นัดประลองในอีกสองเดือน
ได้ยินคำกล่าวของอู่หมิงใบหน้าของป่ายคงก็เย็นชายิ่งขึ้นจิตสังหารปะทุขึ้นมาในดวงตาของป่ายคง ส่วนคนอื่นๆในกลุ่มของป่ายคงเองก็เผยจิตสังหารออกมาเช่นกัน"เฮ่ยดูนั่นกลุ่มอสรพิษมาหาเรื่องเด็กใหม่อีกแล้ว" ศิษย์คนหนึ่งกล่าว"หืม พวกนั้นคิดจะสู้กันงั้นหรือ พวกนั้นบ้าไปแล้วหรือยังไงถ้าผู้อาวุโสรู้เข้าละก็เรื่องไม่จบแค่หักคะแนนแน่" ศิษย์อีกคนก็กล่าวป่ายคงโกรธอย่างมากและอยากจะเข้าไปฉีกอู่หมิงให้เป็นชิ้นๆ "ลูกพี่ คนเริ่มมามุมดูกันแล้วถ้าผู้อาวุโสรู้เข้ามันจะไม่ดีกับท่านเพราะอีกเพียงแค่สองเดือนท่านก็จะต้องต่อสู้ชิงอันดับรายชื่อแล้ว" ลูกน้องคนหนึ่งของป่ายคงกล่าว"ชิ!!!! น่ารำคาญเป็นบ้า แกชื่ออะไร" ป่ายคงกล่าวพร้อมกับชี้ไปทางอู่หมิง"อู่หมิง" อู่หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา"ดี ในอีกสองเดือนจะมีการประลอง ถ้าเจ้ามีความกล้าก็จงมาประลองกับข้าโดยมีชีวิตเป็นเดิมพัน ในการประลองพวกเราจะสู้กันจนกว่าอีกฝ่ายจะตกตาย เจ้ากล้าหรือไม่" ป่ายคงกล่าว"ย่อมได้ข้าเองก็ชอบการประลองเป็นตายเช่นกัน" อู่หมิงกล่าว"หา!!!!! เขาบ้าไปแล้วงั้นหรือที่จะประลองเป็นตายกับป่ายคงที่อยู่อันดับ 10 " ศิษย์สายนอกคนหนึ่งกล่าวด้วยความตื่นตระหนก"ไม่ใช่แค่นั้นเจ้าดูพลังบ่มเพาะของเจ้านั่นดูสิ เจ้านั่นอยู่เพียงแค่ปราณปฐพีขั้นกลางแต่กลับคิดจะต่อสู้เป็นตายกับป่ายคงที่อยู่ปราณปฐพีขั้นสูงสุด นี่มันไม่เท่ากับการฆ่าตัวตายหรอกรึ" ศิษย์คนหนึ่งกล่าว"ยังเด็กอยู่แท้ๆไม่น่าด่วนคิดสั้นเลย" ศิษย์อีกคนก็กล่าวพวกเข้าไม่มีใครคิดว่าอู่หมิงจะมีชีวิตรอดหลังจากขึ้นไปประลองกับป่ายคง เพราะป่ายคงขึ้นชื่อเรื่องป่าเถื่อนและโหดร้าย มีศิษย์หลายคนมากมายที่ต้องตกตายด้วยน้ำมือของเขา ขนาดผู้อาวุโสเองก็ยังเอาหูไปนาเอาตาไปไร่"อู่หมิงเจ้ามั่นใจงั้นหรือที่จะต่อสู้เป็นตายกับป่ายคง" จิงเสวี่ยนกล่าวด้วยความกังวล"ถ้าเป็นตอนนี้ข้ายังไม่แน่ใจ แต่ถ้าอีกสองเดือนละก็ข้ามั่นใจว่าสามารถเอาชนะป่ายคงได้ไม่ยาก" อู่หมิงกล่าว"เอาละดูเหมือนสองเดือนที่เหลือทางหอกระบี่จะงดให้ศิษย์ออกไปทำภารกิจและปล่อยให้ศิษย์มีเวลาฝึกฝนเพื่อเตรียมตัวในอีกสองเดือนเพราะงั้นเวลาที่เหลือพวกเราก็มาพยายามให้เต็มที่กันเถอะ" องค์ชายเก้ากล่าวอย่างฮึกเหิม"นางหนูอู่เซียงเจ้าไม่จำเป็นจะต้องไปบ้าตามเจ้าพวกนั้นหรอกเจ้าเอาเวลาที่เหลือมาเรียนการปรุงยากับข้าดีกว่า" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับชักชวนให้อู่เซียงมาเรียนการปรุงยากับตน"แน่นอน ข้าจะตั้งใจฟังเจ้าสอนนะเสี่ยวฮุ่ย" อู่เซียงกล่าวด้วยรอยยิ้มหลังจากคุยกันเสร็จพวกอู่หมิงก็แยกย้ายไปที่พักของตนมีเพียงอู่เซียงที่ย้ายมาอยู่กับอู่หมิงชั่วคราวเพื่อที่จะได้รับการสอนการปรุงยาจากเสี่ยวฮุ่ย อีกด้านอู่หมิงก็ได้รับประโยชน์จากพลังปราณที่เสี่ยวฮุ่ยทำให้ ทำให้ในตอนนี้อู่หมิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขอบคุณเสี่ยวฮุ่ยแต่อู่หมิงก็เลือกที่จะไม่กล่าวออกไปเพราะกลัวว่าเสี่ยวฮุ่ยจะแสดงท่าทางน่ารำคาญออกมา"ว้าวทำไมที่พักของเจ้าถึงมีพลังปราณหนาแน่นแบบนี้" อู่เซียงรู้สึกตกตะลึงเมื่อเข้ามาในที่พักของอู่หมิง"เรื่องนี้ต้องขอบคุณราชันเช่นข้าละนะ เอาละเรื่องนี้เจ้าไม่จำเป็นต้องไปสนใจแต่อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครก็พอ ก่อนที่ข้าจะสอนการปรุงยากับเจ้าข้าอยากให้เจ้าจดจำชื่อ ลักษณะ และสรรพคุณของสมุนไพรแต่ละชนิดในหนังสือเล่มนี้ให้ได้ก่อน" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับนำหนังสือเล่มใหญ่ออกมาให้กับอู่เซียง"ตกลงข้าจะพยายามจำมันให้เร็วที่สุด" อู่เซียงกล่าว"อู่หมิงเจ้านำแกนอสูรที่เจ้าได้รับมาออกมา แล้วข้าจะใช้มันในการปรุงยา อ้อใช่เจ้าเอาแกนอสูรของหมูป่าหลังเหล็กมาด้วยข้าจะปรุงยาให้กับเจ้างูน้อย" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวอู่หมิงไม่ได้บ่นอะไรและยื่นแหวนมิติให้กับเสี่ยวฮุ่ยไปแต่โดยดี เสี่ยวฮุ่ยรู้สึกแปลกใจที่อู่หมิงไม่ได้กล่าวเสียดสีตน แต่เสี่ยวฮุ่ยก็ไม่ได้คิดอะไรแล้วนำเตาปรุงยาและสมุนไพรล้ำค่าหลายชนิดออกมา และในตอนนั้นเองดวงตาของอู่หมิงก็เบิกกว้างเพราะเตาปรุงยาที่เสี่ยวฮุ่ยพึ่งนำออกมานั้นมันดูหรูหราและงกงามอย่างมาก อู่หมิงสามารถบอกได้เลยว่าเตาปรุงยานี้เป็นสมบัติล้ำค่า แถมสมุนไพรที่เสี่ยวฮุ่ยนำออกมานั้นก็ยังเป็นสมุนไพรล้ำค่าที่ไม่สามารถหาได้ในอานาจักร"เสี่ย..เสี่ยว..ฮุ่ย ของพวกนั้น...เจ้า..เอา..มา..แต่..ใหน" อู่หมิงกล่าวเสียงสั่น"หืม พวกนี้งั้นหรือข้าพบมันในพื้นที่ลับนะ ไม่สิต้องบอกว่าข้าได้รับมันมาจากศพที่นอนตายอยู่ในพื้นที่ลับของหอกระบี่นี้มากกว่า" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวอย่างไม่สนใจ"ฮู่!!!!!!!!!" อู่หมิงรู้สึกโล่งใจเมื่อรู้ว่าเสี่ยวฮุ่ยไม่ได้ไปขโมยของเหล่านี้มาจากผู้อาวุโสบางคน และถ้าเป็นแบบนั้นอู่หมิงคงไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีกต่อไป แต่อู่หมิงหารู้ไม่ที่เสี่ยวฮุ่ยกล่าวออกมานั้นเป็นเรื่องโกหกอีกด้านหนึ่ง ผู้อาวุโสระดับสูงให้หอกระบี่กำลังระเบิดโทสะออกมาอย่างท่วมท้นเพราะเตาปรุงยาล้ำค่าของเขาได้หายไปพร้อมกับสมุนไพรล้ำค่าที่เขาต้องใช้เวลาปลูกมาหลาย 10 ปีก็หายไปจนหมด นี่ทำให้หอกระบี่สั่นสะเทือนเพราะพวกเขาต่างก็ไม่คิดว่าจะมีคนบ้าที่กล้าขโมยของผู้อาวุโสถึงในที่พักแต่น่าเสียดายที่ข่าวนี้กระจายมาไม่ถึงพื้นที่ของศิษย์สายนอกซึ่งอู่หมิงจึงไม่ได้รับรู้ความจริงที่แสนโหดร้ายนี้ ผ่านไปอีก 10 วัน อู่เซียงก็จกจำรายละเอียดของสมุนไพรแต่ละต้นในหนังสือขนาดใหญ่จนหมดซึ่งนี่ทำให้อุ่หมิงต้องอึ้งเพราะภายในหนังสือเล่มนี้มีรายละเอียดมากมายพร้อมกับมีสมุนไพรกว่า 500 ชนิดแต่อู่เซียงกลับจำได้จนหมดโดยไม่ตกหล่น"ดีมากเจ้าทำให้ข้าพอใจจริงๆนังหนู ในเมื่อเจ้าจำได้หมดแล้วข้าจะสอนขั้นตอนการจุดใฟโดยใช้ลมปราณกับเจ้า และในอนาคตข้าจะหาเปลวเพลิงที่ทรงพลังมาให้กับเจ้าอย่างแน่นอน" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่ง"ข้าจะพยายาม" อู่เซียงกล่าว------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------