เปิดการสตรีมครั้งแรก2
การไลฟ์สตรีมมิ่งครั้งแรกของเพเนียสหลังจากที่แนะนำส่วนประกอบไปหมดแล้ว เขาก็ลงมือในส่วนเมนูแรกทันที
“เริ่มตอกไข่ทั้งสี่ฟองใส่ชามเลยครับจากนั้นเติมผงปรุงรสไก่ลงไป ที่ใช้รสไก่ก็เพราะว่าไข่เป็ไข่ไก่นั่นเองหรือถ้าไม่มีก็ใส่เกลือหรือไม่ก็ซอสถั่วเหลือง หรือน้ำปลาก็ได้ครับจากนั้นก็ตีไข่กับผงปรุงรสให้เข้ากันดีเลยครับ” เพเนียสว่าแบบคิดเองเออเองก็ไข่คือไข่ไก่นี่น่า ใช้ผงปรุงไก่คงได้ ข้อมูลตรงนี้หาไม่เจอด้วยสิ
[จะเป็ไข่เจียวจริงๆเหรอ]
[ผงปรุงรสนั่นอะไรกัน ใครรู้บ้าง]
[นั่นสิ ชั้นชิมดูแล้ว ออกเค็มๆหวานๆแต่ก็ไม่ใช่เค็มหวานแบบที่เอาน้ำตาลผสมกับเกลือเฉยๆนะ มีกลิ่นและรสอื่นด้วย]
[สู้ๆ พวกเราจะรอชิม]
[้าเธอแอบชิมเครื่องปรุงเหรอ]
[เห็นว่าเป็สินค้าของช่องแหละมีเพจของร้านด้วย ลองดูคำอธิบายเพิ่มเติมสิ]
“จากนั้นก็ใส่ อ้อ ใช่ครับผงปรุงรสและสินค้าอีกสี่อย่างของยี่ห้อแฮงกรี้อิงค์กี้มีลิงก์เพจอยู่ด้านล่างเลยครับ เปิดขึ้นมาดูเพิ่มเติมได้”เพเนียสที่กำลังจะเทข้าวลงไปเห็นคอมเมนต์ที่ถามเขาเลยรีบขายของทันที
“จากนั้นก็เทข้าวลงไปเลยครับคนให้เข้ากันอีกครั้งก็จบส่วนนี้ เราจะไปตั้งกระทะต่อเลยนะครับ”
[อ้ากกฉันร้องห้ามทั้งๆที่เขาคงไม่ได้ยินแน่ๆ เขาเทข้าวใส่ไข่ล่ะ คาว คาว คาวแน่ๆ]
[แงงงงข้าวเละๆสีเหลืองๆนี่คืออะไรกันเนี่ย]
[เขาจะทำยังไงต่อ ตั้งกระทะเอาไปทอดเหรอ]
“ใช่ครับ ใส่น้ำมันจากนั้นก็เอาลงทอดเลย” เพเนียสตอบกลับคนถาม ไม่ต้องรอนานน้ำมันก็เริ่มร้อนแล้วเขาเลยเทข้าวผสมไข่ที่ไม่เหลวหรือข้นจนเกินไปลงในกระทะทันทีกระทะก้นแบนที่เขาใช้วันนี้เล็กกว่าที่ใช้ผัดหรือทอดทุกวันเล็กน้อยเพราะเขาอยากให้ข้าวไข่แผ่นที่ได้ออกมาหนาๆหน่อย
ซูวววว
เสียงของน้ำมันร้อนที่เจอกับไข่ปรุงรสมาแล้วนั้นไม่ใช่แค่มีเสียงหากแต่มีกลิ่นหอมๆตามมาติดๆอีกด้วยวิวเวอร์ที่กำลังดูอยู่ก็เริ่มหิวไปตามๆกันบางคนที่ดูตอนนี้ถ้าเป็เวลากินข้าวอยู่ก็ดีไปหากแต่ใครโชคร้ายหน่อยตอนนี้เป็เวลาพักผ่อนก่อนนอนหลับ่ค่ำคืนก็ซวยไปสงสัยพวกเขาต้องลุกขึ้นมาทอดไข่เสียแล้วว่าแล้วก็สั่งให้เครื่องทอดไข่ทำงานเลยดีกว่า จะได้ทันกิน
“และเพื่อไม่ให้ไข่ด้านนอกไหม้และด้านในไม่สุกไปก่อนผมจะลดไฟลงครับ ทำให้สุกอย่างช้าๆ แล้วก็ปิดฝาไว้ให้ความร้อนกระจายได้ทั่วถึง”เพเนียสอธิบายพร้อมมือที่ก็กดลดไฟลงอีกนิดหน่อยและคว้าหม้อปิดแบบกระจกมาปิดไว้ด้วย
[เอ๊ะ เขายังไม่บอกชื่ออาหารเลยใช่ไหม]
[นั่นสิ หรือผมพลาดตรงไหนไป]
“อ้าว ผมยังไม่บอกชื่อเมนูหรอครับต้องขอโทษด้วยนะครับ”เพเนียสที่เงยหน้าขึ้นมาอ่านคอมเมนต์รอให้ไข่ในกระทะสุกและแข็งขึ้นจะได้กลับด้านก็ต้องเจอกับจุดที่เขาพลาดไป
“เอ่อที่ผมกำลังทำอยู่ชื่อว่าไข่ข้าวแผ่นครับ ส่วนอีกเมนูชื่อกุ้งผัดหน่อไม้ฝรั่ง”เพเนียสรีบตอบทันที
[อ่า ชื่อง่ายๆดีนะจริงๆถ้าเดาจากที่มีน้ำมันสำหรับผัด ก็น่าจะรู้ว่าเป็ผัด]
[ที่บ้านฉันมีส่วนประกอบทั้งสองอย่างเลยบอกให้แม่ทำให้กินดีกว่า]
“อา ดูเหมือนจะได้ที่แล้วเราจะกลับด้านไข่กันนะครับ”เพเนียสที่ละไปคุยกับวิวเวอร์ได้แค่ครู่เดียวไข่ก็เริ่มสุกขึ้นมามากแล้วเขาใช้ตะหลิวสองด้ามค่อยๆแซะขอบก่อนซึ่งมันไม่ได้ติดกระทะเลยจากนั้นก็ใช้ตะหลิวคู่ช่วยกันยกและพลิกกลับด้าน ด้านถูกพลิกขึ้นมาหน้าเรียบสีเหลืองออกน้ำตาลกำลังดีเลยทีเดียว
[ออกมาใช้ได้เลยนะ]
[นั่นสิทำไมก่อนหน้านี้ฉันคิดสูตรนี้ไม่ได้นะ]
ไข่ข้าวแผ่นสุกดีแล้วเพเนียสตักมันขึ้นมาพักไว้ในจานสีขาวสะอาดตาทันทีเนื่องด้วยไม่ได้มันอะไรเขาเลยไม่ต้องพักในตะแกรงแต่อย่างใด
“จากนั้นเรามาเริ่มเมนูที่สองกันดีกว่าครับ”เพเนียสว่า เริ่มลงมือต่อทันที
“ตั้งกระทะแล้วใส่น้ำมันเลยครับวันนี้ต้องขออภัยด้วยนะครับที่มีแต่เมนูใช้น้ำมัน บางท่านอาจจะไม่ชอบเอาเป็ว่าวันหลังผมจะเปลี่ยนเป็การปรุงแบบอื่นๆด้วยนะครับจากนั้นก็ใส่กระเทียมที่สับไว้แล้ว ซึ่งส่วนพวกนี้ผมคิดว่าเราสามารถให้หุ่นยนต์เครื่องทุ่นแรง หรือแม้แต่ซื้อแบบบดสับมาได้ ผมเลยไม่ได้ทำให้ดูนะครับ”มือที่ทำไปด้วยเขาก็ต้องบอกตัวเองอยู่ตลอดว่าให้พูดไปด้วยช่องจะได้ไม่เงียบจนเกินไป
“ได้กลิ่นกระเทียมหรือยังครับแต่หากใครไม่ชอบก็ไม่ต้องใส่ก็ได้นะครับ จากนั้นก็กุ้งตัวโตๆใส่ลงไปจะใช้เป็กุ้งขาว กุ้งทะเล กุ้งูเา กุ้งแม่น้ำก็แล้วแต่ความชอบเลยครับ”เพเนียสว่าอย่างไม่มีกะเกณฑ์ถึงแม้เขาจะเจอข้อมูลที่แนะนำว่ากุ้งชนิดนี้เหมาะกับจะทำอะไรอยู่แต่ส่วนตัวเขาคิดว่าถ้าเราอยากกินชนิดไหนก็ควรจะได้กินชนิดนั้นสิ ถ้าทำประมงเลี้ยงกุ้งชนิดหนึ่งจำเป็ต้องเสียเงินซื้ออีกชนิดมากินเพื่อให้ถูกกับการเข้ากับเมนูด้วยหรอแต่ก็อาจจะได้อยู่ล่ะนะ มันเป็แค่ความคิดเขาเฉยๆ
[อ้าว บ้านฉันทำฟาร์มกุ้งัทำไงดีต้องสั่งซื้อเหรอ] นั่นไงล่ะเพเนียสพึ่งจะนึกไปมีลูกเ้าของฟาร์มกุ้งเข้ามาดูด้วยจริงๆ
[บ่อน้ำข้างบ้านฉันมีกุ้งจิ๋วด้วยแหละปกติฉันจะไปช้อนมาให้ปลาในอ่างที่เลี้ยงไว้กิน แต่พ่อบอกว่ามันกินได้ที่บ้านก็เลยใส่ในเครื่องทำอาหารบ่อยๆ เอามาทำแบบนี้ได้ไหมนะ]
[@Aust-nitsuA นั่นสิบ้านฉันก็ทำฟาร์มกุ้งมันกรเหมือนกัน ไม่อยากสั่งกุ้งตัวเล็กมากินหรอกนะว่าแต่เมนต์บนน่ะ เราคงไม่ใช่คู่แข่งทางการค้ากันหรอกใช่ไหม ทำไมชื่อคุ้นๆ]
“เอ่อจริงๆแล้วจะใช้กุ้งอะไรก็แล้วแต่เลยครับถ้าหากเป็ตัวใหญ่อย่างกุ้งัหรือไม่ก็ล็อบสเตอร์ก็ให้หั่นเนื้อให้ชิ้นเล็กลงหน่อย ส่วนขนาดก็เอาเข้าปากได้ง่ายก็เป็พอหรือจริงๆจะทำเป็ตัวๆก็น่าลองนะครับ อาหารเรากินเองเราก็สามารถกำหนดได้นี่ครับว่าจะทำยังไง” เพเนียสรีบอธิบายเขาพยักหน้าพอใจในตัวเองไม่น้อยที่ตอบคำถามได้เร็วและพอใช้ทีเดียว
“อะเห็นไหมครับกุ้งเริ่มเปลี่ยนสีแสดงว่าเริ่มลุกแล้วจากนั้นเราก็ใส่หน่อไม้ฝรั่งตามลงไปเลยครับ และเห็นนี่ไหมครับหน่อไม้ฝรั่งสดๆสดกว่าที่ห้างหรือร้านแน่นอน เพราะผมเก็บมาจากต้นไม่ถึงชั่วโมงนี่เองรับรองความสดและอร่อยเลยครับ” เพเนียสที่เงยหน้าสนใจจอแป๊บเดียวกุ้งในกระทะก็สุกแล้วจึงเริ่มกลับมาสนใจมันแทนหน่อไม้ฝรั่งหนึ่งในตัวเอกของวันนี้เขาก็ไม่ลืมโฆษณาอีกเล็กน้อยว่ามาจากบ้านเขาเองสดกว่านี้ก็ไปผัดในสวนแล้วแหละ เอ๊ะๆหรือต่อไปจะย้ายไปถ่ายในสวนแล้วพาเก็บผักสดๆเลยดีนะน่าสนใจๆจดไว้ในหัวก่อนค่อยไปจดลงแท็บเล็ตทีหลัง
[บ้านสตรีมเมอร์ต้องปลูกผักแน่เลยบอกขนาดนี้]
[จะเปิดขายผักด้วยหรอเนี่ย]
“จากนั้นก็ปรุงรสด้วย ผงปรุงรสหมูหรือใครจะใช้รสอื่นก็ได้นะครับ ซึ่งของแฮงกรี้อิงค์กี้มีรสเนื้อวัว ไก่ และหมูแต่ไม่แน่นะครับอาจจะทำรสอื่นเพิ่มก็ได้ เอาเป็ว่าเราก็เลือกได้ตามสะดวกเลยครับใส่ผงปรุงรสแล้วก็ตามด้วย ซอสถั่วเหลือและน้ำตาล ไม่ต้องมากนะครับ ความสำคัญของอาหารอยู่ที่รสชาติที่พอดีเอาเป็ว่าค่อยใส่ไปทีละนิดแล้วชิมไปด้วย ถ้าอ่อนไปค่อยเติมเพิ่มก็ไม่สายครับดีกว่าใส่เยอะจนกินไม่ได้เป็ไหนๆ”เพเนียสอธิบายแล้วทำให้ดูเป็ตัวอย่างไปด้วยเช่นกันเขาไมได้ปรุงทีเดียวไปเลยแบบเชฟผู้ชำนาญที่จะกะปริมาณแม่นยำ หากแต่ปรุงด้วยการกะปริมาณที่ไม่มากจนเกินไปจากนั้นก็ชิมรสชาติ แล้วปรุงเพิ่มอีกรอบ ตามด้วยน้ำอีกหน่อยให้พอมีความชุ่มฉ่ำ
[กุ้งักินสดได้ไม่ได้เอาลงไปผัดได้ไหม]
[น้ำนั่น น้ำธรรมดาหรอ]
[นั่นสิ ไม่ต้องใช้น้ำแร่หรอ]
[ปกติทำอาหารปรุงประกอบต้องใช้น้ำแร่ทั้งนั้นเลยนะ]
[รายการที่ไปสัมภาษณ์เชฟในภัตตาคารหรูพวกเขาก็บอกว่าความลับอาหารอีกอย่างอยู่ที่น้ำเลยนะต้องน้ำแร่จากโลแซนน่าด้วยจะดีมากๆ]ตอนนี้ที่กลิ่นอาหารเริ่มหอมคลุ้งจากเนื้อกุ้งและส่วนผสมอื่นหากแต่ผู้คนส่วนหนึ่งก็ไม่ได้สนใจแล้วซึ่งเริ่มมาจากคอมเมนต์หนึ่งที่ว่าออกมาอย่างมั่นใจในสิ่งที่พวกเขารู้น้ำแร่จากโลแซนน่าที่ว่าคือชื่อดาวดวงหนึ่ง ดาวที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ทำให้ธรรมชาติยังคงสวยงาม ไม่มีมลพิษใดๆและด้วยสภาพอะไรหลายๆอย่างของดาวนั้นทำให้มีน้ำแร่ราคาแพงนี้ออกมาขาย ซึ่งผู้ดูแลก็คือสภาแห่งเซเรนิออสนั่นเอง
“อ่าจริงๆน้ำอะไรแค่เพียงสะอาดพอเราก็ดื่มกินได้แล้วนะครับเอาเป็ว่าถ้ามีโอกาสผมจะลองทำอาหารโดยใช้น้ำแร่โลแซนน่าดูนะครับกลับมาที่อาหารของเราดีกว่า ผมขอชิมอีกทีก่อนก็แล้วกัน”เพเนียสพากลับเข้าเื่ก่อนที่เื่น้ำแร่จะไปกันใหญ่เพราะกระทะยังร้อนทำให้น้ำระเหยออกไปอีกนิดหน่อยรสชาติจึงเข้มขึ้นเพเนียสเติมน้ำเพิ่มเข้าไปอีกหน่อย พอเริ่มเดือดอีกครั้งเขาก็ปิดเตาทันที
“แล้วอีกเมนูของเราวันนี้ก็เสร็จแล้วครับ”เพเนียสว่าอย่างภูมิใจ เพราะดำเนินรายการมาเกือบจะจบแล้ว รีบตักอาหารใส่จานในปริมาณที่พอดีหน่อไม้ฝรั่งถูกเรียงอย่างตั้งใจโดยหันด้านต้นเข้าข้างในแล้วยอดกระจายออกสู่ขอบจานจานกลมตรงกลางจาน้าของหน่อไม้ฝรั่งถูกวางทับด้วยกุ้งสีส้มเด้งๆจนพูนซึ่งสีเขียวและส้มในจานสีขาวที่ตัดกันนั้นทำให้มันโดดเด่นขึ้นมาอีกขั้นมันน่ากินจริงๆ ส่วนไข่ข้าวทอดที่เป็แผ่นอยู่เขาก็ใช้มีดตัดออกมาเป็รูปสามเหลี่ยมหนึ่งชิ้นซึ่งเป็หนึ่งในสี่ของทั้งชิ้นและอีกส่วนหั่นเป็ชิ้นสี่เหลี่ยมขนาดพอดีคำให้พวกเขาได้เลือกกันเองแล้วก็ยังไม่ลืมขายของอย่างซอสด้วยซอสทั้งสามถูกเขาโฆษณาอีกหน่อยก่อนจะบีบด้วยฝาแบบสามรูออกมาเป็เส้นเล็กขดม้วนกันอยู่ใส่ถ้วยเล็กๆไว้จิ้มกินคู่กับไข่ข้าวแผ่นด้วย
“เชิญทุกคนลองชิมได้เลยครับ”เขาว่าด้วยรอยยิ้มกว้างไปถึงตาอย่างภูมิใจกับผลงาน รับรองอร่อยแน่เพราะชิมมาแล้ว
[โอ้ไข่ข้าวแผ่นนี่ ไม่คาวเลยแฮะสีสวยด้วย]
[ไข่ข้าวแผ่น ต่างจากไข่เละๆตอนแรกเลย]
[ซอสนี่ จริงๆไข่ข้าวแผ่นก็อร่อยนะแต่ฉันใช้มันจ้วงซอสขึ้นมาจนรสชาติเดิมมันหายไปแล้ว ฉันชอบมายองเนสแหละต้องซื้อเสียแล้ว ฉันชอบแบบสามรูมากๆ ตอนบีบออกมาแล้วเป็เส้นเล็กๆซ้อนๆกัน]
[กุ้งๆๆ กุ้งอร่อยมากฉันชอบที่นายแยกกุ้งกับผักมากๆ เพราะจะได้ไม่ต้องเขี่ยผักเอง]
[ข้างบน ด้วยความห่วงใยจากสาวงามคนนี้คุณต้องกินผักด้วยนะ]
[ถ้าสาวงามจะมาบังคับให้ผมกินผักต่อไปผมจะไม่ชอบแล้วครับสาวงามน่ะ]
[ผัดผักกุ้ง แต่มีรสหมูด้วยแฮะสงสัยเป็เพราะผงปรุงรสแน่ๆ แบบนี้ถ้ามีแต่ผักกับข้าวก็ทำให้มีกลิ่นเนื้อได้แล้วสิ]
[ถึงจะดูไม่ซับซ้อน แต่ปรุงออกมาได้รสที่อร่อยกลมกล่อมมากๆฉันชอบๆๆ ฉันจะให้แฟนทำให้กิน *แชร์ลิงก์]
<คุณ Tianyieieiei_RyuRoll ได้มอบ ตั๋วพาลูกเจี๊ยบไปเที่ยว ให้แก่คุณ : [อร่อยมากกก อยากกินของจริงจัง]>
[นี่เป็ครั้งแรกที่เห็นคนทำอาหารปรุงประกอบให้เห็นจริงๆต่อหน้าอ้ากกก ฉันอยากกินของจริง]
ตอนนี้เหล่าวิวเวอร์ที่เพิ่มขึ้นจากตอนแรกหลายเท่าจากตอนแรกที่รวบรวมคนรู้จักของเขาเข้าไว้ด้วยกัน ก็เริ่มมีคนอื่นมาเยอะแล้วเช่นกันซึ่งต้องขอบคุณพวกเขานั่นแหละที่ช่วยกันแชร์ลิงก์ออกไปให้ผู้คนเห็นมากขึ้นยิ่งคนที่ผู้คนรู้จักมากอย่างกลุ่มริวโรลที่แชร์ลิงก์เขาไปทำให้ตอนนี้ยอดผู้ชมที่ดูอยู่เกินแสนคนไปแล้วเพเนียสรู้สึกว่ากระบอกตาอุ่นขึ้นหน่อยๆไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองจะมีประโยชน์และทำอะไรได้ด้วยตัวเองแบบนี้มาก่อนเลยแค่นี้เขาก็รู้สึกถึงความประสบความสำเร็จในชีวิตไปอีกก้าวแล้ว
<คุณ นักท่องชิคชิคหมายเลข3539 ได้มอบ ไก่วัยรุ่น ให้แก่คุณ : [กินๆฉันจะกินจนอิ่ม]>
<คุณ SIATA ได้มอบไข่x10 ให้แก่คุณ: *ภาพไก่น้ำลายไหล*>
<คุณ หนึ่งนาทีไปถึงดาวของเธอ ได้มอบไข่หนึ่งถาด ให้แก่คุณ>
<คุณ ร่างทรงจิงโจ้ ได้มอบ เตียงพ่อแม่ไก่ให้แก่คุณ : [อร่อย!คำเดียวเท่านั้น]>
<คุณ Sophia_iloveUSO ได้มอบ ลูกเจี๊ยบx3 ให้แก่คุณ : [ตอนนี้ที่นี่เที่ยงแล้วนะแต่ยังไม่ได้กินข้าวเลยหนูไปหาพี่ตอนนี้ดีไหมนะ]>
<คุณ Seungj_Vala ได้มอบ ลูกเจี๊ยบx4 ให้แก่คุณ: [@Sofia_iloveUSO ความคิดดี บอกพี่แซคเตรียมรถแป๊บ]>
<คุณ Gun_Kantapat ได้มอบ ไก่วัยรุ่น ให้แก่คุณ : [เสียดายจังที่นี่ทุ่มนึงแล้วแม่ไม่ให้ออกจากบ้านหลังซันเซทด้วยสิ]>
<คุณ Jam_Jamille ได้มอบ กรงเลี้ยงลูกเจี๊ยบ ให้แก่คุณ : [คุณทำให้ฉันพลาดคาบเรียนนี้ไปเพราะต้องออกจากห้องมานั่งดูคุณ]>
<คุณ Aust-nitsuA ได้มอบ ครอบครัวไก่ ให้แก่คุณ : [อร่อยดีแต่วันหลังทำเมนูที่ใช้กุ้งับ้างนะ]>
และอีกหลายแจ้งเตือน แต่ที่ครองช่องแชทส่วนใหญ่ก็เห็นจะเป็ญาติๆนี่แหละเพเนียสเห็นแล้วได้แต่ยิ้มอย่างขำๆ
“ขอบคุณทุกๆคนที่ดูมาถึงตอนนี้เลยนะครับ และขอบคุณอีกมากๆ ที่โดเนทให้ผมดีใจมากที่เห็นทุกคนมีความสุข ที่ได้กินอาหารที่ผมทำวันนี้ ก่อนที่จะจากกันผมขอขายของสักหน่อย ร้านของเรามีชื่อว่าแฮงกรี้อิงค์กี้ ซึ่งมี…” เพเนียสเริ่มขายของต่อทันทีในเมื่อมีอาหารให้พวกเขาได้ลิ้มรสแล้วคงไม่อารมณ์เสียเท่าไหร่ที่ต้องฟังเขาขายของต่อหรอกนะ
[ฉันอยากกินอาหารจริงๆแบบกินจริงๆจังเลย นายส่งมาให้ไม่ได้เหรอ จะขายก็ได้]
[เฮ้ๆจะบอกให้เขาส่งให้แค่คุณได้ยังไงกัน]
[นั่นสิ เห็นแก่ตัวเกินไปแล้ว]
“เอ่อ”เพเนียสไม่รู้จะจัดการเื่นี้ยังไง จึงต้องมองไปยังพี่ชายเพื่อขอคำแนะนำซึ่งเพวิสก็ให้คำแนะนำที่ดีมาให้โดยที่พูดออกมาเบาๆว่า
“เรามอบให้พวกเขาได้ สุ่มชื่อผู้โชคดี”
“อ่า” เพเนียสพยักหน้าเข้าใจแต่ก็ยังต้องส่งกลับไปถามอีกว่า ต้องแจกเท่าไหร่ซึ่งคนเป็พี่ชายหยุดคิดก่อนจะหันไปปรึกษาพ่อกับแม่ แต่ก็ไม่รู้จะตัดสินยังไงเขายกมือขึ้นมาสองข้างกางนิ้วทั้งสิบออกเป็การบอกจำนวน
“เมื่อพวกคุณ้ากินจริงๆเอาเป็ว่าผมจะสุ่มชื่อผู้โชคดี 10 คนนะครับแต่ว่าการส่งของอาจจะล่าช้าหน่อย อย่าว่ากันนะครับ” เพเนียสรีบออกตัวไว้ก่อนการขนส่งสินค้าจะเร็วกว่ายานขนส่งที่บริการผู้คนเกือบสามเท่าถึงจะเร็วแต่พวกเขาอยู่ดาวที่อยู่รอบนอกจะส่งไปถึงอีกฝั่งของกาแล็คซีคงไม่ใช่จะถึงในทันที
[ไม่เป็ไรๆ อาหารอร่อย ถึงจะเย็นชืดก็อร่อย]
[นั่นสิ ขออย่าให้นานจนบูดก็พอ]
“ครับ เช่นนั้นก็สิบคน เช่นนั้นมาสุ่มกันเลยดีไหมครับ”
[เคล็บไม่ลับ โดเนทมาก มีสิทธิมาก]
[อย่าพึ่งกดสุ่มนะ เดี๋ยวโดเนทก่อนนนน]
หลังจากที่เพเนียสจับรางวัลสิบชื่อผู้โชคดีแล้วเขาก็โบกมือลาทุกคนทันที ก่อนจะจากก็ทิ้งท้ายอีกครั้งเื่ร้านและนัดเวลาเจอกันใหม่ในวันพรุ่งนี้เวลาเดิมนั่นเองตอนแรกว่าจะกินข้าวเย็นเลยจากอาหารที่เขาทำไปแต่ว่าคงต้องพักไว้ก่อนแล้วลงมือทำส่วนที่ต้องส่งให้ผู้โชคดีเสียก่อนซึ่งก็ได้เพเรน่าเข้ามาช่วยด้วยอีกคน ทำอาหารอีกยี่สิบชุด(อีกสิบชุด คือให้กลุ่มริวโรวห้า และอีกห้าชุดใหญ่(กินได้สองถึงสามคน)แบ่งให้ญาติๆทั้งสองครอบครัว)เสร็จลงภายในเวลาครึ่งชั่วโมงและตอนนี้ก็ส่งต่อให้โดรนที่มารับของออกไปพอดีจะถึงเร็วถึงช้าก็แล้วแต่ปลายทางแล้วล่ะนะพวกเขาก็ใส่อาหารในกล่องเก็บอุณหภูมิแล้วด้วย อย่างน้อยก็ยังจะร้อนอยู่ในเวลา 12ชั่วโมง
505
