ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

ตอนที่ 32คนที่ถูกเลือก มักไม่รู้ว่าใครเป็นคนเลือก

เมืองชิงอัน

ประตูเมืองปิดลงช้า ๆ

ภารกิจสำเร็จแล้ว

ไม่มีคนตาย

ไม่มีของหาย

ตามปกติ ทุกคนควรพัก

แต่หลินรุ่ยรู้

ถ้าคนพวกนั้นแค่อยากส่งของ

คงไม่ต้องมี “ข้อสอบ”

—

ชายคุมเกวียนเดินนำ

พาพวกเขาเข้าไปในลานเงียบแห่งหนึ่ง

ไม่มีป้าย

ไม่มีทหารเฝ้า

มีเพียงเรือนไม้ธรรมดา

เขาหยุด

หันกลับ

“รอ”

แล้วเดินเข้าไปคนเดียว

หลัวชิงมองรอบ ๆ

กระซิบ

“ที่นี่แปลก”

เฉินมู่พยักหน้า

“เงียบเกินไป”

หลินรุ่ยมองกำแพง

มีรอยซ่อม

แต่ไม่ใช่จากศึก

เหมือนถูกลบอะไรบางอย่าง

—

ผ่านไปครึ่งชั่วยาม

ประตูเปิด

ชายคุมเกวียนออกมา

แต่ครั้งนี้…

เขาไม่ได้ใส่ชุดเดิม

เป็นชุดดำเรียบ

ไม่มีตรา

เขาเดินมาหาหลินรุ่ย

ยื่นกล่องไม้

“เปิด”

หลินรุ่ยรับมา

ข้างในมี…

หมากไม้สามตัว

สีดำทั้งหมด

แต่ด้านล่างมีคำ

ตัวแรก

คน

ตัวที่สอง

เวลา

ตัวที่สาม

โอกาส

ทุกคนงง

ชายคนนั้นถาม

“ถ้าเลือกได้เก็บไว้สองอย่าง”

“จะทิ้งอะไร”

เงียบ

หลัวชิงพึมพำ

“อีกแล้ว?”

หลินรุ่ยหยิบหมากขึ้น

มองอยู่พัก

ก่อนวางตัวหนึ่งกลับ

“โอกาส”

ชายคนนั้นเงยหน้า

“ทำไม”

หลินรุ่ยตอบ

“เวลาเสียแล้วเอาคืนไม่ได้”

“คนเสียแล้วแทนไม่ได้”

“โอกาส…”

เขามองหมาก

“…สร้างใหม่ได้”

เงียบ

ชายคนนั้นมองเขานานมาก

ก่อนยิ้ม

“มีคนตอบแบบนี้น้อย”

—

ทันใดนั้น

เสียงดังจากด้านใน

“พอแล้ว”

ทุกคนหัน

ชายชราคนหนึ่งเดินออกมา

ชุดเรียบ

ผมหงอก

เหมือนคนธรรมดา

แต่พอเดินออกมา—

ทั้งลานเงียบ

แม้แต่ชายคุมเกวียนยังก้มศีรษะ

ชายชรามองหลินรุ่ย

ถาม

“เจ้ารู้ไหม”

“คนส่วนใหญ่ตอบว่าเก็บโอกาส”

หลินรุ่ยตอบ

“เพราะคนส่วนใหญ่คิดว่าตัวเองเก่งพอจะสร้างคนใหม่”

ชายชราหยุด

มองเขา

แล้วหัวเราะเบา ๆ

“ดี”

—

เขาเดินเข้ามาใกล้

ถามอีกข้อ

“ถ้าวันหนึ่ง…”

“คนของเจ้าทรยศ”

หลัวชิงสีหน้าแข็ง

คำถามนี้…

ตรงเกินไป

หลินรุ่ยตอบช้า ๆ

“ดูเหตุผล”

ชายชราถามต่อ

“แล้วถ้าเขาขายเจ้า”

หลินรุ่ยตอบ

“ฆ่า”

ทุกคนเงียบ

ชายชราหยุด

หลินรุ่ยพูดต่อ

“แต่ก่อนฆ่า…”

เขามองอีกฝ่าย

“…ข้าจะดูว่าข้าทำให้เขาต้องขายหรือเปล่า”

ลมเงียบลง

ชายชรายืนนิ่ง

ก่อนพยักหน้า

แล้วหันหลัง

พูดเพียงประโยคเดียว

“ส่งกลับ”

—

ทุกคนงง

หลัวชิงหลุดถาม

“แค่นี้?”

ชายคุมเกวียนตอบ

“พอแล้ว”

เขาหันมาหาหลินรุ่ย

ยื่นซองอีกครั้ง

“ของส่วนตัว”

หลินรุ่ยเปิด

ข้างในมีเพียงกระดาษแผ่นเดียว

ไม่มีชื่อผู้ส่ง

มีข้อความเดียว

เจ้ามองกระดานถูกแล้ว
แต่ยังไม่รู้ว่าใครเป็นคนตั้งกระดาน

—

ระหว่างเดินออกจากเมือง

ระบบเด้งขึ้น

ตรวจพบตัวตนระดับสูง

สิทธิ์ไม่เพียงพอ

สถานะ:

ผู้สังเกตการณ์ลำดับสูง

ความสนใจ:
เพิ่มขึ้น

ปลดล็อก:

【มุมมองเชิงอำนาจ Lv.1】

ผล:

สามารถมองเห็นความสัมพันธ์บางส่วน

—

หลินรุ่ยเงียบ

เขาหันกลับมองเมืองชิงอัน

เมืองยังเหมือนเดิม

ไม่มีอะไรเปลี่ยน

แต่เขารู้แล้ว

การสอบที่ผ่านมา…

ไม่ใช่เพื่อดูว่าเขาเก่งไหม

แต่เพื่อดูว่า

ถ้าวันหนึ่งเขาถืออำนาจ

เขาจะกลายเป็นคนแบบไหน

ตอนที่ 32 จบ

ตอนต่อไป: ตอนที่ 33 — คนที่วางกระดาน ไม่จำเป็นต้องนั่งเล่นเอง