คิมเทดงในตอนนี้ตื่นขึ้นมาจากบนดาดฟ้าพร้อมกับเพื่อนของเขาอีกสองคน ทั้งสามในตอนนี้มองไปรอบๆด้วยความงุนงงว่าพวกเขาขึ้นมาบนดาดฟ้าได้ยังไง ก่อนหน้านี้พวกเขาทำอะไรบ้าง พวกเขาก็จำไม่ได้
“พวกเราขึ้นมาอยู่บนนี้ได้ยังไง”
คิมเทดงถามเทพักชเวและอึนพยอ ทั้งสองมองหน้ากันและกันก่อนที่จะชี้ไปยังห่อขนมปังและนมกล่องที่วางอยู่ที่พื้น
“พวกเราขึ้นมากินอาหารกลางวันกันและเผลอหลับไปเพราะลมเย็นๆไง”
คิมเทดงได้ยินที่เทพักชเวพูด เขาก็พยักหน้า มันน่าจะเป็แบบนั้นจริงๆ
“แล้วยัยแทมินยอไปไหน ปกติยัยนั่นน่าจะล่อเ้ายูจินฮามาแล้วนิ แปลกจริงๆ”
“เหอะ ยัยนั่นนะรึ แม้แต่เพื่อนสมัยเด็กยังทำได้ลงคอ นี่แกยังอยากจะยุ่งกับยัยนั่นอีกอย่างนั้นรึ ถ้าวันหนึ่งยัยนั่นทรยศพวกเราขึ้นมา มันจะไม่ดีเอาน่า”
อึนพยอรู้สึกไม่ชอบแทมินยอ หากแม้แต่เพื่อนสมัยเด็กที่โตมาด้วยกันเธอยังกล้าทำถึงขนาดนั้น แล้วพวกเขาที่รู้จักเธอมาแค่ไม่กี่เดือนจะเป็ยังไง
คิมเทดงพยักหน้า จริงๆแล้วเขานั้นไม่ได้สนใจอะไรแทมินยอ เขาแค่อยากเล่นสนุกมันก็แค่นั้นเอง และตอนนี้เขาก็เริ่มจะเบื่อเธอแล้วด้วย เขามีเป้าหมายใหม่
“ฉันว่าน้องสาวของเ้ายูจินฮามันก็ดูน่ารักดี”
“นี่แก อยากติดคุกหรือยังไง น้องมันยังอายุแค่สิบสอง”
“...อ่า นั่นซิ ฉันลืมไปเสียสนิท น้องสาวของเ้านั่นอายุแค่สิบสองเองนินะ”
ทั้งเทพักชเวและอึนพยอได้แต่มองไปที่คิมเทดงด้วยสายตาที่ไม่ไว้ใจ พวกเขาควรจะออกห่างเขาด้วยอีกคนดีไหม
“ช่างมันเถอะ ฉันเริ่มจะง่วงอีกแล้ว นอนต่อดีกว่า คาบเรียนตอนบ่ายมีแต่วิชาน่าเบื่อๆ”
คิมเทดงนอนต่อ เพื่อนทั้งสองของเขายักไหล่และนอนลงไปใกล้ๆกับเขา ทั้งสามในตอนนี้ก็โดดเรียนกันต่อไปบนดาดฟ้า
ที่ห้องน้ำจุดที่เกิดเหตุ แทมินยอในตอนนี้นั่งร้องไห้อยู่ ใบหน้าของเธอในตอนนี้ดูน่าเกลียดน่ากลัวเป็อย่างมาก
เธอในตอนนี้จำทุกอย่างที่เกิดได้ก่อนหน้านี้
“ปีศาจ เ้านั่นมันปีศาจ”
ยูจินฮาได้ทำในสิ่งที่เธอไม่คิดว่าจะสามารถทำได้ เขานั้นสะกดจิตคิมเทดงและเพื่อนๆของเขา หลังจากที่เขาสะกดจิตทั้งสามแล้ว เขาก็ทำให้เธอหมดสติไป เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับทั้งสาม แต่ทว่าเธอนั้นตื่นขึ้นมาอีกทีก็มีสภาพเป็แบบนี้แล้ว
เธอมั่นใจว่านี่ต้องเป็ฝีมือของยูจินฮาแน่ๆ เธอที่มีหน้าตาเป็แบบนี้ไม่กล้าที่จะเสนอหน้าให้ใครได้เห็น
เธอมองเห็นผ้าชิ้นหนึ่งวางอยู่ในห้องน้ำ มันเป็ผ้าที่ค่อนข้างสะอาด นี่เป็สิ่งเดียวที่จะช่วยให้เธอกลับบ้านได้โดยที่ไม่แสดงใบหน้าที่น่าเกลียดน่ากลัวนี้ให้กับใครได้เห็น
เธอเก็บผ้ามาแล้วใช้มันพันไว้รอบๆใบหน้าของเธอก่อนที่จะรีบกลับบ้านไปทั้งๆแบบนั้นโดยที่ไม่สนใจที่จะกลับไปเก็บกระเป๋าที่ห้องเรียนของเธอ
ในขณะเดียวกันกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
ยูจินฮาในตอนนี้กำลังเดินสำรวจไปทั่วโรงเรียน เขาสามารถหลบสายตาของอาจารย์และภารโรงได้อย่างไม่ยากเย็นนัก
“ข้อมูลที่ได้มาจากเ้าพวกนั้นค่อนข้างมีประโยชน์ น่าเสียดายที่มันยังไม่พอ”
ยูจินฮาเป้าหมายของเขาก็คือห้องสมุด เขารู้ว่ามันมีสิ่งที่เรียกว่าอินเตอร์เนตอยู่ ปัญหามันอยู่ที่ เขาใช้มันไม่เป็ แถมภาษาเขียนที่ใช้ในยุคสมัยนี้มันยังแตกต่างจากสมัยก่อนมากๆอีกด้วย
“จะย่ออะไรกันนักหนา ย่อจนอ่านไม่ออก”
ยูจินฮาไม่เข้าใจ เมื่อสมัยก่อนภาษาเกาหลีนั้นจะมีลักษณะที่คล้ายกับภาษาจีน แต่ตอนนี้มันกลายเป็อะไรไปหมดแล้วเขาก็ไม่รู้
ยูจินฮาในตอนนี้มาถึงยังห้องสมุดแล้ว ทว่าห้องสมุนนั้นปิดอยู่ จะเข้าไปข้างในได้จะต้องมีบัตร ยูจินฮาจริงๆแล้วเขานั้นมีบัตรอยู่ในกระเป๋า แต่เขาใช้มันไม่เป็
เขาถามข้อมูลคิมเทดงมาเยอะ แต่เขาถามแต่คำถามที่เขารู้ว่าจะถามอะไร เขาไม่สามารถถามในสิ่งที่เขาไม่รู้ว่ามันมีอยู่ได้
และสิ่งนี้ก็คืออีกสิ่งหนึ่งที่เขาไม่รู้ว่ามันมีอยู่
“จะเข้าไปยังไงดี”
ยูจินฮารู้สึกตื่นเต้นกับยุคสมัยนี้ อะไรๆก็แปลกใหม่ไปเสียหมด เขามองดูที่ประตูแก้วที่ดูมีค่า หากเขาทำลายมัน จะต้องมีคนมาจับตัวเขาแน่ๆ คนพวกนี้คือ “อาจารย์” ทั้งหลาย
ยูจินฮาถอนหายใจออกมา เขาอาจจะต้องยกเลิกการหาข้อมูลในห้องสมุด
“เอาเถอะ ยังมีที่อื่นที่เราสามารถหาข้อมูลได้ แต่ก่อนหน้านั้นเราต้องไปหาลีโซอาก่อน”
ลีโซอาคือน้องสาวของเขา จะเรียกว่าน้องสาวเลยมันก็อาจจะไม่ถูกต้องเท่าไหร่นัก เธอเป็ลูกพี่ลูกน้องของเขา ที่ลุงและป้าเอามาทิ้งไว้และก็หายไป
ครอบครัวของเขาไม่ได้อบอุ่นเท่าไหร่นัก พ่อและแม่ของเขา ไม่ซิ พ่อและแม่ของร่างนี้เป็พวกติดการพนันและมักจะกินเหล้าเมาตลอดเวลา
ทั้งสองถึงจะไม่เคยทำร้ายร่างกายเขาหรือลีโซอาเลย แต่ทั้งสองก็ไม่เคยที่จะใส่ใจดูแล ที่พวกเขาทำคือใช้ชีวิตของพวกเขาโดยที่ให้เขาและน้องสาวดูแลตัวเอง
ยูจินฮาที่ถูกไถ่เงินก็เป็เพราะว่าเขานั้นสามารถหาเงินมาจุนเจือตัวเขาและน้องสาวของเขาได้ พวกคิมเทดงรู้เื่นี้มาจากแทมินยอ
ยูจินฮานึกมาถึงตอนนี้แล้วเขาก็ได้แต่ส่ายหัว สำหรับเขาแล้วการกระทำนี้เป็การกระทำผิดของเด็กน้อย เขาสามารถสั่งสอนพวกนี้ได้ ไม่ถึงกับต้องกำจัดทิ้ง
ยูจินฮาหลังจากที่ไม่สามารถเข้าห้องสมุดได้ เขาก็มุ่งหน้าไปยังส่วนของเด็กมันธยมตนภายในโรงเรียน ลีโซอานั้นเข้าเรียนเร็วกว่าปกติ ทำให้เธอนั้นอยู่มัธยมต้นปีหนึ่งแทนที่จะเป็ประถมศึกษาปีสุดท้าย
2K
