"อ๊าาาท่านพี่ เบาๆ เ้าค่ะ อ๊าาา"
เสียงดัง ตั๊บๆๆ แรงขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายกระตุกเกร็งไป 3-4 ทีถึงค่อยๆ หยุดลง
เช้านี้ไป๋ชิงหลับไม่รู้เื่เพราะเหนื่อยจากภารกิจเมื่อวานในป่าในน้ำและในกระโจมก่อนนอนอีก จนโดนตงเฟยลักหลับในตอนเช้า กว่าจะรู้สึกตัวก็โดนกระแทกกระทั้นแรงขึ้นจนใกล้เสร็จสมแล้ว
"อ๊าาาาดีจังเลย เ้าตื่นแล้วหรือ ข้าเห็นเ้าขี้เซาเลยแอบลักหลับแบบนี้ดีหรือไม่ ตอนแรกข้าแค่ตั้งใจปลุกจริงๆ แต่พอลูบไล้ไปมาแล้วอดใจไม่ได้ ข้าอุตส่าทำเบาๆ อยู่นานจนเ้าเผลอครางตั้งหลายทีแต่ไม่ยอมตื่น จนข้าทนไม่ไหวเมื่อกี้ ทำเ้าตื่นจนได้"
"ท่านจะละเว้นข้าบ้างสักวันไม่ได้หรือ นี่ข้าแทบหมดแรงเพราะท่านทุกวันเลย"
"ข้าอยากแต่งงานไวๆ อยากมีผู้สืบทอดไวๆ นี่ข้าส่งนกพิราบสื่อสารให้คนที่สำนักจัดหาสาวงามไปยั่วยวนคู่หมั้นเ้าแล้ว มีทั้งลูกน้องข้าที่เป็หญิงและมีสาวชาวบ้านแถวนั้นอีก 4-5 คนแต่ละคนข้าให้คัดที่งดงามและฉลาดเฉลียว รอบนี้ข้าให้ไปเกือบ 10 คนให้ทยอยล่อลวงให้หลงรัก หากเขามีสัมพันธ์กับคนที่ข้าส่งไปก็ถือว่าสัญญาหมั้นหมายเ้าเป็โมฆะแล้วดีหรือไม่"
"ดีเ้าคะ ข้าจะได้ไม่ต้องคิดมากว่าจะบอกถอนหมั้นอย่างไรไม่ให้เขาเสียใจ ขอให้เขาพอใจกับสาวงามที่ท่านส่งไปก็พอ"
"เ้าจะไปอาบน้ำที่ลำธารไหมข้าจะพาไป"
ไป๋ชิงพยักหน้าพลางสวมชุดเก่า ก่อนเลือกเอาชุดใหม่ไปเปลี่ยนหลังอาบน้ำด้วย หลังจากอาบน้ำทานอาหารเช้าเสร็จก็รีบออกเดินทางเพราะเมื่อวานเดินทางไวกว่าที่คิดโดยใช้วิชาตัวเบากัน เซียงเซียงเองก็พอมีวรยุทธไว้ปกป้องเ้านายจึงทำให้เดินทางใกล้ถึงหมู่บ้านแล้ว
เดินทางั้แ่เช้าจนบ่ายกว่าๆ ก็เห็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่อยู่กลางป่าเขา ตงเฟยให้หานลี่รีบเข้าไปดูบ้านของตนก่อนว่าเรียบร้อยหรือไม่ แล้วพวกเขาก็เดินอย่างไม่รีบร้อนเข้าหมู่บ้าน ไป๋ชิงมอง 2 ข้างทาง อย่างเพลิดเพลินกับบ้านโบราณที่ดูแปลกใหม่ในร่างนี้ เมื่อก่อนอยู่แต่ในจวนไม่ค่อยออกไปไหน ในเมืองหลวงเจริญกว่าก็จะเป็ความครึกครื้นอีกแบบหนึ่ง ส่วนที่นี่เป็ความสงบสวยงามเรียบง่ายอีกแบบ
ผู้คนพอมีให้เห็นประปราย ร้านค้าพอมีบ้างและจัดเป็ระเบียบไม่วุ่นวาย ทั้งร้านอาหาร ร้านเครื่องประดับ ร้านขายยา
ไป๋ชิงเริ่มหิวแล้วจึงชวนตงเฟยและเซียงเซียงเข้าไปทานอาหาร สั่งมาจนเต็มโต๊ะหานลี่ก็กลับมา จึงให้ร่วมทานพร้อมเซียงเซียงด้วยเพราะกลัวกินไม่หมดและสั่งอาหารตอนหิว
เมื่อทานเสร็จจึงเข้าไปพักผ่อนที่บ้านพักของตงเฟย ซึ่งเป็บ้านขนาดกลาง เรียบง่ายแต่ภูมิฐาน มีทุกอย่างครบ มีบ่าวรับใช้อยู่ 4-5 คน มีพ่อบ้านดูแลบ่าวในบ้าน บ่าวมีหญิง 3 ชาย 2
"เหตุใดบ่าวท่านมีแต่คนหน้าตาดี ท่านคัดมาเองหรือ"
เมื่อเข้ามาในห้องนอนแล้วไป๋ชิงจึงถามตงเฟยเื่บ่าวรับใช้ในบ้าน
"ข้าไม่ได้คัด พวกเขามาสมัครเอง ข้าจ่ายเงินเดือนทุกเดือน แค่ช่วยดูแลเรือนตอนข้าไม่อยู่ งานสบายเ้านายไม่อยู่ ใครจะไม่อยากทำล่ะ แต่สาวๆ ก็เคยมีแอบยั่วยวนข้าเหมือนกันนะแต่ตอนนั้นข้าป่วยจึงไม่ใส่ใจ"
"แล้วท่านเคยแอบกินลูกน้องตัวเองบ้างหรือไม่"
ตงเฟยทำสีหน้าครุ่นคิด
"ก็มีบ้างนะ ถ้าทนไม่ไหวอยากหาที่ระบายก็เรียกมา วันไหนดื่มหนักเมามายข้าก็ให้หาสาวงามมาทีละหลายๆ คนไว้ปรนเปรอ แต่พอมีเ้าข้าก็ไม่อยากมีคนอื่นเลย"
"ขอให้จริงอย่างที่พูดนะ ไม่ใช่พอข้าเผลอท่านก็แอบนอกใจข้า หากเป็เช่นนั้น ข้าจะหนีท่านให้ไกลสุดหล้า ไม่พบเจอกันอีกเลย"
ตงเฟยได้ยินดังนั้นก็รีบกอดภรรยาไว้อย่างกลัวภรรยาหายไปตอนนี้
"ข้าไม่นอกใจเ้าแน่นอน หากมีภรรยาแล้วข้าย่อมรักแต่ภรรยาข้า ตอนนั้นข้าโสดเป็แค่หนุ่มกลัดมันก็เล่นสนุกไปอย่างนั้น เ้าอย่าคิดมากเลย"
เมื่อเ้านายเข้าที่พักเซียงเซียงและหานลี่ก็เข้าห้องพักเช่นกัน พอปิดประตูหานลี่ก็จับเซียงเซียงคว่ำหน้าลงกับโต๊ะหันหลังให้พร้อมถลกกระโปรง ดึงกางเกงชั้นในออกแล้วแทงพรวดเข้ามาทีเดียวจนมิดลำ แทงเข้าๆ ออกๆ อย่างเพลิดเพลิน
"อ๊าาา ท่านพี่นี่ใจร้อนจริงๆ ไม่เหนื่อยหรือเ้าคะ อ๊าาาา ข้าเสียวจังเลยท่านพี่"
"ข้าอยากมุดเข้าถ้ำเ้าทุกวัน แค่ได้อยู่ในตัวเ้าข้าก็หายเหนื่อยแล้ว สบายตัวยิ่งนัก อ๊าาาาาา"
เซียงเซียงเองก็หลับตาพริ้มจับขอบโต๊ะแน่นครวญครางออกมาอย่างเสียวซ่าน ั้แ่ได้ร่วมรักกันมาก็ติดใจ จนแต่งงานกัน หานลี่ก็ขยันทำการบ้านทุกที่ทุกเวลาเหลือเกิน เซียงเซียงเองก็พร้อมสำหรับเขาตลอดเวลาแค่มองหน้าสบตากันก็ฉ่ำแฉะรอเขาแล้ว จนเมื่อเสร็จสมไปหลายยกจึงได้นอนพักจนเกือบฟ้ามืดจึงตื่น
ด้วยหานลี่เป็ผู้ดูแลข้างกายตงเฟย ตำแหน่งเทียบเท่ามือขวาจึงมีฐานะสูงกว่าบ่าวในบ้านเซียงเซียงเป็ภรรยาจึงมีฐานะสูงตามแต่ยังคอยดูแลคุณหนูบ้าง หากเ้านายไม่เรียกใช้ก็พักผ่อนได้ตามสบายเมื่อตื่นแล้วหานลี่จึงไปตรวจดูความเรียบร้อยก่อนสั่งบ่าวให้หุงหาอาหารไปให้เ้านายทั้ง 2 และนำไปให้เมียรักของตนในห้องเพราะนอนหมดแรงออกมาไม่ไหว
315
![[นิยายแปล] กว่าจะเป็นรักในฝันของผมกับคุณเพลย์บอย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1774140124_86490666.webp)
