รักของผมน่ะไม่ธรรมดา 3P [END]

Special HNY2019

“มัมครับ อากาศข้างนอกเย็น เข้าด้านในเถอะครับ เดี๋ยวป๋ากับแด๊ดก็มาแล้ว” เด็กหนุ่มอายุประมาณ 15 ปี เดินออกมาเรียก

“อื้อ จะเข้าแล้วล่ะทาม” ไอหันหลับมายิ้มก่อนจะเดินกลับเข้ามาในบ้านตามที่ลูกชายเรียก

“ว่าแต่วันนี้เราไม่ออกไปเที่ยวกับเพื่อนหรือไงกัน”

“โธ่ มัมครับ วันนี้วันปีใหม่ก็ต้องอยู่กับครอบครัวสิครับ” ทามเดินเข้ามากอดเอวไออย่างออดอ้อน

“หึ อยู่กับมัม หรืออยู่รอตาทีกันแน่ หืม”

“พี่ทีก็ด้วยไงครับ”

“กลับมาแล้วครับ” เสียงนุ่มหวานดังขึ้นจากหน้าห้องเรียกความสนใจของคนทั้งคู่

“กลับมาแล้วหรอครับ” ทีเดินเข้ามากอดไอก่อนจะหอมแก้มเป็นการทักทาย

“พี่ไปค่ายแค่สามวันเองนะทาม” ทีขยับไปนั่งข้างทาม

“กลับมาเหนื่อย ๆ ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไปลูก เดี๋ยวป๋ากับแด๊ดมาจะได้ทานข้าวกัน” ไอบอกลูกชายคนโตก่อนจะรุนหลังให้ทามที่มองตามพี่ชายเดินตามไปด้วย

มองตามขนาดนั้นคิดถึงพี่ชายแต่ไม่กล้าตามไปน่ะสิ ตาทามนะตาทามโตจนป่านนี้แล้วยังติดพี่ชายอยู่อีก ไอคิดแล้วยิ้มกับความเก๊กของลูกชาย ที่ดูจะรักและหวงพี่ชายมากเกินไปซักหน่อย

“คุณไอครับอาหารจากภัตตาคารซ่งมาส่งเรียบร้อยแล้วครับ” พี่ลัทเดินเข้ามาบอก

“งั้นเดี๋ยวไอไปดูความเรียบร้อยหน่อยแล้วกันครับ”

‘เข้ามาได้เลยทามพี่ไม่ได้ล็อคประตู’ เสียงดังจากในห้องทำเอาทามเบ้ปากที่พี่ชายดันรู้ทันว่าเขาเดินตามมา

“พี่ไม่อยู่สามวันเองนะ” ทีนั่งอยู่บนเตียงรอรับเจ้าน้องชายที่กระโดดเข้าไปกอดเต็มรัก

“แต่พี่ต้องไปค่ายกับคนพวกนั้น! ไม่รู้สามวันมันแอบมองไปถึงไหนแล้วเนี่ย” ทามกัดฟันเมื่อนึกถึงเพื่อน ๆ ของพี่ชายที่ดันคิดไม่ซื่อเพราะทีดันมีใบหน้าที่หวานราวกับผู้หญิงไหนจะรูปร่างที่ไม่อ้วนไม่ผอมที่จับแล้วกำลังพอดีมือแบบนี้อีก แค่คิดก็อยากจะออกไปจัดการพวกมันให้หายไปจากโลก

“เตวิชน์กับเป็นหนึ่งก็อยู่” ทียิ้มกับความเป็นห่วงของน้องชายที่ดูจะทั้งหวงทั้งห่วงเค้า เหมือนเจ้าตัวจะลืมไปว่าพี่ทีของตัวเองก็เป็นผู้ชายทั้งแท่ง

“ก็ได้ ๆ นี่เห็นว่าพี่กลับมาปลอดภัยดีนะ ไม่งั้นพวกเพื่อน ๆ พี่ไม่รอดแน่ ๆ” ทามบอกเสียงเหี้ยมจนทีต้องหัวเราะ

“สบายใจแล้วงั้นพี่ไปอาบน้ำก่อนนะ จะนั่งเล่นในนี้ก่อนก็ได้” ทีลุกเดินไปหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำก่อนจะเดินหายเข้าไปในโซนห้องแต่งตัวที่เชื่อกับห้องน้ำ

ส่วนทามที่เห็นพี่ชายเดินเข้าไปแล้วก็ลุกแล้วเดินออกจากห้องกลับไปที่ห้องของตนเอง

ก๊อก ก๊อก

“นายน้อยครับ นี่เป็นรายงานจากสายของเราที่แฝงตัวไปในค่ายครับ” ทามรับเอกสารจากราล์ฟมาอ่านอย่างตั้งใจ

“แล้วพี่เตกับพี่หนึ่งว่ายังไงบ้าง”

“อย่างที่นายน้อยคิดครับ พวกมันวางยาคุณทีจริง โชคดีที่เตกับหนึ่งเข้าไปขัดขวางไว้ทัน”

“ตอนนี้พวกมันอยู่ไหน”

“คนของเราไปรับตัวมาไว้ที่ชั้นใต้ดินที่คลับครับนายน้อย” ทามยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่ราล์ฟเห็นแล้วยังต้องขนลุกเกรียว ภาวนาให้เด็กสามคนนั้นมีชีวิตรอดจากเงื้อมมือมัจุราช เล่นกับใครไม่เล่นดันมาเล่นกับแก้วตาดวงใจของรอคโคแฟมิลี่ เกรงว่าถ้ารู้ถึงหูคุณท่าน จะวอดวายทั้งตระกูล

“อย่าเพิ่งบอกป๋ากับแด๊ด เดี๋ยวทามบอกเอง ส่วนพวกมันก็ดูแลให้ดีหน่อย เห็นว่าเป็นลูกนักการเมืองกับคนดังซะด้วยสิ เดี๋ยวแด๊ดจะหาว่าเราไม่มีสัมมาคารวะ หลังปีใหม่เราจะเข้าไปจัดการ”

“ครับนายน้อย”

ฟืดด แกร๊ก แกร๊ก

“เปิดให้ลีโอเข้ามาแล้วพี่ราล์ฟไปพักเถอะครับ” ราล์ฟโค้งให้กับเด็กชายตรงหน้าก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้กับเจ้าเสือเบงกอลสีขาวตัวใหญ่ มันหันมามองราล์ฟก่อนจะเดินผ่านเข้าไปในห้อง

“ไว้จะพาของเล่นมาให้นะลีโอ” ทามว่าก่อนจะเกาคางให้กับเจ้าเสือที่กระโดดขึ้นมานอนซบลงบนตัก

มื้อเย็น

“ไปเข้าค่ายมาเป็นยังไงบ้างล่ะที” ทรอสถาม

“ก็ดีครับป๋าบรรยากาศดี เด็ก ๆ น่ารัก” ทีตอบพร้อมรอยยิ้ม

“ดีแล้ว” เทมส์เอ่ยรับนิ่ง ๆ ก่อนจะตักแกงจืดให้ไอ

“เอ้อ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้วทามไปหาป๋าที่ห้องทำงานหน่อยนะ” ทรอสหันมาบอก

“ได้ครับป๋า”

“ที ไม่สบายหรือเปล่า ดูกินข้าวน้อยจังเลยลูก” ไอเอ่ยถามเพราะนั่งสังเกตมาตั้งแต่แรกว่าทีทานข้าวน้อยแถมของโปรดอย่างทอดมันกุ้งก็ทานไปแค่สองชิ้น คำทักของไอดึงสายตาของทั้งโต๊ะให้หันไปมองทันที

“อ่า ไม่รู้สิครับมัม อยู่ ๆ ก็ไม่ค่อยหิวขึ้นมา” ทีหันมาตอบก่อนจะพยายามกลืนข้าวลงไปเพราะไม่อยากให้ทุกคนกังวล

“เดี๋ยวให้เด็กเอายาขึ้นไปให้ทานยาเสร็จก็นอนพักนะที ไม่ต้องอยู่เค้าท์ดาวน์หรอก”

“ครับมัม” นั่งฝืนได้อีกไม่นานทีก็ขอตัวขึ้นไปพัก

“โจนี่ ไปตามเตวิชน์กับเป็นหนึ่งขึ้นไปพบที่ห้องทำงาน ทามทานข้าวเสร็จแล้วค่อยตามขึ้นไป” เทมส์หันไปพยักหน้ากับทรอส

“พวกพี่จะรีบคุยแล้วจะไปอยู่เป็นเพื่อนนะ” ทรอสหันมาบอกไอก่อนจะเดินตามเทมส์ไป

“มีเรื่องอะไรที่มัมยังไม่รู้หรือเปล่าทาม”

“อ่า ไม่มีครับมัม อย่าคิดมากเลยแด๊ดกับป๋าคงอยากรู้ว่าทำไมพี่ทีถึงป่วยละมั้งครับ ทามอิ่มแล้วขอตัวเลยนะครับมัม เดี๋ยวตอนห้าทุ่มทามจะตามไปที่ห้องนะครับ” พูดจบเจ้าตัวก็ชิ่งหนีจากห้องอาหารทันที

“ให้ตายสิเหมือนกันทั้งพ่อทั้งลูก” ไอส่ายหัวก่อนจะยกแก้วน้ำแล้วหันไปพยักหน้าให้แม่บ้านเก็บโต๊ะ

“คุณไอครับ” ไอหันไปมองลัทที่เดินเข้ามาท่าทางจริงจัง

“ไปที่ห้องรับรองกันดีกว่าครับ” ไอเดินนำไปก่อน

“ทามเรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมไม่บอกป๋า” ทามนั่งบนโซฟามองป๋ากับแด๊ดนิ่ง

“เต หนึ่ง ไปพักได้” เทมส์หันไปบอกนิ่ง ๆ แต่ทั้งคู่ที่ได้ยินก็รู้ว่าพายุกำลังตั้งเค้า เฮ้อ เป็นวันสุดท้ายของปีที่เสี่ยงต่อชีวิตชะมัดสงสัยต้องโทรบอกพ่อกับแม่ให้ทำประกันชีวิตเพิ่ม

“ทามตั้งใจจะบอก แต่ไม่ใช่วันนี้”

“เราไม่ต้องทำอะไร ป๋าจัดการเอง”

“คนพวกนี้ต้องเล่นไปถึงพ่อแม่ เลี้ยงลูกยังไงถึงทำตัวแบบนี้กันนะ” ทรอสยังคงบ่น

“แด๊ด จะไม่ถึงตายใช่มั้ยครับ” ทามถามเทมส์ที่ยืนหน้านิ่งเหมือนกำลังวางแผนอยู่

“ไม่ต้องห่วง ถึงมันตาย ทีก็จะไม่มีทางรู้”

“อ้อ เลยไม่บอกผมใช่มั้ยครับ” เสียงไอดังทำเอาทั้งสามคนที่อยู่ในห้องสะดุ้ง

“เอ่อ มัมมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ” เป็นทามที่รีบพาแม่ไปนั่งยังโซฟา ส่วนเทมส์กับทรอสก็แอบลอบกลืนน้ำลาย

“ถ้าผมไม่มีสายก็คงจะปิดผมไปตลอดเลยใช่มั้ยว่าลูกจะโดนวางยาแล้วลากไปทำอะไรระหว่างอยู่ในค่ายน่ะ”

ท่าทางโกรธของแม่ทำให้ทามนิ่งไม่กล้าพูด

“เปิดปีใหม่ไอจะทำเรื่องย้ายโรงเรียนทีไปเรียนที่เดียวกับทาม แล้วก็ส่งหลักฐานที่มีในมือทั้งหมดมาให้ไอ เด็กสามคนนั้นที่จับมากรุณาปล่อยพวกเค้าไป ไอจะจัดการเอง เข้าใจมั้ยครับ” เทมส์ ทรอสพยักหน้าอย่างจำยอม

“ลงโทษของวันนี้ทามกลับเข้าห้องวันนี้ไม่ต้องมาสวัสดีปีใหม่มัม เจอกันพรุ่งนี้เช้า ส่วนพี่สองคนงดของขวัญปีใหม่” ประกาศิตสุดท้ายจบเจ้าตัวก็เดินหนีออกจากห้องเหลือไว้แค่สามพ่อลูก

“เฮ้ออ ให้ตายสิ โชคดีนะฮะ ป๋า แด๊ด สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้า” ทามพูดจบก็เดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง แม้จะแอบเซ็ง ๆ ที่ไม่ได้อยู่ดูพลุกับมัมกับพี่ทีก็เถอะ

“ยังดีนะที่ไม่โดนไล่ไปนอนห้องรับแขก” เทมส์พยักหน้าเห็นด้วยกับทรอส

กลางดึก

“พี่เทมส์ไปดูทีหน่อยครับ ไอไม่สบายใจยังไงไม่รู้” ไอที่นอนอยู่กลางของสองแฝดหันไปบอก

แกร๊ก

“ไม่ แม่ครับ อึก พ่อ ไม่ อย่าทิ้ง ฮึก อย่าทิ้งที” เสียงละเมอร้องของเจ้าของห้องทำให้เทมส์รีบสาวเท้าเข้าไปหาทันที

“ฮึก ไม่ ทีกลัว แม่ ม่ายย”

“ที! ที! นี่แด๊ดเอง ที!” ทีค่อยขยับเปลือกตาที่ชุ่มไปด้วยน้ำใสจนเทมส์สบถก่อนจะคว้าทั้งร่างเข้ามากอด

“แด๊ดอยู่นี่ที ไม่ร้อง”

“ฮึก แด๊ด ฮื้ออ อึก ทำไม อึก เค้าต้อง อึก ทิ้งที ฮึก ฮือ”

“ทีมีแด๊ด มีมัม มีป๋า แล้วก็ทามนะ ไม่เอาไม่ร้อง”

“อึก ทีเสียใจ ฮึก” เจ้าตัวยังสะอื้นฮัก เทมส์ที่กอดร่างบางตรงหน้าอยู่ก็รับรู้ถึงอุณหภูมิที่สูงจากร่างกายจนต้องขยับไปกดโทรศัพท์เรียกหมอให้ขึ้นมาดู

แกร๊ก

ไม่นานเสียงประตูก็เปิดออก ที่เข้ามาไม่ได้มีแค่หมอที่ถูกตาม ทั้ง ไอ ทรอส และทามต่างรีบเดินเข้ามาหาทันที

“ทีลูก” ทันทีที่ได้ยิงเสียงเจ้าตัวก็ผละออกแล้วโผไปหาไอ

“ฮึก มัม มัมครับ ฮือ อึก ที เป็นเด็ก อึก ไม่ดีหรอครับ ฮึก” ไอลูบหลังอย่างอ่อนโยนก่อนจะค่อย ๆ พูดให้เจ้าตัวสบายใจ

“ทีครับ กับคนอื่นมัมไม่รู้แต่สำหรับมัม สำหรับแด๊ด ป๋า และทาม ทีเป็นลูกชายที่ดี เป็นพี่ชายที่กล้าหาญ และยังเป็นของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตมัมไม่ต่างจากทาม มัมขอนะครับ หยุดร้องไห้นะ มัมเห็นเราเป็นแบบนี้มัมใจจะขาด” เสียงสะอื้นค่อย ๆ เบาลงจนเกือบหาย ไอก็ค่อยผละออกก่อนจะเช็ดหน้าเช็ดตาให้แล้วให้หมอเข้ามาดูอาการ

“เป็นไข้หวัดธรรมดาครับน่าจะเพราะอากาศเปลี่ยนบ่อยแถมไปเข้าค่ายต่างจังหวัด ร่างกายเลยปรับตัวไม่ทัน เดี๋ยวผมให้ยานอนหลับไว้เผื่อนะครับ” คุณหมอรายงานจบแล้วก็เดินออกจากห้องไป

ทีหยุดสะอื้นแล้วแต่แทนที่ด้วยอาการปวดหัวแทนที่ แต่เจ้าตัวก็ไม่ยอมนอน เพราะเจ้าตัวอยากอยู่เค้าท์ดาวน์ปีใหม่ก่อน เลยกลายเป็นเทมส์ทรอสขยับให้ทีนอนตรงกลางขนาบด้วยไอและทามและปิดด้วยเทมส์กับทรอสคนละฝั่ง ที่ห้าไม่ลืมเปิดทีวีเพื่อดูรายการนับถอยหลังไปพร้อม ๆ กัน

10…..

5

4

3

2

1

“สวัสดีปีใหม่ครับ” เสียงของทามดังขึ้นก่อนจะตามด้วยไอ ส่วนเทมส์กับทรอสนั้นยิ้มมอง

“สวัสดีปีใหม่ครับ ขอบคุณที่มอบครอบครัวอันอบอุ่นนี้กับที ขอบคุณที่มอบชีวิตใหม่ให้ที” ทีเอ่ยยิ้มทั้งน้ำตาก่อนที่ไอและทามจะเข้ามากอด

ทีหลับไปทั้งอย่างนั้นเพราะฝืนยานอนหลับที่หมอให้ไม่ไหวแล้ว

“วันนี้ทามนอนกับพี่ทีนะครับ” ทามอาสาก่อนจะค่อย ๆ ประคองร่างของพี่ชายลงบนเตียงแล้วห่มผ้าให้

“มัมฝากทีด้วยนะ” ไอเดินเข้าไปจูบที่หน้าผากลูกชายทั้งคู่ก่อนจะเดินออกจากห้องพร้อมเทมส์และทรอส

เช้าวันรุ่งขึ้น

ทีอาการดีขึ้น ที่ปวดหัวก็หาย ไข้ก็ลดลง

“เดินทางปลอดภัยนะครับ” ไอกำลังยืนส่งเทมส์และทรอสไปประชุมงานทั้ง ๆ ที่วันนี้เป็นวันหยุด

“ขอโทษนะ เลยไม่ได้อยู่ด้วยกันเลย ปีใหม่แท้ ๆ” เทมส์เอ่ย

“ตอนเย็นก็เจอกันแล้วครับ ไปเถอะ”

“แด๊ด ป๋า ไปไหนหรอครับ” ทีที่เพิ่งลงมาจากห้องพร้อมทามถามขึ้น

“ไข้ลดแล้วหรอ” เทมส์เดินเข้าไปวัดไข้ทันที

“ลงแล้วครับ”

“แด๊ดกับป๋ามีงานด่วนน่ะ แต่จะรีบกลับมาทันมื้อเย็นแน่ ๆ เราสองคนรอรับคุณปู่คุณย่าคุณตาคุณยายล่ะ” ทีกับทามพยักหน้าเข้าใจ

“เดินทางปลอดภัยครับ” ทั้งคู่บอกกับบิดา

ผมยิ้มมองลูกกับสามีกอดกันก่อนจะออกจากบ้าน

วันปีใหม่ของครอบครัวอื่นจะเป็นยังไง ผมไม่รู้หรอกแต่กับที่บ้านผมเราเริ่มต้นปีใหม่ด้วยการทานอาหารร่วมกับครอบครัวครับ แม้ว่าจะไม่ได้นัดกันวันเดิมทุกปีแต่ช่วงนี้จะเป็นวันรวมญาติที่ทุกคนทยอยมา อย่างวันนี้มัมกับแด๊ดพี่ ๆ จะมาถึงเที่ยง ๆ ส่วนพ่อกับแม่ผมจะตามมาประมาณบ่ายสอง หวังว่าทุกคนจะมีความสุขกับครอบครัวกับคนที่รักในเทศกาลปีใหม่นะครับ