ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

เย่หลันตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้านางเป็นอย่างมาก แต่พอนางนึกถึงบุคคลตรงหน้านางที่มากด้วยความสามารถ นางก็พอทำใจได้ส่วนหนึ่ง
นางไม่กลัวปัญหาจะตามมาอย่างแน่นอนเพราะแค่พ่อบ้านของนายน้อยลั่วเทียนด้วยระดับบ่มเพาะพลังงานของเขา คงไม่เป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะจัดการแก้ไขปัญหา เย่หลันกล่าวกับลั่วเทียนอย่างหนึ่งว่า “นายน้อยลั่วเทียน บุคคลตรงหน้าที่ท่านพึ่งจะสังหารไปเป็นผู้อาวุโสของตระกูลหยานที่อาศัยอยู่เมืองทะยานฟ้าแห่งนี้ แต่ปัญหาเล็กน้อยแค่นี้คงไม่สามารถกวนใจท่านได้อย่างแน่นอน ข้าเพียงบอกข้อมูลที่ข้ารู้ก็เท่านั้น”           “ไม่เป็นไร ข้าขอบใจในความหวังดีของเจ้า ถ้าตระกูลหยานของพวกมันยังไม่รู้ว่าควรจะตัดสินใจยังไง ตระกูลหยานก็ต้องยอมรับผลที่ตามมาด้วย” ลั่วเทียนกล่าว เมื่อไม่มีสิ่งใดมารบกวนอีกเย่หลันจึงนำลั่วเทียนและเว่ยหยวนขึ้นไปยังชั้นสิบของโรงเตี๊ยมทันทีโดยผ่านค่ายกลอำพลางที่ติดตั้งไว้ก่อนทางขึ้น และจัดแจงห้องพักให้เว่ยหยวนกับลั่วเทียนทันที เว่ยหยวนเข้ามาในห้องพักที่เย่หลันได้จัดแจงให้ภายในห้องดูหรูหราเป็นอย่างมาก ความสวยงาม กลิ่นความหอมของดอกไม้และสมุนไพร น้ำสะอาดชำระล้างกาย
จนเว่ยหยวนกล่าวกับตัวเองว่า “ข้าช่างโชคดีจริง ๆ ที่ข้าเลือกทางเดินได้ถูกต้อง บิดา มารดาของข้าพวกท่านที่อยู่บนสรวงสวรรค์ ท่านสบายใจได้แล้วข้าพบทางเดินของข้าแล้ว ต่อไปนี้ข้าจะต้องตอบแทนบุญคุณที่นายน้อยลั่วเทียนมอบให้กับข้า แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่ถึงเวลาที่ข้าจะตอบแทนนายน้อยได้ แต่อนาคตวันข้างหน้าข้าจะต้องทดแทนบุญคุณให้จงได้” เว่ยหยวนกล่าวทั้งน้ำตาลูกผู้ชายที่ซาบซึ้งบุญคุณของลั่วเทียน ตอนนี้ลั่วเทียนนั่งอยู่ในห้องพักพิเศษที่ทางเย่หลันจัดเตรียมไว้ให้ ก่อนเย่หลันจะแยกตัวออกไปห้องของนางก็ไม่ลืมที่จะกล่าวกับลั่วเทียนว่า “นายน้อยลั่วเทียนถ้าท่านขาดเหลือสิ่งของใช้อะไรท่านสามารถเรียกข้าได้จากห้องติดกันกับท่านนะ” แล้วนางก็แยกตัวออกมาห้องของนางทันที พร้อมกับความคิดแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวนาง           “มองดูไปแล้วนายน้อยลั่วเทียนก็ดูดีเหมือนกัน ทั้งความสามารถดั่งวีรบุรุษ รูปร่างหน้าตา ความหน้าเกรงขาม...เฮ้อ ข้าคิดอะไรของข้ากันเนี่ย” เย่หลันหยุดคิดพร้อมกับความเขินอายของนางที่มีต่อลั่วเทียน
ตอนนี้ลั่วเทียนนั่งอยู่ในห้องคนเดียวเขากำลังปรับแต่งพลังงานที่ได้จากการกินอาหารและดื่มสุราที่ดีที่สุดของเขาเสริมร่างกายที่สร้างขึ้นมาเมื่อตอนอยู่อาณาเขตป่านภา
ลั่วเทียนคิดกับตัวเองว่า "พรุ่งนี้ข้าจะลองไปถามข้อมูลเรื่องการเดินทางผ่านประตูมิติกับหอการค้าสดับจันทรา เผื่อจะได้ข้อมูลอะไรดี ๆ มา"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 17 ความเขินอายของเย่หลัน

นิยายแนะนำ

ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 17 ความเขินอายของเย่หลัน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้