Galactic Imperium

ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบสาม อดัมบอสหนุ่มหัวใจทระนง

อย่างที่เป็นเรื่องตลกมากทั้งเรื่องจริงและเรื่องในเกมส์

ยิ่งเราเป็นผู้เผด็จการมากเท่าไร เราก็ยิ่งชอบการกระทำเป็นทางการมากเท่านั้น

ฮ่องเต้สีหรือผู้นำล้อซั๊วะนั้นชอบการกระทำการต่างๆผ่านสภามาก

เพื่อพยายามจะอธิบายกับประชาชนในการปกครองของตนเองว่า

ตนเองนั้นไม่ได้เป็นทรราชย์

ไม่ได้ใช้อำนาจของตนเองตามอำเภอใจแต่ทำทุกอย่างไปอย่างมีขื่อมีแปรมีกฎหมายบังคับใช้

ไม่รู้ว่าเพราะบังเอิญหรือนักออกแบบเกมส์นั้นเอาแบบอย่างมาจากเรื่องจริง

ในเกมส์หากเราใช้อำนาจตามอำเภอใจก็จะทำให้ประชาชนมองว่าเราคือ

Tyranny

ทรราชย์

เป็นแต้มที่หากมีมากเกินไปที่ประชาชนจะต่อต้านเรามากขึ้น

แน่นอน ไม่ได้หมายความว่าทำตามกฎหมายแล้วจะเป็นคนดี

นักกฎหมายหรือนักสิทธิมนุษยชนเข้าใจเรื่องกฎหมายและกระบวนการยุติธรรมที่ไม่ยุติธรรม

เอื้อประโยชน์ให้กับนายทุนขุนนางต่างๆ

แต่แม้แต่ทรราชย์ก็ยังต้องอ้างกฎหมายเป็นจุดเกาะเกี่ยวอำนาจของตนเอง

เพราะมิเช่นนั้นแล้วรัฐจะไม่มีขื่อแปรไปจริงๆ

หมายความว่าแม้ผมจะเป็นท่านจักรพรรดิที่มีอำนาจที่จะทำอะไรก็ได้ในจักรวรรดิของผม

แต่ทุกครั้งที่ทำอะไรผมต้องผ่านกฎหมายกับสภาของจักรวรรดิ

เพื่อเอางบประมาณและขั้นตอนกระบวนการทางกฎหมาย

แต่เมื่อผมมีสถานะเป็นประชาชนคนธรรมดา

สิ่งที่ผมทำนั้นเรียกว่า

Hostile Takeover

ควบรวบกิจการแบบปฏิปักษ์

หมายความว้าตามหลัก

Fiduciary

ธรรมาภิบาล

เพื่อรักษาผลประโยชน์ของผู้ถือหุ้นทั้งปวง

หากนำเสนอหุ้นราคาเหนือกว่าท้องตลาดตามอัตราที่กำหนด

ต่อให้ให้ผู้ที่ถือหุ้นใหญ่ไม่อยากขายหุ้นก็จำเป็นต้องขาย

ถูกบีบบังคับตามกฎหมายจากทั้งฝ่ายผู้จะซื้อและฝ่ายผู้จะขายเองไม่ให้ถอนตัวได้

หากคนไม่ซื้อตามที่เสนอราคาก็มีความผิดตามกฎหายเช่นกัน

ให้นึกภาพเรื่องสไปเดอร์แมนที่ นอร์แมนออสบอร์นเจ้าของบริษัทที่ก่อตั้งบริษัทขึ้นมาโดนปลดกลางบอร์ดประชุมนั่นเอง

ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ผู้บริหาร ผู้ก่อตั้งจะโดนไล่ออกจากบริษัทของตนเอง

แต่นี่ล่ะคือทุนนิยมล่ะ

รู้หรือไม่ว่าผมเสียสละไปเพื่อบริษัทนี้ไปตั้งเท่าไรกัน?

นอร์แมน ออสบอร์นอาจจะเสียสละมิตรภาพครอบครัว ความสัมพันธ์ลูกเมียเพื่อให้บริษัทอยู่รอดมาตลอดหลายสิบปีตั้งแต่ก่อตั้ง

แต่นี่ล่ะคือโลกทุนนิยม

เมื่อมีทุนมากกว่ามาไม่มีใครต่อต้านได้

แน่นอนเคล็ดลับนั้นอยู่ตรงที่ว่าเราต้องมีเงินมาซื้อกิจการต่างๆเหล่านั้นในราคาที่สูงกว่าได้เท่านั้นเอง

นี่คือสาเหตุที่คนออกแบบระบบทุนนิยมรู้ว่าควรจะควบคุมธนาคารเอาไว้และธนาคารแห่งประเทศกลายเป็นแดนสนธยาแม้ผู้แทนประชาชนที่ผ่านการเลือกตั้งเข้ามาก็ไม่สามารถควบคุมได้

อย่างที่คนที่ออกแบบระบบการเงินของโลกเคยกล่าวเอาไว้

ควบคุมการเงินได้ไม่มีความจำเป็นต้องสนใจว่าใครคือราชา

“ปล่อย ปล่อยชั้นรู้ไหมว่าชั้นเป็นใคร?”

หลังจากออกข่าวไปไม่ถึงห้านาทีก็มีภาพหน่วยทหารรับจ้างเอกชนที่ผมซื้อไว้ก่อนหน้านี้ไปอุ้มบรรดาผู้บริหารและซีอีโอต่างๆที่อยู่ในบริษัทที่ผมเทคโอเวอร์แบบเป็นปฏิปักษ์ออกมา