กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

    ตอนที่หกสิบสี่ ทำตามหัวใจ

    ตอนที่หกสิบสี่ ทำตามหัวใจ

    “เลโอนาร์ดเธอไม่เข้าใจเราไม่สามารถทำลายการปกปิดความลับได้นะ และที่เธอทำนี่ก็ใกล้เคียงกับความลับเรื่องเนหนือธรรมชาติจะเปิดเผยสู่สายตามนุษย์นะ

    ” คุณโธมัสกล่าวอย่างเหนื่อยใจ

     ถึงผมจะคิดว่าทำไมไทม์ไลน์ที่แวมไพร์ครองโลกสร้างฟาร์มที่เก็บเกี่ยวถุงเลือดของมนุษย์และบางทีก็จับมนุษย์ไปเป็นทาสรับใช้ไม่มีใครสนใจเรื่องการปกปิดความลับเลยสักคน

    แต่เวลาที่มนุษย์มีจำนวนมากกว่าและได้เปรียบดันปกปิดความลับเสียอย่างนั้น

    แน่นอน เราสามารถมองได้ว่าโลกเราคือมิตินรกมาก่อนหากเรามองประวัติศาสตร์แบบยาวนานพอและคนเขียนพยายามจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องการอพยพและการย้ายถิ่นฐานmigration มาที่อเมริกาเป็นการเปรียบเทียบกับการรุกรานของมนุษย์

    และสนับสนุนผู้อพยพเข้ามาในประเทศต่างๆ

    และได้ละทิ้งพล็อตที่ว่านั่นไปเฉยๆทีหลัง

    หากผมจะตอบ

    ผมจะตอบว่า โลกก็เป็นของมนุษย์เหมือนกันเราเป็นเผ่าพันธุ์ดั้งเดิมของมิตินี้

    จำไม่ได้หรือที่บอกว่าพวกเอลเดอร์ก็อดนั้นสร้างมนุษย์จากส่วนหนึ่งของตนเอง?

    ผมจำได้นะโว๊ย หมายความว่าทางเทคนิค มนุษย์คือเผ่าพันธุ์ดั้งเดิมของโลกนี้หากเรายังนับเรื่องที่เอลเดอร์ก็อดสร้างมนุษย์ตั้งแต่ครั้งบรรพกาลล่ะนะ

    เราใช้ระบบเอวานเกเลี่ยนที่ทางเทคนิคมนุษย์คือส่วนหนึ่งของแองเจิ้ลหรือเอลดิทช์บีอิ้ง

    เหมือนกับการตอบคำถามของมาร์เวลล์ว่ามนุษย์เราคือการดัดแปลงพันธุกรรมของพวกเซเลสเทียลบีอิ้งต่างหากและสัตว์ประหลาดปีศาจเมฟิสโต้มีอยู่จริงในโลกที่ธอร์ของแอสการ์ดเดินไปเดินมานี่ล่ะ

    เฮ้อ

    ผมถอนใจและกล่าวว่า

    “ไม่ใช่ผมไม่เข้าใจครับคุณโธมัสแต่ผมคิดว่ามันไม่มีทางที่ถูกต้องทั้งหมดทำให้ผมคิดจะเลือกทางที่ถูกใจผมอย่างน้อยก็ไม่เสียใจในจุดนั้น และตั้งแต่เมื่อไรหรือครับที่การช่วยคนเป็นสิ่งที่ผิด?”

    คุณโธมัสอึ้งไป

    “พวกเราไม่ใช่สเลเยอร์นะครับคุณโธมัส พวกเราไม่รู้กฎที่ควบคุมสเลเยอร์พวกนั้นอยู่แล้ว”

    ผมถอนหายใจ

    “สารภาพตามตรง ผมสงสารแอนนาเหมือนกันที่ต้องเชื่อฟังกฎของสเลเยอร์เมื่อพวกเราไม่ใช่สเลเยอร์ เราทำได้แค่ฟังสิ่งที่หัวใจเราอยากทำเท่านั้น”

    “หัวใจเราอยากทำเท่านั้น/หัวใจอยากทำเท่านั้น”

    แอนดรูว์กับแฮงก์กล่าวขึ้นพร้อมกัน

    “ให้คำนี้เป็นคำเปิดตัวของชั้นนะ/ของชั้นนะ”

    ทั้งสองคนมองหน้ากันสักพักและจับมือกัน

    “เยี่ยมเลยเพื่อเราได้คำพูดเปิดตัวเด็ดๆแล้ว”

    คุณโธมัสกุมขมับอีกครั้ง

    “ชั้นว่าชั้นจะดีใจกว่านี้ถ้าพวกเธอกลับไปดูเชียร์ลีดเดอส์อีกครั้งมากกว่าทำเรื่องพวกนี้นะ”

    คุณโธมัสกล่าวอย่างอ่อนใจ

    ดั่งแนวทางของพวกเนิร์ดในแนวไฮท์สคูล

    หากพวกเขาได้เดธโน๊ตมาแบบ ยางามิ ไลท์พวกเขาจะเอาไปแก้แค้นพวกนักกีฬาอย่างเจ้าบิฟแทนที่จะเอาไปใช้เพื่อเป็นพระเจ้าของโลกใหม่

    “พวกเราคงกลับไปทำเรื่องอย่างเดิมยาก-“

    “ใช่-ใช่พวกเราต้องไปดูเชียร์ลีดเดอส์ด้วย”

    แอนดรูว์กับแฮงก์กล่าวขึ้นมาพร้อมกัน

    “โอเค ผมผิดเองพวกเราจะเก็บตัวสักพักให้เรื่องซาลงอีกนิดค่อยออกช่วยเหลือคนอีกทีแบบรอบคอบและไม่เสี่ยงครับคุณโธมัส”

    “ชั้นก็หวังแค่นั้นล่ะ”

    คุณโธมัสเช็ดแว่นและกำลังจะหันหลังเดินกลับไป

    “แต่ไม่ได้หมายความวว่าชั้นจะยอมให้พวกเธอถ่ายภาพเชียร์ลีดเดอส์ได้ง่ายๆหรอกนะชั้นยังมีสถานะเป็นอาจารย์ของพวกเธออยู่”

    คุณโธมัสกล่าวก่อนจะจากไป

    ท่าทางผมจะต้องลดการตรวจตราในเมืองลงไปก่อนสักเล็กน้อยและดูแลเจ้าแอนดรูว์กับแฮงก์ไม่ให้ก่อเรื่องวุ่นวายขึ้น

    ผมว่าก็พอดีเลยพวกเชียร์ลีดเดอส์มีการใช้เวทย์เพื่อสาปแช่งกันและกันอยู่พอดีเพื่อให้ได้ตำแหน่งเชียร์ลีดเดอส์ตามสไตล์วัยรุ่น

    ครับ

    พวกเธอมีเวทมนตร์แต่ทำตัวแบบเดียวกับพวกเนิร์ด

    สาปแช่งให้คู่แข่งของพวกเธอ สายบราขาดส้นสูงหัก กระโดดผิดพลาด โดนผึ้งต่อยฯลฯ

    เพื่อเป้าหมายเดียวคือให้เป็นหัวหน้าเชียร์ลีดเดอส์แทนที่จะเป็นพระเจ้าของโลกใหม่

    คล้ายกับเรื่องกลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy ที่คุณอ่าน