“เบาๆสิจ๊ะซาลาเปาก้อนอวบของแม่ แม่รู้ว่าที่หนูดิ้นเพราะอยากออกมาแล้วแต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาทีรออีกสักเดือนก่อนนะเ้าก้อนจะได้แข็งแรงเข้าใจไหมลูก” เ้าก้อนซาลาเปาก้อนอวบดิ้นถีบท้องฉันเจ็บจนจุกระหว่างที่นั่งรับลมชมวิวอยู่ศาลาริมสระบัวภายในตำหนักกุ้ยเฟย
“เก่งมากเด็กดีเชื่อฟังแม่อย่างนี่ถ้าออกมา แม่จะให้รางวัลเป็ขนมเยอะๆเลยดีไหมจ๊ะ” ลมเย็นปะทะเข้ากับใบหน้าเส้นผมพลิ้วลมไปมาอากาศยามฤดูร้อนคลายลงเมื่อได้ลมธรรมชาติที่พัดมาเป็ระยะอากาศเย็นกำลังดีนับว่าดีกว่าอยู่ในห้องแอร์หายใจปลอดโปร่งสดชื่นหายใจเต็มปอดอย่างแท้จริง...
“อากาศที่ไม่มีPM2.5เหมือนกรุงเทพนี่มันดีที่สุดจริงๆเลย สูดอากาศเข้าเต็มปอดโดยไม่ต้องกลัว”
“พระสนมกุ้ยเฟยทรงตรัสว่าอากาศที่ไม่มีอะไรหรือเพคะ หม่อนฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีอากาศแบบนั้นด้วย”
“เอ่อ...ข้าพูดว่าอากาศวันนี้แจ่มใสดีจริงๆซิงเอ๋อร์เ้าฟังผิดแล้ว” เกือบโดนเรียกหมอผีมาเอาคุณไสยอออกอีกรอบเหมือนเมื่อวานแล้วไหมล่ะยัยเจด้าเอ๊ยหลังจากเมื่อวานพอฉันตื่นขึ้นมาพวกนางกำนัลขันทีก็วิ่งวุ้นทั้งตำหนักเพราะยังปรักใจเชื่อว่าพระสนมกุ้ยเฟยของพวกเขาโดนคุณไสยไปตามหมอผีเข้ามาดูอาการนางอย่างลับๆตอนนี้ฉันจะพูดอะไรคงต้องระวังปากเอาไว้มากโดยเฉพาะกับสาวใช้คนสนิทอย่างซิงเอ๋อร์ที่ติดตามมาั้แ่เป็คุณหนูรองจวนเสนาบดีการคลังอยู่ด้วยกันกับพระสนมมาั้แ่5ขวบเรียกว่าโตมาด้วยกันจนรู้จักนิสัยพระสนมดียิ่งกว่าตัวนางเสียอีก
“เพคะหม่อนฉันคงฟังผิดไปจริงๆพระสนมทรงเสวยขนมเฉียวกั่วห้องเครื่องพึ่งทำเสร็จใหม่ๆเลยนะเพคะ” ซิงเอ๋อร์เล่าว่าขนมเฉียวกั่วแปลว่าขนมแห่งความเฉลียวฉลาดเป็ขนมพื้นเมืองจีนที่มีเอกลักษณ์ทำมาจากงาเป็หลักวัตถุดิบทำมาจากแป้งข้าวสาลีน้ำตาลทรายขาวน้ำตาลข้าวมอลต์เมล็ดงาเต้าหู้อ่อนเกลือและน้ำมันพืชนิยมจิบกับน้ำชาเพื่อตัดรสหวานนางยังบอกอีกว่าให้พระสนมกินเยอะๆองค์ชายน้อยในครรภ์จะได้เฉลียวฉลาดเหมือนความหมายของชื่อขนม
ซิงเอ๋อร์ถ้าอยากให้เด็กเกิดมาฉลาดควรกินปลาเยอะและต้องกินอาหารให้ครบห้าหมู่ไม่ใช่เหรอกินขนมที่มีแต่แป้งกับน้ำตาลมันจะเป็เบาหวานก่อนไหมนั้น
“อืมข้าอิ่มแล้วเ้าให้นางกำนัลยกไปเก็บเถอะซิงเอ๋อร์เดี๋ยวข้าจะลุกขึ้นไปเดินเล่นเพื่อย่อยขนมที่กินไปหลายชิ้นสักหน่อย"
“เพคะ” สวนดอกไม้ท้ายตำหนักของพระสนมกุ้ยเฟยได้รับการบำรุงรักษาเป็อย่างดีดอกไม้บานสะพรั้งหลากหลายสี แมลงบินมาผสมเกสรเต็มสวนมองแล้วเหมือนหลุดเข้าไปในโลกของนิทานเด็กเลยนานแค่ไหนแล้วนะที่ฉันไม่ได้มีโอกาสเดินทอดน่องชมนกชมไม้แบบนี้ถ้ายังอยู่อีกโลกหนึ่งตอนนี้ฉันคงกำลังปลอมตัวเป็สายสืบตามคนร้ายอยู่ไม่ก็คงกำลังยิงปะทะกับคนร้ายชีวิตมีแต่งานจนไม่มีเวลาให้พักหายใจพอได้มาอยู่ในอีกโลกเหมือนได้พักอย่างแท้จริงถึงแม้จะลำบากตรงที่เป็หญิงท้องแก่ใกล้คลอดทำให้เดินเหินลำบากไม่คล่องตัวไปบ้างแต่ก็ยังพอไห
“พระสนมกุ้ยเฟยเพคะ ฮองเฮาให้คนนำอาหารที่ทำมาจากตำหนักฮองเฮามาให้เพคะ” ฮุ่ยหวงฮองเฮาในความทรงจำของร่างนี้เป็เพียงหญิงอ่อนโยนขี้โรคที่มีลูกสาวเพียงองค์เดียวคือองค์หญิงใหญ่ฮุ่ยเหมยแต่มีเื้ัที่ยิ่งใหญ่คอยผลักดันส่งเสริม ผู้นำตระกูลฮุ่ยซึ่งเป็ท่านปู่ของฮุ่ยฮองเฮามีตำแหน่งเป็ถึงอัครมหาเสนาบดีขั้น1(เทียบเท่านายกรัฐมนตรีในปัจจุบัน) อำนาจเยอะสุดในบรรดาขุนนาง มองภายนอกเหมือนนิสัยจะไม่ได้น่ากลัวอะไรในความทรงจำของเ้าของร่างที่มีนิสัยร้ายกาจเ้าเล่ห์มากกว่า ั้แ่ได้รับแต่งตั้งขึ้นเป็กุ้ยเฟยของฮ่องเต้เพราะเป็คนโปรดแถมเป็ลูกสาวสุดที่รักที่เกิดจากฮูหยินใหญ่ของเฉนาบดีกรมพระคลังผู้ดูแลการจัดเก็บภาษีเบิกจ่ายงบประมาณในวังหลวง ความทรงจำของเ้าของร่างไหลเวียนเข้ามาในสมองนาง ทำไมเหมือนตัวเองมาอยู่ในร่างนางร้ายเลยวะเจด้าปกติถนัดแต่จับผู้ร้ายให้แสดงเป็ตัวร้ายเองจะไหวเหรอต้องลากนางเอกมาจิกหัวตบเลยใช่ไหมนะ ทำไมภาพในหัวมันดูตลกมากกว่าร้ายนะยัยเจด้า
“เรากลับเข้าไปในตำหนักกันเถอะ” ถึงจะดูแสนดีแต่คนที่เรียนจิตวิทยาการสอบสวนสืบสวนคนร้ายมาตลอดสิบปีพอดูออกว่ามันดีเกินไปสำหรับเมียหลวงที่ปฏิบัติต่อเมียน้อย คดีเมียหลวงจ้างวานฆ่าเมียน้อยมีให้เห็นเยอะแยะเพราะงั้นไว้ใจไม่ได้ไม่ปลอดภัยกับเ้าก้อนซาลาเปาตัวกลมในท้อง เกิดกินเข้าไปตายทำยังไงวิณญาณพระสนมกุ้ยเฟยไม่ตามมาหักคอฉันเลยเหรอ
“หม่อนฉันแม่นมหลินหยางนำอาหารที่ฮองเฮาทรงตั้งพระทัยทำมาให้พระสนมกุ้ยเฟยเพราะทรงห่วงองค์ชายน้อยในครรภ์กลัวจะไม่ได้รับการบำรุงที่ดี เลยทำอาหารจากวัตถุดิบที่มีประโยชน์และหายากมาถวายแก่องค์ชายน้อยในครรภ์เพคะ”
“ขอบพระทัยฮองเฮาที่ทรงเป็ห่วงเพคะหม่อนฉันน้อมรับเอาไว้”
“หม่อนฉันทูลลาเพคะพระสนมกุ้ยเฟย” แม่นมหลินหยางย่อตัวลงทำความเคารพแล้วถ้อยออกไปจากตำหนักพร้อมกับนางกำนัลที่ยกอาหารมาวางไว้
“พระสนมจะเสวยเหรอเพคะ” ซิงเอ๋อร์ร้องห้ามเสียงดังด้วยใบหน้าถอดสีเพราะนางยังจำได้ดีตอนที่พระสนมกุ้ยเฟยทรงเสวยอาหารจากตำหนักอื่นจนถูกวางยาพิษดีที่พระสนมกุ้ยเฟยรอดตายมาได้แต่ถ้าไม่โชคดีเหมือนครั้งก่อนจะทำอย่างไร
“ข้ารู้แล้วแค่จะดมดูว่ามียาพิษอะไรอยู่ในอาหารพวกนี้แผนการแยบยนมากเป็พิษเล็กน้อยถ้าไม่สังเกตุให้รอบครอบแทบจะตรวจสอบไม่พบ กินเข้าไปก็ไม่ตายแต่เด็กในท้องถ้าเกิดมามีสิทธิ์พัฒนาการทางสมองช้าได้ล่ำเลิศมากสมุนไพรสมัยนี้สุดยอด”
“แล้วทรงรู้ได้อย่างไรเพคะว่ามียาพิษเพียงแค่ดมดู”
“ข้าเคยอ่านตำรามานะสิ เ้าอย่าถามมากเอาอาหารพวกนี้ไปฝังดินให้หมดห้ามใครรู้ว่าข้านำมันไปทิ้งเด็ดขาดถ้าเื่นี้ แพร่พรายออกไปข้าจะให้ทหารโบยห้าสิบไม้"
“เพคะ” นางกำนัลและขันทีในห้องต่างทำหน้าหวาดวิตกเมื่อได้ฟังโทษที่พระสนมกุ้ยเฟยทรงตรัสออกมาอย่างเืเย็นอะไรกันพึ่งตายจากการถูกวางยาพิษไม่กี่วันเอง ยังจะกับมาวางยากันอีกแล้วเหรอเื่เมียน้อยเมียหลวงในวังหลังนี้น่ากลัวกว่าแก๊งมาเฟียค้ามนุษย์ชะอีกกัดไม่ปล่อยกันเลยเ้าซาลาเปาก้อนอวบหนูต้องรอดไปให้ได้นะใครคิดร้ายกับเ้าถ้าโตขึ้นมาแกล้งพวกมันกับให้เข็ดหลาบเลยนะแม่จะสนับสนุนเต็มที่
2K
