แหวนปริศนา กำเนิดนิกายสรวงสวรรค์

ในอดีตทวีปโค่หลง เมื่อนานมาแล้วได้เกิดสงครามใหญ่ขึ้นระหว่างผู้ฝึกตนวิถีเซียนและวิถีมาร เหตุผลเพียงเพราะวิถีทางการฝึกตนที่ต่างกันและความไม่เข้าใจกันต่างฝ่ายต่างไม่คิดที่จะเปิดใจพูดคุยกันสงครามจึงบังเกิด หลังสิ้นสุดสงครามฝ่ายที่ยืนหยัดได้เป็นฝ่ายสุดท้ายคือผู้ฝึกตนวิถีเซียน พวกเขาปกครองดูแลทวีปโค่หลงให้อยู่ในความสงบสุขมานานแสนนาน แต่พวกเขา...ยังดูแลไม่ดีพอ“คิดเงินด้วย”ชายที่สวมแว่นตาสีทองแต่งกายด้วยเสื้อเชิ้ตแขนสันลายดอก เขาวางขวดแก้วใสลงบนเคาน์เตอร์ ด้านในบันจุเม็ดยาสีขาวไม่กี่เม็ด“เม็ดยาเพิ่มพลังฉีขวดละสี่หมื่นเครดิต สามขวด ทั้งหมดแสนสองเครดิตครับ ใส่กล่องไหมครับ”ชายที่เป็นยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ถามด้วยน้ำเสียงที่นอบน้อม“ไม่จำเป็น”ชายแว่นทองหยิบขวดยาไปจ่อแหวนสีเทาที่เขาสวมไว้ จู่ๆขวดยาทั้งหมดจะหายไปราวกับไม่เคยมีอยู่ แล้วยื่นบัตรให้ชายที่เป็นพนักงานอ้า ศาสตราระดับ E ดูเหมือนเขาจะเป็นนักล่าสินะ ให้ตายเถอะอาชีพนี้นี่มันทำเงินได้ดีจริงๆ รวยจริงๆเลยน้า ชายพนักนักงานจ้องมองด้วยความอิจฉาพร้อมกับรำพึงในใจ พร้อมกับรับบัตรมารูดหลังจากจัดการลูกค้ารายนี้เสร็จ ลูกค้าคิวถัดไปก็หลังไหลเข้ามาเรื่อยๆแบบไม่หยุดพัก จนกระทั่งเวลาไหลผ่านไปจนเขาเลิกงานเขาเดินลากสังขารไปนั่งที่ห้องพักของพนักงาน แล้วทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกับนำบุหรี่ขึ้นมาจุด ก่อนจะสูดเข้าไปจนเต็มปอดแล้วปล่อยมันออกมา เขารู้สึกได้ว่าความเหนื่อยล้าได้รับการบรรเทาลงเล็กน้อย“เฮ้~ไป๋เซี่ย เป็นไงบ้าง?ลูกค้าเยอะเหรอ?”ชายหนุ่มร่างท้วมเดินเข้าไปมาทักทายเขาก่อนที่ลากเก้าอี้มานั่งข้างๆแล้วเอาบุหรี่จุดก่อนที่จะปล่อยควันออกมาเฮือกใหญ่“อ้าว นึกว่าเหล่ยเจี้ยจะมาก่อนซะอีกไหงวันนี้นายได้มาก่อนเนี่ย”ไป๋เซี่ยเอ่ยตอบด้วยความประหลาดใจ“อ้า ก็วันนี้เหลยเจี้ยดันทำลังสินค้าตกนะสิเลยโดนหัวหน้าลากไปสวดยับ!! ดีที่ของด้านในไม่ใช้ของสำคัญอะไรแถมสินค้าด้านในก็ยังไม่เสียหายอะไรมากด้วย”ชายร่างท้วมเอ่ยตอบพร้อมกับสูดควันเข้าไปอีกเฮือกใหญ่“อ้า เจ้าหมอนั่นมันก็ซุ่มซ่ามแบบนั้นละ”ไป๋เซี่ยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ปกติ เหมือนกับว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นประจำ“ถังเป่ย ทำไมแกไม่รอชั้นก่อนวะ”เสียงแหลมเล็กที่ฟังดูดหงุดหงิดดังเข้ามาในห้องก่อนที่เจ้าของเสียงผู้ที่เป็นชายร่างผอมที่ชื่อเหลยเจี้ยจะเดินตามเข้ามา“รอให้โง่สิวะ ขืนอยู่ต่อชั้นโดนสวดเหมารวมแหงฮ่าฮ่าฮ่า”ชายร่างท้วมที่ชื่อถังเป่ยหันไปมองเหลยเจี้ยแล้วพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะออกมา“เฮ้อออ ฉันอยากจะรวยเหมือนกับพวกนักล่าหรือผู้ฝึกตนตระกูลใหญ่ๆจัง เฮ้ยถังเป่ยขอตัวดิ”เหลยเจี้ยลากเก้าอี้มานั่งพร้อมกับนั่งลงและแบมือไปทางถังเป่ย“ตลอด!”ถังเป่ยพูดออกมาอย่างเซ็งๆพร้อมกับหยิบบุหรี่และไฟแช็ควางบนมือของเหลยเจี้ย“อย่าพูดถึงสิ่งที่เป็นไปไม่ได้นา”ไป๋เซี่ยพูดขึ้นพร้อมกับขยี้บุหรี่ลงในถาด“การจะเป็นนักล่าได้อย่างน้อยก็ต้องมีทุนในการซื้ออาวุธพอสมควร หรือถ้าไม่ใช้อาวุธก็ต้องมีร่างกายที่มีความบริสุทธิ์ระดับฟ้าดินแถมยังต้องได้รับทักษะบ่มเพาะที่ดีในระดับหนึ่งและอยูระดับปรมาจารย์เซียนขั้นต้นเป็นอย่างน้อย อย่าหวังให้มากนักเลยสำหรับพวกเราที่มีกายระดับมนุษย์นั่นเป็นได้แค่พนักงานเงินเดือนแค่นั้นละ”ถังเป่ยพูดออกมาพร้อมกับขยี้บุหรี่ทิ้ง“เฮ้ออ พูดถึงเรื่องระดับความบริสุทธิ์ของร่างกายแล้ว ฉันจำได้แม่นเลยละตอนที่ทดสอบร่างกายที่โรงเรียนมัธยมเพื่อนสนิทที่สุดของชั้นทดสอบกายพรสวรรค์ได้ระดับฟ้าดิน”เขาหยุดพูดและดูดบุหรี่อีกครั้งพร้อมกับพ่นมันออกมาเฮือกใหญ่สายตาของเขาเจือด้วยความเศร้าสร้อยก่อนที่สายตาของเขาจะกลับมาเป็นปกติ“หลังจากนั้นเขาก็เริ่มแปลกไป สายตาของเขาที่มองชั้นเริ่มเปลี่ยนไป นิสัย การพูดการจา และในที่สุดเขาก็มาขอตัดความเป็นเพื่อนกันกับฉัน และไปเข้าร่วมกลุ่มกับเพื่อนใหม่”เหลยเจี้ยพูดออกมาก่อนที่จะขยี้บุหรี่ทิ้ง“มันก็เป็นเรื่องปกติแหละน้า สำหรับกายระดับมนุษย์ที่อยู่ระดับต่ำสุดนั้นไม่เหมาะกับการเป็นนักล่าหรือผู้ฝึกตนหรอก อนาคตของเราก็มีแต่นั่งทำงานทั่วไปที่เราพอทำได้นั่นละ”ถงเป่ยพูดเสริมขึ้น“ใช่แล้ว แถมการยกระดับจากกายมนุษย์ไปยังระดับฟ้าดิน และยกระดับกายฟ้าดินไปยังกายสวรรค์นั้นอย่าฝันถึงเลย เม็ดยาชำละล้างที่ใช้ยกระดับอย่างตำก็ต้องเป็นเม็ดยาระดับปราชญ์โอสถ(A)แต่ละเม็ดล้วนแล้วแต่มีราคาหลักล้าน”“ที่ต่อให้เราทำงานทั้งชาติก็ไม่มีวันได้มาครอบครองหรอก เดือนหนึ่งเรายังได้ไม่ถึงห้าหมื่นเครดิตด้วยซ้ำ ไหนจะค่าที่พัก ค่ากิน อย่าไปฝันลมๆแล้งๆเลย”ไป๋เซี่ยพูดขึ้นพร้อมกับเริ่มลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้า“จริงอย่างที่ไป๋เซี่ยพูด เอาละแยกย้ายๆๆหยุดพูดถึงเรื่องพวกนี้แล้วกันเถอะละเจอกันพรุ่งนี้ๆ”ถงเป่ยลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเช่นกัน“โอเค งั้นชั้นไปก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้”ไป๋เซี่ยพูดขึ้นพร้อมกับเดินออกไปหลังจากที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ“เออ เจอกันๆ”ถังเป่ยและเหลยเจี้ยพูดออกมาพร้อมกับ ก่อนที่เหลยเจี้ยและถังเป่ยเองก็ลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเช่นกัน หลังจากที่บอกลากันเสร็จเขาก็เดินทางกลับไปยังหอพักของเขาทันที หลังจากที่เดินออกมาได้ไม่นานก็ถึงหอที่เขาพักที่เขาอยู่“หืออ?น้ำรสองุ่นดองรสใหม่ของค่ายลิปเบอร์เหรอเนี่ย ต้องลองๆ”เขาเหลือบมองไปที่ตู้หน้าทางเข้าหอพักของเขาแล้วก็เจอกับน้ำรสชาติใหม่ เขาล้วงหยิบบัตรในกระเป๋าก่อนที่จะสอดลงไปที่เครื่องแล้วกดเอาน้ำรสชาติใหม่ออกมาพร้อมกับบัตร เขาเดินไปนั่งลงที่บันไดหน้าทางเข้าหอพักของตนเองก่อนที่จะนั่งดื่มพร้อมกับค่อยๆสัมผัสกับรสชาติใหม่“ใช้ได้ๆ หือ?ยังไม่มีคนมาเก็บมันไปคืนอีกเหรอเนี่ย?”ระหว่างที่กำลังดื่มดำและสัมผัสกับรสชาติอยู่นั้น สายตาก็เหลือบไปเห็นแหวนวงเดิมที่เขาเคยเจอมันเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ก่อนที่จะหยิบมันขึ้นมา“ถ้าไม่มีเจ้าของจริงๆ ก็ขอเลยก็แล้วกันนะ”ไป๋เซี่ยกระดกขวดดื่มน้ำจนหมดแล้วโยนใส่ถังขยะแถวๆนั้น เขาหยิบแหวนมาโยนเล่นในมือก่อนที่จะสวมมันที่มืออย่างไม่ใส่ใจแล้วลุกขึ้นเดินเข้าไปในตัวตึกขึ้นไปที่ห้องของเขาเมื่อมาถึงห้องเขาก็ทิ้งตัวนอนด้วยความเหนื่อยล้า หลังจากที่นอนเล่นได้สักพักเขาลุกขึ้นนั่งในท่านั่งสมาธิแล้วหลับตาลง พลังงานที่อยู่รอบๆกายเขาก็เรืองแสงสีเทาจางๆคลุกร่างกายเขา มันกำลังหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายเขาอย่างเชื่องช้าหลังจากที่นั่งมาได้สักพักเขาก็ค่อยๆลืมตาขึ้นพร้อมกับพลังงานสีเทาจางๆที่ปกคลุมร่างเขาหายไป“เฮ้อ ฝึกให้ตายยังไงมันก็ไม่เลื่อนระดับซักที ก็นะทั้งทักษะบ่มเพาะและทั้งพรสวรรค์ร่างกายเรา”ไป๋เซี่ยลุกขึ้นเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่ผึ่งไว้แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป เสียงน้ำไหลดังขึ้นได้ไม่นานก่อนที่จะหยุดลง เขาเดินออกมาหยิบเสื้อผ้ามาสวม แล้วเอาผ้าเช็ดตัวไปผึ่งไว้ที่เดิม“สรวงสวรรค์ออนไลน์ เกมใหม่ที่จำลองระดับพลังของผู้ฝึกตนเพื่อสวมบดบาทเป็นนักล่าและผู้ฝึกตน ทักษะบ่มเพาะ ทักษะต่อสู้ สมุนไพร อาวุธและเม็ดยาต่างๆในโลกจริงถูกสร้างขึ้นภายในเกมเสมือนจริง เพื่อให้ผู้ที่มีพรสวรรค์กายระดับต่ำและไม่ได้ฝึกตนในโลกจริงมีประสบการณ์เสมือนผู้ฝึกตนและนักล่า”เขาเปิดคู่มือและชิพเกมพร้อมกับเสียบเข้าไปที่เครื่อง“ทำไมรู้สึกเหมือนมันดูน่าสมเพชจังวะ เอาเถอะลองดูหน่อยก็ไม่เสียหาย”ชายหนุ่มโยนผ้าเช็ดตัวลงบนเก้าอี้ก่อนที่จะเข้าไปนั่งเอนตัวด้วยความผ่อนคลายในเครื่องเล่นเกม“เข้าเกม”ไป๋เซี่ยที่นั่งอยู่ในเครื่องเล่นเกมพูดจบจบเปลือกตาก็เขาก็ค่อยๆปิดลง เขาลืมตาขึ้นอีกครั้งก็พบว่าตนเองลอยอยู่ท่ามกลางความมืดมิด[ยินดีต้อนรับสู่ สรวงสวรรค์ออนไลน์คะ] เสียงของ AI จากระบบดังขึ้น[โปรดระบุข้อมูลต่างๆ เพื่อสร้างตัวละครของท่านด้วยคะ] เสียงของ AI ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับช่องกรอกข้อมูลที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าไป๋เซี่ย เขาค่อยๆกรอกข้อมูลต่างๆลงไปจนครบ[ท่านต้องการปรับแต่งโครงหน้าและโครงสร้างตัวละครหรือไม่]“ไม่จำเป็น”ไป๋ไปเซี่ยตอบทันที[ทำการตรวจสอบ พรสวรรค์กายาของท่าน อยู่ในระดับต่ำสุด ระดับมนุษย์][ทำการยกระดับพรสวรรค์กายา ภายในเกมเป็น กายาระดับฟ้าดิน][ทำการยกระดับพรสวรรค์กายา ภายในเกมเป็น กายาระดับสวรรค์][ทำการยกระดับพรสวรรค์กายา ภายในเกมเป็น กายาระดับสูงสุด กายาระดับเซียน][ท่านต้องการทราบของมูลเบื้องตนภายในเกมและระดับการฝึกตนภายในเกมหรือไม่]“ต้องการ”[LV 1 วิถีเซียน – วิถีมาร LV 50 ปรมาจารย์เซียน – ปรมาจารย์มารLV 100 บรรณชนเซียน – บรรณชนมารLV 150 บรรพบุรุษเซียน – บรรพบุรุษมารLV 200 กายเซียน – กายมารLV 300 แดนจิตเซียน – แดนจิตมารLV 400 จิตเซียน – จิตมารLV 500 เอกภพเซียน – เอกภพมารLV 600 ดาราเซียน – ดารามารLV 700 ประสานจิตเซียน – ประสานจิตมารLV 800 เหยียบแดนสวรรค์ – เหยียบแดนนรกLV 1,000 เซียนนิรัน – มารนิรัน ]“เหมือนกับโลกภายนอกจริงๆด้วย”[ทักษะภายในเกมระแบ่งตั้งแต่ระดับ E ต่ำสุดไปจนถึง SSS สูงสุด][และศาสตราจะมีระดับตั้งแต่ E-SSS โดยแต่ละระดับจะแบ่งออกเป็นชั้นดีกับชั้นยอด เว้นตั้งแต่ระดับ A ขั้นไปจะมีเพียงชั้นยอดเท่านั้น] [ภายในเกมจะมีสูตรยาต่างๆมากมาย ทั้งที่ยังมีใช้อยู่และปรากฏอยู่ในตำนานและเรื่องเล่า]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 1 ทวีปโค่หลง

นิยายแนะนำ

แหวนปริศนา กำเนิดนิกายสรวงสวรรค์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 1 ทวีปโค่หลง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้