จอมยุทธ์ซุปตาร์

        ไป่ฉี  หลี่ซีหยานและไป๋หู่  แยกย้ายกันกลับ  ตอนนี้ไป่ฉีกำลังนั่งอยู่ในห้องของหลี่ซีหยานและไป๋หู่  ถึงตอนกลับมาไป่ฉีจะไม่ได้พูดอะไรอีก  แต่ทั้ง 2 คนกลับลากเขาเข้ามาในห้องเพื่อแก้ไขความเข้าใจผิดในสิ่งที่ไป่ฉีเห็นเมื่อครู่ 

        “ว่ามา  ฉันอยากจะเข้าไปอาบน้ำนอนแล้ว  พรุ่งนี้ยังต้องเป็นกรรมการตัดสินอีกวันหนึ่ง  ไม่ได้อยากเล่น 3P หรอกนะ” ไป่ฉีกล่าว  เขารู้จากการอ่านความทรงจำของทั้ง 2 คนแล้ว  แต่ยังแกล้งทำเป็นเข้าใจผิด และทำเป็นไม่ได้สนใจที่จะถามเรื่องเมื่อครู่  การกระทำแบบนี้ทำให้ไป๋หู่กับหลี่ซีหยานร้อนใจมาก

        “คืองี้  ผู้หญิงคนหนึ่งมาจากตระกูลชั้น 3 เหมือนกับฉัน  เธอมาดูการประลองด้วย  พอหลังจากจบการประลอง  ฉันกับไป๋หู่กำลังเดินเข้าตรอก  เธอก็เข้ามาทักน่ะ” หลี่ซีหยานกล่าว

        “ทีนี้  เธอมาสารภาพว่าชอบซีหยานและอยากจะให้ทำความรู้จักกันไปก่อน  ซีหยานก็เลยส่งปราณคุยกับฉันให้ฉันช่วยเป็นคู่รักให้ชั่วคราว และปฏิเสธเธอ  เพื่อให้เธอไปให้ไกล ๆ ก่อนที่นายจะมาน่ะ  มันคงไม่ดีใช่ไหมถ้ามีคนมาเห็นว่าพวกเรากลับด้วยประตูมิติ” ไป๋หู่อธิบาย

        “เป็นแบบนี้นี่เอง  แต่ฉันเคยได้ยินประโยคที่ว่า เพื่อนกิน  เพื่อนกัน  เพื่อนกันกินกันเอง  ตอนเห็นก็นึกว่าได้มาเห็นตัวอย่างจริง ๆ ซะอีก” ไป่ฉียิ้ม

        “พี่ฉี  เชื่อผมเถอะ  ผมไม่ได้คิดอะไรกับหมอนี่เลยนะ  ทั้งเจ้าระเบียบ  ทั้งขี้บ่นเหมือนผู้หญิงจะตายไป” ไป๋หู่พยายามแก้ตัว

        “ฉันก็ไม่ชอบคนไม่มีระเบียบอย่างนายหรอกนะ  แต่ครั้งนี้นายยอมช่วย  ฉันถือว่าติดหนี้นายครั้งหนึ่ง” หลี่ซีหยานกล่าว

        “งั้นนายต้องเลี้ยงมื้อใหญ่ฉันมื้อหนึ่งเป็นการตอบแทน” ไป๋หู่กล่าว

        'ทำไมตัวเราในโลกใบนี้มันถึงได้โง่จริง ๆ แทนที่จะเก็บไว้ขอความช่วยเหลือในเรื่องจำเป็น  กลับให้ตอบแทนด้วยการเลี้ยงข้าวเนี่ยนะ  ไมเกรนฉันจะขึ้น  กลับไปนอนที่ห้องดีกว่า' ไป่ฉีคิด

        “ที่จริงไม่ต้องอธิบายก็ได้  ฉันเห็นหมดตั้งแต่ต้น  ไม่คิดว่าพวกนายจะคิดมากแบบนั้น  แต่ถ้าพวกนายจะคบกันเองฉันก็ว่าเหมาะดีออก  ไปก่อนนะ” ไป่ฉีกล่าวจบก็เดินออกไปจากห้องของทั้ง 2 ทันที

        “ตายแน่ ๆ เพราะนายเลย  ภาพลักษณ์ของฉันในสายตาพี่ฉีพังยับเยินไม่มีเหลือ” ไป๋หู่ขยี้ผมตัวเองอย่างหงุดหงิด

        “ช่างมันสิ  ไป่ฉีเข้าใจแล้วว่าพวกเราทำเพราะอะไร” หลี่ซีหยานกล่าว

        “นายมันตัวต้นเรื่อง  รับผิดชอบมาซะดี ๆ” ไป๋หู่กล่าว

        “ก็จะเลี้ยงข้าวเป็นการตอบแทนไง” หลี่ซีหยานกล่าว

        “คิดว่าแค่นี้มันจะพอเหรอ” ไป๋หู่กล่าว

        “งั้นฉันแถมนมอุ่น ๆ ทุกวันก่อนนอนด้วย” หลี่ซีหยานยิ้มอย่างผู้กำชัยชนะ  เขารู้จุดอ่อนของชายหนุ่มตรงหน้าดี  แม้จะชอบกินขนาดไหน  แต่ก็ไม่เท่านมอุ่น ๆ สักแก้วก่อนนอนที่เจ้าตัวถ้าไม่ดื่มจะนอนไม่หลับ

        “ตกลง  สัญญาแล้วนะ” ไป๋หู่เปลี่ยนท่าทีมาเป็นร่าเริงทันที

        'รับมือหมอนี่ง่ายชะมัด' หลี่ซีหยานคิด

        คอนโดหรูของซือซือ

        [ซือซือ ช่วงนี้หยุดการเคลื่อนไหวไปก่อน  พวกนั้นรู้ตัวแล้ว  คงจะระวังตัวมากขึ้นแน่ ๆ] เสียงของประมุขพรรคตะวันดับ กล่าวเตือน

        “รู้แล้ว  แต่ว่ามันก็ท้าทายดี  คนต่อไปเป็นหู่จิ้ง” ซือซือกล่าว

        [เขาเป็นคนที่ไม่เที่ยวผู้หญิง  อีกข้อคือ เวลาออกไปไหนก็จะมีคนตามติดตลอด  เธอจะทำยังไง] ประมุขพรรคตะวันดับถาม

        “จุดอ่อนก็มีไม่ใช่เหรอคะ  จากข้อมูลที่ได้มา  เขามีแฟนคนหนึ่งที่คบกันมาตั้งแต่มหาวิทยาลัย  ฉันคิดว่ารูปร่างแฟนสาวของหู่จิ้งกับฉันก็ไม่ต่างกันมากนัก” ซือซือยิ้ม

        [คิดจะปลอมเป็นแฟนของหู่จิ้งงั้นเหรอ  ไม่ได้  มันเสี่ยงเกินไป  เธอไม่ใช่คนคนนั้น  เธอสามารถเลียนแบบนิสัยหรือแม้แต่การพูดของอีกฝ่ายได้รึไง  อีกอย่างหู่จิ้งตอนนี้คงสั่งคนให้คอยคุ้มครองแฟนของตัวเองอย่างดีแน่] ประมุขพรรคตะวันดับแสดงความไม่เห็นด้วยกับแผนนี้

        “คอยดูวิธีการของฉันก็แล้วกันนะคะ  ยังไงก็ส่งตั๋วเครื่องบินไปทวีปเทพพยัคฆ์ขาวกับจองที่พักให้ด้วย  อีกอย่างอย่าลืมสัญญาที่ว่าถ้าเสร็จงานนี้แล้ว  ฉันจะเป็นอิสระ  ไม่ต้องมานั่งทำงานให้พรรคตะวันดับอีก” ซือซือกล่าว

        [ได้สิ  มันระบุไว้ในสัญญาจ้างที่เธอเตรียมมา  พรรคของเราถึงจะเป็นฝ่ายอธรรม  แต่ถ้ามีสัญญาก็ไม่สมควรจะทำตัวไม่ซื่อสัตย์นี่จริงไหม  ส่วนเรื่องตั๋วเครื่องบินกับที่พัก  ทางนี้จะจัดการให้] ประมุขพรรคตะวันดับกล่าวก่อนจะตัดสายไป

        ซือซือถอนหายใจออกมา  ถ้าเธอได้วางมือจากยุทธภพแล้ว  จากนี้เธอจะเดินหน้าเข้าหาดาราที่เธอชื่นชอบ  ถึงอายุจะห่างกัน  แต่เธอมั่นใจว่าเธอสามารถจะเริ่มต้นและมีครอบครัวกับเขาได้แน่

        พรรคตะวันดับ

        “ประมุขจะยอมให้มารจิ้งจอกถอนตัวจริง ๆ หรือครับ” ชายแก่ถาม

        [ไม่มีทางอยู่แล้ว  ไม่ว่ายังไงก็ต้องฆ่าเธอทิ้งหลังเสร็จงาน  ฉันกะว่าจะให้ H ที่เราจะสร้างขึ้นเป็นคนไปฆ่าเธอ] ประมุขพรรคตะวันดับตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย

        “ครับ  แต่ว่าประมุข   ตอนนี้ท่านอยู่ที่ทวีปเทพมังกรครามก็ต้องระวังอวี้กงไว้ด้วยนะครับ” ชายแก่เตือน

        [ไม่ต้องห่วงฉันหรอก  ถึงฉันจะมีชื่อเสียงในสังคมเบื้องหน้า  แต่ก็มั่นใจว่าไม่เคยพบอวี้กงมาก่อน  ถึงจะเจอ  เขาคงไม่อ่านความทรงจำของฉันหรอก  เพราะฉันดูไม่เหมือนคนที่มีส่วนได้ส่วนเสียกับเขาในโลกของคนปกติสักหน่อย] ประมุขพรรคตะวันดับกล่าว

        “ครับ” ชายแก่กล่าว  ตอนนี้เขาคุยกับประมุขพรรคตะวันดับผ่านวิดีโอคอนเฟอเรนซ์

        [ว่าแต่การวิเคราะห์วัตถุดิบที่ได้มาล่าสุดเป็นยังไงบ้าง] ประมุขพรรคตะวันดับถาม

        “คงใช้เวลาอีกสักระยะครับ  โดยเราได้คัด DNA ส่วนที่ดีที่สุดของเฟิงจินมาแล้ว  ตอนนี้กำลังวิเคราะห์ DNA ของหลงเทียนหมิงกับอู่กุยเหวินป๋ออยู่ครับ” ชายแก่กล่าว

        [ดีมาก  ทำการวิเคราะห์ไว้ล่วงหน้า  หากได้วัตถุดิบมาเพิ่มเราจะได้เตรียมการขั้นต่อไปได้เร็วขึ้น  ต่อให้ตาแก่พวกนั้นโผล่มาร่วม 30 คน ก็ไม่อาจสู้กับ H ที่เราจะสร้างได้แน่   หากใช้มันร่วมกับน้ำยาที่พัฒนามาจากน้ำยาของเจียงซือล่ะก็........ ฮ่า ฮ่า ฮ่า] เสียงของประมุขพรรคตะวันดับดังก้องอยู่ภายในห้องที่ชายแก่อยู่  ผ่านวิดีโอคอนเฟอเรนซ์

        เช้าวันใหม่

        ตอนนี้แสงส่องเข้ามาภายในห้องนอนของชายหนุ่ม 2 คน  หลี่ซีหยานรู้สึกอึดอัดมาก  เขาจึงลืมตาขึ้นและพบว่าตัวเองกำลังโดนไป๋หู่ใช้แทนหมอนข้าง

        “ท่านแม่  ท่านแม่ตัวหอมจัง” ไป๋หู่หอมเข้าที่แก้มของหลี่ซีหยานเพราะละเมอ  แต่นั่นก็ทำให้หลี่ซีหยานถึงกับขนลุกเกลียว     พร้อมกับซัดหมัดเข้าใส่หน้าไป๋หู่ทันที

        โครม

        “แว๊ก  แกทำบ้าอะไรเนี่ยไอ้หัวสีน้ำยาล้างห้องน้ำ” ไป๋หู่ที่ถูกหลี่ซีหยานต่อยจนร่วงจากเตียง  ตื่นเต็มตาพร้อมกับตะโกนด้วยความโมโหที่ถูกขัดจังหวะเวลานอน

        “ยังมีหน้ามาถามอีก  ฉันเป็นเพื่อนร่วมห้อง  ไม่ใช่แม่นาย  อย่าริอาจมาหอมแก้มฉัน มันหยะแหยงโว๊ย” หลี่ซีหยานกล่าว

        “ทั้ง 2 คนทะเลาะกันเหรอคะ” เสียงเมิ่งชิงชิงดังมาจากข้างนอก

        “ลงไปกินข้าวเถอะครับพี่ชิงชิง  เขาทะเลาะกันออกจะบ่อย  พี่น่าจะชินได้แล้วนะ  ส่วนพวกนาย 2 คน  นับวันจะชอบทำพฤติกรรมชวนโดนฟ้าผ่าขึ้นทุกทีแล้วนะ” ไป่ฉีกล่าว

        “ไม่ใช่นะพี่ฉี  ผมไม่ได้ชอบหมอนี่ซะหน่อย” ไป๋หู่ตะโกนบอกไป่ฉี

        “นายหุบปากไปเลย” หลี่ซีหยานตะโกนใส่ไป๋หู่ก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวของตนเพื่อเข้าไปอาบน้ำ

        หลังมื้อเช้าอันแสนวุ่นวาย  ไป่ฉี หลี่ซีหยาน และไป๋หู่ก็แยกกันเดินทางไปสมาคมการค้า   โดยวันนี้ทางตระกูลไป๋กับตระกูลหลี่ส่งรถมารับทั้ง 2 คน   ส่วนไป่ฉีนั้นแปลงเป็นอวี้กงและเดินทางไปสมาคมการค้าด้วยประตูมิติ

        ที่สนามประลอง

        ผู้ชมต่างเริ่มเดินทางมา  พิธีกรสาวกล่าวทักทายผู้ชมอย่างเป็นกันเอง  นอกจากนี้ยังได้อธิบายตารางการแข่งขันวันนี้ที่เป็นวันสุดท้าย

        “สำหรับวันนี้จะเป็นการแข่งขั้นรอบ 8 คนสุดท้าย  เพื่อคัดให้เหลือ 4 คน ในช่วงเช้า และช่วงบ่ายเป็นการแข่งเพื่อหาผู้ชนะที่เป็นอันดับ 1-3 ค่ะ  กฎวันนี้มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย  โดยวันนี้จะให้ทุกคนสามารถใช้พลังปราณในการต่อสู้ได้ทั้งหมด  โดยผู้ที่มีพลังปราณสูงกว่าคู่ต่อสู้  จะถูกลดระดับพลังปราณลงให้เทียบเท่ากับคู่ต่อสู้ของตน และสามารถใช้อาวุธของตนเองได้ค่ะ” พิธีกรสาวแจ้งกฎของวันนี้ใหทุกคนทราบ

        “หมายความว่าต่อให้มีอาวุธดีขนาดไหน  แต่ถ้าคู่ต่อสู้พลังปราณน้อยเกินไป  พลังปราณของเราก็จะน้อยตามจนไม่สามารถใช้อาวุธที่ระดับสูงกว่าระดับปราณของคู่ต่อสู้ได้สินะ” หลงเทียนหมิงกำลังทำความเข้าใจกับกฎกติกาของรอบนี้

        “ไม่ว่ายังไง  ก็ยังดีกว่าสู้ด้วยกระบวนท่าเพียงอย่างเดียวล่ะนะ” หู่จิ้งที่ยืนข้าง ๆ หลงเทียนหมิงกล่าว

        “เริ่มการจับคู่การประลองได้” ไป่ฉีปรากฏตัวที่กลางสนามประลอง  พร้อมกับศิลาสีดำเริ่มปรากฏตัวอักษรสีเหลืองทองขึ้นมา

        “คู่แรกเป็นการต่อสู้ระหว่างจี๋หลินไท่หยางกับหู่จิ้ง  คู่ที่สองจี๋หลินเต๋อเทียนกับหลงเทียนหมิง  คู่ที่สามไป๋หู่กับจี๋หลินเฟิงเทียน   คู่ที่สี่อู่กุยเหวินป๋อกับหลี่ซีหยาน” ไป่ฉีประกาศรายชื่อคู่ประลองแต่ละคู่

        การประลองคู่แรกระหว่างจี๋หลินไท่หยางกับหู่จิ้ง  ด้วยกระบวนท่ากิเลนเหินเพียงอย่างเดียวก็สามารถเล่นงานหู่จิ้งได้  แต่หู่จิ้งก็ใช้วิธีจัดการ  โดยใช้พลังปราณเป่าลูกเหล็กให้ออกจากสนามประลองไปทั้งหมด

        “มีช่องว่าง  เขากิเลนตัดฟ้า” ไท่หยางพุ่งเข้าหาหู่จิ้งด้วยความเร็วสูง

        “ทำไมมันเร็วงี้วะ” หู่จิ้งหงุดหงิดมาก  แม้ตาของเขาจะชินกับความเร็วระดับสูง  แต่ก็ไม่สามารถตามความเร็วของจี๋หลินไท่หยางทันอยู่ดี   ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีนี้

        “อ๊าก” เสียงของหู่จิ้งดังขึ้น  เลือดที่ไหลออกตรงสีข้างมีปริมาณค่อนข้างมากจนน่ากลัว  แผลน่าจะลึกมาก  ทำให้แพทย์สนามต้องส่งสัญญาณให้อวี้กงยุติการประลอง

        “ยุติการประลองแต่เพียงเท่านี้  หู่จิ้ง   บาดแผลที่เจ้าได้รับแม้จะไม่ร้ายแรง  แต่ต้องรีบปิดปากแผลเดี๋ยวนี้  ไม่เช่นนั้นจะตายเพราะเสียเลือดมาก  เราจึงได้สั่งยุติการประลอง  เจ้าจะยอมรับคำตัดสินนี้หรือไม่” ไป่ฉีหันไปถามหู่จิ้ง

        “ยอมรับครับ” หู่จิ้งให้คำตอบ  เพราะต่อให้รั้นจะแข่งต่อ  เขาก็ไม่สามารถป้องกันการโจมตีของจี๋หลินไท่หยางได้อยู่ดี

        การประลองคู่ที่สองหลงเทียนหมิงกับจี๋หลินเต๋อเทียน  ทั้งคู่ต่างใช้กระบี่เข้าปะทะกัน  แต่หลงเทียนหมิงดูจะได้เปรียบจี๋หลินเต๋อเทียนอยู่   ด้วยเหตุนี้จี๋หลินเต๋อเทียนจึงโคจรพลังปราณสายฟ้าไปที่เท้า   เพื่อเปลี่ยนรูปแบบการโจมตี  ฉับพลันความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขาก็เพิ่มขึ้นอีกระดับ

        “บัดซบ  เร็วเกินไปแล้ว” หลงเทียนหมิงสบถทันทีที่จังหวะการเคลื่อนไหวของจี๋หลินเต๋อเทียนเร็วขึ้นกว่าเดิม

        “เหยียบย่างไร้เสียง” เสียงของเต๋อเทียนดังขึ้นก่อนที่ร่างของเขาจะจางหายไป

        “ทางนี้เหรอ” หลงเทียนหมิงคว้าแขนของจี๋หลินเต๋อเทียนไว้ได้  แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไร  หลงเทียนหมิงก็รีบปล่อยมือจากแขนของจี๋หลินเต๋อเทียนทันที

        “เขาอัสนี” เพียงเสี้ยววินาที  แขนของเต๋อเทียนก็มีสายฟ้าพุ่งไปทั่วแขน  นับว่าเป็นโชคดีของหลงเทียนหมิงที่เขาปล่อยมือทัน

        “ฟู่....อึก” เพิ่งถอนหายใจได้ไม่เท่าไหร่   หลงเทียนหมิงก็ต้องตั้งรับอีกครั้ง   เพราะจี๋หลินเต๋อเทียนบุกโดยการใช้ลูกเตะรัวกลางอากาศใส่เขา

        “กิเลนเหยียบเมฆา” จี๋หลินเต๋อเทียนรัวลูกเตะใส่หลงเทียนหมิง

        หลงเทียนหมิงเก็บกระบี่และใช้ฝ่ามือปัดป้องลูกเตะของจี๋หลินเต๋อเทียน  แต่ก็ยังโดนการโจมตีไปหลายครั้ง  เขาถอยมาตั้งหลักก่อนจะใช้พลังปราณสร้างมังกรน้ำความยาว 5 เมตร  2 ตัวพุ่งเข้าโจมตีจี๋หลินเต๋อเทียน

        ส่วนจี๋หลินเต๋อเทียนก็ใช้ปราณสายฟ้า  ก่อร่างเป็นกิเลนตัวเดียวพุ่งเข้าต่อสู้กับ 2 มังกรน้ำของหลงเทียนหมิง  แม้กิเลนจะมีเพียงแค่ตัวเดียว  แต่ก็สามารถต่อสู้กับมังกรน้ำของหลงเทียนหมิงได้อย่างสูสี

        ถึงจะเป็นแบบนั้นแต่จี๋หลินเต๋อเทียนกำลังรออะไรบางอย่างอยู่  แผนการที่เขาจะเล่นงานหลงเทียนหมิงแบบไม่ทันตั้งตัว  ตอนนี้ใกล้จะสำเร็จแล้ว

__________________________

+ฝากเพจนิยายด้วยครับ+