cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วในที่สุดระยะเวลาหนึ่งปีก็มาถึง และในวันนี้เองเป็นวันที่สิ้นสุดการฝึกฝนของไป๋ฉี ด้านบนเกาะขนาดใหญ่ ตอนนี้ชายหนุ่มที่อยู่บนจุดสูงสุดของภูเขาพลันลืมตาขึ้นมาพร้อมกับพลังงานที่หนาแน่นแผ่ออกไปทั่วสารทิศ ซึ่งนอกจากตัวเขาแล้วยังมีพลังเช่นนี้แผ่ออกมาอีกห้าจุดด้วยกันแม้มันจะดูเล็กกว่าก็ตามที

ไป๋ฉีลุกขึ้นแล้วยกยิ้มก่อนที่จะบินออกไปโดยไม่จำเป็นต้องใช้ชุดเกราะเข้าช่วยเหลือ พร้อมกับเปิดกำไลสื่อสารหลังจากที่ปิดมันมานานถึงหนึ่งปีเต็มๆ

"สวัสดีค่ะมาสเตอร์" หลิงหลิง AI ประจำตัวของไป๋ฉีกล่าวทักทายทันทีที่เปิดเครื่อง

"หลิงหลิงติดต่ออาจารย์"ไป๋ฉีออกคำสั่ง AI หลิงหลิง ทำตามในทันที ต่อมาไม่นานภาพของอู่จินหยางก็ปรากฏมาเบื้องหน้า

"ไง เจ้าตัวแสบ พึ่งนึกขึ้นได้ว่ามีอาจารย์หรือไง"อู่จินหยางเอ่ยปากหยอกล้อแกมประชดประชัน

"ฮ่าๆๆ อาจารย์อย่าพูดอย่างนั้นสิครับ ผมฝึกฝนเสร็จเองนะ ตอนนี้อาจารย์อยู่ไหนครับผมจะได้ไปหา"ไป๋ฉีกล่าวถาม

"โอ้ ถ้าจะมาก็รีบมาเลยพอดีว่าเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นที่เขตตะวันตกนี่เองเดี๋ยวจะส่งตำแหน่งไปให้ อาจารย์กับพวกพี่ๆในหน่วยของเธออยู่ที่นี่กันหมดและกำลังจะออกปฏิบัติการ"อู่จินหยางกล่าว ไป๋ฉีที่ได้ยินก็หรี่ตามองในทันที

"ได้ครับอาจารย์ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้" กล่าวจบไป๋ฉีก็ลงมายังใจกลางของเกาะอันเป็นสถานที่รวมตัวของเหล่าสาวๆ เมื่อลงมาถึงพื้นแน่นอนว่าหญิงงามทั้งห้าต่างพากันมากอดด้วยความคิดถึงและความดีใจ

"ฉี ดูสิ พวกเรากลายเป็นเทพสงครามกันหมดแล้ว"พวกเธอกล่าวออกมาในแนวทางเดียวกัน

"อืม ดีแล้ว ฉันดีใจมากที่พวกเธอแข็งแกร่งขึ้นมาขนาดนี้ เดี๋ยวพอกลับไปถึงบ้านฉันจะหารือกับพ่อแม่เรื่องงานแต่งงานของพวกเรา"ไป๋ฉีกล่าว

เหล่าหญิงสาวที่ได้ยินก็ถึงกับอมยิ้มหน้าแดงกล่ำเต็มไปด้วยความเขินอายก่อนที่จะพยักหน้าตอบรับอย่างพร้อมเพรียงกัน พวกเธอกับไป๋ฉีนั้นเกินเลยไปถึงขั้นไหนต่อไหนแล้วจะแต่งงานกันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

"แต่ก่อนอื่น พวกเธอกลับไปรอที่บ้านก่อน เดี๋ยวฉันจะไปช่วยอาจารย์ที่เขตตะวันตกสักหน่อย ดูเหมือนว่าหน่วยมังกรขาวกำลังมีปัญหา" หญิงสาวสามคน โรส เซอิน และโนอาพยักหน้าอย่างเข้าใจ พวกเธอสามคนเป็นคนของกองกำลังประเทศอื่นจึงไม่สามารถลงมือได้หากไม่ได้รับอนุญาติ ดังนั้นจึงขอกลับไปดูแลพวกพ่อแม่ของไป๋ฉีที่บ้านจะดีกว่า

ส่วนซุนหรงและจางจิวลี่นั้นขอไปด้วยเพราะถึงอย่างไรพวกเธอก็สังกัดดราก้อนเอ็มไพร์ ดังนั้นพวกเธอจึงมีส่วนเกี่ยวข้องเต็มๆ ซึ่งไปฉีก็ยินยอมให้พวกเธอไป

ทางด้านโรสเมื่อเห็นว่าไป๋ฉีจะไปทำภารกิจเธอก็ให้เขาใช้เครื่องบินรบของเธอเพื่อเดินทาง ส่วนตัวของโรสเอง โนอา และเซอินนั้น สามารถเรียกเครื่องบินรบอีกลำของโนอามารับได้

ไป๋ฉีก็ตอบตกลง เขาเข้าไปกอดและหอมแก้มหญิงสาวทั้งสามคนก่อนที่จะขึ้นยานและเดินทางไปยังทิศตะวันตกในทันที หญิงสาวอีกสามคนที่เหลือก็ยกยิ้มก่อนจะหันมาหน้าบึ้งใส่กันเล็กน้อย

และเป็นโนอาที่กล่าวออกมาเป็นคนแรก "น้องโรส พี่ว่าพวกเราสงบศึกกันเถอะ พี่สาวคนนี้จะไม่แหย่เราอีกแล้ว ถึงอย่างไรต่อไปนี้ก็ต้องอาศัยอยู่ด้วยกัน"

"ใช่ๆ ตอนเด็กพวกเราก็แกล้งกันสนุกขำๆเฉยๆ ตอนนี้โตแล้ว พี่สาวว่าเราเลิกทะเลาะกันดีกว่า ไม่อยากนั้นในอนาคตสามีอาจจะปวดหัวได้"เซอินกล่าวเสริม ดวงตาของพวกเธอจ้องมองไปที่โรสด้วยความคาดหวัง

ทางด้านโรสเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ผงะไป ไม่คิดว่าทั้งสองคนจะเป็นคนเอ่ยปากยอมสงบศึกกับเธอแบบนี้ ก่อนที่โรสจะพยักหน้าตอบรับไป "เอาอย่างนั้นก็ได้ สงบศึกก็สงบศึก ต่อไปนี้หนูก็จะไปแกล้งพวกพี่ๆแล้วเหมือนกัน"

"เยี่ยมเลยๆ"ทั้งเซอินกับโนอาอุทานออกมาด้วยความดีใจ การทะเลาะกันของทั้งสามคนก็นับว่าสิ้นสุดลงในวันนี้

สาวๆทั้งสามคนพูดคุยกันอยู่นาน ในที่สุดเครื่องบินรบลวดลายเกล็ดหิมะสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นมา พวกเธอจึงพากันขึ้นไปและสั่งให้มันเดินทางกลับบ้านในทันที

ตัดไปยังที่เขตตะวันตกบริเวณที่ป่าติดกับทะเล ตอนนี้พวกอู่จินหยางอยู่บนเครื่องบินรบขนาดใหญ่และดูสถานการณ์ เบื้องหน้าของพวกเขานั้นคือกองทัพอบิสขนาดใหญ่ ที่มีตัวตนตั้งแต่ระดับนักสู้ไปจนถึงระดับเทพสงคราม ปรากฏการณ์ที่อบิสมารวมตัวกันเช่นนี้เรียกว่า 'คลื่น'

ซึ่งมันเกิดจากที่มนุษย์ขยายพื้นที่และอาณาเขตมากและรวดเร็วเกินไป จนทำให้อบิสต้องรวมตัวกันเพื่อที่จะทวงพื้นที่สวนนั้นคืนโดยตัวนำของพวกมันก็คืออบิสระดับเทพสงครามที่มีสติปัญหา

"หัวหน้าค่ะ กำลังเสริมของดราก้อนเอ็มไพร์กำลังจะมาถึงในอีกสามห้านาที น่าจะพอๆกับเวลาที่กำแพงเลเซอร์กำลังจะพัง พวกเราควรเตรียมตัวเลยดีไหมค่ะ"อิงเสวียกล่าวถาม

"อืม สั่งการออกไป ทุกคนในหน่วยเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการสู้รบครั้งใหญ่ แล้วก็ย้ำกับพวกเขาด้วยว่าอย่าเข้าไปใกล้การต่อสู้ของระดับเทพสงครามโดยเด็ดขาด เพราะเพียงแค่ออร่าของมันก็บดขยี้ทุกคนที่อยู่ที่นี่ได้แล้ว"

"ครับ/ค่ะ"หัวหน้าหน่วยทั้งสี่กล่าวอย่างพร้อมเพรียงกัน ทันใดนั้นเองยานรบสีแดงก็พุ่งเข้ามาหยุดลงใกล้ๆยานรบของหน่วยมังกรขาว พร้อมกับชายหนึ่งหญิงสองในชุดบอดี้สูทที่พุ่งกระโดดเข้าไปในยานของหน่วยมังกรขาวในทันทีก่อนที่ยานสีแดงนั้นจะบินกลับไป

ชายหญิงสามคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกซะจากไป๋ฉี จางจิวลี่ และซุนหรง ที่เดินทางมาจากเกาะที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก

"อาจารย์ผมมาแล้วครับ"เมื่อมาถึงไป๋ฉีก็รายงานตัวในทันที อู่จินหยางหันหน้าไปมองแววตาก็สั่นเคลือ เพราะเขาไม่สามารถมองเห็นระดับพลังของไป๋ฉีและสาวๆอีกสองคนได้ด้วยตาเปล่า

นี่หมายความว่าสามคนนี้มีระดับเหนือกว่าเขาไปแล้ว ทั้งยังเหนือชั้นเอามากๆ แล้วแบบนี้จะไม่ให้เขาตกตะลึงได้อย่างไร

"ลี่ลี่ตัวน้อยของอาจารย์ หายไปนานมาให้กอดหน่อย"จิงจิงหาได้สนใจระดับพลังไม่ ด้วยความคิดถึงลูกศิษย์เธอจึงวิ่งเข้าไปกอดจางจิวลี่ในทันที ส่วนทางด้านไป๋ฉีเขาก็ยังคงยืนยิ้มอยู่เช่นนั้น

"เดี๋ยวฉันขอกลับไปยานมังกรดำก่อนนะ แล้วเจอกัน"ซุนหรงกล่าวก่อนที่จะเข้ามาหอมแก้มไป๋ฉีและบินออกไป