*ติ๊ด...ติ๊ด…ระบบตรวจสอบพบโฮสต์ผู้เป็นบุตรแห่งโชคได้กระตุ้น...ม??ก...????*
*อะไรกัน ข้าบังเอิญได้วิชาอะไรมาอีกวะ?!*
*ติ๊ด...ติ๊ด...เรียนรู้...ม...ม??ก...????.....*
1% 2% 10%
25% 48% …
99%
.
.
.
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
*ติ๊ด...ติ๊ด...ระบบ Error…ไม่สามารถวิเคราะห์ข้อมูลที่มีระดับเหนือชั้นมากกว่าระดับปัจจุบันของโฮสต์*
*ติ๊ด...ติ๊ด...เนื่องจากโฮสต์ยังมีพลังไม่เพียงพอที่จะรับรู้ได้...ถึง...ม??ก...*
*หืม!? ไอ้ระบบเซ้งเคร้ง...แกมันห่วยเองยังมาโทษอั๊วว่าพลังไม่เพียงพออีก...ปัดโถ่แบบนี้มัน [1]รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง นี่หว่า... *
*...ติ๊ด....ติ๊ด.....เนื่องจากโฮสต์ไม่เคารพระบบทำการลงโทษ1 ฝ่ามือ
=_=* (โกรธนะเฟ้ย หัวหยิกเลย)
*ป้าป.....อ้าคคคคคคคค
TxT (ทำหน้าหมดอาลัยและพูดไม่ได้)
*ม...ม??ก...คืออะไรวะ? เล่นปริศนาทายคำรึ ก็ได้อัจฉริยะแบบข้าถนัดนัก?!*
*มี ม ม้า หายไปสองตัวตรงกลางมี ก ไก่ หรือจะเป็น...
...มาร์ก...มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก ที่เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ก่อตั้งเว็บไซต์เฟซบุ๊ก...เหรอ !?*
*ถุยเหอะ...ไม่น่าใช่แล้ว แล้ว ไอ้ ม??ก นี้มันคืออะไรกันวะ ?!*
*ติ๊ด...ติ๊ด...โฮสต์ยังไม่มีพลังเพียงพอที่จะรับรู้ได้...ถึง...ม??ก... (หากยากรู้ต้องชำระค่าบริการ 10หินผลึก)*
*ติ๊ด...ติ๊ด...ต้องการดำเนินการหรือไม่?!*
*เฮ้อ!!! หลอกล่อเก่งเสียจริง...*
*เอามาเอามาแค่เศษเงินเพียง 10 ผลึกดินขนหน้าแข้งอั๊วไม่ล่วงหรอกนะ แต่ครั้งนี้ระบบมีคุณธรรมขึ้นบ้างแล้วสินะเก็บเงินถูกนะเนี้ย...*
*...ติ๊ด....ติ๊ด.....ตามที่โฮสต์ต้องการทำการชำระบิลติดหนี้ค้างกับทางระบบเพิ่มอีก 10 ผลึก...ทองเรียบร้อย*
*...ติ๊ด....ติ๊ด...คำบัญชาจากจิตวิญญาณสถิตระบบ(ท่านซีโร่)ให้ทางระบบมาแจ้งกับโฮสต์ดังนี้... 乁❰$ᴗ$❱ㄏยอดค้างชำระของโฮสต์เดิม 4 ผลึกทอง ของใหม่ 10 ผลึกทองรวมทั้งสิ้น 14 ผลึกทอง…ขอให้โฮสต์ขยันทำภารกิจเพื่อหาเงินมาชดใช้หนี้ให้ระบบโดยเร็วหรือ ก่อนที่โฮสต์จะสิ้นอายุขัยต้องชดใช้หนี้ก้อนนี้ให้หมด*
*….( ̄■ ̄;)!?.....*
*…☜⁽:༎ຶ;益;༎ຶ;⁾☞ ᵂᵀᶠ ᵎ…@#@$#@#$@#$!@$!#%!$%#$!451546511$#@#$@#$!@$!#%!$%#$retfadefadfaf*
ผ่านไป 10 นาทีเขาถึงหยุดโว้ยวายลงได้
*เห้อ.เห้อ..เห้อ.. 10 ผลึกทอง ขนหน้าแข้งกรูไม่ล่วงหรอกตัดขาไปเลยเถอะแบบนี้...*
*เอาวะของราคาโหดขนาด10 ผลึกทองมันต้องแข็งแกร่งมากเป็นแน่ (*•̀ᴗ•́*)و̑̑ มั่นใจ ¹⁰⁰ %...ไหนบอกสิว่าข้าได้อะไรมากันแน่ ?!*
*ติ๊ด...ติ๊ด...สิ่งที่โฮสต์ได้กระตุ้นเป็นอะไรที่ห่างไกลจากตัวโฮสต์ยิ่งนักมันคือ มรรค...มรรคาแห่งกามารมย์ เพียงแต่โฮสต์ยังไม่มีพลังเพียงพอที่จะเรียนรู้และดึงมันออกมาใช้งานได้*
*ติ๊ด...ติ๊ด...ระบบทำการบันทึก มรรคาแห่งกามารมณ์ ของโฮสต์เพื่อให้โฮสต์ใช้สะสมบำเพ็ญในภายภาคหน้า...*
*ติ๊ด...ติ๊ด...ขอบคุณที่ใช้บริการ....*
*….( ̄■ ̄;)!?.....*
*เห้อ.เห้อ..เห้อ..อ...อ...ไอ้ระบบเซงกระบ๊วยเอาเงินข้าคืนมานะ...แมร่งเอ้ยไอ้ระบบเห็บหมา... ᵂᵀᶠ ᵎ…@#@$#@#$@#$!@$!#%!$%#$!451546511$#@#$@#$!@$!#%!$%#$...*
แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก
*ด่าจนหายใจแถบไม่ทัน...ระบบคนอื่นมีแต่ช่วยผู้เป็นนายระบบของกรูนี้มันยังไงกันวะ หลอกเก็บตังค์ กินเงิน ตอดเล็กตอดน้อยเจ้านายตัวเองแทน...เสียเงินไม่ว่าแต่นี้เสียเยอะกับยังไม่ได้สิ่งตอบแทนกับมาอีก*
ณเนินเขาสูงฝั่งตะวันออกของหมู่บ้านทรายขาว มีบ้านสภาพซอมซ่อ 1 หลัง ตั้งอยู่ท่ามกลางแมกไม้และ บ้านซอมซ่ออีกหลายหลัง
ภายในบ้านหลังที่ซอมซ่อที่สุดของย่านนี้มีบุรุษหนุ่มกำลังจะนั่งสมาธิหลับตาเข้าฌาญอยู่บนเตียง หน้าตาของหล่อเหลายิ่งหาชายใดมาเทียบเคียงได้ยากยิ่งนักเพียงแต่บนใบหน้าที่หล่อเหลาของเขามีรอยประทับอยู่ทั้งแก้มซ้ายและขวาเป็นรอยแดงรูปฝ่ามือ...เขาผู้นี้คงมิต้องเอ่ยให้มากความ เขาคือจอมหื่นกันจิพระเอกของเรานั่นแหละ...
แม้ภายนอกกันจิจะดูสงบนิ่งนั่งหลับตาสนิทแถมเก๊กหน้าเข้มหล่อออกมา...แต่ภายในความคิดกับตรงกันข้ามมันกับระเบิดคำด่าสาบแช่งเป็นพัลวันเพียงแต่การแสดงของเขาควรได้รับรางวัลออสก้ายิ่งนัก ภายในความคิดปั่นป่วนขนาดนั้นภายนอกคิ้วยังไม่กระตุกเลยด้วยซ้ำ...
ไม่รู้ว่ามันจะนั่งหลับตาทำพระแสงอะไร...มันจะเก๊กท่าให้ใครดูกันแน่..!?
ภายในห้วงจิตวิญญาณ

หลิวเยี่ยนฟาง และ ม่านปิงปิง
“ฮ่าฮ่าฮ่า !!! เก๊กท่าใหญ่เชียว...ไม่ทันแล้วมั้ง
“ส..สมน้ำหน้า...ตัวลามกน้อยนิมิรู้จักความเสียจริง...
“ดันเอาคนนั่นมาผสมคนนี้ปนเปเละเทะกันไปหมดเสียได้...
“O///O ...หาก...ห...หากเป็นข้าคงมิจบเพียงแค่การตบเบาเบาเพียงสองฉาดเป็นแน่”
“หึ!! แม่นางน้อยคนนั้นก็ช่างเอาอกเอาใจเจ้านายของมันเสียเหลือเกิน...”
“คริคริ (๑˃-ᴗ˂-)و ใช่เจ้าค่ะพี่หญิงปิงปิง...หนุ่มน้อยคนนี่มีหน้าตาที่หล่อเหลาเอาการทีเดียวแถมเหมือนจะเป็นปากปีจอที่มีดวงด้านสตรี..นารีค้ำจุนยิ่งนัก...”
“มิต้องพูดคนไกลตัวหรอกเจ้าค่ะ (≖ ‿ ≖)...แค่พี่หญิงเอ่ยถึงมันพี่หญิงยังหน้าแดงเป็นมะเขือเทศแล้ว แถมเวลาจะพูดจะกล่าวสำเนียงกับตะกุกตะกักตลอดเลย...พี่หญิงปิงปิงคงมิได้...*
ฟรึม...ฟรึม
“วี้ดวิ้ว...(¬ε¬…) ถือว่าข้ามิได้พูดก็แล้วกันนะเจ้าค่ะท่านพี่...”
“(///・̆⌓・̆///) เอ่อ...ว...ว่าแต่ศิษย์พี่เยี่ยงข้าเลย ศิษย์น้องเจ้าก็มิได้ยิ่งหย่อนน้อยหน้ากว่าข้าเหมือนกันนั่นแหละ...”
“(๑˃-ᴗ˂-)و ฮิฮิ…ก..ก็ข...ข้า...ช...ชอบเขานิเจ้าค่ะ...
...จะกล่าวให้ถูกคือ ข้าชอบร่างกายของเขาโดยเฉพาะ...มันเกินมนุษย์มนาไปไกลเสียจริง...อยากจะเอามาทำตุ๊กตาเสียเหลือเกิน...”
“เฮ้อ!!! นิสัยของเจ้านี้เจอคนหล่อหน่อยมิได้ จะจับทำตุ๊กตาลองยาอยู่เรื่อยเลยสินะ...”
“แต่ท่าทางประหลาดต่างต่างบวกกับ...เอ่อ...(///・̆⌓・̆///)…ไอ้นั่นของมันก็ใหญ่ผิดมนุษย์มนาจริงอย่างที่เจ้าว่านั่นแหละ...”
“ใช่ไหมล่ะเจ้าค่ะ...เสียดายถ้าไม่ติดว่าพวกเราศิษย์พี่น้องทั้งสองผูกจิตเชื่อมวิญญาณกับหนุ่มน้อยผู้นี้ข้าคงอดใจไม่ไหวต้องจับหนุ่มน้อยผู้นี้มาทำตุ๊กตาเสียแล้ว”
ม่านปิงปิงกับหลิวเยี่ยนฟางต่างคนต่างนิสัยพวกนางพูดถึงกันจิในหลายแง่หลายมุมตามแต่ละมุมมอง เพียงแต่พูดถึงมันทีไรใบหน้าของพวกนางก็ขึ้นสีอย่างอดมิได้เรื่อง...ในครานี้ก็เช่นกัน...
มิใช่ว่าพวกนางทั้งสองอยากจะแอบดูสงครามคาวสวาทที่มันเป็นนักแสดงหลักกับสาวน้อยที่มั่วมั่วเนียนเออออห่อหมกไปกับมันคนนั้นเสียหน่อยเพียงแต่ช่วงนั้นพวกนางพึ่งถอดเสื้อผ้ากำลังจะแช่น้ำพุร้อนเพื่อพักผ่อนจิตวิญญาณดั่งเดิมพวกนางเหนื่อยล้าเป็นอย่างมากจากการซ่อมแซมพระราชวังแห่งกาลเวลา แต่ด้วยความพิเรนขี้เผือกของศิษย์น้องหญิงของนางหลิวเยี่ยนฟางที่ชอบดูกิจวัตรประจำวันของหนุ่มน้อยคนนี้จนนางเห็นเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้วจึงได้ใช้พลังเปิดจิตวิญญาณแสดงภาพผ่านดวงตาของมัน แต่ใช่มุมมองห่างจากเดิมเลยเหมือนการมองในมุมมองอีกแบบมุมมองที่เสมือนเราดูหนังในโรงหนังภาพยนต์มีเสียงกระหึ่มเซอร์ราวด์เหมือนจริงยิ่ง ทำให้พวกได้เห็นภาพสยิวได้ยินเสียงครวญครางปานใจจะขาดของอาเหอสาวน้อยในวิดีทัศน์
พวกนางผ่านโลกมาก็เยอะอายุอานามก็ไม่ใช่น้อยน้อย ประสบการณ์ชีวิตมีมากล้น เพียงแต่...
เพียงแต่...เรื่องอย่างว่าที่พวกนางกำลังดูอยู่ตรงหน้านั่นมันดันเป็นประสบการณ์ครั้งแรกของพวกนางเสียได้หูได้ยินตาได้มองจิตรับรู้ได้เห็นได้ประจักรู้แจ้งมรรคคาใหม่ไปพร้อมกันทั้งศิษย์พี่ใหญ่ม่านปิงปิงทั้งศิษย์น้องหญิงหลิวเยี่ยนฟางมันเป็นมรรคาที่ไม่เหมือนใครเป็นแนวทางใหม่ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนหรืออาจจะมีแต่พวกนางมิสันทัดมันคือ มรรคาแห่งกามารมณ์ ?! หากพูดถึงมรรคาสวรรค์คงยังไม่จำเป็นสำหรับกันจิในตอนนี้แต่เมื่อมีบุญวาสนาสัมผัสถึงการมีอยู่ของมันได้อย่างไรก็เป็นประโยชน์ในภายภาคหน้าแน่นอนเพราะมันสามารถเก็บสะสมเพิ่มพูนปนะสบการณ์รู้แจ้งของมรรคไปในตัวได้โดยมิได้กระทบกับพื้นฐานพลังเพียงแต่ยังไม่สามารถใช้งานได้ในเร็ววัน
พวกนางเหมือนได้สัมผัสกับมรรคาสายใหม่ได้จางจางไม่ชัดแจ้งมากนักเช่นเดียวกันแม้มรรคาสายนี้จะมิได้เดินอยู่บนเส้นทางเดียวกันกับมรรคาที่พวกนางบ่มเพาะเลยสักนิดแต่สุภาศิตกล่าวไว้ว่า “กำขี้ดีกว่ากำตด” เมื่อสัมผัสได้ก็ต้องเก็บเกี่ยวให้มากเข้าไว้ยังไงก็เป็นผลดีไม่มีผลเสียครั้งนี้พอสัมผัสถึงมรรคาที่กันจิมันได้รับมาพวกนางเลยตั้งใจเป็นพิเศษศึกษาทุกขั้นตอนตั้งใจดูวิดีทัศน์ตรงหน้าด้วยความเพียรพยายามเหมือนกับเด็กน้อยเข้าเรียนชั้นประถมทุกการกระทำทุกท่วงท่าที่กันจิได้แสดงออกมาเป็นการเปิดประสบการณ์ให้กับพวกนาง พวกนางไม่เคยได้สัมผัสหรือสนใจเรื่องเช่นนี้อย่างลึกซึ้งมาก่อนต้องกล่าวว่ามิเคยได้สัมผัสกับประสบการณ์จริง...หน้าเห่อร้อนขึ้นสีอารมณ์กำหนัดคืบคลาน ในใจของพวกนางใจนึงก็อยากจะปิดภาพตรงหน้าเสีย มิอยากดูภาพอุจาดตาเช่นนี้อีกแล้วเพียงแต่เพื่อมรรคาสายใหม่ เพื่อความแข็งแกร่งยิ่งขึ้น เพื่อการล้างแค้นในอนาคต ร่างกายพวกนางจึงมิยอมฟังคำสั่งดูเหมือนกับถูกบังคับให้ศึกษาศาสตร์แห่งกามรมย์ไปในตัว...มิอาจฝ่าฝืนขัดขืนได้เลยแม้เพียงนิด
((¬‿¬) ใช่ป่าว ?!อยากดูเขาปี้กันอ่ะเปล่า เจ๊ปิง ฟางน้อย )
*เฮ้อ!!! * x2
・.━━━━━━ † ━━━━━━.・
*(๑•﹏•) บรึย ...ทำไมเรารู้สึกขนลุกขนชัน หนาวสะท้านไปทั่วกายได้นะ...*
กันจิที่นั่งปรับอารมณ์อยู่รู้สึกเสียวสันหลังยิ่งนักแต่มิรู้สาเหตุใดเช่นกัน...
*นี่เรากำลังหวาดกลัวสิ่งใดอยู่เหรอไม่มั้งคนอย่างข้าไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น...มั้ง!?*
กันจิที่คิดหาสาเหตุมิได้จึงกล่าวต่อว่า
“ตื่นตัวไว้บ้างไม่นับว่าผิด ไม่กลัวเรื่องที่แน่นอน ที่กลัวคือเรื่องมาไม่คาดฝัน...อย่างการที่เราหลงเชื่อระบบหลอกลวงจนโดนหลอกเสียเงินฟรีถึง10 ผลึกทองนั่นแหละ”
“หวังว่าจะไม่มีเรื่อง...
“Shit!!!...ไม่ทันขาดคำเลย...”
ภายในห้วงความคิดของกันจิ
*ติ๊ด...ลางสังหรแห่งหายนะทำงาน(ระบบอัพเดทใหม่จากท่านซีโร่) - ทำงานออโต้
เงื่อนไข
1.ทำงานแค่ตอนที่โฮสต์กำลังเข้าสู่สถานการณ์ที่ถึงขั้นเสียชีวิต
2.อันตรายที่กำลังจะเกิดกับโฮสต์อาจทำให้ท่านต้องพิการ
3.เมื่อคนรอบกายที่เกี่ยวข้องกับท่านโดนตรงตกอยู่ในอันตราย
4.ราคาค่าบริการครั้งละ 20 ผลึกดิน
*หมายเหตุ ใช้งานได้วันละ 3 ครั้งถ้าต้องการใช้มากกว่า 3 ครั้ง คิดค่าบริการครั้งละ 50 ผลึกดิน
*ติ๊ด...ตรวจพบว่าคนใกล้ชิดกับโฮสต์กำลังตกอยู่ในอันตราย
*ติ๊ด...เหม่ยหลานสหายรักของท่านตกอยู่ในวงล้อมของผู้ฝึกยุทธหลายคนจากลัทธิคาวโลหิต อาการบาดเจ็บสาหัส
*ติ๊ด...แจ้งเตือนฉบับใหม่...เพื่อให้โฮสต์มีความสบายใจไร้กังวลต้องการรับหรือไม่ ?!
*จัดมาสิ รออิหยั่งล่ะ...
*ติ๊ด...ข่าวดี...มีผู้ทรงพลังออกมือช่วยเหลือเหม่ยหลานสหายรักของท่าน...ปลอดภัยไร้กังวล(ค่าบริการพิเศษ 100 ผลึกดิน)
*(⊙ヮ⊙) ! เอ้า!!!...เบิ่ดคำสิเว้าเด๊ะ !!
*อันเดิมก็คิด อันใหม่ก็คิดคิดทุกดอก เก็บทุกเม็ด คำนวณทุกหน่วย...จริงจริง...*
*...ติ๊ด....ติ๊ด...คำบัญชาจากจิตวิญญาณสถิตระบบ(ท่านซีโร่)ให้ทางระบบมาแจ้งกับโฮสต์ดังนี้... 乁❰$ᴗ$❱ㄏยอดค้างชำระของโฮสต์เดิม 14 ผลึกทอง ของใหม่ 100 ผลึกดินรวมทั้งสิ้น 14 ผลึกทอง 100 ผลึกดิน ขอให้โฮสต์ขยันทำภารกิจเพื่อหาเงินมาชดใช้หนี้ให้ระบบโดยเร็วหรือ ก่อนที่โฮสต์จะสิ้นอายุขัยต้องชดใช้หนี้ก้อนนี้ให้หมด ถ้าไม่หมดทุกต้องลงไปยมโลกท่านซีโร่ก็จะไปลากท่านขึ้นมา*
“คงจะหมดแล้วมั้ง ตกลงกรูเป็นหนี้เยอะขนาดนี้จริงหรือเปล่าวะ?”
“ไม่ใช่อีเจ๊...แอบเพิ่มเงินเองหรอกนะ?!”
*ติ๊ด...ลางสังหรแห่งหายนะทำงาน(ระบบอัพเดทใหม่จากท่านซีโร่) - ทำงานออโต้
“เอิ่ม !!! ยังไม่หมดอีกเหรอ แมร่ง [2] ความวัวไม่ทันหายความควายเข้ามาแทรก…อีกแล้ว...”
・.━━━━━━ † ━━━━━━.・
[1] รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง (สำนวน) ทำไม่ดีหรือทำผิดแล้วไม่รับผิดกลับโทษผู้อื่น
[2] ความวัวไม่ทันหายความควายเข้ามาแทรก (สำนวน) มีเรื่องราวเดือดร้อนเกิดขึ้น ยังไม่ทันจะแก้ไขหรือจัดการให้สงบดีก็เกิดมีเรื่องใหม่ซ้อนขึ้นมาอีก กลายเป็น 2 เรื่องขึ้นในคราวเดียว