[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

หนวดสีแดงบนใบหน้าของกั้งตั๊กแตนส่ายไปมาเล็กน้อย ก่อนที่มันจะมองไปยังแมวสามขาที่กำลังหันหลังให้กับมัน อีกฝ่ายยังไม่รู้ว่ามันออกมาจากท่อ กั้งจึงค่อยๆคลานออกมาช้าๆก่อนจะเรียกใช้พลังงานสีฟ้าจนร่างถูกปกคลุมด้วยพลังงาน 

ในจังหวะที่พลังงานเอ่อล้นออกมาจากร่างเป็นจังหวะเดียวกันกับที่แมวรับรู้ได้ถึงพลังของมัน ทว่ากั้งกลับใช้เท้าดีดร่างพาตัวพุ่งเข้าหาแมวด้วยความเร็วยากจะตามทัน อีกฝ่ายที่ไม่ทันได้ระวังตัวจึงถูกกั้งที่พลิกตัวกลางอากาศดีดเท้าคู่หน้าทั้งสองข้างไปยังบริเวณคอตัดกระดูกและหนังอีกฝ่ายจนร่างล้มลงมานอนบนพื้นดิน

หลังจากฆ่าแมวได้สำเร็จกั้งตัวเล็กเพียง 3 เมตรก็ได้กระโจนขึ้นไปบนศีรษะของแมวก่อนจะเจาะนำลูกแก้วสีฟ้าออกมาจากสมองของมันแล้วพุ่งตัวหายเข้าไปในท่อน้ำ

---------------------------------------------------------------

“ ดูเหมือนคนจะน้อยลงนะคะ ”

แอลลี่มองไปยังนักสู้หน้าทางเข้าห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ พวกเขากำลังหันอาวุธมายังเธอและพี่ชายที่คลุมร่างตนเองด้วยหนังซอมบี้สีดำ หลังจากเปิดผ้าคลุมส่วนหัวออกอีกฝ่ายที่เห็นว่าเป็นมนุษย์ 2 คนเดินเข้าหาจึงค่อยๆลดการ์ด เนื่องจากว่าหนึ่งในนักสู้ที่เฝ้าด้านหน้าห้างมาจากกลุ่มเดียวกันกับโยฮัน

“ ทำไมคนน้อยจังคะ ”

โยฮันเกิดความสงสัยไม่ต่างจากแอลลี่ เขาลองสแกนพื้นที่รอบๆดูแล้วปรากฎว่านักสู้หายไปเยอะพอสมควร ส่วนผู้คนทั่วไปดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นหลังจากที่คนที่มากับรถไฟและกลุ่มที่อยู่ในห้างรวมตัวกัน

“ พี่โยฮัน ” วินร้องตะโกนเรียกโยฮัน นักสู้ด้านหน้าทางเข้าห้างเมื่อรู้ว่าตนเองไม่ต้องอธิบายอะไรนั้นจึงโยนหน้าที่ให้วินไปในทันที

“ วิน เกิดอะไรขึ้น นักสู้หายไปไหน ”

“ เราเริ่มงานกันแล้วพี่ กลุ่มของพี่ไอริสเดินทางไปยังจุดที่มีแสงโดยให้พี่โอ๊ตนำทาง ส่วนลุงพลและคนอื่นๆแยกย้ายกันออกไปเคลียร์พื้นที่รอบๆเพื่อวิวัฒนาการไปด้วย เข้ามาข้างในก่อน ผมมีข้อมูลจากกลุ่มของพี่โอ๊ตจะบอก มีอะไรค่อยไปคุยกันข้างใน ”

โยฮันเดินตามวินเข้าไปในห้าง ครั้งก่อนเขายืนอยู่แค่ด้านหน้าไม่มีโอกาสเข้าไปเพราะอีกฝ่ายหวาดกลัวในตัวตนของเขา หลังจากเดินลงบันไดเลื่อนมาถึงชั้นใต้ดิน ภายในนี้มีของหลากหลายอย่างที่จำเป็นในการต่อสู้ อาหารบางส่วนวางอยู่ภายในชั้นแห่งนี้เพราะชั้นใต้ดินไม่สามารถก่อไฟได้อาจจะทำให้เกิดอันตรายต่อผู้อยู่อาศัย

เมื่อเดินลงมายังชั้น 2 โยฮันเจอผู้คนมากมาย ทว่ากลับเป็นผู้ชายไม่มีผู้หญิงเพราะถูกแบ่งชั้น

“ ที่นี่มีทั้งหมด 4 ชั้น ลึกลงไปไว้มีโอกาสพี่คงได้ลงไปเอง ส่วนมากใช้ติดตั้งวิทยุสื่อสารและสิ่งที่สำคัญๆ ”

“ เอาล่ะตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ”

อีก 4 ชั่วโมงจะค่ำ คืนนี้คงเป็นคืนที่ 17 ตั้งแต่มีซอมบี้ปรากฎตัวออกมา หลังจากโยฮันหาที่นั่งได้แล้ว วินจึงพูดทุกอย่างเกี่ยวกับแผนการณ์ที่ได้ตกลงกัน ก่อนที่ซอมบี้ระดับ 7 จะปรากฎตัวขึ้น นักสู้จะอพยพผู้รอดชีวิตทั้งหมดภายในเมือง Z ให้มารวมกันที่นี่

นอกจากนั้นแล้วนักสู้บางกลุ่มจะเดินทางไปยังโรงงานใกล้ๆเพื่อนำวัสดุก่อสร้างมาทำรั้วป้องกัน แม้จะไม่สามารถป้องกันการบุกของซอมบี้ได้ มันกลับสามารถปกปิดไม่ให้ซอมบี้มองเห็นพวกเขาจากระยะไกล อย่างน้อยมันช่วยให้พวกเขาอยู่อย่างปลอดภัยไปได้ชั่วขณะหนึ่ง นอกจากนั้นแล้วยังเป็นการสร้างพื้นที่ต่อสู้ให้กับนักสู้อีกเช่นกัน

“ สรุปแล้วมีกลุ่มช่วยเหลือ กลุ่มเคลียร์พื้นที่ กลุ่มก่อสร้าง แล้วก็กลุ่มปกป้องห้าง ”

“ ใช่แล้วพี่ ในอนาคตจะมีอีกกลุ่มเพิ่มเข้ามาอีก กลุ่มนั้นจะถูกส่งออกจากเมือง ”

“ ส่งไปไหน ” ความสงสัยเผยบนใบหน้าของโยฮัน เขาอยากรู้ว่าผู้คนจะถูกส่งออกไปที่ไหน

“ ส่งไปยังเมืองถัดไปเพื่อสำรวจ เราต้องรู้ให้ได้ด้วยว่าเมืองที่ติดอยู่กับเมือง Z เป็นยังไงบ้าง หากที่นั่นมีซอมบี้ระดับต่ำเราจะเข้ากวาดล้างเพื่อสร้างเมืองปลอดซอมบี้ขึ้นมา จากนั้นเราจะเปลี่ยนที่นั่นให้กลายเป็นเมืองแห่งการเกษตรปลูกผักเลี้ยงสัตว์เพื่อสร้างอาหารส่งกลับมาที่เมือง Z ”

“ ที่นี่จะกลายเป็นค่ายทหารเต็มรูปแบบงั้นสินะ ”

“ พูดแบบนั้นก็ไม่ผิด หลังจากเราจัดตั้งกองกำลังที่เมือง Z ได้แล้วและส่งคนไปกวาดล้างเมืองถัดจากนี้ได้ เราจะส่งประชาชนไปที่นั่นให้พวกเขาช่วยปลูกสิ่งต่างๆเพื่อนำมาที่นี่ ”

โยฮันเห็นแผนการณ์ขนาดใหญ่ หากเป็นอย่างที่วินเล่า หมายความว่ามนุษย์จะตั้งตัวได้เต็มที่ มีทั้งเมืองผลิตอาหารและเมืองด่านหน้าไว้ชนกับซอมบี้ 

“ แล้วกำหนดการณ์ส่งคนไปเมืองอื่นจะเริ่มตอนไหน ”

“ เมือง Z ปลอดภัยเราจะส่งไปทันที ดูท่าพี่จะต้องเดินทางไปด้วยเพราะที่นั่นอาจจะมีระดับ 6 ปรากฎตัวขึ้นมาแล้ว ”

โยฮันพยักหน้า ดูเหมือนว่าเขาจะต้องรีบกำจัดซอมบี้ระดับ 6 ภายในเมือง Z ให้ได้โดยเร็ว ยิ่งเขากำจัดซอมบี้ได้เร็ว การเดินทางไปยังเมืองอื่นจะทำให้เขาสามารถกวาดล้างที่นั่นได้เร็วเช่นกันเพราะซอมบี้ระดับ 6 จะมีน้อยมากๆ

“ เอาล่ะ มาเข้าเรื่องของเรากันเถอะ อย่างที่พี่ได้พูดเอาไว้ว่าจะช่วยฆ่าซอมบี้ระดับ 6 ผมได้ให้คนของเมืองนี้ระบุจุดที่คาดว่าน่าจะมีซอมบี้ระดับ 6 เอาไว้ให้แล้ว โดยมีทั้งหมดราวๆ 10 จุด แต่พี่อย่าพึ่งดีใจ ยังมีอีกหลายจุดที่ไม่สามารถคาดเดาได้ ”

“ ทำไมระดับ 6 ภายในเมือง Z ถึงดูเยอะกว่าเมือง X ล่ะ ”

“ จากที่ผมคาดการณ์นะพี่ ที่นี่เป็นเมืองติดชายทะเล ก่อนจะถึงเมือง X เรือขนส่งจะจอดที่นี่ก่อน ทำให้มีโรงงานมากกว่าเมือง X โรงงานไฟฟ้า โรงงานเก็บสารเคมีและอื่นๆอีกมากมาย ผมเลยคิดว่าซอมบี้ระดับ 6 น่าจะใช้โรงงานเหล่านี้วิวัฒนาการ อีกสาเหตุที่พวกมันไม่ออกมาโจมตีกันและกันเหมือนเมือง X ผมคิดว่าพลังงานในโรงงานเหล่านี้คงมีพอให้พวกมันแต่ละตัวใช้โดยไม่ต้องแย่งกันเลย ”

โยฮันลูบคางเบาๆ หลังจากรู้สาเหตุที่ทำให้ซอมบี้เมือง Z ยังไม่ได้เดินทางไปต่อสู้กัน ยกเว้นแมวและกั้งที่พยายามไล่ล่ากันด้วยเหตุผลบางอย่างที่เขานั้นไม่รู้

“ พี่จะเดินทางเลยไหม ” วินถามโยฮัน พวกเขามีเวลาถึงวันที่ 20 วันนี้เป็นคืนที่ 17 แล้วหากไม่รีบกลัวว่าจะไม่ทันการจนต้องเดินทางไปยังเมืองถัดไป

“ กินก่อนแล้วค่อยไป ”

“ ได้พี่ เดี๋ยวผมจะไปบอกพ่อครัวให้ พี่อย่าไปกินให้ใครเห็นล่ะเดี๋ยวเกิดเรื่องวุ่นวายอีก ”

“ อืม ใส่กล่องไปกินข้างนอกก็ได้ ”

โยฮันนั่งพักเล็กน้อย ปล่อยให้วินไปนำอาหารมาให้ ดูท่าอาหารมื้อนี้จะพิเศษเพราะพ่อครัวต้องเดินเข้าไปในห้องปิดเพื่อทำอาหารให้แก่เขาและน้องสาว  เมื่อมองไปยังแอลลี่เธอที่เห็นว่ามีเวลางีบเล็กน้อยจึงหลับไปแล้ว โยฮันจึงปล่อยให้เธอพักบ้างเพราะต่อจากนี้อาจจะทำงานหนักเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ร้ายแรงเกินกว่าจะควบคุมเกิดขึ้น

“ พี่ผมได้มาแล้ว ”

กระเป๋าผ้าสีดำทรงสี่เหลี่ยมนำเข้ามาในห้อง โยฮันจึงมองไปดูปรากฎว่าด้านในมีกล่องข้าวปิดฝาแน่นบรรจุอาหารหลายอย่าง นับว่าเป็นเรื่องยากที่สามารถหาอาหารหลากหลายกินเช่นนี้

“ ไปกินไกลๆนะพี่แล้วก็อย่าให้ใครเห็น อีกอย่าง ผมมีเรื่องที่อยากบอกพี่หากพี่ฆ่าซอมบี้ระดับ 6 ได้ ”

“ อะไรงั้นเหรอ ”

“ ซอมบี้วิวัฒนาการได้ด้วยการกินพลังงานและกินพวกเดียวกัน ร่างซอมบี้ระดับ 6 นับว่าเป็นสารอาหารชั้นดี แต่ละตัวสูงเท่ากับตึก 10 ชั้น ถ้าพวกมันตายจะต้องถูกซอมบี้ตัวเล็กๆรุมฉีกกระชากเพื่อเพิ่มพลังแน่นอน ในจุดนั้นจะต้องมีซอมบี้ระดับ 4 หรือไม่ก็ 5 เต็มไปหมด ผมเลยอยากให้พี่ล่อมันมาใกล้ๆถนนเส้นหลักก่อนแล้วค่อยลงมือสังหาร ”

“ ทำไมเหรอ ”

“ ผมต้องการทำให้รอบๆศพซอมบี้ระดับ 6 เป็นจุดฟาม สำหรับนักสู้ที่ต้องวิวัฒนาการ หากไล่ล่าซอมบี้รอบๆศพระดับ 6 พวกเราจะเพิ่มระดับได้รวดเร็ว นอกจากนั้นแล้วยังเป็นการควบคุมไม่ให้มีระดับ 6 ปรากฎตัวออกมาด้วย เพราะงั้นถ้าพี่จะฆ่าซอมบี้ระดับ 6 ให้ล่อมันไปที่ถนนหลักหรือถนนที่เข้าถึงได้ง่ายๆ จากนั้นผมจะจัดการกับศพเอง ”

“ โอเค แล้วนายได้รับหน้าที่อะไรภายในฐาน ”

“ แม้ผมจะสั่งการเหมือนเดิมไม่ได้เพราะใช้ระบบโหวตลงคะแนน แต่ผมยังสามารถใช้ประสบการณ์ในการเล่นเกมวางแผนแล้วนำเสนอให้ทุกคนทำตามได้ ”

“ โอเค ถ้ามีอะไรติดต่อมาก็แล้วกัน ฉันไปก่อน ”

โยฮันปลุกน้องสาว แม้อยากจะให้เธอพักอีกสักหน่อยเขากลับต้องรีบแล้วเพราะเวลาไม่คอยพวกเขา แอลลี่ที่ลุกขึ้นนั่งรู้สึกง่วงเล็กน้อย หากได้นอนต่ออีกชั่วโมงคงเพียงพอสำหรับเธอ แต่เมื่อเธอมองเห็นกระเป๋าสีดำพร้อมกับได้กลิ่นจางๆลอยออกมาจากด้านใน เธอจึงรู้สึกสดชื่นในทันที

“ จะไปแล้วงั้นเหรอ ”

“ ใช่ อย่าพึ่งคุยอะไรเกี่ยวกับมัน ไม่งั้นจะเกิดปัญหา ”

โยฮันใช้หางถือกระเป๋าสีดำแล้วซ่อนเอาไว้ในหนังสัตว์จากนั้นเขาก็พาแอลลี่ออกจากห้างมุ่งหน้าไปยังทิศเหนือ ตำแหน่งที่เขาจะออกล่าในครั้งนี้คือโรงงานไฟฟ้า ที่นั่นถูกคาดการณ์ว่าน่าจะมีซอมบี้ระดับ 6 อาศัยอยู่ จากเสียงที่ส่งออกมา

ในขณะวิ่งไปเรื่อยๆจนออกห่างห้างไปหลายกิโลเมตร โยฮันจึงพาน้องสาวแวะพักบนดาดฟ้าโดยนั่งหลบมุมกล้องส่องทางไกลไม่ให้ใครมองเห็นก่อนจะเปิดกล่องอาหารทั้งหมดที่มีด้วยกัน 10 อย่างวางเรียงบนพื้นด้านหน้าพวกเขาสองคน

“ ว้าว เนื่องในโอกาสอะไรเหรอคะ ”

“ อาหารมื้อสุดท้าย ”

“ หา นี่พวกเราจะไปตายงั้นเหรอ ”

“ ฉันล้อเล่น คงเป็นเพราะเราจะต้องไปเสี่ยงกับระดับ 6 วินเลยจัดมื้อนี้ให้เป็นพิเศษ ดูท่าเธอต้องตอบแทนอาหารมื้อนี้ด้วยนะ ”

“ ทราบแล้วค่า หนูจะพยายามฆ่าซอมบี้ระดับ 6 ให้ได้เลยคอยดู ”

โยฮันแบ่งข้าวสวยให้น้องคนละกล่องจากนั้นก็เริ่มดื่มด่ำไปกับอาหารร้อนๆที่มีอยู่ทั้งหมด 10 อย่าง นับว่าเป็นรสชาติที่อร่อยเป็นอย่างมาก แม้จะผ่านมายังไม่ถึงเดือนเขากลับรู้สึกว่าตนเองไม่ได้กินอาหารดีๆมาหลายสิบปี

“ แล้วเราจะเอายังไงกับกล่องพวกนี้ดีคะ ” แอลลี่ลูบไปยังพุงน้อยๆ เธอรู้สึกอิ่มเป็นอย่างมาก

“ ทิ้งไว้ที่นี่แหละ เก็บกลับไปมีแต่จะทำให้ถูกจับได้ว่ากินอาหารดี  ”

“ งั้นลุยกันเถอะค่ะ ”

โยฮันมองไปยังทิศตะวันตก ตอนนี้แดดของพระอาทิตย์เป็นสีส้มบ่งบอกว่าเป็นบ่ายแก่ๆแล้ว เมื่อหันมองทุกอย่างจนพอใจโยฮันจึงกระโจนนำหน้าแอลลี่มุ่งหน้าเข้าหาโรงงานไฟฟ้าที่ถูกระบุว่ามีซอมบี้ระดับ 6 อาศัยอยู่ที่นั่น

ภายใต้การเดินทางด้วยการอุ้มน้องสาวร่อนไปตามตึกต่างๆ โยฮันก็ได้หยุดตัวลงบนดาดฟ้าตึกแห่งหนึ่งก่อนจะมองจ้องเข้าไปในสถานที่เต็มไปด้วยสายไฟแรงสูง จากสภาพของมันนับว่าอยู่ในสภาพดีไม่น้อย เพียงแต่ว่าไฟฟ้าภายในโรงงานกลับหายไป ที่น่าสนใจไม่แพ้กันคือรอยเท้ามากมายของซอมบี้ถูกทิ้งเอาไว้บนพื้นดินทว่าเขากลับไม่เห็นพวกมันเลยสักตัว

“ เอาไง จะลุยรวดเดียวเลยไหม หรือหาระดับ 6 ให้เจอกัน ”

“ พี่สนใจระดับต่ำไหมล่ะ ถ้าไม่ก็มุ่งไปที่ระดับ 6 เลยก็ได้ ”

“ งั้นยืนยันระดับ 6 ให้ได้ก่อน ”

โยฮันอุ้มน้องสาวก่อนจะกระโจนขึ้นฟ้าปล่อยตัวเองให้ร่อนเข้าไปในโรงงานไฟฟ้า จนกระทั่งเขาเหยียบอยู่บนเสาต้นหนึ่งสูง 10 เมตรก็เริ่มกระจายนคลื่นเสียงออกไปรอบๆ ก่อนที่สมองของเขาจะสร้างแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้นภายในสมอง นอกจากจะเห็นสิ่งก่อสร้างทั้งหมดแล้ว เขายังมองเห็นซอมบี้ที่หลบซ่อนตัวภายในที่แห่งนี้ด้วย.