ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

"อี้เฉินอนุชน มีชื่อเยี่ยงเจ้า เหตุใดมานั่งขลุกอยู่ยังโรงประมูลชั้นที่1เล่า ..ขึ้นมานั่งเป็นเพื่อนข้ามา เร็วเข้า"
 

      คำพูดนั้นของ องค์ชายชิงไป๋ยี่ ทำให้อี้เฉิน หน้าบึ้งตึงไม่น้อย ก่อนที่น้ำเสียงของหมู่ชน จะจับจ้องมาที่อี้เฉิน กลุ่มคนไม่น้อยจดจำใบหน้าอี้เฉินได้ไม่ยาก เนื่องด้วยเขาถูกตั้งค่าหัวไปทุกหัวเมืองใหญ่ สั่นสะเทือนทวีป รกร้างชางไห่ "เจ้า! เจ้า! อี้เฉิน ผู้ที่สร้างชื่อมิติหุบเหวสวรรค์ ฆ่าอนุชนผู้มีพรสวรรค์ ราวกับผักปลา ข้าไม่คิดเลยว่า เจ้าจะกล้ามาเดินลอยชายเฉกเช่นนี้"

       "ใช่ๆ มันช่างใจกล้าห่อฟ้าจริงๆ!!!" ฉับพลันอายสังหารก็ตลบอบอวล ส่งผลให้ บรรยากาศน่าอึดอัดในทันที เมื่ออนุชนรับรู้ถึงตัวตนของเขา หากไม่ได้น้ำเสียงชายชรา จากด้านบนชั้นสาม กระแอมไอออกมาเสียงดังกังวาน เกรงว่าอี้เฉินได้ถูกอนุชนรุมทึ้งเป็นแน่ อี้เฉินได้แต่ส่ายหัวเมื่อเห็นสายตาของหมู่ชนจับจ้องมาที่ตัวเขา ส่งจิตสังหารเล็ดลอดออกมาไม่ขาด

ด้าน องค์ชายชิงไป๋ยี่ ที่ดูชมเรื่องสนุกเขายกยิ้มไม่น้อย ทว่าเมื่อเห็นผู้อาวุโสชราสอดมือเข้ามายุ่ง เขาจึงเก็บความคิดชั่วร้ายกลับไป

ราชาโอสถ เอ่ยปากไต่ถาม ครั้นเห็นศิษย์รัก จับจ้องชายหนุ่มผมขาว ที่อยู่เบื้องล่างอย่างไม่วางตา "เจ้าสนใจเขาอย่างนั้นหรือ?"

เฉินอิน ส่ายหัว"ไม่มีอะไรท่านอาจารย์ เขาดูธรรมดาเกินไป ผิดกับชื่อเสียงของเขาก็เท่านั้น"

      ราชาโอสถยกยิ้ม "เจ้าจำศีลมานาน ไม่รู้เรื่องของเขาย่อมไม่แปลกเฉินอิน ...บุรุษผู้นั้น สร้างชื่อไม่น้อยในรอบหลายปี ทว่ายามนี้เขาสูญเสียกระดูกศักดิ์สิทธิ์ที่สมบูรณ์ จึงทำให้เขามาอยู่ในสภาพเฉกเช่นนี้"

      เฉินอิน นางได้ยินมีสีหน้าตกใจอยู่ไม่น้อย แม้แต่นางยังไม่มีกระดูกศักดิ์สิทธิ์ ที่สมบูรณ์ พูดโพล่งออกไปด้วยความไม่อยากเชื่อ "ท่านอาจารย์ มันอาจจะเป็นเพียงข่าวลือก็ได้ เดียวนี้ท่านเชื่อเรื่องพันนี้ด้วยงั้นหรือ?"

        ราชาโอสถส่ายหัว กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "มันเป็นเรื่องจริงที่ได้รับการยืนยัน ข้ายังนึกเสียดายในศักยภาพของเขาอยู่เลย ทว่าบุรุษผู้นี้สร้างความแค้นเคืองให้4สำนักใหญ่ มีเพียงผู้นั้นที่กล้ารับเขาเป็นศิษย์ ข้าจึงสนใจเขาไม่น้อย"

เฉินอิน จ้องมองอาจารย์นางด้วยความเจ้าเล่ห์ 'หรือคนที่อาจารย์หมายตา จะเป็นอาจารย์ของไอ้เด็กเวรนี่'

ราชาโอสถ กระแอมไอออกมาเบาๆ กลบเกลื่อนศิษย์ของเขาในทันที "เฉินอิน เจ้าอย่าคิดอะไรฟุ้งซ่าน งานประมูลใกล้จะเริ่มในอีกไม่ช้าแล้ว"

       ...เพียงเวลาไม่กี่อึดใจ กลางลานประมูลก็มีหญิงสาวอายุไล่ๆ กับอี้เฉิน เดินสืบเท้าออกมา พร้อมกับใบหน้าโฉมสะคราญ ดึงดูดหมู่ชนอยู่ไม่น้อย นางนั้นก็คือคุณหนูของตระกูล ฉั่ว อาภรณ์สีแดงเพลิงที่ปลิวไสว ขับให้นางยิ่งงาม เพริศพริ้ง สะกดสายตาของหมู่ชนโดยรอบที่จ้องมองนาง ก่อนริมฝีปากแดงน้อยจะกล่าวคำพูดออกมา

"ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงานประมูลของตระกูล ฉั่ว ของพวกเรา ข้าซึ่งเป็นตัวแทนของตระกูล ฉั่ว ขอเปิดงานประมูล ณ บัดนี้"

เมื่อหญิงสาวโฉมสะคราญ เอ่ยพูดเสร็จสิ้น หญิงงามอีกท่านหนึ่งเดินถือถาด ปกปิดสิ่งของที่อยู่ภายในถาดไว้ ด้วยผ้าคลุมสีแดง ก่อนนางจะเปิดมันออกสู่สายตาหมู่ชน

"อย่างที่ทุกท่านเห็น นี่คือสมุนไพร ระดับเซียน ต้นเกล็ดหิมะ ช่วยเร่งในการฝึกปรือปรับสมดุล หยินและหยาง ราคาเริ่มต้นอยู่ที่3,000 หินเซียน"

เหล่าอนุชนที่เห็นพวกเขา ต่างพากันชื่นชมตระกูล ฉั่ว ไม่น้อยเพียงของเปิดงานก็เป็นถึง สมุนไพรระดับ เซียนแล้ว เกรงว่างานประมูลนี้จะเต็มไปด้วยของล้ำค่าอย่างแน่นอน

       เสียงเหล่าคุณหนู คุณชาย ต่างก็ส่งเสียงประมูล กันออกมาอย่างออกรสออกชาติ ไม่นานสิ่งของต่างๆ ก็ถูกประมูลไปหลายรายการ อี้เฉินเขาได้แต่ส่ายหัวไม่มีหินเซียนเพียงพอ ที่จะประมูลสิ่งของเหล่านี้ ทว่าที่เขายังไม่จากไปไหน เนื่องด้วย รอฟังข่าวคราว เรื่องสงคราม เทพพันปี ที่มีกลุ่มคนไม่น้อย พูดคุยกันออกมา ขนาบสองฝากข้าง

ทว่า เมื่อสัมผัสได้ถึงอายความหนาวเย็น จากใจกลางลานประมูล รับรู้ได้ในทันทีมันต้องเป็นผลึกน้ำแข็งระดับสูงอย่างไม่ต้องสงสัย แล้วมีอยู่ด้วยกันหลายก้อน เสียด้วย

       น้ำเสียงหญิงสาวโฉมสะคราญ กล่าวออกมาอย่างไม่อ้อมค้อม ด้วยน้ำเสียงใสกังวาน "ทุกท่านที่มางานนี้ เกรงว่าจะสนใจผลึกน้ำแข็งระดับสูงใช่หรือไม่? ทางเรามีอยู่ด้วยกัน ถึง5ก้อน ทุกก้อนล้วนอยู่ในระดับสูงสุด ต้องขอบคุณผู้อาวุโสท่านหนึ่งที่นำมันออกมาประมูล"

        เมื่อหญิงสาวเอ่ยพูดเสร็จสิ้น ผ้าคลุม ก็ถูกเปิดออก เผยให้เห็น ผลึกน้ำแข็งสีทอง พร่างพราว มันก็ทำให้อี้เฉินดวงตาเบิกโพลง "นี่หรือ ผลึกน้ำแข็งสีทอง ระดับสูงสุดงดงามสมคำร่ำลือจริงๆ" อี้เฉินอดไม่ได้ที่จะกล่าวชม คนอื่นๆ เองก็เป็นเช่นกัน ก่อนน้ำเสียงประมูลจะดังออกไปไม่ขาด จนราคาต่อก้อน ของมันพุ่งขึ้นไปสูงเฉียดฟ้า ปาไปเกือบจะสองหมื่นหินเซียน

         ผู้ที่ได้ครอบครอง ล้วนเป็นกลุ่มคนของ ราชวงศ์ใหญ่ ตระกูลใหญ่ แทบทั้งสิ้น มาพร้อมกับเสียง สรรเสริญยินดีของเหล่าราชวงศ์ เข้าไปแสดงความยินดี องค์ชายใหญ่ทั้งสอง อย่างออกรสออกชาติ แถมกลุ่มคนที่ได้ครอบครองผลึกน้ำแข็งล้ำค่า ยังมี อนุชนที่แช่แข็งตนเองจำศีล มาเป็นเวลาหลายร้อยปี ที่ได้ครอบครอง ผลึกน้ำแข็งระดับสูง อย่างบุตรสวรรค์ หนิงชวน ราชัน10ทิศเจ้าเฟิง ทว่าสายตาของพวกเขาโอหังไม่น้อย ไม่มองอนุชนรุ่นใหม่แม้หางตา หลับตาสงบนิ่งอยู่ เฉกเช่นนั้น

       อี้เฉินที่เห็นเขาได้แต่ส่ายหัวคิดจะจากไปจากงานประมูล ทว่าก่อนที่เขาจะจากไป ดันเหลือบไปเห็น สิ่งของที่ อยู่ในถาดประมูล ที่หญิงสาวนำมันออกมาประมูล ดวงตาเขาเบิกกว้างอยากได้มันไม่น้อย

       "อย่างที่ทุกท่านเห็น มันคือน้ำยาผสาน สามารถใช้เป็นส่วนประกอบ ซ่อมอาวุธระดับจักรพรรดิ หรือเป็นน้ำยาผสาน เม็ดโอสถ ระดับ 7 ราคาของมันเริ่มต้นที่3,000หินเซียน"

       อี้เฉิน เขาที่มีอยู่4000หินเซียน จากแหวนมิติที่หลินเฟยให้มา เอ่ยคำพูดประมูลราคาในทันที ข้าให้4000 หินเซียน ทว่าในกลุ่มคนชั้นที่หนึ่ง พวกเขาจับจ้องไปที่อี้เฉินในทันที น้อยนักที่จะเห็นกลุ่มคนด้านล่าง กล่าวคำพูดประมูลออกมา

หญิงสาวโฉมสะคราญ นางที่ได้ยินตกใจไม่น้อยเช่นกัน "เอ่อ!! คุณชายท่านนี้ ให้ราคาที่ 4,000หินเซียน มีใครจะประมูลเพิ่มอีกหรือไม่?"

      ทว่าเหล่าผู้สูงส่งที่อยู่ชั้นบนพวกเขา ประหลาดใจอยู่ไม่น้อย อี้เฉินก็ไม่ใช่ นักปรุงยาแต่อย่างใด เหตุใด เขาประมูล น้ำยาผสานเล่า "หรือว่าไอ้เวรนั้นมันจะมีอาวุธระดับจักรพรรดิ" ก่อนพวกเขาจะสลัดความคิดเหล่านั้นออกไป

เมื่อได้ยินน้ำเสียงของ เฉินอิน สตรีของชั้นที่3 ประมูลราคาเพิ่ม "ข้าให้ 5,000หินเซียน" ก่อนหญิงสาวจะจ้องมองอี้เฉิน 'ดูสิเจ้าจะสู้ราคากับข้า ได้เช่นไร'

ราชาโอสถ ส่ายหัว "เจ้าหนุ่มนั้นมันคงมีหินเซียนแค่4,000หินเซียนกระมัง เจ้าอย่าคิดแกล้งเขานักเลยเฉินอิน"

        อี้เฉินปรายตาขึ้นไปมอง ด้านบนชั้น3อยู่แวบหนึ่ง ก่อนจะเดินสืบเท้าจากไปจากงานประมูลไม่คิด สนใจของที่เขาไม่มีทางได้มันมาอีกต่อไป ด้านเฉินอินที่เห็น อี้เฉินเดินสืบเท้าออกจากงานประมูลไปเสียดื้อๆ นางไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก เกือบจะกระทืบเท้าลงพื้นอยู่แล้ว หากไม่ได้อาจารย์ของนางห้ามปราม "ท่านอาจารย์ ข้าอยากประมือกับเขา ขอข้าไปสั่งสอนเขาหน่อยได้หรือไม่?"

ราชาโอสถ ส่ายหัว "เจ้าอย่าทำให้เขาถึงตายล่ะ ข้าไม่อยากสร้างเรื่องให้ยุ่งวุ่นวาย"

เฉินอิน ยิ้มกว้าง "ข้าเข้าใจแล้วท่านอาจารย์ ข้าจะทำให้เขาแค่หยอดน้ำข้าวต้มเท่านั้น" ก่อนนางจะ ปลดปล่อยอายสังหารออกมาน้อยๆ สืบเท้าไล่ตามอี้เฉินไป ในทันที

      ราชาโอสถ ถอนหายใจออกมาน้อยๆ มองดูแผ่นหลังศิษย์จากไปด้วยไฟโทสะที่คุกรุ่น "เฉินอิน หากเจ้าประมาท จะกลายเป็นเจ้าที่เจ็บตัวเอาได้ บุรุษผู้นี้เขากะล่อนปลิ้นปล้อน ไม่น้อยระวังเจ้าจะเสียเหลี่ยมเขา เข้าล่ะ"

หญิงสาวไม่ได้ฟังน้ำเสียงของผู้เป็นอาจารย์แม้แต่น้อย สืบเท้าจ้ำอ้าวไปด้วยความเร็วรี่ กลัวว่าชายหนุ่มผมขาวจะคาดสายตาจากนางไป