็ว..!!"

        ทั้งสองรีบลากชิงหลงหวู่ออกจากอาณาเขตในทันที พวกมันปลดปล่อยจิตยุทธจักรพรรดิมังกรดำและมังกรขาวออกมา มังกรสวรรค์ทั้งสองกู่ร้องดังสนั่นหวั่นไหวพร้อมกับกางกรงเล็บเข้าตะปบต้นไม้ยักษ์นั่น

        หญิงสาวไม่ได้สนใจเมื่อเห็นถึงการลงมือนั่น นางเพียงแค่ชำเลืองมองพร้อมกับกระดิกนิ้วหนึ่งคราเท่านั่น

        เพียงพริบตาบรรยากาศรอบบริเวณนิ้วมือที่สามก็แปรเปลี่ยนไป ต้นไม้นับหมื่นผุดขึ้นจากส่วนลึกและปล่อยรากไม้ออกมาอย่างบ้าคลั่ง กิ่นก้านของต้นไม้โบราณที่ทรงพลังพุ่งออกมาจากผืนดินจนปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า พวกมันเข้ารัดร่างของจักรพรรดิมังกรดำและขาวทั้งสองอย่างต่อเนื่อง

        "โฮกกกกกกกกก"

        ร่างเงามังกรขนาดยักษ์เริ่มคำรามกู่ร้องออกมาอย่างเจ็บปวด พวกมันตอนนี้เริ่มถูกรากไม้รัดร่างอย่างรุนแรง แต่ละตนพยายามที่ปลดปล่อยพลังออกมาอย่างถึงขีดสุดเพื่อทำลายรากไม้ที่รัดตัวแต่ทว่าพวกมันก็ไม่สามารถทำได้ รากไม้แต่ละเส้นมีพลังของเทพเจ้าอัดแน่นแถมพวกมันยังมีนับไม่ถ้วน

        "หึ? ราชองษ์รักษ์หน้ากากดำและหน้ากากขาว พวกแกบังอาจทรยศสามีของข้า วันนี้จะไม่มีใครหนีรอด"

        หลินหรู่หยินสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังที่เล็กกระจ๋อยของพวกมันทั้งสอง ในอดีตเธออาจจะหวาดกลัวต่อขั้นพลังเทพวิญญาณยุทธโบราณแต่ทว่าไม่ใช่กับเธอในตอนนี้ พวกมันทั้งสองหรือเผ่าพันธุ์อาชูร่าที่อยู่เบื้องหน้าไม่อยู่ในสายเลยซักนิด

        "เปรี๊ยง"

        เสียงระเบิดของจิตวิญญาณยุทธมังกรดังสั่นหวั่นไหว รากไม้ศักดิ์สิทธิ์นับหมื่นบีบร่างของจักรพรรดิมังกรจนแตกสลาย พลังสะท้อนกลับทำให้หน้ากากและหน้ากากขาวต้องกระอักเลือดออกมาอย่างหนัก ดวงจิตวิญญาณของพวกมันตอนนี้เริ่มแตกกระจายอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาทั้งสองสั่นไหวเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังที่เข้ากลืนกินพวกมัน พวกเขาที่ลากชิงหลงหวู่เทียนอยู่ก็คงสภาพอาการบาดเจ็บไม่ไหวจึงล่วงหล่นในทันที การลงมือโจมตีโดยที่ไม่แตะเนื้อต้องตัวสำหรับหญิงสาวนั่นเป็นเรื่องง่ายมาก ยิ่งตอนนี้นางได้ลงมือกับจิตวิญญาณยุทธที่รวมเป็นหนึ่งกับพลังชีวิต มันย่อมแน่นอนแล้วว่าพวกมันจะไม่รอด

        "พะ.พวกเจ้า..?"

        ชิงหลงหวู่เทียนตอนนี้ได้แต่สั่นกลัวเป็นเจ้าเข้า ถึงมันจะเป็นเผ่าพันธุ์อาชูร่าที่ยิ่งใหญ่ก็ตามแต่ทว่าตัวของมันนั่นมีนิสัยที่ขี้ขลาดและรักตัวกลัวตาย มันจะไม่ออกไปต่อสู้เองโดยเด็ดขาดถ้าไม่มั่นใจในผลลัพธ์ของการลงมือ โดยเฉพาะกับคนที่แข็งแกร่งกว่ามัน

        "ฮึ่ม โดยเฉพาะแก คิดว่าจะหนีไปไหน..!!"

        หญิงสาวใช้รากไม้นับหมื่นเข้าตึงร่างของมันที่อยู่บนห้วงอากาศทั้งเป็น กิ่งไม้ที่ราวกับโซ่ตรวนทำให้ชิงหลงหวู่เทียนถูกกักขังในทันที

        "จะ.เจ้าจะทำอะไร? ข้าคือเผ่าพันธุ์อาชูร่า!! ถ้าลงมือเจ้าจะต้องเสียใจเป็นแน่..!!"

        มันตอนนี้พยายามที่จะดิ้นให้หลุด คลื่นพลังสีดำทมิฬปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่งแต่เพียงชั่วครู่เดียวพวกมันก็ถูกกิ่งไม้ดูดซับเข้าไป ยิ่งมันปลดปล่อยพลังมากเท่าไหร่พลังงานที่อยู่ภายในตัวก็ยิ่งจางหายมากเท่านั้น

        "ข้าจะไม่ให้แกตายดีอย่างแน่นอน กลายเป็นสารอาหารให้กับพฤกษาของข้าเถอะ ความเจ็บปวดที่เจ้าจะเผชิญมันไม่มากไปยิ่งกว่าข้าในตอนนั่นหรอก พวกเจ้าได้แยกพวกเราออกจากกันแต่มันก็ดีที่ข้าได้รับพลังเช่นนี้มาเพื่อเอามาไว้ใช้กับพวกแกยังไงละ"

        สิ้นคำพูดของนางกิ่งไม้ขนาดเล็กนับร้อยๆเส้นก็แยกตัวออกมาจากรากไม้ขนาดใหญ่ พวกมันเข้าทะลวงร่างที่ถูกตรึงไว้อยู่แบบนั่นอย่างไร้ปราณี รากไม้ที่ทะลวงร่างเริ่มเปล่งแสงสีเขียวขึ้น พวกมันเข้าชอนไชร่างสีดำทมิฬในทันที

        "อ๊ากกกกกกกก นังผู้หญิงสารเลว ข้าจะฆ่าแก!! ข้าจะฆ่าแก!!"

        เสียงคำรามเจ็บปวดดังก้องไปทั่วท้องฟ้าพร้อมกับความแค้นที่มากล้น ใบหน้าของมันตอนนี้มีน้ำหูน้ำตาไหลออกมาอย่างหนักราวกับว่าเจ็บปวดจนทนไม่ไหว พลังงานชีวิตที่มากมายจนแทบจะเป็นนิรันดร์กำลังถูกกลืนกินไปอย่างบ้าคลั่งด้วยต้นไม้ต้นนั่นแถมความเจ็บปวดของการถูกดูดพลังชีวิตออกไปเรียกได้ว่าเหมือนกับนรก ดวงจิตวิญญาณรวมถึงเนื้อหนังเริ่มเหี่ยวเฉาอย่างช้าๆโดยที่ไม่สามารถต่อต้านได้

        ภาพที่ทุกคนได้เห็นมันชั่งเป็นอะไรที่น่าหวาดสะพรึง ชิงหลงหวู่เทียนผู้เป็นองค์จักรพรรดิชิงหลงที่ยิ่งใหญ่กำลังถูกตรึงกลางห้วงอากาศและโดนทรมานทั้งเป็น

        หญิงสาวที่เห็นก็ยิ่งหรี่ตาลงอย่างเยียบเย็น แค่นี้มันไม่พอกับที่นางและลูกได้รับหรอก ถ้าไม่ใช่พวกมันมีหรือที่พวกเขาจะต้องแยกออกกันจาก

        ขณะที่ชิงหลงหวู่เทียนกำลังถูกทรมานอยู่นั่นเบื้องหน้าของมันก็ปรากฏวังวนมิติสีดำทมิฬขึ้น พวกมันเข้าสบั้นกิ่งไม้และรากไม้ศักดิ์สิทธิ์จนถูกแยกออกเป็นชิ้นๆอย่างง่ายดาย หลินหรู่หยินเมื่อเห็นก็ชำเลืองมองอย่างไม่สนใจ

ภายในวังวนมิติก็มีเสียงของชายชราดังขึ้น

        "ร่างพฤกษาเทพศักดิ์สิทธิ์..? ไม่ผิดแน่ ทำไมสตรีศักดิ์สิทธ์แห่งวังต้นไม้เทพนิรันดร์ที่ยิ่งใหญ่ถึงได้มาอยู่ที่นี้ได้!!"