ตอนที่หกสิบสี่ ทำตามหัวใจ
“เลโอนาร์ดเธอไม่เข้าใจเราไม่สามารถทำลายการปกปิดความลับได้นะ และที่เธอทำนี่ก็ใกล้เคียงกับความลับเรื่องเนหนือธรรมชาติจะเปิดเผยสู่สายตามนุษย์นะ
” คุณโธมัสกล่าวอย่างเหนื่อยใจ
ถึงผมจะคิดว่าทำไมไทม์ไลน์ที่แวมไพร์ครองโลกสร้างฟาร์มที่เก็บเกี่ยวถุงเลือดของมนุษย์และบางทีก็จับมนุษย์ไปเป็นทาสรับใช้ไม่มีใครสนใจเรื่องการปกปิดความลับเลยสักคน
แต่เวลาที่มนุษย์มีจำนวนมากกว่าและได้เปรียบดันปกปิดความลับเสียอย่างนั้น
แน่นอน เราสามารถมองได้ว่าโลกเราคือมิตินรกมาก่อนหากเรามองประวัติศาสตร์แบบยาวนานพอและคนเขียนพยายามจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องการอพยพและการย้ายถิ่นฐานmigration มาที่อเมริกาเป็นการเปรียบเทียบกับการรุกรานของมนุษย์
และสนับสนุนผู้อพยพเข้ามาในประเทศต่างๆ
และได้ละทิ้งพล็อตที่ว่านั่นไปเฉยๆทีหลัง
หากผมจะตอบ
ผมจะตอบว่า โลกก็เป็นของมนุษย์เหมือนกันเราเป็นเผ่าพันธุ์ดั้งเดิมของมิตินี้
จำไม่ได้หรือที่บอกว่าพวกเอลเดอร์ก็อดนั้นสร้างมนุษย์จากส่วนหนึ่งของตนเอง?
ผมจำได้นะโว๊ย หมายความว่าทางเทคนิค มนุษย์คือเผ่าพันธุ์ดั้งเดิมของโลกนี้หากเรายังนับเรื่องที่เอลเดอร์ก็อดสร้างมนุษย์ตั้งแต่ครั้งบรรพกาลล่ะนะ
เราใช้ระบบเอวานเกเลี่ยนที่ทางเทคนิคมนุษย์คือส่วนหนึ่งของแองเจิ้ลหรือเอลดิทช์บีอิ้ง
เหมือนกับการตอบคำถามของมาร์เวลล์ว่ามนุษย์เราคือการดัดแปลงพันธุกรรมของพวกเซเลสเทียลบีอิ้งต่างหากและสัตว์ประหลาดปีศาจเมฟิสโต้มีอยู่จริงในโลกที่ธอร์ของแอสการ์ดเดินไปเดินมานี่ล่ะ
เฮ้อ
ผมถอนใจและกล่าวว่า
“ไม่ใช่ผมไม่เข้าใจครับคุณโธมัสแต่ผมคิดว่ามันไม่มีทางที่ถูกต้องทั้งหมดทำให้ผมคิดจะเลือกทางที่ถูกใจผมอย่างน้อยก็ไม่เสียใจในจุดนั้น และตั้งแต่เมื่อไรหรือครับที่การช่วยคนเป็นสิ่งที่ผิด?”
คุณโธมัสอึ้งไป
“พวกเราไม่ใช่สเลเยอร์นะครับคุณโธมัส พวกเราไม่รู้กฎที่ควบคุมสเลเยอร์พวกนั้นอยู่แล้ว”
ผมถอนหายใจ
“สารภาพตามตรง ผมสงสารแอนนาเหมือนกันที่ต้องเชื่อฟังกฎของสเลเยอร์เมื่อพวกเราไม่ใช่สเลเยอร์ เราทำได้แค่ฟังสิ่งที่หัวใจเราอยากทำเท่านั้น”
“หัวใจเราอยากทำเท่านั้น/หัวใจอยากทำเท่านั้น”
แอนดรูว์กับแฮงก์กล่าวขึ้นพร้อมกัน
“ให้คำนี้เป็นคำเปิดตัวของชั้นนะ/ของชั้นนะ”
ทั้งสองคนมองหน้ากันสักพักและจับมือกัน
“เยี่ยมเลยเพื่อเราได้คำพูดเปิดตัวเด็ดๆแล้ว”
คุณโธมัสกุมขมับอีกครั้ง
“ชั้นว่าชั้นจะดีใจกว่านี้ถ้าพวกเธอกลับไปดูเชียร์ลีดเดอส์อีกครั้งมากกว่าทำเรื่องพวกนี้นะ”
คุณโธมัสกล่าวอย่างอ่อนใจ
ดั่งแนวทางของพวกเนิร์ดในแนวไฮท์สคูล
หากพวกเขาได้เดธโน๊ตมาแบบ ยางามิ ไลท์พวกเขาจะเอาไปแก้แค้นพวกนักกีฬาอย่างเจ้าบิฟแทนที่จะเอาไปใช้เพื่อเป็นพระเจ้าของโลกใหม่
“พวกเราคงกลับไปทำเรื่องอย่างเดิมยาก-“
“ใช่-ใช่พวกเราต้องไปดูเชียร์ลีดเดอส์ด้วย”
แอนดรูว์กับแฮงก์กล่าวขึ้นมาพร้อมกัน
“โอเค ผมผิดเองพวกเราจะเก็บตัวสักพักให้เรื่องซาลงอีกนิดค่อยออกช่วยเหลือคนอีกทีแบบรอบคอบและไม่เสี่ยงครับคุณโธมัส”
“ชั้นก็หวังแค่นั้นล่ะ”
คุณโธมัสเช็ดแว่นและกำลังจะหันหลังเดินกลับไป
“แต่ไม่ได้หมายความวว่าชั้นจะยอมให้พวกเธอถ่ายภาพเชียร์ลีดเดอส์ได้ง่ายๆหรอกนะชั้นยังมีสถานะเป็นอาจารย์ของพวกเธออยู่”
คุณโธมัสกล่าวก่อนจะจากไป
ท่าทางผมจะต้องลดการตรวจตราในเมืองลงไปก่อนสักเล็กน้อยและดูแลเจ้าแอนดรูว์กับแฮงก์ไม่ให้ก่อเรื่องวุ่นวายขึ้น
ผมว่าก็พอดีเลยพวกเชียร์ลีดเดอส์มีการใช้เวทย์เพื่อสาปแช่งกันและกันอยู่พอดีเพื่อให้ได้ตำแหน่งเชียร์ลีดเดอส์ตามสไตล์วัยรุ่น
ครับ
พวกเธอมีเวทมนตร์แต่ทำตัวแบบเดียวกับพวกเนิร์ด
สาปแช่งให้คู่แข่งของพวกเธอ สายบราขาดส้นสูงหัก กระโดดผิดพลาด โดนผึ้งต่อยฯลฯ
เพื่อเป้าหมายเดียวคือให้เป็นหัวหน้าเชียร์ลีดเดอส์แทนที่จะเป็นพระเจ้าของโลกใหม่