เทียนิที่ใช้วิชาเนตร์กวาดมองไปรอบ ๆ บริเวณเพื่อหาตำแหน่งของศัตรู ไม่นานเทียนิก็ขมวดคิ้วเป็ปม เนื่องจากเขาได้พบว่าบริเวณรอบๆตัวของเขานั้นมีฝูงหมาป่าสีครามจำนวนมากนับคร่าวๆก็มีประมาณ 20 - 30 ตัวได้ พวกมันกำลังตีวงเข้าโอล้อมเข้ามายังตำแหน่งของเทียนิเรื่อย ๆ เทียนิเห็นดังนั้นก็ไม่รอช้า รีบเปิดใช้งานวิชาท่าไม้ตายของเขาทันที
“ หนี !!!! หนีสิครับ รออะไร ? จะอยู่เป็อาหารหมาหรือไง ”
เทียนิวิ่งหนีสุดชีวิต เพื่อออกจากวงล้อมของฝูงหมาป่าสีคราม เทียนิวิ่งไปสักพักจนเขาคิดว่าน่าจะสลัดพวกหมาป่าหลุดแล้ว เขาจึงค่อย ๆ ชะลอความเร็วลง แต่ยังไม่วางใจเขารู้ว่าหมาป่าสีครามพวกนี้ นอกจากประสาทรับกลิ่นจะยอดเยี่ยมแล้ว ยังมีความเร็วที่สูงมากอีกด้วยในระดับขั้นเดียวกันถ้าต้องประลองความเร็วกับพวกมัน นั้นคงมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถทัดเทียมกับพวกมันได้ เทียนิใช้เนตร์เพื่อมองดูว่าพวกมันเลิกติตตามเขามาหรือยัง แต่ก็ไม่พบว่าพวกมีพวกมันติดตามมาแต่อย่างไร เห็นดังนั้นเทียนิก็ขมวดคิ้ว
“ไม่ถูกต้อง เป็ไปไม่ได้ที่ข้าจะสลัดพวกมันหลุดอย่างง่ายดายเพียงนี้ ”
เทียนิเริ่มเอะใจได้ว่า มีบางอย่างผิดปกติ ถ้าหากวัดกันที่ความเร็วแล้วแม้เทียนิอาจจะเหนือกว่าพวกมันบ้างแต่ก็ไม่ควรทิ้งห่างออกไปมากขนาดนี้ ระหว่างที่เทียนิกำลังครุ่นคิดถึงเห็นการที่เกิดขึ้น ทันได้นั้นก็มีเสียงคำรามดังขึ้นมาด้านหลังของเขา แฮร่......... !!! เทียนิขนลุกซู่ แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อ เข้ารู้สึกสะดุ้งกลัวสิ่งที่คำรามต่ำใส่เขาจากด้านหลัง เพราะว่าเ้าตัวนั้นมันสามารถปรากฏตัวเข้ามาไกล้เทียนิโดยที่เขาไม่ทันได้รู้ตัว ยังดีที่มันยังมีน้ำใจอยู่บ้างจึงส่งเสียงคำรามต่ำออกมาเป็นัยว่า แฮร่... เ้าโง่ ข้ามาข้างหลังเ้าแล้วนะ เทียนิรีบหันกลับไปเผชิญหน้ากับมันทันที ตอนนี้เมื่อได้ทราบต้นสายปลายเหตุทั้งหมดแล้ว ความหวาดกลัวของเทียนิก็สลายหายไปทันที มันกลับกายเป็ความโกรธ
“บัดซบ !!! ถล่มมารดาเ้าพวกชาติสุนัข พวกเ้าเห็นข้าเป็ของเล่นใช่ไหม ดีเดี๋ยวบิดาจะถล่มพวกชาติสุนักนี้ให้สิ้น ! ”
จะไม่ให้เทียนิหงุดหงิดได้ไง เทียนินั้นมีความระคายเคืองกับการที่มีคนทำกับเขาราวคนโง่อย่างมาก ยิ่งเป็พวกเหล่าหมาป่าสีคราม เดรัจฉานพวกนี้บังอาจกระทำกับเขาราวกับเขาเป็ของเล่น หลอกล้อเขาต้อนเขามาให้จ่าฝูงหมาป่าสีครามละเล่น พวกมันจะดูถูกสติปัญญาของเขาเกินไปแล้ว เทียนิที่กำลังโกรธาอยู่นั้นก็ไม่ได้รู้ตัวเลยว่า ถ้อยคำสบถด่าที่เขาได้ตวาดออกมาเมื่อครู่นี้มันผิดท่าไปอยู่บ้าง ถ้าหากมีใครมาได้ยินเข้าคงจะต้องใช้พลังปราณทั้งหมด หากว่า้าที่จะกลั้นขำ ไม่ให้ะเิเสียงหัวเราะออกมาแน่นอน
เทียนิใช้สายตาเจ็บแค้นจ้องมองไปที่หมาป่าสีครามจ่าฝูง ตัวของมันใหญ่โตราวกับเสือ แต่เทียนิก็ไม่ได้หวาดกลัวอีกอีกต่อไปแล้ว เพราะบนหัวของมันปรากฏข้อความสีขาวที่ระบุไว้ว่า [หมาป่าสีคราม (จ่าฝูง) ระดับ 8] หากต้องเผชิญหน้ากับพวกมันทั้งฝูงเทียนินั้นคงไม่มีความมั่นใจแม้เพียงนิดเดียว แต่ถ้าหากเผชิญหน้ากันตัวต่อตัวนั้น เขามีความมั่นใจว่าสามารถเอาชนะมันได้อย่างไม่ยากเย็นแน่นอน
“วิเคราะห์ !!!”
เทียนิไม่รอช้ารีบเปิดใช้งานทักษะการวิเคราะห์ทันที เขากลัวว่าพวกลูกฝูงหมาป่าตัวอื่น ๆ จะเข้ามาสมทบ ทันใดนั้นเทียนิก็มีความรู้สึกว่าจิตใจของเขามีความอ่อนล้าเพิ่มขึ้นมาแต่ก็อยู่ในเกณที่เขารับได้ หลังจากนั้นข้อมูลต่างๆของหมาป่าสีครามก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของเทียนิ เขาก็ได้ทราบข้อมูลทางร่างกายของจ่าฝูงหมาป่าสีครามตัวนี้แล้ว แววตาของเทียนิตอนนี้ปรากฏให้เห็นถึงความสงบเยือกเย็น เทียนิเดินเข้าหาจ่าฝูงหมาป่าอย่างไม่รีบร้อน เมื่อจ่าฝูงหมาป่าเห็นเทียนิที่แสดงที่ท่าว่าไม่ได้หวาดกลัวมันเลย มันก็รู้สึกเสียศักดิ์ศรีความเป็ผู้ล่า เพราะสิ่งที่มันคิดว่าเป็เหยื่อนั้นกล้าที่จะเดินเข้ามาเผชิญหน้ากับมันโดยตรงอย่างไม่เกรงกลัว แฮรรรร่ !! มันแยกเคี้ยวคำรามต่ำออกมาแล้วกระโจนเข้าใส่เทียนิทันที มันอ้าปากกว้างแสดงให้เห็นถึงคมเขี้ยวที่แหลมคมของมัน มันหมายที่จะกัดกระชากลำคอของเทียนิให้ขาดกระจุย ฟุบ!… เปรี้ยง !!!…. เอ๊ง! เอ๋ง ! ๆ เสียงแหวกอากาศของหมัดตามมาด้วยเสียงการประทะกันระหว่าง หมัดของเทียนิและจมูกของหมาป่าสีคราม แม้ส่วนอื่นๆของหมาป่าสีครามจ่าฝูงตัวนี้จะถูกหล่อหลอมมาจากประสบการณ์การต่อสู้อันโชคโชนจนมีความแข็งแกร่งมาก แต่กับส่วนจมูกของมันนั้นก็เปราะบางอย่างมาก เฟียงแค่หมัดเดียวก็ทำให้หมาป่าสีครามตัวเขื่องนั้นลงไปนอนชักดิ้นชักงอ ส่งเสียงร้องเอ๋งๆ ออกมาไม่หยุด เทียนิก็ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป เขาพุ่งเข้าหาหมาป่าสีครามที่กำลังดิ้นพล่านด้วยความเ็ปทันที่ ขณะที่กำลังจะลงมือปิดปัญชีนั้นเอง หมาป่าสีครามตัวนั้นก็รีบเปลี่ยนท่าทาง มันนอนคว่ำลงกำพื้น ยื่นขาหน้าทั้งสองข้างออกมาว่างราบไปข้างหน้า ส่ายหางไปมาอย่างรวดเร็ว ส่งแววตาน่าสงสารพร้อมทั้งครางหงิง ๆ ออกมา เห็นดังนั้นเทียนิก็หยุดชะงัก เพราะท่าทางตอนนี้ของมันนั้นช่างดูน่ารักไร้พิษภัยซะเหลือเกิน ปิ๊ง !! “ศัตรูของของท่านได้ยอมจำนน ท่านสามารถปล่อยมันไปได้โดยที่ท่านจะได้รับค่าประสบการณ์ตามปรกติ”
ปิ๊ง !! “หมาป่าสีคราม มีความ้าจะเป็สัตว์เลี้ยงของท่าน ท่านสามารถ เพิ่มหมาป่าสีครามลงไปในรายชื่อสัตว์เลี้ยงได้”
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นมา เทียนิได้ยินดังนั้นเข้าจึงหยุดมือลง แล้วกล่าวถามข้อมูลกับระบบทันที ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมนั่งงมโข่งดุจตัวดงงมอีกแล้ว
“ระบบ อธิบายมาให้ระเอียดหน่อยสิ”
ปิ๊ง !! “ระบบสัตว์เลี้ยงเป็หนึ่งใน ระบบความสัมพันธ์ ซึ่งเป็ระบบที่จะช่วยให้ท่านสามารถฝึกฝนสัตว์เลี้ยงที่ท่าน้าได้อย่างง่ายดาย ท่านสามารถเรียกใช้งานหน้าต่างระบบสัตว์เลี้ยงได้โดยการใช้คำสั่ง “สัตว์เลี้ยง” เมื่อสัตว์ สัตว์ร้าย สัตว์อสูร หรือสัตว์เทพ ้าติดตามท่าน ท่านจะสามารถบันทึกชื่อของสัตว์ตัวนั้นได้ และระบบจะดำเนินการทำพันธะสัญญาชิวิตผูกพันให้อย่างอัตโนมัติ และข้อมูลทุกอย่างของสัตว์ตัวนั้นก็จะปรากฏในหน้าต่างสัตว์เลี้ยง ท่านสามารถจะเก็บสัตว์เลี้ยงใว้ในช่องเก็บสัตว์เลี้ยงได้เช่นเดียวกับช่องเก็บของ และเมื่อสัตว์เลี้ยงของม่านช่วยท่านต่อสู้ ท่านสามารถเลือกได้ว่าจะแบ่งค่าประสบการณ์ของท่านกับมันหรือไม่ แต่ถ้าสัตว์เลี้ยงของท่านได้ต่อสู้ด้วยตัวเองค่าประสบการณ์ที่ได้รับจะถูกส่งมาให้ท่านครึ่งหนึ่งเสมอ และเมื่อสัตว์เลี้ยงของท่านตายลง ท่านจะถูกลงโทษโดยถูกลดระดับลง 5 ระดับและความคืบหน้าของท่านที่ผ่านมาก็จะถูกลดลงเช่นกัน จำนวนสัตว์เลี้ยงที่ได้ ขึ้นอยู่กับระดับของท่าน จำนวนตอนนี้ที่ท่านสามารถครอบคองได้คือ 2 ตัว หากท่าน้าจะบัญทึกหมาป่าสีครามจ่าฝูงตัวนี้ลงในรายชื่อสัตว์เลี้ยง ท่านจำเป็ต้องตั้งชื่อให้มันแล้วนำมือไปลูบที่หัวของมัน จากนั้นระบบก็จะดำเนินการทำพันธะสัญญาชีวิตผูกพันทันที”
เทียนิได้ฟังที่ระบบอธิบายจนจบ จึงเรียกหน้าต่างสัตว์เลี้ยงออกมาตรวจสอบ หลังจากนั้นเทียนิก็หัวเราะเสียงต่อออกมาในลำคอ ฮุ ฮุ ฮุ ‘หมายความว่า ข้าสามารถให้มันช่วยล่าเก็บค่าประสบการณ์ได้ตลอดเวลา ถึงแม้ว่าข้าจะนอนหลับอยู่ก็ตามสินะ’ คำอธิบายอันยืดยาวของระบบ อนิจจา เทียนิกลับสนใจแค่ประโยคเดียวเท่านั้น เทียนิมองสำรวจทั่วตัวของหมาป่าสีคราม ด้วยสีหน้าแววตาพึงพอใจ หมาป่าสีครามเห็นสีหน้าท่าทางของเทียนิที่ใช้มองสำรวจตน ก็คิดว่าเทียนิคงจะพึงพอใจในการที่จะมีมันติดตามแน่นอน เห็นดังนั้นมันก็รู้สึกยินดีเนื่องจากตนรอดตายแน่แล้ว หากมันรู้ว่าในความคิดของเทียนิที่หวังจะใช้มันเป็ดั่งแรงงานทาสคอยหาค่าประสบการณ์ให้เขาตลอดเวลาล่ะก็ มันคงจะรู้สึกผิดหวังแน่นอน หลังจากนั้นเทียนิก็คิดชื่อของหมาป่าสีครามได้
“อืมมมม จากนี้ชื่อของเ้าคือ หนูหลาง แล้วกัน”
2K
![อยู่อย่างเดียวดาย[นิยายสั้น]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1577963398_10791446.webp)
