ระบบอัญเชิญพิชิตโลก

เวลานี้สามผู้อาวุโสหลักของนิกายเทียนซูถึงกับหน้าถอดสี

แน่นอนว่าทั้งสามคนย่อมเคยสัมผัสถึงพลังที่หานชิงลู่แสดงออกมาเป็นอย่างดี

“ ระดับจ้าวยุทธ์!! ” ผานเช่ออุทานออกมาด้วยความตกใจ

เถียนหวังและไน่เสวียนเหอเองก็รู้สึกตกใจไม่แพ้กัน 

แน่นอนว่าเสียงของผานเช่อย่อมทำให้ทุกๆคนที่อยู่รอบๆได้ยินอย่างชัดเจน

ระดับจ้าวยุทธ์!!!

ระดับจ้าวยุทธ์ที่เหนือกว่าระดับเซียนยุทธ์ไปอีกขั้น แม้กระทั้งในทวีปเฮ่อหลุนเองก็นับว่าเป็นผู้อยู่บนจุดสูงสุด เพียงแค่ขยับมือครั้งเดียวก็อาจจะทำให้กองกำลังอย่างนิกายเทียนซูล่มสลายได้นับครั้งไม่ถ้วน

และอีกอย่างต้องไม่ลืมว่าระดับจ้าวยุทธ์คนนี้ยังเป็นเพียงแค่หัวหน้าหน่วยย่อยคนหนึ่งเท่านั้น เห็นได้ชัดว่าต้องมีระดับจ้าวยุทธ์หรือเหนือวกว่านั้นเบื้องหลังของคนกลุ่มนี้เป็นแน่ ดีไม่ดีอาจจะมีระดับเทพยุทธ์อยู่ด้วยซ้ำ

เวลานี้เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมดที่อยู่โดยรอบต่างก็แสดงสีหน้าหวาดกลัวและเคารพออกมาอย่างเห็นได้ชัด

นอกจากนี้พวกเขาก็มองไปยังสามผู้อาวุโสหลักของนิกายเทียนซูด้วยแววตาสนใจขึ้นมาทันที พวกเขาอยากรู้ว่านิกายเทียนซูจะจัดการกับสถานการณ์ตรงหน้านี้อย่างไร แม้ว่าคนส่วนมากจะพอที่จะคาดเดาได้ว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร

ไน่เสวียนเหอและผู้อาวุโสอีกสองคนมองหน้ากันด้วยแววตาหวาดกลัว พวกเขารู้ดีว่านิกายเทียนซูแม้ว่าจะแข็งแกร่งแต่ก็มีผู้แข็งแกร่งแค่ระดับเซียนยุทธ์ขั้นกลางเท่านั้น ไม่สามารถเทียบได้กับจ้าวยุทธ์แม้แต่น้อย

เกรงว่าต่อให้พวกเขาทั้งสามคนตายที่นี้ นิกายเทียนซูก็ต้องก้มหัวขอโทษ ไม่เอาผิดรวมไปถึงการยกเทือกเขาเฟิงหลงทั้งหมดให้กับคนกลุ่มนี้อย่างแน่นอน

“ ผู้อาวุโสไม่ทราบว่าพวกท่านต้องการเทือกเขาเฟิงหลงทั้งหมดเลยใช่ไหม? ” ไน่เสวียนเหอกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเล็กน้อย ไม่เหมือนกับผู้ที่มีอำนาจก่อนหน้านี้ด้วยซ้ำ

หานชิงลู่ไม่ได้ตอบ เขาบินกลับไปอยู่ด้านหลังของเฮยจวินเท่านั้น

“ ตอนนี้พวกเจ้ารู้หรือยังว่านิกายเทียนซูที่พวกเจ้าคิดว่าแข็งแกร่งหนักนานั้นเป็นเพียงแค่เศษฝุ่นเท่านั้น? ” เฮยจวินกล่าวด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเขาก็กล่าวต่อว่า “ ใช่ ข้าต้องการเทือกเขาเฟิงหลงทั้งหมด แล้วพวกเจ้าคิดว่ายังไงล่ะ? มีใครมีคำถามอะไรไหม ถ้าไม่มีก็ไสหัวกลับไปให้หมด ” 

ผู้อาวุโสหลักของนิกายเทียนซูต่างส่ายหน้า พวกเขารู้ดีว่าพวกเขาจะไม่มีสิทธิ์ในการยึดครองเทือกเขาเฟิงหลุนอีกต่อไปแล้ว 

เมื่อราชวงศ์โจว ห้าสำนักใหญ่และกองกำลังอื่นๆเห็นว่านิกายเทียนซูนิ่งเงียบไม่ปฏิเสธ ซึ่งนี้เท่ากับว่านิกายเทียนซูตกลงที่จะยกเทือกเขาเฟิงหลงให้กับคนกลุ่มนี้แล้ว

“ ข้าเห็นด้วย ” บรรพชนโจวต้ายกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

จากนั้นห้าสำนักใหญ่และกองกำลังอื่นๆก็ตอบตกลงอย่างไม่มีทางเลือก เพราะถึงอย่างไรพวกเขาก็ไม่กล้าที่จะมีปัญหากับยอดฝีมือเหล่านี้ 

เมื่อเห็นว่าทุกๆคนตกลง เฮยจวินเองก็หัวเราะอย่างพึงพอใจ จากนั้นเขาก็กล่าวขึ้นว่า “ เอาเป็นว่าหลังจากนี้ไปเทือกเขาเฟิงหลงแห่งนี้จะเป็นของพวกข้า แล้วก็พวกเจ้าไม่ต้องเป็นกังวลไป ข้าจะสร้างเมืองขึ้นมาใกล้ๆกับเทือกเขาเฟิงหลง ถ้าหากพวกเจ้าต้องการที่จะอยู่ที่เมืองของข้า พวกเจ้าก็ต้องอยู่ที่เมืองของข้าก็ย่อมได้แต่ก็ต้องจ่ายค่าอยู่อาศัยสักหน่อย แต่ไม่มากเกินไปอย่างแน่นอน ” 

เฮยจวินรู้ดีว่าต่อให้เป็นการจ่ายเงินที่แพงแค่ไหน ผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมากก็ต้องอยู่ที่เมืองของพวกเขา เพราะมันใกล้กับเทือกเขาเฟิงหลงมากที่สุดและมีพลังวิญญาณหนาแน่น ทำให้การฝึกยุทธ์ของพวกเขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว เพราะฉะนั้นผู้ฝึกยุทธ์ที่ต้องการพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองก็ต้องมาอยู่ที่เมืองของพวกเขา 

ดวงตาของผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมดที่ได้ยินดวงตาของพวกเขาก็แสดงถึงความครุ่นคิดและจริงจังเล็กน้อย

“ พวกท่านต้องการกำลังคนในการช่วยสร้างเมืองหรือไม่? ถ้าหากต้องการตระกูลเซวียนของข้าก็พร้อมที่จะสนับสนุนเต็มที่ไม่ว่าจะเป็นกำลังคนหรือกำลังทรัพย์ พวกเราตระกูลเซวียนไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทนขอรับท่านผู้อาวุโส ” เซวียนอวี้ บรรพชนของตระกูลเซวียน ยอดฝีมือระดับเหนือยุทธ์ขั้นต้นเพียงคนเดียวของตระกูลเซวียน ที่ถือว่าเป็นหนึ่งในกองกำลังระดับหนึ่งของอาณาจักรต้าโจวกล่าวขึ้น

เมื่อได้ยินที่เซวียนอวี้กล่าวมา ดวงตาของคนอื่นๆก็เปร่งประกายขึ้นมาทันที ใช่แล้วทำไมพวกเขาถึงคิดไม่ได้กัน แม้ว่าจะไม่ได้ต้องการสิ่งตอบแทนแต่่ชื่อของพวกเขาจะต้องเป็นที่จดจำในฐานะผู้สร้างเมืองแห่งนี้ ถ้าหากเมืองแห่งนี้ถูกสร้างเสร็จขึ้นมาจริงๆมันจะกลายเป็นเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในอนาคตอย่างแน่นอน 

และในอนาคตถ้าหากเมืองนี้ยิ่งใหญ่จริงๆ อย่างน้อยๆพวกเขาก็สามารถนำไปโอ้อวดได้ว่าพวกเขาคือหนึ่งในกองกำลังที่ช่วยสร้างขึ้นเมืองแห่งนี้ขึ้นมา 

และที่สำคัญที่สุดคืออย่างน้อยๆในการสร้างเมืองแห่งใหม่นี้พวกเขาก็อาจจะได้สร้างความสันพันธ์กับยอดฝีมือเหล่านี้ได้ ถ้าหากทำได้จริงพวกเขาก็จะมีเส้นสายที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมมาก

บรรพชนโจวต้ายก็รีบกล่าวขึ้นว่า “ ท่านผู้อาวุโส ราชวงศ์โจวก็จะให้การสนับสนุนเต็มที่ ” 

ห้าสำนักใหญ่เองก็รีบกล่าวขึ้นมาเช่นกัน พวกเขาเองก็อยากที่จะมีส่วนร่วมกับการสร้างเมืองแห่งใหม่ขึ้นเช่นกัน

เฮยจวินเหยียดยิ้มเล็กน้อย จากนั้นเขาก็หัวเราะร่าและกล่าวว่า “ ถ้าหากพวกเจ้าต้องการข้าก็ไม่ว่าอะไร ถ้าหากพวกเจ้าต้องการก็มาพูดคุยกับลูกน้องของข้าแล้วกัน หานชิงลู่เดี๋ยวเจ้าพูดคุยกับคนเหล่านี้แล้วสรุปเรื่องมาให้ข้า ข้าจะนำไปให้หัวหน้าพิจรณา ” 

“ ได้ขอรับหัวหน้าเฮย ” หานชิงลู่ตอบรับ จากนั้นเขาก็มองไปยังผู้ฝึกตนที่อยู่รอบๆและกล่าวว่า “ ข้าหานชิงลู่จะเป็นตัวแทนในการพูดคุยกับพวกเจ้าทุกคน ถ้าหากมีอะไรก็มาคุยกับข้าได้ด้วยตัวเอง เอาแบบนี้แล้วกันพวกเราไปพูดคุยกันที่เมืองเฟิงหลงกันดีกว่า ”

ไน่เสวียนเหอและคนอื่นๆต่างตอบรับ

“ จริงสิท่านผู้อาวุโส ไม่ทราบว่าท่านมีนามว่าอะไรและมาจากกองกำลังไหนหรือขอรับ? ” เถียนหวังถามด้วยน้ำเสียงเคารพ

ไหน่เสวียนเหอและคนอื่นๆก็รู้สึกสนใจขึ้นมาเหมือนกัน เพราะพวกเขาอยากรู้ว่าคนเหล่านี้เป็นใครและมาจากกองกำลังไหนกันแน่

เฮยจวินยิ้มและกล่าวขึ้นว่า “ ข้ามีนามว่าเฮยจวิน ส่วนกองกำลังเบื้องหลังของข้านั้น เป็นกองกำลังเล็กๆเท่านั้น แม้ว่าอาจจะมีบางท่านที่เคยได้ยินแต่ก็อาจจะลืมไปแล้วก็ได้ ” 

คำกล่าวของเฮยจวินทำให้ทุกๆคนในที่นี้แสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา 

กองกำลังเล็กๆ? กองกำลังเล็กๆที่ไหนถึงจะมียอดฝีมือระดับนี้อยู่ในกองกำลัง แถมพวกเขาบางคนยังเคยได้ยินชื่อเสียงกองกำลังของพวกท่านมาก่อนอีกด้วย

“ ไม่ทราบว่ากองกำลังของพวกท่านคือกองกำลังใดงั้นหรือ? ” ไน่เสวียนเหอถามขึ้นทันที

“ ศาลาชุนหมิง ” เฮยจวินกล่าวจบเขาก็พาคนอื่นๆจากไป ทิ้งไว้เพียงแค่หานชิงลู่ จ้าวสือหลงและชุยเหวิน เพียงสามคนเท่านั้น เนื่องจากจ้าวสือหลงและชุยเหวินเป็นรองหัวหน้าของกลุ่มของหานชิงลู่ และทั้งสามคนมีหน้าที่ในการพูดคุยกับคนเหล่านี้ในฐานะตัวแทนของศาลาชุนหมิง

ศาลาชุนหมิง?

ไม่ว่าจะเป็นนิกายเทียนซู ราชวงศ์โจวหรือห้าสำนักใหญ่ หรือกองกำลังทั้งหมดต่างก็แสดงสีหน้าสับสนออกมา เพราะพวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของศาลาชุนหมิงมาก่อน

แต่ก็มียอดฝีมือบางคนที่เหมือนกับเคยได้ยินชื่อเสียงของศาลาชุนหมิงมาก่อนแต่ไม่รู้ว่าเคยจำได้ยินที่ไหนมาก่อน

เพียงแต่ไม่นานนักก็มีชายชราคนหนึ่งจากสำนักศิลาทมิฬแสดงสีหน้าประหลาดใจออก 

ชายชราผู้นี้คือบรรพชนของสำนักศิลาทมิฬและยังเป็นยอดฝีมือระดับเหนือยุทธ์ขั้นต้นอีกด้วย 

“ เฒ่าเมิ่งเจ้ารู้จักศาลาชุนหมิงงั้นหรือ? ” ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างๆถามขึ้น เขาคือเจ้ากวงเจ้าสำนักฮวาเสิ่น ยอดฝีมือระดับเหนือยุทธ์ขั้นต้นเพียงคนเดียวของสำนัก

คำกล่าวของเจ้ากวงทำให้ทุกๆคนที่อยู่รอบๆพากันหันมามองทันที 

เมิ่งเยี่ยพยักหน้ารับและกล่าวว่า “ ใช่แล้วล่ะข้าเคยได้ยินมาก่อน ”

คำกล่าวของเมิ่งเยี่ยทำให้ทุกๆคนให้ความสนใจขึ้นมาทันที เพราะพวกเขาอยากรู้ว่าศาลาชุนหมิงมีที่มายังไงกันแน่

" เนื่องจากสำนักศิลาทมิฬของข้าอยู่ทางฝั่งใต้ของอาณาจักร ซึ่งติดอยู่กับอาณาจักรต้าเฉียน ทำให้ข้าเคยได้ยินชื่อเสียงของศาลาชุนหมิงมาบ้าง พวกเขาเป็นกองกำลังที่จู่ๆก็ปรากฏขึ้นที่อาณาจักรต้าเหยียน หลังจากใช้เวลาไม่นานก็ขยายไปยังอาณาจักรต้าเฉียน

ในอดีตเคยมีการปะทะกันระหว่างอาณาจักรต้าเหยียนและอาณาจักรเฉียนในการแย่งชิงเหมืองแร่วิญญาณ ในตอนนั้นกลายเป็นศึกที่ทำให้เกิดสงครามระหว่างอาณาจักรขึ้น และหลังจากนั้นไม่นานศาลาชุนหมิงก็ปรากฏตัวขึ้นและยึดครองเหมืองแร่วิญญาณเหล่านั้นเป็นของตัวเอง

ในตอนนั้นข้าได้ยินมาว่าศาลาชุนหมิงมียอดฝีมือระดับเหนือยุทธ์อยู่ในกองกำลังของพวกเขา แต่นั้นก็เป็นเพียงแค่ข่าวลือเท่านั้น ข้าไม่รู้ว่ามันเป็นความจริงหรือเปล่า แต่ดูเหมือนว่าข่าวลือนั้นเป็นความจริง ไม่สิยิ่งกว่าความจริงเสียอีก… " เมิ่งเยี่ยนกล่าว

ทันใดนั้นยอดฝีมือบางคนก็จำได้ขึ้นมาแล้วว่าเคยได้ยินศาลาชุนหมิงมาจากไหน เมื่อได้ยินที่เมิ่งเยี่ยกล่าวมาพวกเขาก็จำได้ทันทีว่าได้ยินมาจากไหนกันแน่ 

ใช่แล้วศาลาชุนหมิงที่มีชื่อเสียงมาจากอาณาจักรเล็กๆอย่างอาณาจักรต้าเหยียนและขยายไปยังอาณาจักรต้าเฉียนในเวลาไม่นาน เนื่องจากเป็นกองกำลังที่มาจากอาณาจักรเล็กๆอย่างอาณาจักรต้าเหยียนทำให้พวกเขาไม่ได้ให้ความสนใจมากนักและไม่นานก็ลืม

“ ใช่แล้วข้าก็เคยได้ยินมาเหมือนกันว่าที่อาณาจักรต้าเหยียนมีศาลาชุนหมิงอยู่จริงๆ แต่นึกไม่ถึงเลยว่าศาลาชุนหมิงจะแข็งแกร่งและทรงพลังแบบนี้มาก่อน ” 

“ จริงด้วย ข้าเองก็เคยได้ยินชื่อเสียงของศาลาชุนหมิงมาก่อน แต่ไม่นึกเลยว่ากองกำลังของท่านผู้อาวุโสจะอยู่ที่อาณาจักรเล็กๆอย่างอาณาจักรต้าเหยียน ” 

ยอดฝีมือบางส่วนที่จำได้ก็รีบกล่าวขึ้น

เหล่ายอดฝีมือของนิกายเทียนซู ราชวงศ์โจวและห้าสำนักใหญ่ก็เข้าใจได้ทันทีว่าทำไมพวกเขาถึงไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของศาลาชุนหมิงมาก่อน แต่สิ่งที่พวกเขาประหลาดใจและสับสนก็คือทำไมจู่ๆกองกำลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้ 

“ เอาล่ะๆ ไปกันได้แล้วพวกเจ้าจะรอให้ข้าเชิญพวกเจ้าไปหรือยังไงกัน? ” หานชิงลู่กล่าวด้วยน้ำเสียงสบายๆ แต่ทว่าพลังอำนาจของเขากลับทำให้ยอดฝีมือทั้งหมดนี้ถึงกับตัวสั่น

“ ใช่ๆไปกันเถอะ ท่านหานเชิญขอรับ ” ไน่เสวียนเหอกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงไพเราะและรีบเชิญหานชิงลู่ จ้าวสือหลงและชุยเหวินขึ้นไปที่เรือบินของนิกายเทียนซู

แม้ว่าบรรพชนของราชวงศ์โจวและห้าสำนักใหญ่ก็อยากจะเชิญหานชิงลู่และคนของเขาขึ้นเรือบิน แต่พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะตัดหน้านิกายเทียนซู

*** 

ตัดกลับมาที่ปัจจุบัน ก่อนวันประลองศึกร้อยสถาบัน

ยามค่ำคืน ณ ที่พักของสถาบันฉินเยี่ย

หนานหมิงที่ได้รับรายงานจากศาลาชุนหมิงว่าตอนนี้พวกเขายึดครองเทือกเขาเฟิงหลงได้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว และยังทำให้ชื่อเสียงของศาลาชุนหมิงโด่งดังขึ้นมากกว่าเดิมอีกด้วย 

ตอนนี้ชื่อเสียงของศาลาชุนหมิงกลายเป็นที่รู้จักของทุกกองกำลังในอาณาจักรต้าโจวแล้ว แม้กระทั้งนิกายเทียนซูที่เป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังต้องให้ความเคาพรต่อศาลาชุนหมิงเป็นอย่างยิ่ง

สำหรับเทือกเขาเฟิงหลง หลังจากที่เฉียนเทียน หมาป่าจันทราสวรรค์ไปที่รังของพญาราชสีห์เพลิงโลกันต์ เขาก็ทำให้พญาราชสีห์เพลิงโลกันต์กลายเป็นลูกน้องของตัวเองได้สำเร็จ และสั่งให้มันอยู่คุ้มครองเทือกเขาเฟิงหลงต่อไปแถมเขายังช่วยให้พญาราชสีห์เพลิงโลกันต์ทะลวงขั้นกลายเป็นสัตว์อสูรระดับเก้าได้สำเร็จอีกด้วย

ทางเดือนของเมืองที่กำลังจะสร้างนั้น หนิงขวงได้ไปที่นั้นด้วยตัวเองและมองหาทำเลที่ดีที่สุดในการสร้างเมืองขึ้นมาและหนิงขวงต้องการให้หนานหมิงคิดชื่อเมืองเอาไว้ด้วย

ส่วนเรื่องการสร้างเมืองไม่ต้องเป็นห่วงเพราะนิกายเทียนซู ราชวงศ์โจว ห้าสำนักใหญ่และกองกำลังอื่นๆต่างก็ให้การสนับสนุนทรัพยากรทั้งหมดในการสร้างเมือง ไม่ว่าจะเป็นกำลังคนหรือกำลังทรัพย์

“ ชื่อเมืองงั้นหรือ? เอาไว้ไปลองถามท่านพ่อดูดีกว่า ” หนานหมิงยิ้มจางๆเนื่องจากตอนนี้เขาไม่มีความคิดที่จะปิดบังพ่อของเขาอีกต่อไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นศาลาชุนหมิงหรือหอการค้าหมื่นสมุทรก็ตาม เพราะตอนนี้ศาลาชุนหมิงยิ่งใหญ่และมียอดฝีมือมากมายนับไม่ถ้วน ทำให้พวกเขาไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวว่าจะมีใครกล้ามาสร้างปัญหากับพวกเขา

นอกจากนี้ด้วยทรัพยากรจากหอการค้าหมื่นสมุทรที่เปิดเผยให้ทุกๆคนรู้ว่าหอการค้าหมื่นสมุทรเป็นของตระกูลหนานจะทำให้ตระกูลหนานของเขาแข็งแกร่งและทรงพลังมากกว่าเดิมหลายเท่า

“ เอาล่ะเรื่องที่เทือกเขาเฟิงหลงและเส้นเลือดมังกรจบลงแล้ว ที่เหลือก็รอแค่เวลาเท่านั้น ” หนานหมิงยิ้มอย่างพึงพอใจ จากนั้นเขาก็ล้มตัวไปนอนเพื่อรอวันใหม่และการประลองศึกร้อยสถาบันที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น