จอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign):

ตอนที่ 170: รัตติกาลบรรพกาล เสียงเพรียกจากห้วงอเวจี 

ลึกลงไปใต้พิภพ ณ ตำหนักลับที่ซ่อนเร้นจากสายตาของโลกหล้า ผนังศิลาดำเรียบสนิททอประกายมืดสลัว ประดับด้วยลวดลายสลักของอสูรปีกบาง นัยน์ตาสีม่วงเข้มเรืองรองราวกับมีชีวิตซ่อนอยู่ในเงามืด เปลวไฟสีดำอมม่วงลุกโชนอยู่ในกระถางทองสัมฤทธิ์โบราณ ส่องสว่างเพียงน้อยนิด เปิดเผยให้เห็นบัลลังก์ศิลาดำทมิฬ ที่ซึ่งร่างในชุดคลุมสีดำสนิทนั่งสงบนิ่งอยู่เบื้องบน

กลิ่นอายพลังอันมืดมิด ยิ่งใหญ่ และเยือกเย็นเสียดลึกถึงแก่นวิญญาณแผ่ซ่านออกมาจากร่างนั้น กลิ่นอายที่ไม่ใช่ของโลกหล้า แต่มาจากห้วงอเวจีอันไกลโพ้น นี่คือ ผู้นำเงา (影主 - Yǐng Zhǔ) ตัวตนที่ไม่ควรมีอยู่

เบื้องหน้าบัลลังก์ เงาร่างในชุดคลุมดำผู้รายงานคุกเข่าลง ศีรษะก้มต่ำ พลังงานสีดำบางเบาห่อหุ้มร่างของเขาไว้ คล้ายเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเงาที่ทอดทาบไปตามพื้น

"ผู้นำเงา มีรายงาน ขอรับ" เสียงแหบพร่าดังขึ้น เบา แต่กลับก้องกังวานในความเงียบงันของตำหนักลับ

"ในบริเวณใกล้เคียงสถาบันเทียนซวน ได้มีการตรวจพบคลื่นพลังงานมรดกที่บ่งชี้ถึงการใช้งาน 'กุญแจมิติเศษเสี้ยวบรรพกาล' และพร้อมกันนั้น คลื่นพลังงานสายอัสนีบรรพกาล ที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ปรากฏขึ้น" ผู้รายงานหยุดครู่หนึ่ง ความประหลาดใจเจือจาง ถูกแทนที่ด้วยความสำคัญอันหนักอึ้ง

"ระดับพลังงาน ยืนยันว่าเป็นระดับ วิญญาณแรกกำเนิด ขอรับ" น้ำเสียงนั้นมีความนิ่ง แต่แฝงความเร่งรีบที่ไม่อาจปิดซ่อนได้

ผู้นำเงายังคงนั่งนิ่ง ดวงตาใต้หน้ากาก นิ่งสงบราวผิวน้ำยามค่ำคืน เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ความเงียบที่ยาวนานเหมือนการครุ่นคิดข้ามยุคสมัย บรรยากาศในตำหนักลับยังคงหนักอึ้ง แต่เปลี่ยนไป ไม่ใช่ความกดดัน แต่เป็นความตื่นตัวอันยิ่งใหญ่

"วิญญาณแรกกำเนิด อัสนีบรรพกาล" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นแผ่วเบา น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่าแต่ละพยางค์กลับสั่นสะเทือนไปถึงแก่นของกฎเกณฑ์ "และ กุญแจมิติ ถูกใช้งานในยามนี้ อย่างนั้นรึ" ผู้นำเงาพึมพำ สายตาที่มองมายังผู้รายงานเต็มไปด้วยการประเมินเชิงกลยุทธ์อันลึกล้ำ

"เบาะแสชี้ไปยังเด็กหนุ่มจากสถาบันผู้นั้น ขอรับ เฉิน ฮ่าวหราน" ผู้รายงานเอ่ยอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงมั่นคงขึ้นเมื่อให้ข้อมูลที่เชื่อมโยง "เขาเคยแสดงพลังสายฟ้าน่าสงสัย หายตัวไป การปรากฏตัวของเขาอีกครั้งในระดับดังกล่าว และการใช้งานกุญแจมิติ มีความเชื่อมโยงกันอย่างมีนัยสำคัญ ขอรับ"

ผู้นำเงายังคงนิ่งเงียบ ความคิดซับซ้อนถักทอเป็นร่างแหในห้วงสำนึก ดุจการถักทอชะตากรรม

"ไม่ว่าตัวตนที่ใช้กุญแจมิติและครอบครองพลังอัสนีบรรพกาลจะเป็นเด็กหนุ่มผู้นั้น หรือผู้อื่นที่อยู่เบื้องหลัง" ผู้นำเงากล่าวเสียงเรียบเย็นเยียบ น้ำเสียงนั้นไร้ความลังเล ไร้ความปราณี

"การที่ กุญแจมิติ ถูกใช้งานในยามนี้ และการที่ พลังงานที่อาจเกี่ยวข้องกับแผนการใหญ่ของพวกเรา ปรากฏขึ้น บ่งชี้ว่า 'เงื่อนไข' บางอย่าง กำลังจะบรรลุ แผนการ ในการปลดปล่อย พันธนาการแห่งอเวจี กำลังจะเข้าสู่ช่วงเวลา สำคัญที่สุดแล้ว"

ดวงตาใต้หน้ากากของผู้นำเงาลุกโชนด้วยแสงสีม่วงเข้ม ประกายนั้นไม่ใช่ความตกใจ แต่เป็นความมุ่งมั่นอันแรงกล้า และความเยือกเย็นอันน่าพรั่นพรึง

"ส่งคำสั่งไปถึงทูตเงาทั้งสี่!" เสียงทรงอำนาจดังก้องไปทั่วตำหนักลับ เสียงนั้นไม่ใช่เสียงคำราม แต่คือเสียงบัญชาที่ไม่อาจปฏิเสธได้ "ให้ เร่งการเตรียมการเรื่องผนึก เป็นอันดับแรก! ระดมกำลังทั้งหมด! แผนการ ต้องดำเนินต่อไป อย่างไม่หยุดยั้ง!"

เขาหยุดเล็กน้อย ดวงตาใต้หน้ากากหันมองไปยังทิศทางหนึ่งซึ่งเป็นที่ตั้งของสถาบันเทียนซวน แสงสีม่วงเข้มฉายชัดขึ้น ความมืดมิดรอบกายดูเหมือนจะยืดออกไปไกล มุ่งตรงไปยังเป้าหมาย

"ส่วนเรื่องผู้ใช้อัสนีบรรพกาลผู้นั้น" เสียงผู้นำเงาลดต่ำลง น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยการพิจารณาเชิงกลยุทธ์และอันตรายแฝง

"ให้ สืบเสาะรายละเอียด ให้ได้มากที่สุด! ประเมินความสามารถที่แท้จริง! และเตรียมพร้อมรับมือ! พลังอัสนีบรรพกาลนั้น มีคุณสมบัติพิเศษที่ต้องให้ความสำคัญ และการที่มันปรากฏขึ้นในยามนี้ เป็นตัวแปรสำคัญ ที่ต้องจัดการ หากมันขัดขวาง ก็จงกำจัดมัน ซะ!"

"รับบัญชา ขอรับ!" ผู้รายงานรับคำสั่งเสียงหนักแน่น ก้มศีรษะลงอย่างนอบน้อม ก่อนจะถอยฉากออกไปอย่างรวดเร็ว กลืนหายไปในเงามืด ดุจไม่เคยมีตัวตน

ภายในตำหนักลับอันมืดมิด ผู้นำเงายังคงยืนนิ่ง แผนการที่ถูกวางไว้อย่างรอบคอบกำลังเผชิญกับตัวแปรที่คาดไม่ถึง แต่เขาพร้อมที่จะปรับเปลี่ยน พร้อมที่จะก้าวข้าม

มุมปากใต้หน้ากากยกขึ้นเล็กน้อยอย่างเหี้ยมเกรียม

เป้าหมายของเขาคือ การปลดปล่อย พันธนาการแห่งอเวจี และไม่ว่าใครหน้าไหนที่ขัดขวาง จะถูกทำลาย อย่างเงียบเชียบ และเด็ดขาด!

บรรยากาศในตำหนักลับกลับคืนสู่ความสงบ หากแต่เป็นความสงบก่อนพายุใหญ่ เสียงหัวใจที่เต้นในความมืด คือเสียงนับถอยหลัง สู่จุดเริ่มต้นของสงคราม เสียงกระซิบของราชาแห่งอเวจี ดังก้องกังวานในเงามืด รอคอย การตื่นขึ้น

(จบตอนที่ 170)