ฉาก: ป่าหลังหมู่บ้าน – เขตตะวันตก
หลังจากที่บราร์คโดนสกิล "Interrupt Drain" พลังเวทในขวานที่กำลังร่ายไว้หายวับ
เขาชะงักไปเสี้ยววินาทีก่อนที่เรย์จะไม่ปล่อยโอกาสให้เสียเปล่า
“อย่าคิดว่าพี่จะให้พักหายใจนะ...!!”
เรย์พุ่งเข้าใส่บราร์ค ร่างพุ่งต่ำ กลิ้งหลบขวานแรก แล้วสวนด้วยมีดแห่งรากหัวใจใส่สีข้างของบราร์ค
บราร์คกัดฟันพลิกตัวถอยสองก้าว ก่อนเหวี่ยงขวานใส่กลับมาด้วยพลังเต็มแรง เรย์เบี่ยงตัวหลบเฉียดฉิวแล้วพุ่งประชิดอีกครั้ง
เสียงปะทะเกิดขึ้นต่อเนื่องเหล็กกับเวท ฟาด ฟัน ฟันแทง แสงพุ่งวูบวาบไปทั่วแนวต้นไม้
บราร์คเริ่มเสียเปรียบ
เืไหลซึมจากาแที่สีข้างเขาเริ่มถอยลึกเข้าไปในป่า—แต่เรย์ไม่ปล่อยให้พัก
“วิ่งหนีไปก็ไม่มีทางรอด!”
บราร์คสะบัดขวานสองเล่ม ก่อม่านเวทกันไว้เบื้องหน้า
แต่เรย์กลับะโข้ามขึ้นจากฝั่งบนพร้ะโกนอย่างดุดัน
“หมดเวลาแล้ว!”
พลังเวทในตัวเรย์ะเิพุ่งขึ้น ออร่าดำ-เขียวเปล่งประกายขึ้นสู่ท้องฟ้าเมฆเวทเหนือศีรษะเขาแยกตัวเป็วงกว้างสายลมพัดไปรอบทิศกลิ่นเวทคลุ้งทั่วบริเวณ
บราร์คตาเบิกโพลง
"...นี่มันพลังระดับไหนกันแน่!"
เขาตั้งขวานไขว้ คิดในใจ
“ฉันหลบไม่ได้แน่... ต้องรับมันให้ได้ ด้วยพลังทั้งหมดที่ฉันมี...!”
เรย์ตวัดมีดจากอากาศพลังเวทรอบตัวเขาพุ่งลงเป็เส้นแสงฉีกฟ้าจากบนฟ้า
เข้าโจมตีบราร์คจากมุมสูงในลักษณะ ‘ฟันแนวดิ่ง’ แผ่นดินะเื ต้นไม้รอบข้างโยกไหวบราร์คถูกแรงกระแทกอัดลงกับพื้นเกราะเวทของเขาแตก
ขวานหลุดจากมือเขาทรุดลงกับพื้น
“…นี่มัน… เป็ไปไม่ได้…”
เสียงสุดท้ายของเขาจางหาย
บราร์คแน่นิ่งกับพื้น—ร่างสลายกลายเป็ละอองเวท
[ระบบแจ้งเตือน: คุณได้สังหารเป้าหมายระดับหัวหน้า – Brark “ขวานดับิญญา”]
[คุณได้รับ EXP จำนวนมาก]
[เลเวลเพิ่มขึ้นเป็ Lv.15]
[คุณได้รับฉายาใหม่!]
“ผู้พิชิตแห่งมิโรห์”
ความหมาย: ผู้ที่สามารถหยุดภัยพิบัติครั้งใหญ่ และเป็ฮีโร่ของหมู่บ้านมิโรห์ในสายตาของผู้คน
เอฟเฟกต์: เพิ่มความเชื่อใจจากชาวบ้านในพื้นที่ใหม่ +30% / ลดราคาสินค้าในเขตชุมชนขนาดเล็ก
คุณได้รับไอเท็มพิเศษ: “แซ่เถาวัลย์ิญญา – ฟังกุ”
ประเภท: อาวุธเสริม / ใช้สำหรับอัญเชิญ
เอฟเฟกต์: เรียก “หมาป่าจิติญญา” (Lv.10) มาช่วยต่อสู้ 1 ตัว (ระยะเวลา 5 นาที / คูลดาวน์ 12 ชม.)
ความสามารถเสริม: ขวิดศัตรู / ลากศัตรู / สร้างกลิ่นเวทรบกวนศัตรูหมู่
เรย์ถอนหายใจเหนื่อยแทบทรุดแต่รอยยิ้มเล็ก ๆ ก็ผุดขึ้นบนใบหน้าเขาเดินกลับออกมาจากแนวป่าตรงไปยังจุดที่สาวนักธนูปริศนายังนอนอยู่
เธอเพิ่งพยุงตัวลุกขึ้นได้เล็กน้อยเรย์คุกเข่าลง
“เธอเป็อะไรมากมั้ย? …แต่เดี๋ยวก่อน—เธอเป็คนยิงหัวหน้าตัวเองนะ ทำไมถึงทำแบบนั้น?”
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นยิ้มจาง ๆ
“ฉันชื่อ โฮซึกิ มิซึนะ (Hozuki Mizuna)… เรียกมิจังเฉย ๆ ก็ได้ค่ะ”
เธอยื่นมือซ้ายออกมาเล็กน้อย
“สถานะของฉัน… เป็นักธนูระดับกลางของหมู่บ้านอิซุนะค่ะ เลเวล 11 ธาตุลม – พลังเวทกลางระยะไกล”
สเตตัส:
HP: 620
MP: 940
AGI: 37
DEX: 42
INT: 28
ทักษะ:
Wind Arrow Lv.3
Triple Shot
Silent Gale (ยิงโดยไม่ถูกตรวจจับ)
Wind Ward (ป้องกันธาตุลม)
เธอยิ้มเศร้า
“...ฉันถูกบราร์คจับตัวมาจากหมู่บ้านอิซุนะเค้าเคยโจมตีหมู่บ้านฉันมาก่อน แล้วยื่นข้อเสนอว่าถ้าฉันยอมมาอยู่กับเค้า… หมู่บ้านฉันจะปลอดภัย”
เธอก้มหน้า
“ฉันไม่เคยอยากเป็คนร้าย แต่ฉันก็ไม่อยากให้ใครต้องเจ็บเพราะฉันไม่เลือก”
“…แต่เมื่อฉันเห็นผู้หญิงคนนั้น—เอลร่า ใช้เวทฟาดลูกน้องของบราร์คอย่างไม่ลังเล
ฉันรู้เลยว่าเธอจะปกป้องคนอื่นได้… และเธอไม่ได้อยู่คนเดียว”
เธอเงยหน้ามองเรย์สายตาจริงจังแต่แฝงด้วยความขวยเขิน
“เรย์…”
เรย์ขมวดคิ้ว
“หือ?”
“...นายเป็หัวหน้ากิลด์ใช่มั้ย?”
เรย์ยืดอก
“ใช่! ฉันคือหัวหน้ากิลด์—"Accidental Heroes”
มิจังหน้าแดงก่อนจะพูดเบา ๆ ด้วยเสียงที่ทำเอาเรย์หน้าเหวอ
“ถ้างั้น... รับฉันเข้ากิลด์ด้วยได้มั้ย?”
เรย์อ้าปากจะตอบ แต่กลับพูดไม่ออกไม่ใช่เพราะใ...
แต่เพราะสาวนักธนูตรงหน้านั้น กำลังยิ้มให้เขาแบบที่…เขาไม่รู้จะตอบว่ายังไงดี
